Se connecter“ขอเวลา สี่ห้าวันให้พ่อกับแม่ฮันนีมูนกันหน่อยนะ แล้วจะกลับไปรบกับลูกต่อ” อดิศวรหันกลับมาจับที่ไหล่ภรรยาสาวให้มาเผชิญหน้า ส่งสายตาหวานฉ่ำ “อะไรคะเนี่ย ลูกห้าแล้วนะ ยังจะหวานอีก” ยาริกายิ้มเขิน “หวานแบบนี้ตลอดไปครับ จะรักยิ่งๆ ขึ้นไปเชื่อไหมแยม แต่ตอนนี้ผมขอเบรคสักห้าวัน ฝากลูกไว้กับปู่ยา และทวดๆ ก่
ภายในห้องรับประทานอาหาร อดิศวรกำลังสอนให้ อ้น อัคราวัฒน์ ตักอาหารกินเอง ในขณะที่ยาริกากำลังป้อนข้าวให้อั๋น อัคราวุธยาริกาหันไปมองสามีที่กำลังสอนแฝดพี่อย่างใจเย็น “อ้น หัดทานข้าวเองครับ ตักแบบนี้พ่อตักให้ดู” อดิศวรสอนอย่างใจเย็น “โถ คุณศวร ลูกยังเล็กอยู่เลย แยมอยากป้อนข้าวลูก” “ผมอยากให้ลูกช่วยต
สามปีต่อมา ยาริกามองภาพพ่อและลูกๆ ที่วิ่งเล่นกันที่สนามอย่างมีความสุข นึกย้อนไปเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา งานแต่งงานของเธอกับอดิศวรจัดอย่างยิ่งใหญ่ โดยมีลูกแฝด ทั้งสอง อ้น และ อั๋น อัคราวัฒน์ และ อัคราวุธ กรณ์วิภาคและตอนนี้เธอกำลังตั้งครรภ์อ่อนๆ อีกหกสัปดาห์ จำได้ว่าหลังจากอดิศวรรู้ก็รีบจัดงานแต่งงาน แบ
“แยมแน่ใจนะว่าจะไม่อันตรายกับลูก ศวรกลัวว่า..” อดิศวรจ้องมองตาภรรยาสาว ถามย้ำเพื่อความแน่ใจ ยาริกาพยักหน้าเบาๆ ยิ้มเขิน พร้อมกับกอดชายหนุ่มกระชับ “ก็อย่ารุนแรงสิคะคุณพ่อ ทำเบาๆ หมอก็ไม่ห้ามหรอกค่ะ นอกจากจะหกอาทิตย์ก่อนคลอดหรือเปล่า แยมไม่แน่ใจ” ยาริกาใช้เล็บกรีดเบาๆ ที่หน้าอก “คุณเรียกผมว่า “คุณพ่อ
ยาริกาน้ำตาไหลตลอด ด้วยความตกใจ ซึ้งใจ ตื่นเต้น มีความสุข ไม่รู้ความรู้สึกไหนมาก่อนแต่มันผสมปนเปกันไปหมด หญิงสาวพยักหน้าๆ ยกมือปิดปาก รับดอกไม้แล้วสวมกอด ท่ามกลางเสียงเชียร์จากเพื่อนๆ ร่วมรุ่น และอีกหลายชั่วโมงต่อจากนั้น มิตติ้งร่วมรุ่นท่ามกลางทะเลแสนสวย และเพื่อนสนิท ทำให้ปาร์ตี้เต็มไปด้วยความสนุกส
สามวันผ่านไป หลังจากประชุมผู้แทนประกอบการโรงแรมที่มิลานสามวัน ยาริกาเพิ่งเห็นมาดบอสของอดิศวรเป็นครั้งแรกเวลาเค้าจริงจังกับการทำงานทำให้เค้าดูมีเสน่ห์ หญิงสาวมองสามีอย่างภาคภูมิใจ ตลอดสามวันที่มีนัดตลอดทั้งวัน ตารางแน่นมากๆ ทำให้แทบจะไม่มีส่วนตัวกันเลย วันนี้ยาริกามีความหวังว่าคงได้ไปเดินเล่นในเมือง
กริชชัยเดินจากไปนานแล้ว กอหญ้าทรุดตัวลงนั่งพิงหลังกับกำแพงปิดหน้าร้องไห้กับโชคชะตาของตนเองที่ถูก ทำร้ายครั้งแล้วครั้งเล่า กริชชัยเดินใบหน้าบูดบึ้ง ก่อนจะตะโกนเรียกพงษ์คนขับรถคนสนิท ท่ามกลางสายตาของคนในครอบครัว “ ตากริชกำลังจะไปไหนคะนั่น” “กริช จะไปไหนลูก” ตรีรินทร์วิ่งเข้ามาถามใบหน้าแ
‘ไม่เห็นต้องกลัว ไม่มีใครอยู่บ้านเลย พวกสาวใช้ก็ไปนอนหมดแล้ว ตีสาม คงไม่มีใครอุตริขึ้นมาบนนี้ตอนตีสามเป็นแน่’ กอหญ้าคิดพลางถอดชุดนอนพลิ้วบางออกเหลือเพียงบราตัวจิ๋วและกางเกงใน ลูกไม้สีเดียวกัน กอหญ้าแหวกว่ายน้ำเหมือนปลาน้อยเจอน้ำใส ตั้งแต่เกิดเหตุการณ์เกือบจมน้ำทำให้กอหญ้าถูกส่งให้เรียนว่ายน้ำอย่า
บ้านพิพัฒนพงค์ กอหญ้ากลับจากทำงานในเย็นวันเดียวกัน เห็นแจ่มลับๆ ล่อๆ กับทางขึ้นชั้นสาม หญิงสาวถือกระเป๋าแต่มีท่าทางลุกลี้ลุกลน “พี่แจ่ม มาทำอะไรที่นี่จ๊ะ” “เออ พี่อยากไปจัดเสื้อผ้าให้คุณกริชค่ะคุณกริช ให้เจ้าพงษ์กลับมาเอาเสื้อผ้า เห็นบอกว่าต้องไปค้างที่โรงแรมสักพักค่ะ” “
ห้างสรรพสินค้าชื่อดัง กอหญ้านั่งรับประทานอาหารกับกริชชัย เสียงโทรศัพท์มือถือของตนดังขึ้นพร้อมกับโทรศัพท์ของชายหนุ่ม กริชชัยปิดโทรศัพท์ทันทีท่าทางมีพิรุธ กอหญ้าขมวดคิ้วแต่ก็รับโทรศัพท์ “ฮัลโหล อ๋อพี่หมอ “ได้สิคะเมื่อไหร่คะ พี่หมอจะมารับญ่าเมื่อไหร่ โอเค พรุ่งนี้เย็นนะคะ บ๊ายบายค่ะ” กอหญ้าวา







