เข้าสู่ระบบ“ก็พอใจอยากเจอรักแท้” พอใจฟุบหน้าลงโต๊ะเหนื่อยหน่ายกับการตามหารักแท้
“อะไรทำให้แกอยากเจอรักแท้ตอนอยู่ปีสามนี่” ก่อนหน้านั้นก็มีคนเข้ามาจีบมากมายแต่พอใจก็ไม่เคยสนใจ แต่อยู่ ๆ เมื่อสัปดาห์ก่อนพอใจก็ยอมเดตกับมาร์ช คิมมี่เองก็ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
“ก็พอใจอกหักจากพี่นนท์ไง รักแรกของพอใจ”
ถึงตรงนี้พอใจก็คิดย้อนไปถึงวันที่เธอไปสารภาพรักกับนนท์ พี่ชายลูกของลุงคีย์กับป้าลิตาซึ่งเธอแอบรักมาตั้งแต่จำความได้ ซึ่งผู้เขาก็ตรงกับที่ใบข้าวทายทักทุกอย่าง
อยู่ในระดับเดียวกัน คนใกล้ตัวและตั้งแต่จำความได้เธอก็เจอเขา คำทำนายของเพื่อนยิ่งทำให้เธอมั่นใจว่า ‘พี่นนท์’ นี่แหละคือผู้ชายคนนั้น
แต่พี่นนท์กลับบอกว่าคิดกับเธอแค่น้อง
รักษาเนื้อรักษาตัวเพื่อเขาคนเดียว แต่เขาคิดกับเราแค่น้อง คิดถึงตรงนี้พอใจก็อยากร้องไห้ ไม่อยากได้พี่ชาย มีเยอะแล้ว อยากได้แฟน อยากได้แฟน
หนึ่งสัปดาห์ก่อนหน้านี้
งานวันเกิดของผู้ชายที่เธอหลงรัก ‘พี่นนท์’ ปีนี้พอใจอายุยี่สิบปีแล้ว บรรลุนิติภาวะพร้อมจะเสียตัวเต็มที่อยากจะมอบพรหมจรรย์ให้เขาในวันเกิดจัง
“เมาหรือเปล่าเนี่ย” เสียงของว่าที่พี่สามีของเธอถามขึ้น
“ไม่เมาจ้า เจ้รักเมาไหม”
“ไม่เมา พอใจไม่เมาแน่จะ ตาหวานเยิ้มเลย” รักคุณ[1]ไม่อยากเชื่อว่ายายรุ่นน้องจะไม่เมา เพราะเห็นใบหน้างามขึ้นสีระเรื่อ ดวงตาหวานเยิ้ม
“ไม่เมา” คนเมามักบอกตัวเองว่าไม่เมา วันนี้แหละที่เธอจะสารภาพรักกับพี่นนท์และยินดีพลีกายให้เขาได้เป็นคนแรกของเธอ
“เจ่เจ้พอใจไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ” งานวันเกิดส่วนตัวจัดขึ้นที่บ้านไพศาลสกุล ลูกคนรองของบ้านที่เพิ่งกลับมาทำงานใน PP&P กรุ๊ป นอกจะเป็นงานวันเกิดของนนท์แล้ววันนี้ภาคีต้องการรวมญาติและเพื่อนสนิท
อีกอย่างลูกชายคนเล็กอย่างภวัตก็เพิ่งกลับมาจากเรียนจบปริญญาโท
พอใจรอเวลาจนกระทั่งนนท์ปลีกตัวออกจากกลุ่มผู้ชาย เขาเดินไปรับโทรศัพท์ใครสักคน เธอรอเวลาจนกระทั่งเขาวางสาย
“อ้าว...พอใจมาตั้งแต่เมื่อไหร่” นนท์เอ่ยทักทายเด็กสาวตรงหน้า ในสายตาเขาพอใจยังคงเป็นน้องน้อยของกลุ่มเสมอ
“มานานแล้วค่ะ สุขสันต์วันเกิดนะคะพี่นนท์”
“ขอบคุณครับพอใจ” นนท์วางมือบนศีรษะคนที่ตัวเองรักเหมือนน้องสาวแท้ ๆ
“พี่นนท์...พอใจชอบพี่นนท์นะคะ” เมื่อสบโอกาสพอใจจึงสารภาพความในใจออกไป ก่อนหน้านี้พยายามอ่อยเขาหลายทีแต่เขาก็ไม่ตอบสนองคิดว่าถ้าได้บอกตรง ๆ นนท์คงเข้าใจบ้าง
“เอ่อ...” นนท์ซึ่งรู้อยู่แล้วว่าอีกฝ่ายชอบตนเองแต่ไม่คิดว่าจริงจังคิดว่าปลื้มตั้งแต่เด็ก ๆ เท่านั้น
สายตาเจื่อน ๆ ของอีกฝ่ายทำให้พอใจยิ้มกว้าง
“โธ่ พี่นนท์พอใจล้อเล่นหรอกดูหน้าพี่นนท์เวลานี้สิโคตรตลกเลย” พอใจแสร้งหัวเราะชอบใจเมื่อเห็นว่านนท์ทำหน้าตาลำบากใจ
“พี่ตกใจหมดพอใจ อย่าล้อพี่เล่นสิ” นนท์ลูบหน้าอกตัวเองอย่างปลอบขวัญ ไม่ใช่ว่าเธอไม่น่ารัก แต่เพราะพวกเขาสนิทกันมาตั้งแต่เด็ก นนท์จึงมองเพียงใจและพอใจสองสาวพี่น้องเป็นเพียงน้องสาวเท่านั้น
น้องสาวที่แปลว่าน้องสาวไม่มีสิ่งใดแอบแฝง
พอใจพาตัวเองหลบลี้หนีมาเลียแผลใจ ‘อกหัก’ แม้แต่บอกชอบเขาก็ไม่รับ เธอนั่งอยู่ริมสระว่ายน้ำของคฤหาสน์ไพศาลสกุล
ยกเครื่องดื่มในมือขึ้นจิบอย่างเงียบ ๆ อยากอยู่คนเดียว ในขณะที่คนอื่นกำลังสนุกสนานกันอยู่ข้างในแต่เวลานี้พอใจไม่มีอารมณ์
“จะโดดสระว่ายน้ำฆ่าตัวตายหรือไง” เสียงหนึ่งดังขึ้นทำให้พอใจต้องขมวดคิ้วมองเจ้าของเสียงอย่างไม่สบอารมณ์
“พอใจว่ายน้ำเป็น” น้ำเสียงสะบัดให้กับคนขี้แกล้ง ไม่รู้ว่าพี่ยอช์ตกับพี่นนท์เป็นพี่น้องกันจริง ๆ ได้อย่างไร คนหนึ่งแสนดี ส่วนอีกคนนิสัยไม่ดี
“ไม่ต้องเสียใจไปหรอกน่า” ภวัตยืนตรงหน้าคนอกหัก จับหัวเธอโยกไปมา
“โอ้ย เวียนหัวปล่อยนะ” พอใจโวยวายพยายามปัดมือเขาออก
“กลับเข้าไปข้างในได้แล้ว ยุงกัด” ภวัตว่าพลางทำท่าปัดยุง
“ไม่เอา พอใจจะกลับบ้านแล้ว” อกหักก็ต้องไปนอนร้องไห้ ฟังเพลงเศร้า ๆ บนที่นอน คอยดูนะพรุ่งนี้พอใจจะเลือกหนุ่มในสังกัดสักคนออกเดต
“ทำไมต้องเป็นพี่นนท์”
“ก็พอใจรักของพอใจนี่นา”
“พูดว่ารักผู้ชายไม่อายปากเลยนะ”
“อ้าว รักก็บอกว่ารัก พอใจผิดตรงไหน ไม่เหมือนพี่ยอช์ตหรอก รักก็ยังไม่กล้าบอกรักเลย” พอใจยู่หน้าใส่คนที่ยืนอยู่ตรงหน้า เขาน่ะก็พวกแอบรักเหมือนเธอนั่นแหละ
เธอแอบรักพี่ชายเขา
ส่วนเขาแอบรักเพื่อนตัวเอง
เรามันก็พวกคนประเภทเดียวกัน ประเภทแอบรักคนอื่น พวกคนอกหัก
“พูดมาก!” ภวัตว่าพร้อมทั้งนั่งลงข้างกัน ดึงเครื่องดื่มในมือของเธอมาดื่มทั้งหมดแทน
“จะมาแย่งพอใจทำไมเนี่ย”
“แบ่งนิดแบ่งหน่อยก็ไม่ได้ พี่เป็นพี่เธอนะ”
“เป็นแค่พี่เรียกร้องจริง” พอใจย่นจมูกให้คนเป็นพี่
“หรือเธอจะให้เป็นมากกว่านั้น” ไม่พูดเปล่าแขนข้างหนึ่งของภวัตวางพาดไหล่ของพอใจไว้ ตาสองคู่สบกัน วินาทีนั้นหัวใจของพอใจเต้นโครมครามเมื่อภวัตทำในสิ่งที่เธอไม่คาดคิด
เขาจูบเธอ!!!
[1] รักคุณ นางเอกจากเรื่อง รักคุณหวังผล
ตอนพิเศษ 1 ท้องก่อนแต่ง “นี่ถ้าไม่ท้องก็ไม่ยอมแต่งใช่ไหม” พลอยใสบ่นลูกสาวกับว่าที่ลูกเขย “อย่าว่าลูก” ประทีปลูกแขนเมียรักและได้ค้อนวงโตมาจากเมียรัก ทีปนึกอยากจะเถียงหนักว่าพลอยใสเองก็ไม่ต่างจากลูกสาวแต่ว่าอะไรได้ประทีปต้องท่องไว้ นั่นเมียกู นั่นลูกกู “สมัยนี้เขาก็งี้ทั้งนั้นแหละ” ภาคออกความเห็นมองสองหนุ่มสาวคนหนึ่งก็หลานในไส้อีกคนก็รักเหมือนหลานประทีปมองภาคแล้วก็ต้องลอบถอนหายใจนั่นก็เฮียกู อดทนไว้ทีป ชีวิตคือความอดทน“เนอะลุงภาคจะรีบแต่งทำไม ก็ต้องท้องก่อนเนอะ พอใจเดินตามผู้ใหญ่เลยนะเนี่ย” ได้ทีรีบประจบผู้ใหญ่นี่คือน้องพอใจเขาหละ ภวัตยิ้มกับความน่ารักของเมียประทีปมองสายตาภวัตแล้วก็ลอบถอนหายใจนั่นก็ลูกเขยกู ก็เลยเหมือนกู รักเมีย หลงเมีย เอาใจเมียไม่มีใครเกิน“แล้วจะจัดงานแต่งที่ไหนดี” ภาคีเอ่ยถามเวลาที่ทั้งหมดอยู่ที่เชียงราย ประทีป พลอยใสและภาคบินมาจากกรุงเทพส่วนภาคีและลลิตาอยู่ที่เชียงรายอยู่แล้ว“ก็จัดที่นี่แหละ ท้องอ่อน ๆ เดินทางเยอะไม่ดี” ลลิตาเสนอความคิดเห็น“เอางานแบบเหนือนะคะ พอใจอยากใส่ชุดแต่งงานแบบเหนือ เอาคนไม่เยอะด้วยพอใจขี้เกียจไหว้” เจ้า
“แล้วพี่ก็อยากมีลูก อยากมีมาก” “คะ?” อันนี้เธอไม่เคยรู้ เพราะเคยได้ยินแต่ว่าเขาไม่อยากมีลูก ใครถามภวัตก็มักจะบอกว่ายังไม่พร้อม ยังไม่อยากมี “พี่อยากมีลูกมากแต่ต้องเป็นลูกกับพอใจนะ ลูกกับคนอื่นพี่ไม่เอา” ภวัตเน้นย้ำเรื่องสำคัญกลัวว่าเธอจะเข้าใจผิด “แต่พี่บอกคนอื่นว่าไม่อยากมี” เธอน้ำตารื้นไม่มั่นใจว่าสิ่งที่เขาพูดออกมาเพราะต้องการให้เธอสบายใจหรือว่าเป็นความรู้สึกจริง ๆ “ที่บอกว่าไม่อยากมี เพราะได้ยินพอใจบอกเฮียภามว่าพอใจไม่อยากมีลูก สำหรับพี่จะมีลูกหรือไม่มีลูกไม่สำคัญเลย สำหรับพี่พอใจสำคัญที่สุด” “พี่ยอช์ต” ครานี้ต่อมน้ำตาของเธอไหลแรงยิ่งกว่าครั้งแรก ความรู้สึกมากมายสุมอยู่ในอก ทั้งตื้นตัน ทั้งอิ่มเอมในอก การถูกรักจากผู้ชายที่เรารักมันดีขนาดนี้สินะ “พี่รักเธอมาก มากจนไม่รู้จะหาคำไหนมาเปรียบเทียบ ทุกครั้งที่น้าทีปให้พี่ไปรับเธอที่โรงเรียน พี่จะดีใจมาก ทิ้งเพื่อนโดยไม่ต้องเสียเวลาคิดเลยสักนิด” ภวัตหวนคิดถึงช่วงเวลาที่เขาเรียนมหาวิทยาลัยและเมียตัวน้อยยังเป็นเด็กกะโปโล “แล้วหนีพอใจไปเรียนเสียไกล” “กลัวติดคุก” คำตอบของเขาทำเธอ
“พี่ยังไม่ได้อาบน้ำ” ภวัตตอบ กลัวว่าจะขึ้นเตียงทั้งที่ยังมีคราบเหงื่อไคลจากการทำงานในสวน “ถอดผ้าแล้วขึ้นมาเลยค่ะ” “เอ่อ...พี่ขอล้างเนื้อล้างตัวแป๊บเดียวนะ” วันนี้เมียเขาทำไมร้อนแรงจัง จะจัดตั้งแต่พระอาทิตย์ไม่ทันตกดินเลยเหรอ แต่ก็อย่างว่าแหละใช่ว่าไม่เคย “อือ เร็วนะคะ พอใจรีบ” โหวันนี้เมียเขาอยากขนาดนั้นเลยเหรอวะ ว่าแล้วภวัตก็รีบเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำชำระเนื้อชำระตัว ถึงเขาอยากจะฟัดเมียแต่ก็อยากหอมทุกส่วนให้เมียชื่นใจ เพียงสิบนาทีไม่ขาดไม่เกินร่างใหญ่ก็สอดกายใต้ผ้านวมผืนหนาไม่ต้องเสียเวลาใส่เสื้อใส่ผ้าเพราะอย่างไรก็ต้องถอดออกอยู่ดี ในเมื่อเมียรีบเขาก็ไม่จำเป็นต้องใส่อะไร ดึงร่างบางเข้ามากอดเขากลับได้ยินเสียงกรนเบา ๆ ทำไมขี้เซาจัง “ที่รัก” ภวัตกระซิบข้างหูคนตัวเล็กได้ยินเธอตอบรับเบา ๆ “นอนไม่ได้นะครับ เดี๋ยวพระอาทิตย์เข้าตูด” เขาหลอกล่อเรียกแฟนสาวให้ตื่น พระอาทิตย์ไม่เข้าตูดหรอกแต่ไอ้ลูกชายเขานี่แหละกำลังจะเข้ารู “พี่ยอช์ตขา” เรียกแบบนี้ขนทั้งร่างของภวัตตั้งชูชันยันหนังศีรษะ เท่าที่คิดก็ไม่ได้ทำอะไรผิดนะ คิดแล้วคิดอีกก็ไม่
“โอ๊ยก็คนมันเมาอะ” ใบข้าวว่า หัวยังยุ่ง ลิปสติกยังเลอะนิด ๆ ที่มุมปากแล้วนั่นพอใจเขม้นมองเห็นรอยตรงซอกคอ“คิมมี่ดูดคอข้าวด้วยเหรอ ไหนบอกโดนข่มขืนไง” พอใจซักไซ้“โอ๊ย! ตอนมันเข้ากันแล้วก็นัว ๆ เนีย ๆ ทำอะไรบ้างใครจะจำได้ ว่าเรื่องแกเถอะ ยังไงตกลงท้องแล้วไม่กล้าบอกผัว” เวลานี้หน้าจอเปลี่ยนเป็นคิมมี่ที่มาเข้ากล้องแทนใบข้าวไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายน่าจะไปเข้าห้องน้ำหรือไม่ก็นอนต่อ“อืม”“ทำไม” คิมมี่ขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ“ก็พี่ยอช์ตเขาไม่อยากมีลูก พอใจกลัวอะ” คนท้องทำหน้าหงอย“กลัวเขาให้เอาออกเหรอ”“ไม่ใช่ พี่ยอช์ตไม่ทำอย่างนั้นหรอก พอใจกลัวแค่ว่าเขาจะรู้สึกแย่อะ เรื่องนี้มันเป็นเรื่องละเอียดอ่อนเราต้องปรึกษากันก่อนจะมีอะ ภาระผูกพันชั่วชีวิตนะคิมมี่” พอใจเอ่ยอย่างหงอย ๆ“แล้วมันใช่ความผิดแกหรือไง แกทำคนเดียวได้ที่ไหนเด็กอะ ตอนทำก็ทำด้วยกัน ท้องมาก็ต้องรับผิดชอบร่วมกัน”เสียงคิมมี่ที่โวยวายมาตามสาย ทำให้พอใจหันซ้ายหันขวาเสียงจากลำโพงรถคงไม่ดังออกนอกรถใช่ไหม“ก็รู้แต่พอใจรู้สึกผิดอะที่ลืมฉีดยาคุม”“แล้วไง คนเรามันก็ลืมกันได้ อีกอย่างการคุมกำเนิดมันก็ไม่ได้ปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์ปะ” คิมมี่ยังขมวดคิ
บทที่ 47 พลาดแล้วมือบางของพอใจมองแท่งตรวจการตั้งครรภ์ในมือของตัวเอง ความผิดพลาดได้เกิดขึ้นแล้ว ช่วงที่เธอต้องทำงานแทนพี่สาวเธอยุ่งมากและเมื่อต้องกลับมาอยู่ที่เชียงรายก็ยุ่งวุ่นกับการสอนงานผู้จัดการร้านเพื่อให้สามารถทำหน้าที่แทนเพียงใจซึ่งเพียงใจยังยุ่งกับการเลี้ยงลูกสุดท้ายเธอลืมฉีดยาคุมทั้งหมดเกือบสองเดือน คิดได้อีกทีเมื่อมีเวลาว่างนั่งทบทวนว่าเหมือนเธอลืมอะไรสักอย่าง จนกระทั่งได้เปิดบันทึกแจ้งเตือนที่ตัวเองกดปิดเสียงไว้เธอถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ นึกขึ้นได้ก็สายไปแล้ว‘ทำไงดี’ พอใจนอนพลิกไปพลิกมา นอนไม่หลับ คราแรกอยากปรึกษาภวัตเรื่องแต่งงาน คงต้องเลื่อนงานแต่งที่วางแผนกันไว้ช่วงที่เธออายุสามสิบ แต่เวลานี้อาจต้องเลื่อนงานแต่งเข้ามาเร็วขึ้นเพราะว่าเธอท้องแล้วทีนี้จะทำอย่างไร พอใจรู้ว่าถ้าบอกเขา ภวัตต้องยินดีเลี้ยงดูลูกของเขาอย่างแน่นอน แต่เพราะเขาไม่อยากมีลูก เท่ากับว่าเธอกำลังจะบังคับให้เขาทำในสิ่งที่เขาไม่อยากทำแต่ในเมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว จะให้เธอทำอย่างไร ต้องบอกเขาแหละพวกเขาไม่เคยพูดกันเรื่องลูกเลยสักครั้ง พอใจรู้ตัวดีว่าไม่อยากมีลูก แต่ตอนนี้ก็มีแล้วเพราะเธอผ่านเหตุการณ์ของหลายคู่
กันกันไปกันกันมาสุดท้ายยายเด็กเปรตที่ภวัตบอกว่าเป็นน้องคาบเอาไปกิน แต่ก็ยังดีกว่าที่เพื่อนอย่างใบตองจะได้ภวัตไปครอบครอง เพราะถ้าเป็นอย่างนั้นเท่ากับว่าเธอแพ้ให้กับใบตองซึ่งพวกเธอสองคนเหมือนเพื่อนกันที่รักกันแบบกาสะลองซ้องปีบภวัตพาเพื่อนไปยังบ้านหลังใหญ่เพื่อแนะนำให้แฟนสาวรู้จัก“เพื่อนพี่ นี่เรือรบ ขุนเขา ใบตอง นี่แฟนเราน้องพอใจ”“สวัสดีค่ะพี่ ๆ”“ทำไมหน้าคุ้น ๆ” เรือรบว่า ทั้งที่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเจอแฟนของเพื่อนซึ่งทั้งสองไม่ค่อยอัปรูปลงช่องทางโซเชียลที่เป็นแบบเห็นหน้าชัด ๆ ส่วนมากก็เห็นมือเห็นแผ่นหลังเสียส่วนมาก“น้องที่มึงขับรถรับส่งตอนเรียนเปล่าวะ” ขุนเขาที่นึกได้ก่อนเอ่ยถาม“เออ ก็มีอยู่คนเดียวนั่นแหละ” คำพูดของเพื่อนเขาทำให้คนเป็นแฟนอย่างพอใจแก้มแดงเพราะความเขินอายเหมือนเป็นการยอมรับว่าเขาหลงรักเธอมาตั้งนานแล้ว“เดี๋ยวเพื่อนพี่จะพักที่นี่สักสองสามวันนะ” ภวัตบอกกับแฟนสาวซึ่งเธอก็ยิ้มรับอย่างยินดี ตั้งแต่คบกันนี่เป็นครั้งแรกที่เพื่อนเขาแวะมาพักด้วยกัน“เชิญตามสบายนะคะ” พอใจบอกอย่างเป็นมิตรจากนั้นภวัตก็พาเพื่อน ๆ ไปยังบ้านพักอีกหลังค่ำคืนนั้นพวกเขาจัดกิจกรรมรอบกองไฟ เพื่อดื่มก







