Beranda / รักโบราณ / พระสวามีผู้นี้ข้าไม่อยากได้แล้ว / บทที่ 6 คันชั่งเที่ยงตรง คู่ครองมั่นคง 1/2

Share

บทที่ 6 คันชั่งเที่ยงตรง คู่ครองมั่นคง 1/2

last update Tanggal publikasi: 2026-03-21 10:03:54

บทที่ 6

คันชั่งเที่ยงตรง คู่ครองมั่นคง

โจวไป๋จวี๋ในชุดเจ้าสาวสีแดงสดเหม่อมองตนเองอย่างคาดไม่ถึง ใบห
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • พระสวามีผู้นี้ข้าไม่อยากได้แล้ว   บทที่ 6 คันชั่งเที่ยงตรง คู่ครองมั่นคง 2/2

    "กระหม่อมขอฝากจวี๋เอ๋อร์ด้วยพ่ะย่ะค่ะ"โจวหลี่อี้ยิ้มรับให้กับหรงป๋อไฉ่ ในขณะที่สวีหรูอิงลอบเช็ดน้ำตาด้วยความตื้นตันใจที่ได้มายืนส่งบุตรสาวในวันนี้ ทุกคนในตระกูลโจวคารวะน้อมส่งเสด็จหรงป๋อไฉ่ด้วยความนอบน้อม ทว่าในสายตาของพวกเขากลับมองเลยไปยังเกี้ยวเจ้าสาวแปดคนหาม ที่เวลานี้กำลังเคลื่อนไปด้านหน้าอย่างเชื่องช้า ค่อย ๆ ห่างจากสายตาของพวกเขาไปทุกขณะ ภายในใจจึงอดจะรู้สึกวูบโหวงไม่ได้... คล้ายกับของสำคัญกำลังหลุดลอยไปอย่างไม่มีวันหวนคืนกลับมาโจวไป๋จวี๋คือดวงใจของพวกเขาทุกคนในตระกูลโจว!!หรงป๋อไฉ่ขี่ม้าตัวสีขาวนำขบวนเกี้ยวเจ้าสาวด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ตลอดทางมีราษฎร์ออกมาแสดงความยินดีกับการแต่งงานครั้งนี้ และต่างออกมาชื่นชมขบวนหีบสินเดิมของเจ้าสาวที่มีมากกว่า 120 หีบ รวมกับสินสอดที่องค์รัชทายาทมอบให้ 120 หีบนั้น ทางตระกูลโจวได้มอบทั้งหมดให้กับบุตรสาวเพียงคนเดียวของพวกเขา ดังนั้นขบวนสินเดิมกับสินสอดจึงมีมากกว่า 240 หีบ ซึ่งนับว่ามีมากที่สุดในแคว้นฉินเลยตำหนักบูรพาโจวไป๋จวี๋และหรงป๋อไฉ่เข้าพิธีกราบไหว้ฟ้าดินและยกน้ำชาให้กับญาติผู้ใหญ่ โดยมี 'หรงป๋อเหวิน' ฮ่องเต้ผู้ยังมีพลานามัยที่แข็งแรงนั่งยิ

  • พระสวามีผู้นี้ข้าไม่อยากได้แล้ว   บทที่ 6 คันชั่งเที่ยงตรง คู่ครองมั่นคง 1/2

    บทที่ 6คันชั่งเที่ยงตรง คู่ครองมั่นคงโจวไป๋จวี๋ในชุดเจ้าสาวสีแดงสดเหม่อมองตนเองอย่างคาดไม่ถึง ใบหน้านี้ถูกประทินโฉมอย่างงดงามอย่างหาใดเปรียบ คิ้วเรียวยาวถูกเขียนเป็นเส้นโค้งสีดำราวกับจันทร์เสี้ยว ขนตาดำงอนยาวเป็นแพหนารับกับดวงตากลมโตทว่าหางตากลับถูกเขียนให้เรียวเฉี่ยว จมูกโด่งเล็กเป็นสันเล็กน้อยรับกับริมฝีปากอวบอิ่มที่ถูกแต้มด้วยชาดสีแดงระเรื่อ ในวันนี้โจวไป๋จวี๋ได้เผยความงามอันสูงค่าออกมาจนหมด กอปรกับการแต่งกายอย่างสูงศักดิ์และเครื่องหัวที่ทำจากทองคำอันแสนจะหนักอึ้งนี้ ทำให้นางกลายเป็นเจ้าสาวที่งดงามมาก"อาจวี๋ของเรางดงามมากจริง ๆ"เจียงเม่ยเดินเข้ามาในห้องเจ้าสาวก่อนจะถึงเวลาที่ขบวนเจ้าบ่าวจะมารับ ใบหน้าหวานคลี่ยิ้มหวานให้กับสหายสนิทด้วยความยินดี แววตากระจ่างใสเหม่อมองโจวไป๋จวี๋ด้วยความตกตะลึง นางคิดว่าโจวไป๋จวี๋งดงามมากกว่านางเสียอีก หากนางเป็นบุรุษคงหลังรักโจวไป๋จวี๋ไปเสียแล้ว"เจ้าในวันแต่งงานก็งดงามมากเหมือนกัน" โจวไป๋จวี๋ยิ้มรับ"แต่ข้ากลับคิดว่าเจ้างดงามมากกว่าข้าเสียอีก" เจียงเม่ยอมยิ้มหวาน ก่อนจะมอบกล่องไม้ที่แกะสลักลวดลายของดอกเหมยกุ้ยยื่นให้กับโจวไป๋จวี๋ "ยินดีกับการแต่

  • พระสวามีผู้นี้ข้าไม่อยากได้แล้ว   บทที่ 5 บุกเข้ามาในยามวิกาล 2/2

    "คุณหนูไม่สบายหรือเปล่าเจ้าคะ ดูสิว่าตัวแดงใหญ่เลย สงสัยคงต้องเช็ดตัวอีกรอบแล้วเจ้าค่ะ" อาเมิ่งเอ่ยขึ้นอย่างหวังดี"ขะ ข้าไม่เป็นอะไร พวกเจ้าพอแค่นี้แหละ ข้าอยากจะนอนแล้ว" โจวไป๋จวี๋รีบห้ามทันที"เจ้าค่ะ ๆ"อาเมิ่งเร่งสาวใช้อีกสองคนให้เร่งมือเช็ดตัวคุณหนู เวลาผ่านไปไม่นานพวกนางก็ช่วยสวมชุดนอนให้กับโจวไป๋จวี๋ จากนั้นอาเมิ่งก็เดินไปรินยาใส่ถ้วยแล้วเดินเข้ามาหาคุณหนูของตน นางอมยิ้มหวานทว่าแววตากลับจริงจังนัก"อาเมิ่ง เจ้าวางถ้วยยาไว้เถอะเดี๋ยวข้าดื่มเอง""ไม่ได้เจ้าค่ะ หากบ่าวออกไปแล้ว คุณหนูก็คงแอบเทยาใช่หรือไม่เจ้าค่ะ ยานี้เป็นสมุนไพรที่ช่วยในการสมานบาดแผล ภายภาคหน้าคุณหนูจะได้ไม่มีรอยแผลเป็นอีกอย่างไรเล่าเจ้าคะ และต้องดื่มยานี้ทุกสองชั่วยาม บ่าวจะมารินยาให้คุณหนูดื่มเองเจ้าค่ะ"โจวไป๋จวี๋มองถ้วยยาในมือแล้วพาลอยากจะอาเจียนออกมา แค่ได้กลิ่นของยานางก็เหม็นจนไม่อยากจะดื่มแล้ว"นี่ข้าต้องดื่มยาที่ทั้งเหม็นและขมนี่จริง ๆ หรือ" นางเกิดอาการงอแงราวกับเด็กน้อยที่ถูกบังคับ"ใช่แล้วเจ้าค่ะ บ่าวเตรียมผลไม้อบแห้งที่คุณหนูชอบมาให้แล้วนะเจ้าคะ"อาเมิ่งหยิบกล่องไม้ที่ใส่ผลไม้อยู่เต็มกล่องยื่นให้กับโจ

  • พระสวามีผู้นี้ข้าไม่อยากได้แล้ว   บทที่ 5 บุกเข้ามาในยามวิกาล 1/2

    บทที่ 5บุกเข้ามาในยามวิกาลหรงป๋อไฉ่ที่ทราบข่าวว่าโจวไป๋จวี๋เองก็ได้รับบาดเจ็บ เย็นวันนั้นเขาจึงรีบมาเยือนที่จวนตระกูลโจว ทว่าโจวเมิ่งหยวนกลับออกมาต้อนรับเขาที่โถงเรือนหลักแทน"คารวะองค์รัชทายาทพ่ะย่ะค่ะ""คุณชายรองรีบลุกขึ้นเถิด ข้าอยากมาเยี่ยมคุณหนูโจว นางเป็นอย่างไรบ้าง บาดเจ็บมากหรือไม่" น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความร้อนรน"จวี๋เอ๋อร์ไม่เป็นอะไรแล้วพ่ะย่ะค่ะ ทว่าตอนนี้เย็นมากแล้วคงไม่เหมาะสมนักที่องค์รัชทายาทจะเสด็จไปเยี่ยมนางถึงเรือนนอน กระหม่อมคิดว่าทรงเสด็จมาวันอื่นดีหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ"โจวเมิ่งหยวนมองหน้าหรงป๋อไฉ่นิ่ง เขายังรู้สึกไม่พอใจองค์รัชทายาทผู้นี้นัก แม้อีกฝ่ายจะมาขอโทษแล้วก็ตาม"งั้นพรุ่งนี้ข้าค่อยมาใหม่ก็ได้""เกรงว่าจวี๋เอ๋อร์ยังต้องการการพักผ่อนพ่ะย่ะค่ะ""คุณชายรองรังเกียจข้าหรือ" หรงป๋อไฉ่มองโจวเมิ่งหยวนอย่างไม่สบอารมณ์นัก แม้อีกฝ่ายจะพูดจาสุภาพกับเขา แต่ในน้ำเสียงกลับเย็นชายิ่งนัก คุณชายรองผู้นี้ไม่ผิดไปจากข่าวลือเลย... บัณฑิตผู้สุขุมแต่กลับเย็นชายิ่งนัก! ได้ยินว่าเขาไม่เคยยิ้มให้กับผู้ใดเลย มีเพียงคนในครอบครัวเท่านั้น"จะเป็นเช่นนั้นไปได้อย่างไรกันพ่ะย่ะค่ะ กระห

  • พระสวามีผู้นี้ข้าไม่อยากได้แล้ว   บทที่ 4 สามีภรรยาที่คอยอยู่เคียงข้างกัน 2/2

    "เรื่องในวันนั้น ข้าทำผิดต่อเจ้า ต้องขออภัยเจ้าด้วยนะคุณหนูโจว เดิมทีแล้วคนที่ข้าควรจะเลือกให้เป็นพระชายาเอกก็คือเจ้ามาตั้งแต่แรก แต่ข้า..."โจวไป๋จวี๋รีบเอ่ยขัดคำพูดของเขา "หม่อมฉันรู้ดีว่าหัวใจของคนเรามิอาจฝืนบังคับกันได้ และหม่อมฉันเองก็ไม่ได้รู้สึกอะไรเพคะ""จริงหรือ เช่นนั้นเจ้าจะให้อภัยในความไม่รู้จักคิดของข้าได้หรือไม่""เพคะ"โจวไป๋จวี๋ยิ้มให้กับเขาอย่างอ่อนโยน ซึ่งรอยยิ้มนั้นกลับทำให้หรงป๋อไฉ่เผลอชะงักค้างไปชั่วขณะ เขาเพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่านางมีรอยยิ้มที่หวานมาก ใบหน้าของนางที่เขาเคยคิดว่างดงามสูงค่ากลับดูอ่อนหวานเมื่อนางแย้มยิ้ม"เจ้า... ยินดีที่จะแต่งงานกับข้าหรือไม่" จู่ ๆ เขาก็เอ่ยถามออกไปด้วยความสงสัย"เพคะ หม่อมฉันยินดีจะแต่งงานกับพระองค์เพื่อแบกรับหน้าที่อันยิ่งใหญ่นี้ แม้เราทั้งสองมิอาจจะใช้ชีวิตอย่างสามีภรรยาที่รักใคร่กลมเกลียวกันได้ แต่พวกเราก็สามารถเป็นสามีภรรยาที่คอยอยู่เคียงข้างกัน และช่วยเหลือซึ่งกันและกันได้เพคะ"หรงป๋อไฉ่เหม่อมองโจวไป๋จวี๋ด้วยความคาดไม่ถึง นึกไม่ถึงจริง ๆ ว่านางจะมีความคิดเช่นนี้ ช่างเป็นสตรีที่เต็มเปี่ยมไปด้วยเหตุผลและเข้าอกเข้าใจผู้อื่นยิ่ง

  • พระสวามีผู้นี้ข้าไม่อยากได้แล้ว   บทที่ 4 สามีภรรยาที่คอยอยู่เคียงข้างกัน 1/2

    บทที่ 4สามีภรรยาที่คอยอยู่เคียงข้างกันนับตั้งแต่วันคัดเลือกพระชายาขององค์รัชทายาท หลังจากโจวไป๋จวี๋เก็บตัวมาหลายวันก็ได้ออกมาเที่ยวเล่นข้างนอก โดยครั้งนี้นางได้นัดพบกับเจียงเม่ย สหายสนิทเพียงหนึ่งเดียวของตน"สีหน้าของเจ้าไม่ดีเลย เกิดอะไรขึ้นหรืออาเม่ย" โจวไป๋จวี๋เอ่ยถามหลังจากทานขนมจิบน้ำชาไปแล้วเจียงเม่ยถอนหายใจออกมาอย่างกลัดกลุ้มใจ "ดูเหมือนว่าอีกหนึ่งเดือนข้างหน้าข้าจะต้องแต่งงานแล้วน่ะสิ""ว่าอย่างไรนะ! อย่าบอกนะว่าเป็นชินอ๋อง"เจียงเม่ยพยักหน้ารับ "ฝ่าบาททรงมอบสมรสพระราชทานให้ข้ากับชินอ๋อง กำหนดงานแต่งงานเรียบร้อยแล้วด้วย ต่อไปข้าคงไม่ว่างมาพบเจ้าอีก""เจ้า... ดีใจหรือไม่""ก็... ข้าก็ไม่ได้เสียใจนะอาจวี๋ แต่ก็ไม่ได้ดีใจนัก เพียงแต่รู้สึกว่าการได้แต่งงานกับชินอ๋องก็ถือว่าเป็นเรื่องดี อย่างน้อยท่านอ๋องก็รับปากข้าว่าจะไม่รับสตรีอื่นเข้าจวน ข้าจึงสบายใจที่ไม่ต้องไปตบตีแย่งชิงความรักจากท่านอ๋องกับผู้ใด"ใบหน้าของโจวไป๋จวี๋พลันเศร้าหมองลงเมื่อนึกถึงเรื่องของตนเอง "เจ้าช่างโชคดีนัก ข้าชักจะรู้สึกอิจฉาเจ้าแล้วสิ"เจียงเม่ยรีบกุมมือสหายสนิทเอาไว้ นางรู้ดีเลยล่ะว่าไม่มีใครเหมาะสมกับตำ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status