Home / รักโบราณ / พระสวามีผู้นี้ข้าไม่อยากได้แล้ว / บทที่ 2 มิอาจได้หัวใจมาครอง 2/2

Share

บทที่ 2 มิอาจได้หัวใจมาครอง 2/2

last update publish date: 2025-12-22 00:50:50

เมื่อคุณหนูทุกคนแสดงความสามารถของตนหมดแล้ว ก็ถึงเวลาที่ทุกคนต่างเฝ้ารอด้วยหัวใจอันเต้นระทึก อยากจะรู้ว่าสตรีนางใดที่จะได้คว้าตำแหน่งพระชายาขององค์รัชทายาท ทว่าบางคนก็คิดเอาไว้แล้วว่าจะต้องเป็นโจวไป๋จวี๋

หรงป๋อไฉ่เดินไปหยิบปิ่นหยกที่แกะสลักด้วยลวดลายนกยูงรำแพนหางอย่างงดงามมาถือในมือ จากนั้นเขาก็เดินไปยังเหล่าสตรีทั้งหลายที่ยืนรอเขาอยู่ที่ลานด้านล่าง เขาค่อย ๆ เดินไปยังเหล่าสตรีพวกนั้นก่อนที่ฝีเท้าจะหยุดยืนอยู่ตรงหน้าของโจวไป๋จวี๋ ทุกสายตาต่างจึงจับจ้องมาทางนางเป็นตาเดียว ในขณะที่ตัวนางเองตื่นเต้นจนไม่กล้าจะหายใจ แต่แล้วก็เหมือนกับมีสายฟ้าฟาดผ่าลงมากลางแสกหน้า

"คุณหนูใหญ่เจียง ปิ่นหยกอันนี้ข้าขอมอบให้เจ้า"

"...!?"

ทุกคนต่างตกตะลึงกับการตัดสินใจของหรงป๋อไฉ่ เช่นเดียวกับเจียงเม่ยที่เป็นผู้ถูกเลือกเช่นกัน ในขณะที่โจวไป๋จวี๋ชาวาบไปทั้งตัว นางพยายามฝืนยิ้มให้กับเจียงเม่ยเป็นอย่างมาก แม้ในใจจะรู้สึกปวดร้าวจนยากจะฝืนยืนอยู่ตรงนี้ได้

"เอ่อ... หม่อมฉัน..."

ในขณะที่เจียงเม่ยรู้สึกสับสนเป็นอย่างมาก ไทเฮาก็ได้เข้ามาขัดขวาง

"องค์รัชทายาทสตรีผู้นี้ไม่ได้!"

"เพราะเหตุใดพ่ะย่ะค่ะ" คิ้วกระบี่ขมวดมุ่นด้วยความไม่เข้าใจ

"สตรีผู้นี้มีพันธะแล้ว นางมิอาจเป็นพระชายาขององค์รัชทายาทได้"

"หม่อมฉันขอบังอาจทูลถามไทเฮาได้หรือไม่เพคะ ด้วยหม่อมฉันมั่นใจว่าตนเองไม่เคยหมั้นหมายหรือพูดคุยเรื่องแต่งงานกับผู้ใดมาก่อน เช่นนั้นแล้วหม่อมฉันจะกลายเป็นสตรีที่มีพันธะได้อย่างไรกันเพคะ"

เจียงเม่ยเอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจเช่นกัน นางไปมีพันธะกับผู้ใดตั้งแต่เมื่อไหร่กันเล่า!

ไทเฮาไม่ได้ตอบคำถามของเจียงเม่ย แต่กลับถามฮองเฮาแทน "ฮองเฮาทรงคุ้นเคยกับแหวนหยกวงนี้หรือไม่"

"นี่มัน! แหวนหยกที่ฮ่องเต้พระองค์ก่อนทรงให้ช่างหลวงจัดทำขึ้นใช่หรือไม่เพคะ โดยมีเพียงสองวงเท่านั้น"

ไป๋อิงฮวาตกตะลึงพรึงเพริด พระนางรีบสาวเท้าลงมาหาเจียงเม่ยเพื่อความแน่ใจ ก่อนจะยื่นมือของตนเองที่สวมแหวนหยกติดกายมาเทียบเคียงกับของเจียงเม่ย จึงพบว่าแหวนทั้งสองนั้นคล้ายกันนัก เพียงแต่ของพระนางจะมีความแวววาวมากกว่าเล็กน้อย

"อะไรนะพ่ะย่ะค่ะ!"

หรงป๋อไฉ่มึนงงไปหมด นี่มันหมายความว่าอย่างไรกัน เช่นนั้นแหวนที่อยู่บนนิ้วของเจียงเม่ยนั้นคือแหวนของเสด็จพ่อของเขาอย่างนั้นหรือ

"ข้าคงต้องบอกทุกคน ณ ที่แห่งนี้ว่าแหวนหยกวงนี้เป็นของชินอ๋อง นั่นจึงหมายความว่าคุณหนูใหญ่เจียงคือว่าที่พระชายาของชินอ๋อง เช่นนั้นนางจึงไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นพระชายาเอกขององค์รัชทายาท"

"นี่มัน..."

หรงป๋อไฉ่ที่ได้ทราบความจริงก็ถึงกับยืนเซไปทางด้านหลัง ตัวเขาชมชอบเจียงเม่ยแต่กลับมิอาจคว้านางเอาไว้ได้ ทั้งที่เขายังไม่ได้เริ่มสานความสัมพันธ์กับนางเลยด้วย ยังไม่ทันได้เริ่มก็ต้องพ่ายแพ้เสียแล้ว...

หลังจากเรื่องวุ่นวายจบลง ฮองเฮาก็ได้ให้หรงป๋อไฉ่เลือกพระชายาอีกครั้ง ทว่าตัวเขาที่มิอาจเลือกสตรีที่พึงพอใจจึงคิดไม่ตกว่าเขาจะเลือกให้ใครเป็นพระชายาเอก ก่อนที่สายตาของเขาจะมองเลยไปทางโจวไป๋จวี๋ ผู้มีความชำนาญในการเดินหมาก คิดได้เช่นนั้นเขาจึงคิดจะเลือกนางให้เป็นพระชายาเอก ให้สมกับความตั้งใจจริงของเสด็จแม่ที่เอ่ยกับเขาว่าจะต้องให้โจวไป๋จวี๋เป็นพระชายาเอก!

"คุณหนูโจว ข้าขอเลือกเจ้าให้เป็นพระชายาเอกของข้า"

หรงป๋อไฉ่ถือปิ่นในมือไปปักบนมวยผมของโจวไป๋จวี๋อย่างอ่อนโยน ริมฝีปากหยักหนาปรากฏรอยยิ้มอ่อนโยน ทว่าโจวไป๋จวี๋กลับไม่ได้รู้สึกดีใจเลยสักนิดเดียว เพราะนางรู้ดีว่าในใจของเขานั้นหาได้มีนางไม่!

นางเพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าการต้องฝืนยิ้มนั้นมันช่างยากลำบากเหลือเกิน...

"ขอบพระทัยองค์รัชทายาทเพคะ"

โจวไป๋จวี๋ยอบกายแสดงความขอบคุณ ดวงหน้างามพลันปรากฏรอยยิ้มเบาบางที่ไปไม่ถึงดวงตา

"ส่วนพระชายารองข้าขอเลือกเจ้าก็แล้วกัน"

หรงป๋อไฉ่นำกำไลหยกมอบให้กับเสิ่นเยว่สือ ด้วยนางคือบุตรสาวของเสนาบดีกรมคลัง

"ยังเหลือกำไลอีกสองวงนะองค์รัชทายาท" ไป๋อิงฮวาเตือน

"เช่นนั้น..."

คราแรกหรงป๋อไฉ่ต้องการจะเลือกเพียงพระชายาเอกและพระชายารองเพียงหนึ่งคนเท่านั้น แต่เพราะมิอาจขัดพระประสงค์ของเสด็จแม่ได้ เขาเลยเลือก 'หลิวจิ้งถง' คุณหนูจากตระกูลของรองเสนาบดีกรมยุติธรรม และเฉินมู่อิ๋งคุณหนูจากรองเสนาบดีกรมพิธีการอย่างมิอาจหลีกเลี่ยงได้ ด้วยภายในใจตอนนี้รู้สึกผิดหวังเรื่องของเจียงเม่ยยิ่งนัก

หลังจากหรงป๋อไฉ่เลือกพระชายาของตนตามความต้องการของเสด็จแม่แล้ว เขาก็ได้ปลีกตัวจากไปทันที โดยปลายทางคือจวนชินอ๋องของเสด็จอา เขาต้องการทราบความจริงทั้งหมด รวมถึงอยากรู้ว่าเพราะเหตุใดเจียงเม่ยจึงได้เป็นสตรีที่เสด็จอาทรงเลือกให้เป็นพระชายาด้วย

คล้อยหลังที่เขาเดินจากไปไกลแล้ว โจวไป๋จวี๋ก็ได้แต่ฝืนยิ้มให้กับฮองเฮา ทว่าในใจของนางเจ็บปวดรวดร้าวมากเหลือเกิน นางสามารถนั่งบนตำแหน่งที่สตรีทั่วใต้หล้าอยากจะครอบครอง ทว่าตัวนางมิอาจได้หัวใจของเขามาครอบครองได้เลย แม้เพียงเศษเสี้ยวเดียวก็ไม่ได้!!

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • พระสวามีผู้นี้ข้าไม่อยากได้แล้ว   ตอนพิเศษ 4 น้อยหน้าเสด็จอาไม่ได้

    ตอนพิเศษ 4น้อยหน้าเสด็จอาไม่ได้"อื้ม... เสด็จพี่ อ๊ะ อ๊าาา"เสียงร้องครวญครางหวานดังลอดออกมาจากในรถม้าคันใหญ่ที่วิ่งไม่พัก จูติงผู้รับหน้าที่เป็นสารภีและอาเมิ่งที่อาสามารับใช้ต่างลอบมองหน้ากันนิ่ง ก่อนที่พวกเขาทั้งสองจะหันหน้าไปมองทางข้างหน้า ทำราวกับไม่ได้ยินเสียงใดเลยระหว่างองค์รัชทายาทและพระชายา ด้วยการมาพักผ่อนครั้งนี้มีเดิมพันครั้งใหญ่ พระชายาจะต้องตั้งครรภ์!"อ่า... จวี๋เอ๋อร์ ข้าจะทนไม่ไหวแล้ว ซี๊ดด แน่นไปหมดเลย อ๊า..."สะโพกสอบของหรงป๋อไฉ่โหมกระหน่ำเข้ามาในตัวโจวไป๋จวี๋ ตอกตรึงเข้าไปยังช่องทางคับแน่นของโจวไป๋จวี๋อย่างไม่ออมแรง ท่อนเอ็นร้อนแตะครูดไปยังผนังเนื้ออ่อนนุ่มด้านในอย่างหนักหน่วง ร่างของเขาร้อนฉ่าไปด้วยไฟราคะที่ลุกโชนดั่งเปลวเพลิง"อ๊ะ อ๊ะ อ๊าา มะ หม่อมฉันจะไม่ไหวแล้ว ขอแรงกว่านี้อีกเพคะ"ใบหน้างามแหงนหน้าร้องครางเสียงหวาน ร่างของนางสั่นคลอนไปตามการกระแทกกระทั้นเข้ามาของร่างสูง นางทั้งรู้สึกซาบซ่านและจุกเสียดตรงกึ่งกลางกายยิ่งนัก ไม่ว่าจะร่วมรักกับเขาสักกี่ครั้ง นางก็ไม่สามารถคุ้นชินได้เลย และเพราะเขาชอบพลิกแพลงท่วงท่าให้นางรู้สึกตื่นเต้นตลอดเวลา ดั่งเช่นครั้งนี้ที่

  • พระสวามีผู้นี้ข้าไม่อยากได้แล้ว   ตอนพิเศษ 3 หรงอ้ายเหอน้อย

    ตอนพิเศษ 3หรงอ้ายเหอน้อยหนึ่งปีผ่านไปแม้โจวไป๋จวี๋จะให้กำเนิดองค์ชายน้อยแล้ว ทว่าก็ยังมีเหล่าขุนนางที่ไม่พอใจที่องค์รัชทายาทไม่คิดจะรับสตรีอื่นเข้ามาในตำหนักบูรพาอยู่ดี แม้พระองค์จะอ้างเรื่องของอนุชายาทั้งสองไปแล้ว แต่พวกเขาก็หาได้ยอมแพ้ไม่ ยังคงคิดที่จะส่งบุตรสาวของตนเข้าตำหนักบูรพาให้ได้"จวี๋เอ๋อร์... ข้าคิดว่าเราหนีไปพักร้อนที่เมืองอื่นดีหรือไม่ หรือจะไปหาเสด็จอาที่แดนเหนือดี"หรงป๋อไฉ่เข้ามาออดอ้อนพระชายาด้วยความเหนื่อยหน่ายใจ แม้เขาจะปฏิเสธเสียงแข็งแต่ขุนนางเฒ่าพวกนั้นก็หาได้ยอมแพ้ไม่"การหนีไม่ใช่การแก้ปัญหาที่ดีนะเพคะ หม่อมฉันเองก็กำลังรอดูว่าเสด็จพี่จะทรงทำอย่างไรกับเรื่องนี้ เพราะตอนนี้หม่อมฉันเองก็เริ่มเบื่อหน่ายที่จะคุยเรื่องนี้กับเหล่าแล้วด้วย ตอนนี้กลายเป็นว่าหม่อมฉันเป็นสตรีจิตใจคับแคบ ไม่เห็นแก่ความมั่นคงของราชวงศ์ คิดแต่จะครอบครององค์รัชทายาทเอาไว้แต่เพียงผู้เดียว""ผู้ใดกล้าเอ่ยเช่นนี้กับเจ้า! ไม่ได้การแล้วข้าจะจัดการเรื่องนี้ให้เด็ดขาด เอาให้พวกเขาไม่กล้ายกเรื่องนี้มาพูดอีกต่อไป"โจวไป๋จวี๋เอียงคอยิ้มหวานด้วยความสงสัย นางชักอยากจะรู้แล้วสิว่าพระสวามีผู้นี้จะทำอย่

  • พระสวามีผู้นี้ข้าไม่อยากได้แล้ว   ตอนพิเศษ 2 ความรักและความปรองดอง

    ตอนพิเศษ 2ความรักและความปรองดองเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งถึงเวลาที่ทุกคนต่างเฝ้ารอคอย หน้าประตูห้องของโจวไป๋จวี๋เต็มไปด้วยผู้คนที่เฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อ คนตระกูลโจวนั่งอยู่ที่โต๊ะหน้าห้องอย่างกระสับกระส่าย เช่นเดียวกับคนตระกูลหรงที่เฝ้าอยู่หน้าห้องไม่ห่าง ดูเหมือนจะมีแค่ไทเฮาเพียงพระองค์เดียวที่สงบนิ่งมากที่สุด "ยังไม่คลอดอีกหรือ นี่ก็ผ่านมาหลายชั่วยามแล้ว หรือว่าจะคลอดยากกัน" หรงป๋อเหวินผู้เป็นฮ่องเต้เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงร้อนรน เช่นเดียวกับไป๋อิงฮวาผู้เป็นฮองเฮา สีหน้าของพระนางก็ร้อนใจมิต่างจากพระสวามี"นั่นน่ะสิเพคะ ตอนหม่อมฉันคลอดก็ไม่ได้ยาวนานถึงเพียงนี้เลย" "อย่าทรงร้อนใจไปเลยพ่ะย่ะค่ะ หากมีสิ่งใดเกิดขึ้นองค์รัชทายาทคงเสด็จออกมาแล้วพ่ะย่ะค่ะ" หรงหมิงฮ่าวเอ่ยด้วยอาการสงบ แม้ว่าขาของเขาจะขยับไปมาก็ตาม เจียงเม่ยเองก็นั่งกำมือแน่นพลางมองไปยังหน้าประตูมิต่างกัน นางรู้ดีว่าสหายของนางเก่งมากเพียงใด ทว่าการคลอดบุตรนั้นเจ็บปวดทรมานมาก อีกทั้งโจวไป๋จวี๋ยังเคยประสบเคราะห์มาก่อน ทำให้ทุกคนต่างเฝ้ารอด้วยใจลุ้นระทึกทางด้านนอกต่างนั่งไม่ติดเพราะเวลาผ่านไปเนิ่นนานแล้ว ทางด้านในเองก็ลุ้

  • พระสวามีผู้นี้ข้าไม่อยากได้แล้ว   ตอนพิเศษ 1 ถึงเวลาตัดสินโทษ

    ตอนพิเศษ 1ถึงเวลาตัดสินโทษหลังจากทั้งสองปรับความเข้าใจกันแล้ว โจวไป๋จวี๋ก็คอยดูแลหรงป๋อไฉ่ไม่ได้ห่าง ทั้งอาหารการกินและยาที่ต้องดื่มนางจะมาคอยกำชับอยู่ตลอด และเพราะหรงป๋อไฉ่ต้องนอนพักฟื้นอยู่ที่ห้อง โจวไป๋จวี๋จึงมักจะมานั่งเล่นที่ห้องของเขา บางคราก็ชวนอ่านหนังสือ ดีดพิณให้เขาฟัง หรือชวนเขาเดินหมาก ทั้งสองได้ใช้เวลาร่วมกันแทบจะตลอดเวลาหลังจากได้ปรับความเข้าใจกัน"จวี๋เอ๋อร์ ข้ายังมีอีกเรื่องที่อยากจะให้เจ้าตัดสินใจ" หรงป๋อไฉ่เอ่ยขึ้นหลังจากที่เขาดื่มยาไปแล้ว เรื่องนี้เขาทอดเวลามานานมากแล้ว สมควรแก่การตัดสินบทลงโทษเสียที"เรื่องอะไรหรือเพคะ""เรื่องบทลงโทษของเฉินมู่อิ๋ง ตอนนี้นางถูกคุมขังอยู่ในคุกหลวงพร้อมกับพี่ชายของนาง เจ้าเห็นควรว่าจะลงโทษนางอย่างไรดี ข้าให้เจ้าตัดสินใจด้วยตนเอง"โจวไป๋จวี๋ป้อนผลไม้ให้กับเขาแล้วนิ่งคิดไปครู่ แม้นางจะพักรักษาตัวอยู่ที่หมู่บ้านผิงอาน แต่นางก็ได้รับรู้ข่าวสารมาโดยตลอด"หม่อมฉันขอไปพบนางสักครั้งได้หรือไม่เพคะ""เจ้าแน่ใจหรือ" คิ้วกระบี่ขมวดมุ่น"แน่ใจเพคะ หม่อมฉันอยากจะได้ยินจากปากของนางเองเพคะ""แล้วเสิ่นเยว่สือเล่า ตอนนี้นางตั้งครรภ์น่าจะเกือบเจ็ดเด

  • พระสวามีผู้นี้ข้าไม่อยากได้แล้ว   บทที่ 42 ชีวิตนี้มอบให้เจ้า 2/2 ตอนจบ!!

    "เช่นนั้นอิงเอ๋อร์ก็จะไปด้วยเจ้าค่ะ อิงเอ๋อร์เองก็จะไปช่วยดูแลพี่ชายเช่นกันเจ้าค่ะ""เด็กดี"โจวไป๋จวี๋ลูบหัวทุยเล็กด้วยเอ็นดู ก่อนที่นางจะเดินไปพูดคุยกับท่านหมอจวงเหรินและมารดาของอิงเอ๋อร์ ได้ความว่าทั้งหมดจะเดินทางไปยังเมืองหลวง ส่วนเรื่องที่พักนางจะเป็นผู้จัดการด้วยตนเอง ตอนนี้บ้านหลังน้อยได้ถูกไฟไหม้จนไม่เหลืออะไรแล้ว สมบัติทั้งหมดของพวกเขาก็ได้สูญสิ้นไปเช่นเดียวกัน โจวไป๋จวี๋ตัดสินใจจะอุปถัมภ์ครอบครัวนี้อย่างถึงที่สุด ตอบแทนที่พวกเขาช่วยชีวิตนางเอาไว้หรงป๋อไฉ่ถูกพาตัวกลับมายังตำหนักบูรพาอย่างเร่งรีบ จากที่คิดจะไม่ข้องเกี่ยวกับเรื่องในตำหนักบูรพาอีกแล้ว แต่กลับมีเหตุการณ์ที่นางมิอาจปลีกตัวได้ น้ำเสียงเล็กทว่าทรงอำนาจเอ่ยสั่งการทันทีที่มาถึงตำหนักบูรพา จางกงกงและสวีมามาออกมาต้อนรับด้วยสีหน้าเคร่งเครียด แต่ใบหน้าแก่ชรากลับปรากฏรอยยิ้มตรงมุมปากเล็ก เมื่อได้เห็นพระชายาอีกครั้งหลังจากรู้แน่ชัดว่าหรงป๋อไฉ่ปลอดภัยดีแล้ว โจวไป๋จวี๋จึงคิดจะกลับจวนตระกูลโจว แต่กลับมีบัญชามาจากฮ่องเต้กำชับให้นางช่วยดูแลองค์รัชทายาทให้ดี ส่วนหนังสือหย่าที่นางเคยเขียนเอาไว้แล้วฝากไปกับจดหมายนั้น บัดนี้หนังสื

  • พระสวามีผู้นี้ข้าไม่อยากได้แล้ว   บทที่ 42 ชีวิตนี้มอบให้เจ้า 1/2

    บทที่ 42ชีวิตนี้มอบให้เจ้าเงาร่างสูงใหญ่บุกเข้าไปยังตัวบ้านที่ไฟโหมกระหน่ำอย่างน่าหวาดหวั่น เขาพุ่งตัวไปยังห้องนอนของสตรีอันเป็นที่รักอย่างไม่ลังเล โชคดีที่บริเวณนี้ไฟยังไหม้ไม่เยอะนัก ทำให้เขาสามารถบุกเข้ามาหาโจวไป๋จวี๋ได้อย่างหวุดหวิด"จวี๋เอ๋อร์ จวี๋เอ๋อร์"น้ำเสียงร้อนรนเอ่ยเรียกโจวไป๋จวี๋ สายตาคู่คมกวาดตามองเข้าไปในห้อง ก่อนจะพบว่านางกำลังนอนอยู่โดยไม่รับรู้ถึงอันตรายเลย ควันสีเทาลอยคลุ้งไปในอากาศ ไม่รู้ว่านางสูดดมไปมากน้อยเพียงใดแล้ว ไวเท่าความคิดหรงป๋อไฉ่รีบพุ่งตัวไปหานางทันที เขาเขย่าปลุกเรียกโจวไป๋จวี๋ให้รู้สึกตัว ภายในใจปวดหนึบเกรงว่าจะเสียนางไปอีกครั้ง"จวี๋เอ๋อร์ จวี๋เอ๋อร์ เจ้ารีบลืมตาขึ้นมาสิ!!""อื้อ.."โจวไป๋จวี๋ปรือตาขึ้นมามองด้วยความงุนงง ก่อนจะรู้สึกแสบคอและจมูกด้วยกลิ่นเหม็นไหม้ นางไอออกมาไม่หยุดด้วยความทรมาน ในแววตามองมาทางหรงป๋อไฉ่ด้วยความงุนงงเขายื่นผ้าเช็ดหน้าให้นางใช้ปิดจมูก "เรารีบออกไปที่นี่กันก่อนเถิด" หรงป๋อไฉ่ช้อนร่างของโจวไป๋จวี๋เข้ามาในอ้อมแขนอย่างปกป้อง เขารีบมองหาช่องทางที่จะหลบหนีออกไป ตอนนี้ไฟได้ลามมายังห้องนอนของนางแล้ว ไฟสีแดงอมส้มโลมเลียมายัง

  • พระสวามีผู้นี้ข้าไม่อยากได้แล้ว   บทที่ 38 สิ่งที่เจ้าพลาดไป 2/2

    "หม่อมฉันยอมรับผิดแล้ว ฮึก ๆ หม่อมฉันยอมแล้วเพคะ หม่อมฉันจะสารภาพออกมาหมดเลย ขอเพียงปล่อยตระกูลเฉินของหม่อมฉันไปเถิดเพคะ ฮือ ๆ หม่อมฉันก็แค่อยากให้ตระกูลเฉินเรืองอำนาจไม่ต้องถูกกดขี่ข่มเหงเท่านั้นเอง หาได้ต้องการก่อกบฏไม่ ขอองค์รัชทายาทโปรดไว้ชีวิตคนในตระกูลเฉินด้วยเพคะ หม่อมฉันขอร้อง ฮึก ๆ ฮือ ๆ"

  • พระสวามีผู้นี้ข้าไม่อยากได้แล้ว   บทที่ 30 ความภักดีของสาวใช้ตัวน้อย 1/2

    บทที่ 30ความภักดีของสาวใช้ตัวน้อยหลังจากเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นเฉินมู่อิ๋งก็ได้มาเยือนเรือนชุนเทียนของหลิวจิ้งถง สีหน้าของนางเต็มไปด้วยความหนักใจยิ่งนัก อีกทางหนึ่งก็คืออดีตสหาย อีกทางหนึ่งก็คือความถูกต้องที่นางมิอาจเมินเฉยได้"เจ้ามาหาข้ามีเรื่องอันใดหรือ" "ข้า... ข้าคิดว่าเสิ่นเยว่สือคือผู้ที่อยู

  • พระสวามีผู้นี้ข้าไม่อยากได้แล้ว   บทที่ 28 ควบขี่ตามใจพระสวามี 1/2

    บทที่ 28ควบขี่ตามใจพระสวามีโจวไป๋จวี๋นึกถึงสมุดภาพวังวสันต์ของเจียงเม่ย คราแรกที่นางอ่านไม่ค่อยเข้าใจนัก ทว่าเมื่อได้ประสบเหตุการณ์เรื่องนี้ด้วยตนเองจึงได้เข้าใจ สตรีเช่นนางก็สามารถทำให้บุรุษตรงหน้ายอมจำนนได้เช่นกันร่างอรชรที่นั่งบนตัวของหรงป๋อไฉ่เริ่มโยกตัวไปมาบนท่อนเอ็นร้อนที่อยู่ในตัวอย่างเชื

  • พระสวามีผู้นี้ข้าไม่อยากได้แล้ว   บทที่ 27 ดอกไม้หวาน 1/2

    บทที่ 27ดอกไม้หวานโจวไป๋จวี๋สะดุ้งเฮือกเมื่อท่อนล่างของตนถูกลิ้นร้อนของหรงป๋อไฉ่ตวัดปาดเลีย เขาระรัวลิ้นแลบเลียไปทั่วกลีบดอกไม้งามของนางจนถ้วนทั่ว ก่อนจะแยงลิ้นเข้าไปในรูรักสีหวานฉ่ำถี่รัว พร้อมกับแหย่ก้านนิ้วเรียวยาวเข้าไปยังด้านใน ขยับนิ้วรัวเร็วสาวเข้าสาวออกจนร่างบางผวาเฮือกด้วยความเสียวซ่าน ส

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status