บทที่ 9 วางแผนคืนดี

บทที่ 9 วางแผนคืนดี

“เอาล่ะตอนนี้กูได้เบอร์ติดต่อของนีน่ามาแล้ว และที่สำคัญกูได้ที่อยู่เธอมาด้วยล่ะ” มั้นท์ส่งยิ้มไปให้รีไวน์เหมือนกำลังจะบอกว่าเขาเองมีประโยชน์มากกว่าเรนเสียอีก

“กูมีที่อยู่ของนีน่าอยู่แล้วเถอะ”

“งั้นเหรอ..ไหนมึงลองบอกมาสิว่าเธออยู่ที่ไหน”มั้นท์        มีความเชื่อใจในตัวเองสูงมากว่าข้อมูลที่เขาหามาได้ รีไวน์ต้องไม่รู้มาก่อนอย่างแน่นอน

“คอนโดZ กูเคยไปส่งเธอมาแล้ว”รีไวน์ตอบไปอย่างมั่นใจ ก็ในเมื่อเขาไปส่งเธอเองกับมือ มันจะไม่ใช่คอนโดนั้นได้ยังไง

“ผิดครับ คอนโดXต่างหาก”มั้นท์ยิ้มอย่างภาคภูมิใจทันที เขารู้อยู่แล้วว่าข้อมูลที่รีไวน์มีทั้งหมดมันเป็นของปลอม

“ได้ยังไงวะ! ก็กูไปส่งเธอมา กูเห็นกับตาตัวเองว่านีน่าเดินเข้าไปในนั้น”เขาแปลกใจและไม่เข้าใจไปพร้อมๆกัน ก็ในเมื่อวันนั้นเขายังเห็นนีน่าเดินเขาไปในตึกอยู่เลย มันจะไม่ใช่ได้ยังไง

“นีน่าคงพามึงไปที่อยู่ปลอมนั่นแหละ เธอคงกังวลเรื่องความปลอดภัย ที่อยู่นี้กูได้มาจากแฟนต้าเลยนะ!!”แต่เมื่อรีไวน์คิดตามที่มั้นท์บอกอย่างถี่ถ้วนแล้ว สิ่งที่มันพูดก็น่าจะเป็นเรื่องจริง ทำไมเรื่องแค่นี้เขายังคิดไม่ได้นะ วันนั้นนีน่าก็บอกแล้วว่าจะไม่ให้เขาไปส่ง เขาน่าจะดักรอดูเธอก่อนแต่ที่ไม่ทำแบบนั้นเพราะว่ามันดูเหมือนพวกโรคจิต

“สุดยอด พวกมึงนี่ทำตัวเป็นเพื่อนที่ดีจริงๆ!” รีไวน์รู้สึกเหมือนตัวเองมีความหวังอีกครั้ง การได้เบอร์ติดต่อกับที่อยู่ของนีน่ามาอย่างง่าย ๆ แบบนี้ก็ถือว่าเป็นสัญญาณที่ดี เขาอยากจะกราบขอบคุณในความมีประโยชน์ของเพื่อน แต่นั่นก็ไม่ใช่นิสัยของเขา

“มึงไม่ได้ไปข่มขู่ใครมาใช่ไหมมั้นท์” เรนไม่ไว้ใจการกระทำของมั้นท์เท่าไหร่ ถึงจะพอรู้ว่ามั้นท์เป็นคนที่รู้จักคนไปทั่วแต่การหาเบอร์และที่อยู่มาได้ในเวลาอันสั้น มันน่าสงสัยจริงๆ

“เปล่ากูแค่ไปคุยกับแฟนต้า เพื่อนของนีน่าแค่บอกว่ารีไวน์ต้องการพบเธอแค่นั้นแฟนต้าก็รีบให้มาแล้ว” เรนถึงกับอึ้งไปเล็กน้อยที่แฟนต้ายอมให้ข้อมูลของเพื่อนสนิทตัวเองง่ายๆ

“กินเหล้าเข้าไปเยอะๆ เลยมึงน่ะ! กูมีแผนดีๆ แล้ว” มั้นท์ยิ้มร้ายออกมา แผนการของเขาในตอนนี้ก็คือ รีไวน์จะต้องเมาแบบหัวราน้ำ ในแบบที่ว่าประคองสติตัวเองไว้ไม่อยู่ จากนั้นมั้นท์จะเอารีไวน์ไปปล่อยไว้ที่คอนโดของนีน่า หากว่าเธอยังพอมีใจอยู่ล่ะก็ เธอจะต้องรีบเข้ามาดูแลรีไวน์อย่างแน่นอน!

มั้นท์นั่งยิ้มอย่างภาคภูมิใจในแผนการอันชาญฉลาดของตัวเอง ส่วนรีไวน์ก็ทำตามคำบอกของมั้นท์อย่างว่าง่าย เขาในตอนนี้ก็ไม่ต่างอะไรไปจากเด็กหัวอ่อนคนนึง ใครยุยงให้ทำอะไรก็แทบจะทำตามโดยที่ไม่คิดอะไรเลยด้วยซ้ำสิ่งที่เขาสนใจมีเพียงอย่างคืนดีกับนีน่าให้เร็วที่สุด

เวลาล่วงเลยไปจนผ่านช่วงเวลาเที่ยงคืน กว่าจะทำให้รีไวน์ผู้คอแข็งยิ่งกว่าทองแดงผู้นี้เมาได้ก็ช่างยากเย็นและหมดเหล้าไปแล้วหลายต่อหลายขวด มั้นท์กับเรนจึงเริ่มทำตามแผนขั้นต่อไปทันที นั่นคือการจับรีไวน์ยัดใส่รถและตรงดิ่งไปที่คอนโดของนีน่า

นีน่าที่กำลังไม่สบายจากการเป็นหวัด ตอนนี้อาการของเธอก็ดีขึ้นมากแล้วเหลือเพียงแค่ไข้ต่ำ ๆ เท่านั้น อาจจะเพราะว่าเธอนอนทั้งวัน จึงถือว่าทดแทนเวลานอนไม่หลับได้เป็นอย่างดี

“รู้สึวันนี้มันมีอะไรแปลกๆไปนะ” หญิงสาวพึมพำกับตัวเองเบา ๆ เพราะเธอรู้สึกได้เหมือนได้ยินเสียงคนเอะอะแว่ว ๆ อยู่หน้าคอนโดจะต้องมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นแน่ ๆ

เธอมองออกไปนอกหน้าต่างเพื่อหาสาเหตุถึงความปกตินี้ แต่ก็ต้องพบว่าด้านนอกไม่มีอะไรแปลกไป  เพราะนี่ก็เที่ยงคืนกว่าคงจะมีคนไปดื่มแล้วเมากลับมามั้งแต่นั่นมันก็เรื่องปกติของนักศึกษา

ถึงจะแอบสงสัยแต่เธอก็ปล่อยวางเรื่องนั้นไปเพราะเธออาจจะคิดมากไปเองก็ได้ ก่อนที่จะหย่อนก้นสวย ๆ ลงบนโซฟาขนาดพอดีตัว มือคว้าหยิบรีโมตขึ้นมากดปุ่มเปิดทีวีและเลือกซีรีส์ที่ดูค้างไว้ เธอไม่ลืมที่จะมีขนมติดไม้ติดมือมาด้วย

ไหนๆ พรุ่งนี้ก็เป็นวันหยุดแล้ว คืนนี้ก็ดูซีรี่ส์ยาวไปยันเช้าเลยแล้วกัน แต่เพียงไม่นานหลังจากที่เธอเริ่มดูไปได้แค่สิบนาที เสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์ก็ดังขึ้นขัดจังหวะการดูซีรี่ส์ของเธอเสียก่อน

เธอคว้าโทรศัพท์ขึ้นมามองเบอร์แปลกหน้าที่โชว์หลาอย่างชั่งใจว่าจะรับดีไหม หากเป็นพวกคอลเซนเตอร์โทรมาล้วงข้อมูลและดึงเงินในบัญชีของเธอขึ้นมาจะทำยังไง

เมื่อคิดได้แบบนั้นนีน่าจึงปฏิเสธสายไป แต่เสียงเรียกเข้าจากเบอร์เดิมก็โทรมาอีกครั้ง เห็นทีว่าคราวนี้เธอจะต้องรับแล้วล่ะ ถ้าไม่มีเรื่องด่วนอะไรจริงๆ คงไม่มีใครโทรมาตอนเที่ยงคืนกว่าๆ แบบนี้หรอกมั้ง

“ฮัลโหลค่ะ” เธอกรอกเสียงลงไปทันทีหลังจากที่ยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหู ภายในใจก็ภาวนาว่าอย่าให้เป็นคอลเซ็นเตอร์เลย

“นีน่าใช่ไหม! ตอนนี้อยู่คอนโดหรือเปล่า” เสียงของผู้ชายดังขึ้น นีน่าจำไม่ได้เลยว่าเขาเป็นใครทำไมถึงได้รู้จักเธอ ในชีวิตของเธอไม่มีคนรู้จักเป็นผู้ชายมากนัก อย่างแฟนต้าก็ไม่นับว่าเป็นผู้ชายเพราะแฟนต้าเป็นเพื่อนสาวของเธอ แล้วนี่คือใครกันล่ะ?

“อยู่ค่ะว่าแต่..นี่ใครเหรอคะ?”

“อ่อผมมั้นท์เอง เป็นเพื่อนของแฟนต้าแล้วก็เป็นเพื่อนของรีไวน์ด้วยล่ะ” นีน่าหัวใจกระตุกวูปไปทันทีที่ได้ยินชื่อของรีไวน์ และไม่เข้าใจเป็นอย่างมากว่าคนอย่างมั้นท์จะโทรมาหาเธอทำไม?

ถ้ารู้ว่าจะแบบนี้เป็นคอลเซ็นเตอร์ยังรู้สึกดีกว่าเลย

“มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?”

“พอดีมีของมาฝากช่วยลงมาที่ด้านล่างของคอนโดหน่อยได้ไหม?” หญิงสาวขบกัดปากของเธอแน่น มีของมาฝากอย่างงั้นเหรอ? เธอเหลือบมองไปที่นาฬิกาอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่านี่คือช่วงเวลาเที่ยงคืนจริงๆ ไม่ใช่เที่ยงวันจริงๆ

“ทำไมเอามาฝากกลางดึกแบบนี้ล่ะ?” นีน่าไม่ไว้ใจเพื่อนของรีไวน์คนนี้เลย ถึงจะเป็นเพื่อนของแฟนต้าอีกทีก็ตาม แต่แฟนต้าก็รู้จักคนเยอะมากหน้าหลายตาไปหมดอยู่แล้ว ของที่เอามาฝากอาจจะเป็นระเบิดก็ได้!

“พอดีมันฉุกเฉินมากน่ะ ยังไงก็รีบลงมาแล้วกันนะ”

ปลายสายตัดไปแล้วทิ้งให้นีน่าเกิดคำถามมากมายและไม่เข้าใจว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ เธอใช้หัวคิดอยู่นานก่อนที่จะตัดสินใจหยิบคีย์การ์ดและเดินออกจากห้องไป

ถ้าไม่ใช่เรื่องฉุกเฉินจริง ๆ ล่ะก็เธอไม่ปล่อยมั้นท์ไว้แน่!    โทษฐานที่มาขัดจังหวะการดูซีรี่ส์ของเธอ

ชายฉกรรจ์ทั้งสองหอบหิ้วร่างเพื่อนตัวเองที่ทิ้งตัวอย่างไม่ได้สติมาปล่อยไว้ที่พื้นกลางคอนโด โชคดีที่ตอนนี้เป็นตอนกลางคืนทำให้ไม่มีคนเดินเข้า-เดินออก ไม่อย่างนั้นรีไวน์ที่นอนหมดสติอยู่บนพื้นคงจะเกะกะขวางทางไม่ใช่น้อยเลย

“ทีนี้ก็รอแค่ให้นีน่าลงมา” มั้นท์ยิ้มชั่วร้ายออกมาหลังจากที่วางสายจากนีน่า

“ชั่วเหมือนหน้าจริงๆ เลยมึง เรารีบชิ่งไม่ดีกว่าเหรอวะ”

“เอาเป็นว่าถ้าประตูลิฟต์เปิดเมื่อไหร่ เราค่อยวิ่งกันตอนนั้นแล้วกัน”

ติ๊ง!

เสียงสัญญาณของลิฟต์ดังขึ้น ก่อนที่ประตูจะเปิดออก หญิงสาวที่อยู่ในชุดนอนผ้าซาตินขาสั้นธรรมดาก้าวเท้าของเธอออกมา และใช้คีย์การ์ดสแกนเปิดประตูรักษาความปลอดภัยอีกครั้ง