로그인“ขอเวลา สี่ห้าวันให้พ่อกับแม่ฮันนีมูนกันหน่อยนะ แล้วจะกลับไปรบกับลูกต่อ” อดิศวรหันกลับมาจับที่ไหล่ภรรยาสาวให้มาเผชิญหน้า ส่งสายตาหวานฉ่ำ “อะไรคะเนี่ย ลูกห้าแล้วนะ ยังจะหวานอีก” ยาริกายิ้มเขิน “หวานแบบนี้ตลอดไปครับ จะรักยิ่งๆ ขึ้นไปเชื่อไหมแยม แต่ตอนนี้ผมขอเบรคสักห้าวัน ฝากลูกไว้กับปู่ยา และทวดๆ ก่
ภายในห้องรับประทานอาหาร อดิศวรกำลังสอนให้ อ้น อัคราวัฒน์ ตักอาหารกินเอง ในขณะที่ยาริกากำลังป้อนข้าวให้อั๋น อัคราวุธยาริกาหันไปมองสามีที่กำลังสอนแฝดพี่อย่างใจเย็น “อ้น หัดทานข้าวเองครับ ตักแบบนี้พ่อตักให้ดู” อดิศวรสอนอย่างใจเย็น “โถ คุณศวร ลูกยังเล็กอยู่เลย แยมอยากป้อนข้าวลูก” “ผมอยากให้ลูกช่วยต
สามปีต่อมา ยาริกามองภาพพ่อและลูกๆ ที่วิ่งเล่นกันที่สนามอย่างมีความสุข นึกย้อนไปเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา งานแต่งงานของเธอกับอดิศวรจัดอย่างยิ่งใหญ่ โดยมีลูกแฝด ทั้งสอง อ้น และ อั๋น อัคราวัฒน์ และ อัคราวุธ กรณ์วิภาคและตอนนี้เธอกำลังตั้งครรภ์อ่อนๆ อีกหกสัปดาห์ จำได้ว่าหลังจากอดิศวรรู้ก็รีบจัดงานแต่งงาน แบ
“แยมแน่ใจนะว่าจะไม่อันตรายกับลูก ศวรกลัวว่า..” อดิศวรจ้องมองตาภรรยาสาว ถามย้ำเพื่อความแน่ใจ ยาริกาพยักหน้าเบาๆ ยิ้มเขิน พร้อมกับกอดชายหนุ่มกระชับ “ก็อย่ารุนแรงสิคะคุณพ่อ ทำเบาๆ หมอก็ไม่ห้ามหรอกค่ะ นอกจากจะหกอาทิตย์ก่อนคลอดหรือเปล่า แยมไม่แน่ใจ” ยาริกาใช้เล็บกรีดเบาๆ ที่หน้าอก “คุณเรียกผมว่า “คุณพ่อ
ยาริกาน้ำตาไหลตลอด ด้วยความตกใจ ซึ้งใจ ตื่นเต้น มีความสุข ไม่รู้ความรู้สึกไหนมาก่อนแต่มันผสมปนเปกันไปหมด หญิงสาวพยักหน้าๆ ยกมือปิดปาก รับดอกไม้แล้วสวมกอด ท่ามกลางเสียงเชียร์จากเพื่อนๆ ร่วมรุ่น และอีกหลายชั่วโมงต่อจากนั้น มิตติ้งร่วมรุ่นท่ามกลางทะเลแสนสวย และเพื่อนสนิท ทำให้ปาร์ตี้เต็มไปด้วยความสนุกส
สามวันผ่านไป หลังจากประชุมผู้แทนประกอบการโรงแรมที่มิลานสามวัน ยาริกาเพิ่งเห็นมาดบอสของอดิศวรเป็นครั้งแรกเวลาเค้าจริงจังกับการทำงานทำให้เค้าดูมีเสน่ห์ หญิงสาวมองสามีอย่างภาคภูมิใจ ตลอดสามวันที่มีนัดตลอดทั้งวัน ตารางแน่นมากๆ ทำให้แทบจะไม่มีส่วนตัวกันเลย วันนี้ยาริกามีความหวังว่าคงได้ไปเดินเล่นในเมือง
เสียงครางเบาๆ ของกริชชัย สายตาของชายหนุ่มกวาดไปรอบๆ ในพื้นที่ส่วนตัว ที่ไม่มีใครก้าวย่างมารบกวนอย่างพอใจ ริมฝีปากของชายหนุ่มที่บดเคล้า เรียกร้อง ทำเอากอหญ้าอารมณ์กระเจิดกระเจิงก่อนจะร้องคราง เมื่อชายหนุ่มจูบไซ้ซอกคอขาว มือของชายหนุ่มบีบเคล้นที่หน้าอกที่เติ่งตึง ใบหน้าของกอหญ้านิ่วเล็กน้อยด้วยความเจ็
พิพัฒนพงค์ “พ่อกับคุณย่าว่ายังไงนะครับ จะให้ผมไปพังงา โอ๊ยไม่ไปหรอก ผมบอกแล้วไง เสาร์อาทิตย์นี้ ผมจะไปตามกอหญ้า ตามที่อยู่เพื่อนของเขา” “แต่แกต้องไป พ่ออยากให้แกไปดูรีสอร์ทญารินดา ปีนี้เขาชนะเลิศ เรื่องการบริการยอดเยี่ยมอย่างมืออาชีพ พ่ออยากให้แกไปดูงานและอยากให้พักผ่อน แค่อาทิตย์เดียวกริช” ธมกานต
กริชชัยจ้องหน้าน้องสาวคนเล็กเกือบลืมหายใจ ต้นน้ำมองหน้าพี่ชายเพียงคนเดียวแล้วหลุดปากแผ่วเบา “พี่หมอเขารักยัยญ่ามาตลอดสิบกว่าปี ตอนนี้เขาก็รักอยู่แม้เขาไม่ได้อยู่ความรักของเขามีให้ยัยกอหญ้าเสมอ น้องมันก็แค่ของว่างยามเหงา” กริชชัยอึ้งไปกับสิ่งที่ได้ยิน แม้ใจหนึ่งจะโกรธกับสิ่งที่ได้ยินแต่ก็ยอมรับได้
สยามพารากอนในห้องแต่งตัวที่กำลังวุ่นวายกับการแต่งหน้าทำผม บางส่วนทำเสร็จแล้วอีกบางส่วนกำลังทำงานเพื่อแข่งกับเวลา กอหญ้าพลิกอ่านหนังสือกอสซิบที่เพื่อนนางแบบอ่านแล้ววางทิ้งไว้ หญิงสาวเปิดพลิกๆอย่างต้องการอ่านฆ่าเวลา แล้วก็มาสะดุดกับรูปนักธุรกิจไฟแรงซึ่งเป็นแฟนของเพื่อนสาวประเภทสองกำลังยืนเคียงข้างกับส