เข้าสู่ระบบ"พี่เรียวไปพักเถอะคะ พรุ่งนี้เราต้องตื่นแต่เช้านะคะ เดี่ยวที่เหลือรีนจัดการเอง""ไม่เอาครับพี่่สัญญากับตัวเองไว้แล้วว่าจะนอนพร้อมกับรีน ถ้ารีนยังไม่นอนพี่ก็ไม่นอนครับ" รีนลดาที่ได้ยินเช่นนั้นถึงกับหลุดยิ้มให้กับความน่ารักของเรียวตะ นับวันเธอยิ่งรักผู้ชายคนนี้หนักมากขึ้น"งั้นก็ตามใจพี่เรียวคะ" ร่างบ
"รีน ก็เสียวเช่นกันคะ อะ อ่าส์ พี่เรียวขา " คนด้านบนบอกด้วยเสียงกระเส่ามาเช่นกัน!! ผับ ผับ อ่าส / อื้ม !!!!! ตอด เก่งมาก ครับ แน่นๆ อ่าส์!! อึ้ม !!" พี่เรียว อ่าส ชอบไม่ คะ " รีนลดาถามเขาด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ผ่านมาหลายนาทีตอนนี้ร่างบางก็เริ่มเหนื่อยและหมดแรงแล้ว" ผับ ผับ ผับ ผับ " ยิ่งใกล้ถึงฝั่งคน
เมื่อมาถึงเตียงนอนขนาดไซส์คิงเรียวตะก็ไม่รอช้า ร่างสูงจัดการถอดเสื้อผ้าของตนและรีนลดาออกจนหมด ยังไงคืนนี้เขาขอทำหน้าที่สามีให้กับเด็กดื้ออย่างเชอรีนก่อนละกัน มีอย่างที่ไหนมาท้าทายคนอย่างเขา สงสัยอยากเลี้ยงแฝดสามจริง ๆ แล้วมั้ง อยากมีลูกๆมาวิ่งเล่นเพิ่มก็ไม่บอก เมียอ่อยขนาดนี้แล้วคืนนี้เอาให้หว่างกัน
"บอกเชื่อฟังแบบนี้หน่อยนะครับ ปะป๋าจะได้ไม่เหนื่อย ถ้าน้องไนท์เป็นเด็กดีปะป๋าจะซื้อของเล่นให้เยอะกว่านี้เลยนะครับลูก" ร่างสูงบอกกับลูกสาว พร้อมกับเล่นและหยอกล้อกับน้องไทม์ไปด้วย เด็ก ๆ พยักหน้าตามประสา ราวจะรู้เรื่องไปกับบิดาด้านรีนลดาที่กลับเข้ามาในบ้านเกือบจะหกโมงเย็น ฉันที่เปิดประตูเข้ามาถึงกับต
@คฤหาสน์ตระกูลเรียว ~ 1 ปีต่อมา ~ ร่างสูงของเรียวตะอยู่ในชุดสบายๆ วันนี้นั้นรีนลดาออกไปทำธุระข้างนอก ปล่อยให้พ่อลูกอ่อนอย่างเขาเป็นต้องเลี้ยงเจ้าก้อนสองแสบอยู่ที่บ้านตามลำพัง แต่ยังดีหน่อยที่มีพี่สมบูรณ์และแตงกวานั้นคอยช่วยอีกแรงห้าโมงกว่าๆ ร่างสูงเหลือบดูนาฬิการอบที่สิบของวัน ผ่านไปราวสี่ชั่วโม
หลังจากทานเสร็จร่างสูงก็พาคนตัวเล็กนั่นกลับมาที่พัก รีนลดาออกมาเดินเล่นที่ริมหาดในยามเย็น ร่างบางมองท้องทะเลออกไปไกลจนสุดลูกหูลูกตา วันนี้พระจันทร์เต็มดวงแสงสะท้อนเข้ากับน้ำทะเล เป็นอะไรที่สวยมากในตอนเย็นแบบนี้ จากนั้นร่างบางก็หยิบสมาร์ตโฟนของตนขึ้นมาเก็บภาพสวยๆ เอาไว้ ยิ่งมองท้องฟ้าและท้องทะเลยิ่งเ
รีนลดาเจ็บจนนิ้วหน้า มันยิ่งแสบ และทรมานเธอรู้สึกถึงส่วนนั้นที่มันฉีกขาด ไม่ว่าทุกครั้งที่ผ่านมาจะรุนแรงมากแค่ไหน แต่ครั้งนี้หนักกว่าเห็นๆ มันไม่ต่างอะไรจากการข่มขืน แต่คนใจร้ายก็ไม่มีท่ามีว่าจะหยุดมัน ร่างบางจิกเข้าที่แผ่นหลังของคนใจร้ายเพื่อระบายความเจ็บแสบลงอย่างเจ็บใจ"อ่าส์ ซีด แน่นซิบหาย" เรีย
ริมฝีปากแดงจัดของหญิงสาวประทับจูบลงที่ริมฝีปากของคนเมาไม่ได้สติอย่างพอใจ ขอโทษนะเรียวที่แพมต้องทำแบบนี้ แพมก็รักเรียวไม่แพ้กับผู้หญิงคนใหม่ของเรียวหรอก แพมเอ่ยกับคนเมามาก่อนที่จะขับรถมายังคอนโดของเธอ ใครบอกว่าเธอจะพาเรียวตะกลับคอนโดของเขาละ หึ! นี้คือโอกาสที่เรียวตะนั้นจะเป็นของเธอแล้วละ หญิงสาวถึงก
!! กรี๊ด !! รีนลดาถึงกับกรี๊ดร้องออกมาด้วยความตกใจ ที่จู่ๆ เรียวตะก็เข้ามากอดเธออย่างไม่ทันตั้งตัว อ้อมกอดที่คุ้นเคยที่เขานอนกอดเธอแทบจะทุกวัน คนตัวเล็กถึงกับเสมองคนที่เข้ามากอดเธอ"จะตกใจไปทำไมก็เธอเข้ามาหาฉันเองนิ ขอกอดอีกซักพักให้หายคิดถึงหน่อยได้ไหม " เรียวตะพูดมาพร้อมกับซบหน้าลงที่บ่าไหลเล็กของ
ร่างบางที่กำลังหันหลังยื้อเอาแฟ้มเอกสารเก็บเข้าชั้นด้านบนอยู่นั้น ถึงกับสะดุ้งเมื่อมีใครบางคนเข้ามาสวมกอดเธอจากด้านหลัง รีนลดาชะงักและตกใจแทบจะร้องออกมาเมื่อโดนสวมกอดอย่างไม่ทันตั้งตัว แต่เมื่อได้สติ กลิ่นของน้ำหอมจางๆที่เธอแสนจะคุ้นชินกับกลิ่นของมันดี ร่างบางถึงกับชะงักไปราวกับโดนสาบ กลิ่นตัวกลิ่นน







