Mag-log in“ขอเวลา สี่ห้าวันให้พ่อกับแม่ฮันนีมูนกันหน่อยนะ แล้วจะกลับไปรบกับลูกต่อ” อดิศวรหันกลับมาจับที่ไหล่ภรรยาสาวให้มาเผชิญหน้า ส่งสายตาหวานฉ่ำ “อะไรคะเนี่ย ลูกห้าแล้วนะ ยังจะหวานอีก” ยาริกายิ้มเขิน “หวานแบบนี้ตลอดไปครับ จะรักยิ่งๆ ขึ้นไปเชื่อไหมแยม แต่ตอนนี้ผมขอเบรคสักห้าวัน ฝากลูกไว้กับปู่ยา และทวดๆ ก่
ภายในห้องรับประทานอาหาร อดิศวรกำลังสอนให้ อ้น อัคราวัฒน์ ตักอาหารกินเอง ในขณะที่ยาริกากำลังป้อนข้าวให้อั๋น อัคราวุธยาริกาหันไปมองสามีที่กำลังสอนแฝดพี่อย่างใจเย็น “อ้น หัดทานข้าวเองครับ ตักแบบนี้พ่อตักให้ดู” อดิศวรสอนอย่างใจเย็น “โถ คุณศวร ลูกยังเล็กอยู่เลย แยมอยากป้อนข้าวลูก” “ผมอยากให้ลูกช่วยต
สามปีต่อมา ยาริกามองภาพพ่อและลูกๆ ที่วิ่งเล่นกันที่สนามอย่างมีความสุข นึกย้อนไปเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา งานแต่งงานของเธอกับอดิศวรจัดอย่างยิ่งใหญ่ โดยมีลูกแฝด ทั้งสอง อ้น และ อั๋น อัคราวัฒน์ และ อัคราวุธ กรณ์วิภาคและตอนนี้เธอกำลังตั้งครรภ์อ่อนๆ อีกหกสัปดาห์ จำได้ว่าหลังจากอดิศวรรู้ก็รีบจัดงานแต่งงาน แบ
“แยมแน่ใจนะว่าจะไม่อันตรายกับลูก ศวรกลัวว่า..” อดิศวรจ้องมองตาภรรยาสาว ถามย้ำเพื่อความแน่ใจ ยาริกาพยักหน้าเบาๆ ยิ้มเขิน พร้อมกับกอดชายหนุ่มกระชับ “ก็อย่ารุนแรงสิคะคุณพ่อ ทำเบาๆ หมอก็ไม่ห้ามหรอกค่ะ นอกจากจะหกอาทิตย์ก่อนคลอดหรือเปล่า แยมไม่แน่ใจ” ยาริกาใช้เล็บกรีดเบาๆ ที่หน้าอก “คุณเรียกผมว่า “คุณพ่อ
ยาริกาน้ำตาไหลตลอด ด้วยความตกใจ ซึ้งใจ ตื่นเต้น มีความสุข ไม่รู้ความรู้สึกไหนมาก่อนแต่มันผสมปนเปกันไปหมด หญิงสาวพยักหน้าๆ ยกมือปิดปาก รับดอกไม้แล้วสวมกอด ท่ามกลางเสียงเชียร์จากเพื่อนๆ ร่วมรุ่น และอีกหลายชั่วโมงต่อจากนั้น มิตติ้งร่วมรุ่นท่ามกลางทะเลแสนสวย และเพื่อนสนิท ทำให้ปาร์ตี้เต็มไปด้วยความสนุกส
สามวันผ่านไป หลังจากประชุมผู้แทนประกอบการโรงแรมที่มิลานสามวัน ยาริกาเพิ่งเห็นมาดบอสของอดิศวรเป็นครั้งแรกเวลาเค้าจริงจังกับการทำงานทำให้เค้าดูมีเสน่ห์ หญิงสาวมองสามีอย่างภาคภูมิใจ ตลอดสามวันที่มีนัดตลอดทั้งวัน ตารางแน่นมากๆ ทำให้แทบจะไม่มีส่วนตัวกันเลย วันนี้ยาริกามีความหวังว่าคงได้ไปเดินเล่นในเมือง
“ อืม เขาใส่ใจทุกคนรอบข้างเสมอ” นายแพทย์หนุ่มเอ่ยชมแววตาแสดงความจริงใจ “ พี่หมอค่ะ ญ่ามีเรื่องจะบอก” “ เดี๋ยวทานข้าวก่อนได้ไหม ตั้งแต่เมื่อวานยังไม่ได้ทานอะไรเลย นอกจากสลัดกับแซนวิชที่ น้ำทำให้พี่ทานหลังผ่าตัดคนไข้” “ ค่ะ” กอหญ้าถอนหายใจยาว กอหญ้ามองนายแพทย์หนุ่มด้วยความรู้สึกอึดอัด “ จะ
กอหญ้านิ่งอึ้ง เมื่อเห็นผู้มีพระคุณทุกข์ใจ หญิงสาวจึงคิดตัดสินใจทำสิ่งที่ไม่คิดว่าตนเองจะทำเลย “ เดี๋ยวญ่าไปตามเองค่ะ” “ “ อย่าเลย ป้าไปยังไม่สำเร็จ นับประสาอะไรกับญ่าล่ะ” “ “ เชื่อญ่าสิคะ ป้ารินทร์ช่วยบอกญ่าดีกว่าว่าคุณกริชชอบทานอะไร เดี๋ยวญ่าทำเองค่ะ เอาข้าวไปง้อสักหน่อยคงดีเอง” “ “ จริงเหรอ
กริชชัยวางร่างบางไว้บนเตียง กอหญ้าซีดไปทั้งตัว ชายหนุ่มคว้าผ้าเช็ดตัวขึ้นมาเช็ด แววตาที่มองหญิงสาวเต็มไปด้วยความอบอุ่นและอ่อนหวาน “ตัวซีดหมดเลย” “ปล่อย จะกลับห้อง คุณก็ได้สมใจแล้วนี่ ปล่อย” “ไม่ คืนนี้ญ่าต้องนอนกับพี่ที่นี่” “ไม
นายแพทย์อนวินท์นั่งคุยกับตรีรินทร์และธมกานต์ถึงอาการของคุณหญิงมณีจันทร์ครั้งล่าสุด กอหญ้าถอนหายใจ ก่อนจะเอ่ยขอตัว “พี่หมอ เดี๋ยวญ่ามานะคะ อยากเอาของไปเก็บแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้า “ “ตามสบายครับ “ นายแพทย์อนวินท์ จ้องมองสาวน้อยที่ตนเองตามจีบมาตั้งแต่มัธยมแววตาเปี่ยมไปด้วยความ







