ログイン“ขอเวลา สี่ห้าวันให้พ่อกับแม่ฮันนีมูนกันหน่อยนะ แล้วจะกลับไปรบกับลูกต่อ” อดิศวรหันกลับมาจับที่ไหล่ภรรยาสาวให้มาเผชิญหน้า ส่งสายตาหวานฉ่ำ “อะไรคะเนี่ย ลูกห้าแล้วนะ ยังจะหวานอีก” ยาริกายิ้มเขิน “หวานแบบนี้ตลอดไปครับ จะรักยิ่งๆ ขึ้นไปเชื่อไหมแยม แต่ตอนนี้ผมขอเบรคสักห้าวัน ฝากลูกไว้กับปู่ยา และทวดๆ ก่
ภายในห้องรับประทานอาหาร อดิศวรกำลังสอนให้ อ้น อัคราวัฒน์ ตักอาหารกินเอง ในขณะที่ยาริกากำลังป้อนข้าวให้อั๋น อัคราวุธยาริกาหันไปมองสามีที่กำลังสอนแฝดพี่อย่างใจเย็น “อ้น หัดทานข้าวเองครับ ตักแบบนี้พ่อตักให้ดู” อดิศวรสอนอย่างใจเย็น “โถ คุณศวร ลูกยังเล็กอยู่เลย แยมอยากป้อนข้าวลูก” “ผมอยากให้ลูกช่วยต
สามปีต่อมา ยาริกามองภาพพ่อและลูกๆ ที่วิ่งเล่นกันที่สนามอย่างมีความสุข นึกย้อนไปเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา งานแต่งงานของเธอกับอดิศวรจัดอย่างยิ่งใหญ่ โดยมีลูกแฝด ทั้งสอง อ้น และ อั๋น อัคราวัฒน์ และ อัคราวุธ กรณ์วิภาคและตอนนี้เธอกำลังตั้งครรภ์อ่อนๆ อีกหกสัปดาห์ จำได้ว่าหลังจากอดิศวรรู้ก็รีบจัดงานแต่งงาน แบ
“แยมแน่ใจนะว่าจะไม่อันตรายกับลูก ศวรกลัวว่า..” อดิศวรจ้องมองตาภรรยาสาว ถามย้ำเพื่อความแน่ใจ ยาริกาพยักหน้าเบาๆ ยิ้มเขิน พร้อมกับกอดชายหนุ่มกระชับ “ก็อย่ารุนแรงสิคะคุณพ่อ ทำเบาๆ หมอก็ไม่ห้ามหรอกค่ะ นอกจากจะหกอาทิตย์ก่อนคลอดหรือเปล่า แยมไม่แน่ใจ” ยาริกาใช้เล็บกรีดเบาๆ ที่หน้าอก “คุณเรียกผมว่า “คุณพ่อ
ยาริกาน้ำตาไหลตลอด ด้วยความตกใจ ซึ้งใจ ตื่นเต้น มีความสุข ไม่รู้ความรู้สึกไหนมาก่อนแต่มันผสมปนเปกันไปหมด หญิงสาวพยักหน้าๆ ยกมือปิดปาก รับดอกไม้แล้วสวมกอด ท่ามกลางเสียงเชียร์จากเพื่อนๆ ร่วมรุ่น และอีกหลายชั่วโมงต่อจากนั้น มิตติ้งร่วมรุ่นท่ามกลางทะเลแสนสวย และเพื่อนสนิท ทำให้ปาร์ตี้เต็มไปด้วยความสนุกส
สามวันผ่านไป หลังจากประชุมผู้แทนประกอบการโรงแรมที่มิลานสามวัน ยาริกาเพิ่งเห็นมาดบอสของอดิศวรเป็นครั้งแรกเวลาเค้าจริงจังกับการทำงานทำให้เค้าดูมีเสน่ห์ หญิงสาวมองสามีอย่างภาคภูมิใจ ตลอดสามวันที่มีนัดตลอดทั้งวัน ตารางแน่นมากๆ ทำให้แทบจะไม่มีส่วนตัวกันเลย วันนี้ยาริกามีความหวังว่าคงได้ไปเดินเล่นในเมือง
ร้านกาแฟชื่อดัง ในห้างสรรพสินค้าใจกลางเมืองกรุงเทพฯ กอหญ้าเดินตรงเข้ามาที่ร้านที่ได้นัดหมายกับเพื่อนสาวคนสนิท หญิงสาวพึ่งเสร็จงานแฟชั่นโชว์ เมื่อได้รับแมสเสจว่า เพื่อนสาวคนสนิทอยู่ในที่เดียวกัน กอหญ้าก็แมสเสจนัดให้มาเจอกัน กอหญ้าขมวดคิ้วเมื่อเห็นนักบัญชีสาว กำลังนั่งคุยกับชายหนุ่มที่มองยังไงก็อายุ
ภูเก็ต เมื่อฝนหยุดตกแล้ว อดิสรรีบสะกิดให้สาวประเภทสองตื่น เพื่อจะหาทางกลับโรงแรม กะเทยสาวพลิกตัวก่อนจะรู้สึกปวดเมื่อยไปทั่วร่างกาย จนเผลอร้องออกมาเบาๆ “อืม...” “รีบๆ ออกไปกันเถอะเอลี่ เดี๋ยวฝนตกลงมาอีกเราคงไม่ได้กลับโรงแรม” “ค่ะ แต่เอลี่ขี่มอเตอรไซด์ไม่ไหวหรอกนะคุณสรคงต้องขับเองแล้วล่ะ” “คุณเป็
เสียงรถสปอร์ต ประจำตำแหน่งของกริชชัยเลี้ยวมาจอดหน้าบ้าน กอหญ้าผลุดลุกขึ้นอย่างเร็ว หญิงสาว เดินเข้าไปใกล้ตัวรถ หัวใจเต้นแรงเร็ว แต่เมื่อเปิดประตูเข้าไปนั่ง หญิงสาวก็ตกใจเมื่อคนที่ขับรถของกริชชัยมารับเธอกลับไม่ใช่เจ้าของรถ แต่เป็นรองผู้จัดการโรงแรมคนที่คอยเป็นสารถีให้ตลอดหลายวันที่ผ่านมา “อ้าว คุณวิ
ภายในหอพักเล็กๆ ย่านคลองเตย เอลี่ถอนหายใจก่อนจะเหลือบมองชายหนุ่มที่อยู่ในหัวใจของสาวประเภทสอง อย่างเธอตลอดสิบกว่าปีอย่างหมั่นไส้ แต่อีกใจก็รู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาด เมื่ออดิสร เหลียวมามอง เอลี่ก็รีบหันไปมองรอบๆห้อง ก่อนจะนึกสมเพชตัวเองห้องเล็กๆเทียบไม่ได้กับบ้านของชายหนุ่มที่ใหญ่โต มีห้องเกือบสิบห้อ







