มารรักซาตานเถื่อน

มารรักซาตานเถื่อน

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-14
Oleh:  Sainam.สายน้ำBaru saja diperbarui
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
16Bab
12Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

แววตา สาวน้อยอายุ 18 ย่าง 19 ปีโดนป้าแท้ ๆ จับมาขายให้กับเสี่ยภูมิ ภูมิ หรือ เสี่ยภูมิ อายุ 35 ปี ที่เห็นเงินคือทุกสิ่งอะไรที่ไม่มีประโยชน์เขาพร้อมที่จะโยนทิ้งไปอย่างไม่ไยดี สาวน้อยอย่างแววตาก็เช่นกัน เด็กที่ดื้อ พยศเถียงคำไม่ตกฟากเขาก็พร้อมที่จะโยนทิ้งถึงแม้จะได้มาด้วยความไม่เต็มใจ แต่จะทิ้งไปก็เสียดายเพราะเธอยังทั้งสดและใหม่แต่จะให้เขากินเด็กในสังกัดก็ไม่ได้จึงให้ลูกน้องนำเธอไปขายให้กับแขกที่ต้องการใช้บริการแทน แต่คิดว่าจะได้เงินที่เสียไปกลับกลายเป็นเขาต้องเสียเงินมากกว่าเดิมเพราะเด็กอย่างแววตาแผลงฤทธิ์ฟาดทุกคนไม่เลือกหน้าที่กล้าคิดมิดีมิร้ายเธอ ให้ไปทำงานอย่างอื่นก็ทำไม่ได้เพราะหาเรื่องแขกไม่เว้นแต่ละวัน ภูมิจึงตัดสินใจรับเลี้ยงให้เป็นเด็กเสี่ยของตนเองแทนให้มันคุ้มกับเงินที่เสียไป ในเมื่อเธอเป็นหมาบ้าเขาก็จะทำให้หมาบ้าอย่างเธอเชื่องเอง

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1 แววตา

“ปล่อยนะ ปล่อยฉัน” ร่างเล็กที่กำลังต่อสู้ขัดขืนสุดใจ เมื่อมีชายร่างฉกรรจ์สองคนเข้ามาฉุดกระชากลากถูเธอหน้าบ้าน

“ยัยแม้ว หลานแกมันไม่ยอมจะให้ทำยังไง” หนึ่งในนั้นถามพร้อมกับน้ำเสียงที่ติดจะหงุดหงิด

“เอามันไปเลย เสี่ยภูมิซื้อมันไปแล้ว” คนที่ชื่อป้าแม้วมีศักดิ์เป็นป้าแท้ ๆ เอ่ยบอกอย่างไม่สะทกสะท้าน

“อะไรกันป้า ป้าจะมาขายฉันเหมือนหมูเหมือนหมากาไก่ได้ยังไงกัน”

“มึงหุบปากไป อยู่ไปก็เสียข้าวสุก ทำงานอะไรให้กูไม่ได้สักอย่าง”

“ช่วยด้วย!” เธอร้องตะโกนให้คนอื่นช่วย แต่แถวนี้มันเป็นสลัมพวกคนอื่น ๆ ที่รักกลัวตัวตายได้แต่ยืนดู บ้างก็เดินผ่านไปเหมือนไม่เห็นเหตุการณ์อะไรทั้งสิ้น

“ไปอยู่กับเสี่ยภูมินั่นแหละมึง กูรักมึงหรอกนะถึงต้องทำแบบนี้ ถ้ากูไม่ทำแบบนี้มึงก็ต้องไปตระเวนหางานทำงกๆ ที่ได้ค่าแรงวันละไม่กี่บาท สู้ไปทำงานกับเสี่ยภูมิไม่กี่วันก็ได้หลายหมื่นแล้วไม่ดีกว่าเหรออีโง่”

“ถ้าป้าคิดว่าดีก็มาทำเองสิ และนั้นมันก็บ้านฉัน เป็นบ้านพ่อฉัน”

“โอ๊ยอีโง่ บ้านไม่มีโฉนดจะมาเป็นบ้านพ่อมึงได้ไง นี่มันบ้านกู หุบปากและออกจากบ้านกูได้แล้ว และอย่ากลับมาให้กูเห็นหน้าอีกอีเวรตะไล”

“ยัยแก่กะโหลกกะลาเอ๊ย มีสิทธิ์อะไรมาขายฉัน” ร่างเล็กพยายามสู้ขัดขืนด้วยแรงที่มี แต่ก็อย่างว่าตัวเล็กจะไปสู้ชายร่างยักษ์ได้อย่างไรไม่ได้มีแค่หนึ่งแต่มีถึงสอง

“เอามันไปเลย ถ้ามันไม่ยอมหุบปากมึงหาอะไรมายัดปากมันเอาเองแล้วกัน กูจะไปเล่นไพ่แล้ว”

“ยัยแก่เอ๊ย แก่จะลงโรงอยู่แล้วแต่ยังทำตัวต่ำช้าอยู่อีก ขายได้แม้กระทั่งหลานในไส้กูขอให้มึงมีแต่ล้มจมอีแม้ว”

“พูดมากเดี๋ยวกูตบปากฉีกอีเวรนี่ เลี้ยงมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอยมาเถียงกูฉอด ๆ”

“เออมันน่าให้เด็กถอนหงอกไหมล่ะ อีแก่ อย่าให้ถึงทีฉันนะ จะเหยียบย้ำให้จมดินเลยคอยดู”

“เออกูจะรอวันที่มึงเป็นอีคุณนายแววเมื่อไรกูจะก้มกราบตีนมึงเลยอีแววตา”

“เออ อีแววตาคนนี้นี่แหละจะเป็นคุณนายให้ดู” เธอพูดอย่างโกรธแค้นและต้องหมดสติไปเมื่อมีคนเอายากลิ่นฉุนมาอุดจมูก

“เงียบสักที ปากมันเก่งแบบนี้มึงคิดว่านายจะชอบเหรอว่ะ”

“เออเอาไปก่อนชอบไม่ชอบค่อยว่ากัน บางทีนายอาจจะชอบของแปลกก็ได้มึง”

“เออถึงแม้มันจะปากเก่งแต่ก็สวยไม่ใช่ย่อย ทำให้มันเมายาเดี๋ยวมันก็คงเชื่องเองแหละ รีบไปเถอะเดี๋ยวฟื้นคืนสติมาเมื่อไรคงด่าไฟแลบเหมือนกับที่ด่าป้ามัน”

“เออ”

******************************

ชอบความปากแซ่บมากแล้วน้องสู้ยิบตา ใครอย่าได้คิดรังแกเพราะน้องฟาดหมด

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
16 Bab
ตอนที่ 1 แววตา
“ปล่อยนะ ปล่อยฉัน” ร่างเล็กที่กำลังต่อสู้ขัดขืนสุดใจ เมื่อมีชายร่างฉกรรจ์สองคนเข้ามาฉุดกระชากลากถูเธอหน้าบ้าน“ยัยแม้ว หลานแกมันไม่ยอมจะให้ทำยังไง” หนึ่งในนั้นถามพร้อมกับน้ำเสียงที่ติดจะหงุดหงิด“เอามันไปเลย เสี่ยภูมิซื้อมันไปแล้ว” คนที่ชื่อป้าแม้วมีศักดิ์เป็นป้าแท้ ๆ เอ่ยบอกอย่างไม่สะทกสะท้าน“อะไรกันป้า ป้าจะมาขายฉันเหมือนหมูเหมือนหมากาไก่ได้ยังไงกัน”“มึงหุบปากไป อยู่ไปก็เสียข้าวสุก ทำงานอะไรให้กูไม่ได้สักอย่าง”“ช่วยด้วย!” เธอร้องตะโกนให้คนอื่นช่วย แต่แถวนี้มันเป็นสลัมพวกคนอื่น ๆ ที่รักกลัวตัวตายได้แต่ยืนดู บ้างก็เดินผ่านไปเหมือนไม่เห็นเหตุการณ์อะไรทั้งสิ้น“ไปอยู่กับเสี่ยภูมินั่นแหละมึง กูรักมึงหรอกนะถึงต้องทำแบบนี้ ถ้ากูไม่ทำแบบนี้มึงก็ต้องไปตระเวนหางานทำงกๆ ที่ได้ค่าแรงวันละไม่กี่บาท สู้ไปทำงานกับเสี่ยภูมิไม่กี่วันก็ได้หลายหมื่นแล้วไม่ดีกว่าเหรออีโง่”“ถ้าป้าคิดว่าดีก็มาทำเองสิ และนั้นมันก็บ้านฉัน เป็นบ้านพ่อฉัน”“โอ๊ยอีโง่ บ้านไม่มีโฉนดจะมาเป็นบ้านพ่อมึงได้ไง นี่มันบ้านกู หุบปากและออกจากบ้านกูได้แล้ว และอย่ากลับมาให้กูเห็นหน้าอีกอีเวรตะไล”“ยัยแก่กะโหลกกะลาเอ๊ย มีสิทธิ์อะไรมาข
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-11
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2 ไม่ขายศักดิ์ศรี (1/3)
“นายครับเด็กๆ ที่ซื้อมาวันนี้ถึงแล้วครับ” ลูกน้องคนสนิทเข้ามารายงาน พร้อมกับเอาใบรายชื่อและประวัติส่งให้ให้ตรวจเช็ก“หึ ซื้อเหรอช่างกล้าพูดว่าซื้อมา มีแต่เด็กสาวที่พ่อแม่ส่งมาใช้หนี้ทั้งนั้น” เสียงเย้ยหยันเอ่ยพูดพร้อมกับปัดเศษกระดาษลงไปบนพื้นเขาไม่มีแต่อยากจะมองด้วยซ้ำเพราะรังเกียจ“มีอยู่คนหนึ่งครับที่โดนขายมา”“กูต้องสนด้วยไหม” เสียงเข้มตวาดขึ้นเล็กน้อย เขาไม่มีเวลามานั่งฟังเรื่องไร้สาระแบบนี้หรอกกะแค่เด็กสาวที่ส่งมาใช้หนี้เท่านั้นเอง เสียเงินไปเท่าไรเดี๋ยวพวกผู้หญิงเหล่านั้นก็ใช้คืนให้เป็นเท่าตัว“แล้วนายจะให้จัดการยังไงดีครับ”“จัดการให้เหมือนเดิม” เสียงเข้มเอ่ยบอก และตวัดสายตาคมเข้มมองลูกน้องที่ยังยืนอยู่ที่เดิม“เออ คือ เด็กสาวที่ซื้อมาวันนี้ล่ะครับ” ลูกน้องคนสนิทอ้ำอึ้งถามเพราะเกรงกลัวต่อสายตาที่จ้องมองมา เพราะปกติผู้หญิงส่วนมากจะโดนพ่อแม่หิ้วให้มาทำงาน บ้างก็ส่งมาเพื่อมาจับเจ้านายของตนเพื่อหวังสบายทางอ้อม แต่วันนี้มีเด็กสาวเพียงคนเดียวที่ไม่ยอมมาง่ายๆ แถมยังโดนป้าแท้ๆ ขายทอดมาอีก“เอาไปขายให้หมด แล้วไม่ต้องเอาเรื่องไร้สาระมารายงานกูอีก กับอีพวกผู้หญิงไร้ประโยชน์มันสำคัญอะไรนัก
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-11
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2 ไม่ขายศักดิ์ศรี (2/3)
“ถ้าเจอเสี่ยภูมิไปหลบให้ไวเพราะท่านจะอารมณ์เสียถ้าเกิดเห็นเราเข้า”“ทำไม” แววตาถามเสียงห้วน ถ้าจับตัวมาขายแล้วจะให้หลบเขาไปทำไมกัน“ท่านไม่ชอบเห็นผู้หญิงไร้การศึกษาอย่างเดินเพ่นพ่าน”“อือ แล้วอะไรอีก”“อย่าคิดหนีเด็ดขาด เพราะสถานที่แห่งนี้ดีที่สุดสำหรับผู้หญิงอย่างเราแล้ว อยู่นี่ไม่มีใครกดขี่ข่มเหงเราได้”“แค่ขายตัวก็ขายศักดิ์ศรีแล้ว” เธอประชดและหัวเราะเมื่อวิกานดาบอกว่าสถานที่แห่งนี้ดีที่สุดสำหรับผู้หญิงอย่างเรา“ถึงแม้พวกเราจะขายตัวแต่ก็ยังมีศักดิ์ศรีอยู่ เราอยู่ไปเดี๋ยวจะเข้าใจเอง”“อือ หมดยัง”“ข้อสุดท้าย เวลากินข้าวให้กิน อย่าพยศเด็ดขาดเพราะจะไม่ได้กินข้าวไปอีกสองวัน”“เหอะ ถ้าคนไม่หิวแล้วจะมาบังคับกันได้ยังไง”“พี่เตือนเราแล้วนะ อย่าลองดีก็แล้วกัน วันนี้เห็นมาวันแรกไปนอนพักผ่อนเถอะ และเตรียมใจให้พร้อมด้วย มาถึงที่นี่แล้วยังไงก็ต้องทำงาน”“.....” แววตานิ่งเงียบและล้มตัวลงนอนคลุมโปง ภายในหัวพยายามคิดหาวิธีเอาตัวรอดไปจากที่นี่ เธอไม่มีทางทิ้งศักดิ์ศรีของตัวเองแหกขาอ้าให้คนอื่นหรอก ไม่มีทางชีวิตของเธออีกยาวไกลจะมาจบเห่ตรงนี้ไม่ได้5 วันต่อมาโครม!!“ไอ้แก่ตัณหากลับออกไปจากห้องฉันถ้า
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-11
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2 ไม่ขายศักดิ์ศรี (3/3)
“แววตาขืนเธอมัวเป็นแบบนี้จะลำบากเอานะ” วิกานดาเข้ามาพูดคุยเมื่อเห็นหญิงสาวไม่ยอมหยุดอาละวาด ผ่านมาห้าวันแล้วที่ยังไม่ยอมรับแขกถึงแม้จะรู้ว่าหญิงสาวอายุ 18 ปี ก็เถอะ แต่เข้ามาอยู่แบบนี้ก็ต้องทำเหมือนกัน เพราะทุกคนมีหน้าที่ขาย“ฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว”“ไม่ทำแล้วจะเอาเงินที่ไหนใช้ หลับหูหลับตาทำไปเถอะ”“ไม่เอา ให้ฉันตายเสียดีกว่าไปอ้าขาให้คนอื่น” แววตาสวนกลับอย่างดื้อดึง วิกานดาทำอะไรไม่ได้จึงวางข้าวกล่องไว้ให้ เพราะหญิงสาวยังโดนกักบริเวณอยู่เธอหยิบข้าวขึ้นมากินไม่เคยคิดที่จะประท้วงว่าไม่กินข้าว เพราะเคยทำแล้วโดนปล่อยให้อดกินข้าวจริงๆ สองวัน จึงเลิกใช้วิธีนั้นเพื่อประท้วงเพราะยังไม่อยากตายตามที่ปากพูดผ่านมาอีกวันแต่ครั้งนี้ไม่มีใครเข้ามาต้องการจะมีเพศสัมพันธ์กับเธอ อาจจะเป็นเพราะเมื่อวานเธอบอกไปว่าอายุได้แค่ 18 ปี ถึงที่นี้จะเป็นสถานที่ขายบริการแต่ต้องยอมรับเลยว่ากฎค่อนข้างแน่นหนาและไม่เอาเด็กที่อายุไม่ครบ 20 ปีบริบูรณ์มาขายบริการเด็ดขาดตามกฎหมายที่คุ้มครองเอาไว้สถานที่แห่งนี้เธอได้รู้มาจากวิกานดาว่าเป็นสถานที่ขายบริการถูกต้องตามกฎหมาย เพราะมีการขึ้นจดทะเบียนอย่างถูกต้อง“ทำงานไม่ได้ค
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-11
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 จับขัง (1/3)
“ไอ้แก่”เพล้ง!!โครม!!“โอ๊ย! ทำอะไรของแกอีเด็กเวร” เสี่ยพุงพลุ้ยเอามือกุมหัวตัวเองที่มีเลือดอาบลงมา ได้แผลเพราะหญิงสาวเอาขวดเหล้าฟาดที่หัวเขาอย่างจัง“แก่จะลงโรงอยู่แล้วยังจะมีคิดต่ำๆ กับเด็กรุ่นลูกอยู่อีก” เธอเดือดจัดและพยายามยืนขึ้นเพราะตอนที่เอาขวดเหล้าฟาดโดนอีกฝ่ายผลักลงไปกับพื้นอย่างแรงจนทรงตัวไม่ได้“ไปเรียกผู้จัดการมากูจะเอาเลือดหัวอีนี่ออก ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเลย มึงไม่รู้รึไงว่ากูเป็นใคร”“แล้วเป็นใครล่ะ มึงยังไม่รู้ว่ามึงเป็นใครแล้วกูจะรู้กับมึงไหม”“ปากดีอีเด็กเวร กูจะเอาอีนี่เข้าตารางให้ได้เลยคอยดู”“เกิดเรื่องอะไรขึ้นค่ะ” วิกานดาวิ่งเข้ามาอย่างกระหืดกระหอบเมื่อได้ยินเสียงข้าวของแตกเสียหายและได้ยินเสียงคนโหวกเหวกโวยวาย“อะไรซะอีกล่ะ เด็กมึงเอาขวดเหล้ามาตีหัวกู”“วิขอโทษผบ. ด้วยนะคะ น้องมันเป็นเด็กใหม่ไม่รู้ประสีประสา วิจะทำโทษให้นะคะ” วิกานดาพูดอย่างเอาใจและส่งสายตาดุมาทางแววตาอย่างเอาเรื่อง“ไอ้แก่นี่พยายามลวนลามฉัน จะให้ฉันทำไงล่ะถ้าไม่ป้องกันตัว” เธอพยายามแก้ต่างถึงแม้รู้จะไม่เป็นผลก็ตามที“โห..อีเด็กเวรนี่ มึงยังกล้ามาห่วงศักดิ์ศรีอีกเหรอ มึงเลือกทำงานแบบนี้มึงคิดจะ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-11
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 จับขัง (2/3)
“ผมเอาเด็กนั้นไปขังตามที่นายสั่งแล้วครับ” หรั่งเข้ามารายงานเมื่อตัวเองทำตามคำสั่งเสร็จเรียบร้อย“ไม่ต้องเอาข้าวเอาน้ำให้มันกินสองวัน” ชายหนุ่มสั่งเสียงเข้ม และจัดแจงงานของตัวเองต่อ“แต่นายครับ ถ้าไม่ให้น้ำมันเลย มันอาจตายได้นะครับ” หรั่งแย้งเพราะยังไงเด็กสาวนั้นก็ยังเด็กอยู่“ให้น้ำมันแค่ขวดเดียวเท่านั้น และห้ามให้อะไรนอกเหนือจากที่กูสั่งอีก” เสียงทรงอำนาจสั่งการ หรั่งจึงไม่กล้าหืออีกอีกด้านภายในห้องแคบๆ ที่มีแค่พัดลมและเตียงนอนเก่าๆ โทรมๆ ที่แตกต่างจากห้องที่เธอเคยอยู่อย่างสิ้นเชิง เพราะห้องก่อนหน้ามันดีมีสิ่งอำนวยความสะดวกทุกอย่าง และมีห้องน้ำในตัว แต่ที่นี่ไม่มีเลย กลิ่นก็อับจนไม่อยากสูดอากาศหายใจเข้าไปปัง! แกร้งๆ!เสียงเตะลูกกรงดังออกมาจากข้างนอก เธอได้แต่เงื้อหูฟัง เพราะเป็นประตูเหล็กปิดทึบหน้าต่างก็ไม่มีให้ จึงไม่รู้ว่าข้างนอกเกิดอะไรขึ้น สักพักช่องเล็กๆ ก็หย่อนขวดน้ำมาให้หนึ่งขวดกลาง“ใครอยู่ข้างนอกนะ ปล่อยฉันออกไปนะ” เธอส่งเสียงเกรี้ยวกราดออกไป แต่ก็มีแต่ความเงียบเท่านั้นเธอร้องตะโกนดังออกไปจนรู้สึกเหนื่อย และดื่มน้ำไปจนเหลือแค่ครึ่งขวดตอนนี้ก็เริ่มรู้สึกหิวขึ้นมา“ฉันหิวข้
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-11
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 จับขัง (3/3)
ร่างเล็กนอนอย่างไร้เรี่ยวแรงนี่ผ่านมาไม่รู้กี่วันที่เธอยังไม่ได้กินอะไรเลย มีแต่ขวดน้ำที่เป็นขวดเปล่าที่พอนับได้ว่ามี 4 ขวด แปลว่าเธออยู่ในนี้เข้าวันที่ห้าแล้วใช่ไหม เพราะตอนนี้เธอเหลือน้ำที่ยังไม่หมดอีกครึ่งขวด“บ้าชะมัดจะให้ฉันอดข้าวตายไปเลยให้ได้ใช่ไหม ไอ้เลวระยำ ไอ้ชาติชั่วทั้งหลายเอ๊ย”“หึ ขนาดผ่านมา 5 วันแล้วเธอยังอึดอยู่สินะ ยังคงมีแรงด่าคนอื่นเขาไปทั่ว” ร่างสูงที่นั่งอยู่หน้าจอคอมที่ใช้แอบดูหญิงสาวในห้องที่ขังปิดตาย เพราะห้องนั้นเขาจะเอาไว้ใช้แค่กับลูกน้องที่ทำผิดกฎเท่านั้น แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเอาไว้ใช้กับผู้หญิง เด็กสาวคนนั้นที่อายุได้แค่ 18 ปี แต่ปากเก่งไม่กลัวตายเลยสักนิด“น้องสาวเอ๊ย เอ็งช่วยยอมอ่อนข้อทีเถอะ นายไม่ใช่คนใจร้ายใส่ระกำแบบนี้หรอก เพราะเอ็งนั่นแหละดื้อด้านไม่เข้าเรื่อง”หรั่งนั่งพูดอย่างหมดหนทาง เพราะหญิงสาวช่างแข็งแกร่งและหัวรั้นเหลือเกิน ปกติเด็กสาวคนอื่นจะต้องกลัวกันหัวหดหมดแล้ว และบางคนคงอ้อนวอนให้อภัยและขอให้ถูกปล่อยตัวตั้งแต่วันแรกๆ แต่หญิงสาวคนนี้กลับแตกต่างออกไป เธอเคยขอให้ปล่อยก็จริงแต่เป็นการขอที่เป็นคำสั่งมากกว่าคำวิงวอนเสียด้วยซ้ำ น้ำตาสักหยดก็ไ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-11
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 ยอมจำนน (1/3)
“เข้าไปสิเสี่ยภูมิรออยู่ด้านใน” หรั่งผลักให้หญิงสาวเดินเข้าไปเมื่อเธอเดินเข้ามาก็เห็นชายหนุ่มรูปงามเธอจำได้ที่เขาตบเธอคืนนั้น แต่คืนนั้นมันมืดไม่คิดว่าหน้าตาของเขาจะเป็นแบบนี้ เห็นเรียกว่าเสี่ยก็หลงว่าจะอายุมากเสียอีก แต่กลับกันดูหล่อเหลาคมเข้มเอาการ“ตอนนี้เธอเป็นผู้เป็นคนขึ้นมาบ้างยัง” เสียงแข็งกระด้างเอ่ยถาม และส่งสายตาเชือดเฉือนมาทางหญิงสาว“ค่ะแววสงบสติอารมณ์ได้แล้วค่ะ”“งานขายก็ทำไม่ได้ งานบริการก็ทำไมได้ แล้วเธอจะทำอะไร”“ให้แววไปขัดสวมล้างห้องน้ำอะไรก็ได้ค่ะเสี่ย แต่อย่าให้แววไปขายตัวเลยนะคะ”“ทำไม จะบอกว่าเธอยังไม่เคยอ้าขาให้ใครมาก่อนหรือไง อายุ 18 ก็ไม่ถือว่าเด็กแล้วนะ เดี๋ยวนี้อายุเท่านี่ไวไฟกันจะตายไป”“ค่ะ แววยังไม่เคยนอนอ้าขาให้ใครมาก่อนค่ะ” เธอตอบไปตามความจริง มือกำแน่นอย่างคนไร้ทางออก“ยังไงเธอมาที่นี่ก็ต้องทำงานนั้นอยู่แล้ว เห็นเธอพยศแบบนั้นฉันก็เลยสั่งให้ลูกน้องเปิดเธอขายวันพรุ่งนี้ไปแล้วนะสิ” เสียงกระด้างพูดอย่างเยาะเย้ยและเห็นหน้าของเด็กสาวที่แทบจะวิ่งเข้ามาทำร้ายเขาก็ยิ่งแสยะยิ้มด้วยความพึงพอใจ“ไหนว่าแววอายุยังไม่ถึงให้ทำงานไม่ได้ไม่ใช่เหรอคะ”“เธอคือข้อยกเว้น ย
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-11
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 ยอมจำนน (2/3)
วันชี้ชะตาของเธอก็มาถึงหลังจากกินข้าวเช้าเสร็จวิกานดาก็เข้ามาบอกเธอว่าวันนี้เธอจะต้องรับแขกสองคิว เธออยากจะบ้าตายพวกคนใจดำอำมหิตคิดอะไรกันอยู่พวกเขาก็รู้ว่าเธอยังไม่เคยผ่านเรื่องแบบนี้มาก่อนแล้วจะให้รับลูกค้าถึงสองคนได้ยังไงกัน“เฮงซวย มาเลยจะเข้ามากี่คนก็มาเลยอีแววขอสู้ตาย” เธอพูดอย่างแค้นเคืองและใจจดจ่ออยู่ที่ประตูว่าจะมีคนไหนเข้ามาเธอจะได้เตรียมตัวถูก“เสี่ยปล่อยไว้แบบนั้นจะดีเหรอครับ ถ้านังแววมันตีแขกหัวแตกเลือดออกอีกจะทำยังไงล่ะครับเสี่ย” หรั่งพูดอย่างละล่ำละลัก เพราะกลัวจะต้องเสียเงินเสียทองให้กับแขกที่จะเจ็บตัวเพราะผู้หญิงตัวเล็กคนนั้น ที่นายของเขากำลังจ้องดูอย่างไม่กะพริบตาที่แอบเอากล้องเข้าไปติดตั้งแต่เมื่อวานไม่ให้เจ้าของห้องรู้ตัว“จะเสียกี่บาทกันเชียวว่ะ ถ้านังเด็กนั้นมีแรงฟาดทุกคนก็ให้มันฟาดไป”“เสี่ย!”“อะไรของมึงนักหนาว่ะไอหรั่ง กูรำคาญออกไปข้างนอกไป หรือจะไปเฝ้านังเด็กนั่นก็ไป”“ครับเสี่ยภูมิ”ทันทีที่หรั่งมาถึงก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังเข้ามาจากห้องของแววตาก็รีบวิ่งเข้าไปดูก็เห็นร่างเล็กของแววตาขึ้นคร่อมแขกพร้อมกับกัดใบหูของอีกฝ่ายเลือดอาบ เลือดออกแค่หูไม่พอแต่หัวแตก
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-11
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 ยอมจำนน (3/3)
ไม่นานชายหนุ่มก็เดินมาถึงห้องที่เกิดเรื่อง พอเข้ามาเขาก็ใช้สายตาอันดุดันมองมาทางหญิงสาว แววตาก้มหน้าลงเพราะคิดว่าเขาจะต้องตบเธออีกเป็นแน่พลั่ก!แต่ผิดคาดเพราะเขาถีบผู้ชายที่มีเรื่องกับเธอแทนจนล้มหงายหลังไปกับพื้น และร้องโอดครวญไปด้วยความเจ็บ“เสี่ยภูมิคุณมาถีบผมทำไม คุณต้องจัดการเด็กของคุณสิ”“เด็กของผมทุกคนมีศักดิ์ศรี เด็กทุกคนในนี้ไม่ใช่กะหรี่ และงานนี้พวกเธอก็ทำอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ถ้าอยากได้กะหรี่มากนักก็ไปคว้าเอาจากข้างทาง ไม่ใช้มาเหยียบในพื้นที่ของกู ไอ้หรั่ง!!”“ครับเสี่ย”“เอามันออกไป และไม่ต้องจ่ายค่ารักษาใด ๆ ทั้งสิ้น”“ผมจะไปแจ้งตำรวจ”“มึงก็ไปแจ้งสิ กูจะได้เอาคลิปไปยื่น ตำรวจคงชอบว่าผอ. โรงเรียนอย่างมึงแอบหนีเมียมาทำเรื่องอย่างว่ากับเด็กของกู เป็นครูเสียเปล่าแต่จะมาล่วงเกินเด็กที่ยังไม่พ้นนิติภาวะกูก็อยากรู้นักว่าใครจะอยู่ใครจะไป"“บัดซบพวกมึงรุมหัวมาโกงกูใช่ไหม”“กะอีแค่เศษเงินที่มึงจ่ายมากูจ่ายคืนให้ก็ได้ แต่ต้องหักครึ่งหนึ่งนะ เพราะมึงทำเด็กกูเจ็บเหมือนกัน”“ไอ้เวรเอ๊ย”“ออกมาไอ้ระยำเอ๊ย” หรั่งเข้ามากระชากแขกออกจากข้างนอกเมื่อเห็นสายตาดุของนายมองมาที่ตน“ส่วนเธอตามมาน
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-11
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status