LOGIN“อ๊ะอาย” หญิงสาวที่มีความฝันเป็นสไตลิสต์มืออาชีพ โชคชะตาให้เธอได้ทำงานกับ “นต” นักร้องดังที่ผู้หญิงทั้งประเทศยกให้เป็น พ่อไมโครเวฟ และเป็นคนที่เธอแอบติดตามผลงานจนกลายเป็นแฟนคลับ นักร้องหนุ่มที่แสนสุภาพ อ่อนโยน แสนดีอย่างที่ทุกคนเห็น แต่ตัวจริงกลับเอาแต่ใจ ขี้หงุดหงิด น่ากลัว จนทำให้หัวใจแทบหยุดเต้น เขาเหมือนเสือที่หลอกล่อให้เหยื่ออย่างเธอมาติดกับ จนหลงและ “ขึ้นเตียงไปกับเขา” อ๊ะอาย สไตลิสต์มืออาชีพ เธอได้ทำงานกับ นต นักร้องดังที่ผู้หญิงทั้งประเทศหลงรัก และเป็นคนที่เธอติดตามผลงานเป็นแฟนคลับ นักร้องที่แสนดีอย่างที่ทุกคนเห็น ตัวจริงนั้นร้าย เขาล่อให้เธอหลงขึ้นเตียงไปกับเขา
View Moreไลน์ (ตึ๊ง)
👗@ EYE : ฉันขอลาออกจากสไตลิสต์ส่วนตัวตั้งแต่วันนี้ค่ะ 🎵My NOTH : ฉันไม่ให้เธอออก 👗@ EYE : ให้มันจบที่ฉันดีกว่า ทุกคนจะได้เจ็บน้อยที่สุด 🎵My NOTH : แล้วมีเหตุผลอะไรที่เธอต้องจบกับฉันด้วย 🎵My NOTH : ไหนเธอตอบฉันมาสิ!! 🎵My NOTH : เธอเงียบทำไมหละ!! 🎵My NOTH : ฉันก็เจ็บเหมือนกัน ทำไมเธอถึงไม่คิดถึงฉันบ้าง!! 🎵My NOTH : อาย…เธอตอบฉันมาสิ!! 👗@ EYE : ฉันขอโทษค่ะ ฉันไม่อยากให้คุณเดือดร้อนไปมากกว่านี้ค่ะ 👗@ EYE : ทุกคนเขารักคุณ ฉันไม่อยากให้แฟนคลับของคุณผิดหวังในตัวคุณค่ะ 👗@ EYE : ฉันผิดเองที่ไม่หักห้ามใจตัวเอง ฉันควรอยู่ในที่ที่ของฉันเหมือนเดิม เหมือนก่อนหน้านี้… 👗@ EYE : เป็นแฟนคลับ เป็นสไตลิสต์ที่คอยดูแลคุณในฐานะศิลปินคนหนึ่ง 👗@ EYE : ไม่ใช่ในฐานะ…คนที่รักคุณ อยากเป็นของๆคุณ… 🎵My NOTH : แล้วที่มันเกิดขึ้นเพราะเรารักกันไม่ใช่หรอ 🎵My NOTH : ทำไมเธอถึงไม่ให้โอกาสฉันปกป้องเธอบ้าง 🎵My NOTH : ทำไมเธอถึงคิดเอง เออเองคนเดียว 👗@ EYE : …ฉันขอโทษจริงๆค่ะ 👗@ EYE : ฉันคิดว่าพรุ่งนี้จะกลับไปอยู่บ้านพ่อแม่ก่อน แล้วพรุ่งนี้พี่บอยจะพาคุณไปพบท่านประธานใช่ไหมคะ 🎵My NOTH : ใช่…พรุ่งนี้ถ้าฉันคุยกับท่านประธานเสร็จแล้วจะขับรถไปหาเธอ 👗@ EYE : ฉันว่าอย่าดีกว่าค่ะ ช่วงนี้เราควรห่างกันสักพักเพื่อให้ข่าวมันเงียบไปก่อน แล้วไว้ฉันจะติดต่อกลับไปนะคะ 🎵My NOTH : ไม่!! ยังไงฉันจะไปหาเธอที่บ้าน ไม่ว่าใครก็ห้ามฉันเจอเธอไม่ได้!! เธออย่าหนีฉันไปก็พอ… 👗@ EYE : เชื่อฉันเถอะนะคะ ฉันไม่อยากให้เรื่องมันใหญ่ไปมากกว่านี้ ถือว่าฉันขอร้อง… 🎵My NOTH : ไว้คุยกัน แล้วเธอไม่ต้องคิดอะไรมากหละ ฉันจะจัดการปัญหาบ้าๆนี่ให้จบเอง…เมื่อมองย้อนกลับไปสามปีก่อน…ก่อนที่ทุกอย่างจะเริ่มต้นอ๊ะอายนั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ในห้องเช่าเล็กๆ ของเธอ แสงไฟดิมไลท์ส่องหน้าจอในความมืดเธอกำลังพิมพ์โพสต์ในเพจที่เธอเพิ่งเปิดขึ้นมายอดผู้ติดตาม สิบสองคน ส่วนใหญ่เป็นเพื่อนสนิทที่กดไลค์เพราะเอ็นดูเธอพิมพ์โพสต์แรกของเพจ@มายซันชาย : สวัสดีค่ะ นี่คือบ้านของนตค่ะ เพจนี้สร้างขึ้นเพราะอยากให้แฟนคลับทุกคนมีที่รวมตัวค่ะ แอดจะคอยอัพเดทข่าวสารและรูปภาพ ของนตอยู่เสมอนะคะ ยินดีต้อนรับทุกคนค่ะ 🖤เธอกดโพสต์ แล้วก็ปิดแล็ปท็อปไม่รู้เลยว่าวันหนึ่งเพจนั้นจะพาเธอไปที่ไหนวันนี้…อีกสามปีต่อมาอ๊ะอายนั่งอยู่ที่ระเบียงบ้าน กาแฟอุ่นอยู่ในมือ แท็บเล็ตวางอยู่บนตักเธอเปิดเพจบ้านของนตยอดผู้ติดตาม สี่แสนเจ็ดหมื่นกว่าคนเธออ่านคอมเมนต์ล่าสุดในโพสต์วันครบรอบเมื่อวาน@baan_noth_forever : บ้านหลังนี้จะอยู่ตลอดไปนะคะแอด 🖤อ๊ะอายยิ้ม แล้วพิมพ์ตอบ@มายซันชาย : ตลอดไปค่ะ 🖤เธอวางแท็บเล็ตลง มองออกไปที่วิวสวนข้างล่างเสียงประตูระเบียงเปิดออก นตเดินออกมาพร้อมกาแฟสองแก้ว"ทำไมออกมาคนเดียวครับ""อากาศข้างนอกกำลังดีเลยค่ะ"เขานั่งลงข้างๆ ยื่นแก้วกาแฟให้เธอเธอรับมา
หนึ่งปีต่อมากรุงเทพฯ ยามเช้าของวันเสาร์แสงแดดอ่อนๆ สาดเข้ามาทางหน้าต่างคอนโดที่ตกแต่งด้วยโทนสีขาวครีมและ ไม้ ไม่ใช่คอนโดของนต ไม่ใช่คอนโดของอ๊ะอาย แต่เป็นคอนโดที่ทั้งสองเลือกด้วยกันเมื่อหกเดือนก่อนไม่ใหญ่เท่าเพนต์เฮ้าส์ของนต แต่ก็ไม่เล็กเกินไป มีระเบียงเล็กๆ ที่มองเห็นวิวสวน มีห้องทำงานที่เธอใช้วางแบบชุดและเขาใช้ แต่งเพลง มีครัวที่เขาชงกาแฟให้เธอทุกเช้าและเธอทำอาหาร ให้เขาในวันที่ทั้งสองไม่มีงานเป็นบ้านที่ทั้งสองสร้างด้วยกันเจ็ดโมงเช้าอ๊ะอายตื่นมาในความเงียบของห้อง แสงเช้าอ่อนๆ กรองผ่านผ้าม่านสีครีมเข้ามามือเธอเอื้อมออกไปหาอีกฝั่งเตียงว่างเปล่า แต่ยังอุ่นอยู่เธอลืมตาขึ้น มองเพดานห้องสักครู่ ก่อนจะได้ยินเสียงมาจากครัว เสียงแก้วกระทบเบาๆ เสียงเครื่องชงกาแฟทำงานเธอลุกขึ้น สวมเสื้อคลุมบางๆ ทับชุดนอน แล้วเดินออกมานตยืนอยู่ที่ครัว หันหลังให้เธอ เสื้อยืดสีขาว กางเกงขายาวสีเทา ผมยุ่งนิดหน่อย กำลังเทกาแฟลงในแก้วสองใบเขาได้ยินเสียงเท้าเธอ หันกลับมา"ตื่นแล้วหรอครับ""ค่ะ กลิ่นกาแฟปลุกค่ะ"เขายื่นแก้วให้เธอ เธอรับมา จิบหนึ่งอึก"อ๊ะ กาแฟหวานไปนิดนึงค่ะ""คุณบอกว่าชอบหวานนิดหน่อยนี่นา
คืนคอนเสิร์ต ฮอลล์จุคนได้หมื่นกว่าคน เต็มทุกที่นั่งแสงไฟเวทีส่องจ้า เสียงเพลงเปิดดังขึ้นนตก้าวออกมาบนเวทีในลุคแรก ชุดหนังสีดำที่อ๊ะอายออกแบบมาเพื่อคืนนี้โดยเฉพาะเสียงกรี๊ดระเบิดขึ้นทั่วฮอลล์อ๊ะอายยืนอยู่หลังเวที มองผ่านช่องเล็กๆ ที่มองเห็นเวทีหัวใจของเธอเต้นแรง แต่ไม่ใช่แบบแฟนคลับที่ตื่นเต้นกับไอดอลอีกต่อไปแล้วมันเต้นในแบบของคนที่มองคนที่รักขึ้นไปยืนอยู่บนที่ที่เขาเป็น ของเขาอย่างแท้จริงนตร้องเพลงแรก เสียงของเขาเต็มฮอลล์ตาของเขากวาดมองผู้ชม แต่อ๊ะอายรู้ว่าในบางจังหวะ สายตาของเขาเลื่อนมาทางปีกเวทีด้านที่เธอยืนอยู่และเมื่อเขามองมา เธอก็มองตอบผ่านแสงไฟและเสียงดนตรีผ่านฝูงชนและความวุ่นวายพวกเขาเห็นกันและกันระหว่างพักเปลี่ยนชุดนตวิ่งเข้ามาหลังเวที อ๊ะอายยืนรออยู่พร้อมชุดถัดไปเธอช่วยเขาเปลี่ยนชุดอย่างคล่องแคล่ว มืออาชีพ รวดเร็ว ไม่เสียเวลาแต่ในความเร็วนั้น เขาก็ยังหาเวลาพูดกับเธอสั้นๆ"ทุกอย่างโอเคไหม""โอเคค่ะ ไปได้เลยค่ะ อีกสองนาที""ครับ"ก่อนเขาจะวิ่งกลับขึ้นเวที เขาหยุดนิดหนึ่ง หันกลับมา"อาย""คะ""ขอบคุณนะครับ"เธอยิ้ม"ไปเลยค่ะ แฟนคลับรอค่ะ"เขายิ้มตอบแล้ววิ่งกลับไป
ณ สตูดิโอซ้อม ช่วงสิบโมงเช้านตซ้อมอยู่กลางห้อง เสื้อยืดสีขาวธรรมดา กางเกงขายาวสีดำ ผมเล็กน้อยยุ่งจากการเคลื่อนไหวอ๊ะอายนั่งดูอยู่มุมห้อง สมุดจดบันทึกวางอยู่บนตักสัปดาห์ที่ผ่านมาหลังแถลงข่าว สื่อและโซเชียลมีเดียยังคงพูดถึงเรื่องนี้อยู่บ้าง แต่กระแสเริ่มเบาลงตามธรรมชาติสิ่งที่ยังคงอยู่คือการที่ทั้งสองคนไม่ต้องซ่อนอีกต่อไปแล้วนตหยุดซ้อม หันมามองเธอ"คุณดูซ้อมมาสองชั่วโมงแล้ว ไม่เบื่อหรือครับ""ไม่เบื่อค่ะ" เธอตอบเรียบๆ "แต่ลุคที่สามต้องแก้นิดหน่อย ตอนที่คุณเคลื่อนไหวแรงๆ แขนเสื้อมันดึงทำให้รูปทรงเสียค่ะ"นตมองตัวเองในกระจก"แก้ยังไงครับ""ต้องปล่อยตะเข็บนิดหน่อยค่ะ เดี๋ยวอายแก้ให้เองได้ ไม่ต้องส่งไปที่ร้าน"เขาเดินมานั่งที่เก้าอี้ข้างๆ เธอ หยิบขวดน้ำดื่ม"อาย""คะ""สัปดาห์ที่ผ่านมาเป็นยังไงบ้างครับ"เธอวางปากกาลง คิดอยู่สักพัก"ก็อเคค่ะ ดีกว่าที่คิดไว้ด้วย มีคนที่ยังไม่พอใจอยู่บ้าง แต่ก็มีคนที่เข้าใจมากกว่าที่คาดไว้""แล้วเรื่องเพจหละครับ""ลูกบ้านส่วนใหญ่โอเคค่ะ มีบางคนที่บอกว่าต้องการเวลา อายก็เข้าใจ ไม่ได้คาดหวังว่าทุกคนจะรับได้ทันที""อาย…" เขาพูดช้าๆ "ผมขอโทษที่ทำให้คุณต้องเจอ
แปะ… แปะ… แปะ… แปะ…เสียงปรบมือของเขาดังราวกับจังหวะหัวใจที่เต้นแรงขึ้นในอกของอ๊ะอายชายหนุ่มเดินออกมาจากประตูห้องที่เชื่อมกับห้องสัมภาษณ์ ทุกย่างก้าวของเขาช้าและมั่นคง เต็มไปด้วยแรงดึงดูดบางอย่างที่บาดผิวหนังสายตาของเขาไม่ได้มองรูปแบบสุภาพ แต่เป็นสายตาของ ผู้ล่า ที่พบเหยื่อที่เขาเลือกเอง“ดูคุณทำ
“เชิญคุณนตเข้าเซ็ตถ่ายเป็นเซตสุดท้ายค่ะ”ทีมงานคนหนึ่งเดินเข้ามาเรียกให้นักร้องหนุ่มกลับเข้าไปถ่ายงานต่อเพื่อที่จะได้จบงานของวันนี้“ครับ”นตหันไปตอบทีมงาน และมีทีมช่างแต่งหน้ามาช่วยเติมหน้าให้เขาก่อนที่เขาจะมองหญิงสาวอีกครั้งด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ และเดินกลับเข้าเซ็ต”“เดี๋ยวถ้าจบเซ็ตนี้ เรากลับพร้อม
ทั้งคู่สบตากันอย่างเนิ่นนานเนิ่นนานจน บรรยากาศทั้งสตูดิโอเหมือนเสียงหายไปเหมือนเขากับเธอคือคนเดียวในห้องทั้งที่มีทีมงานเต็มไปหมด“ผมก็ฝากเนื้อ ฝากตัว ด้วยนะครับ”น้ำเสียงของนตไม่ได้เรียบร้อยแบบเวลาพูดหน้ากล้องแต่เป็นน้ำเสียงต่ำ ลึก และ ตั้งใจให้เธอได้ยินความหมายแฝงอ๊ะอายรู้…รู้ว่าเขาไม่ได้หมา
ปลายนิ้วของนตยังคงวางอยู่ใต้ชายเสื้อของเธอ สัมผัสผิวตรงเอวที่บอบบาง อุ่น นุ่มลึกและรู้สึกอยากจะครอบครองอ๊ะอายไม่สามารถถอยหลบเขาได้เลย เหมือนเธอหลุดเข้าไปในห้วงอารมณ์ของเขาลมหายใจของทั้งสองคนชิดกันจนไม่มีช่องว่างให้ความคิดได้แทรกสายตาของเขาค่อยๆเลื่อนจากดวงตาเธอลงมา…ที่ริมฝีปาก อย่างช้า ๆ แต่ชัดแล





