Masukพีทษรุทนอนมองพระจันทร์ที่ระยิบระยับเต็มฟากฟ้า หลังจากรับประทานอาหารพีทษรุทมานอนดูพระจันทร์ขณะที่ภรรยาสาวขอตัวเข้าห้องน้ำ ชายหนุ่มมองพระจันทร์ก่อนถอนหายใจยาวอย่างมีความสุข พีทษรุทตกใจที่อยู่ๆ ก็มีมือน้อยๆ มาปิดที่ดวงตาพร้อมกับกลิ่นสบู่อ่อนๆ “ ทายสิ ว่าใคร” “ ไม่เห็นต้องทายเลย” “ แหม เล่นด้วยกันหน่อ
“ สุขสันต์วันครบรอบแต่งงานจ๊ะ” เสียงพีทษรุทกล่าวอย่างอ่อนหวาน “ คุณพีท” ณพิชชากล่าวน้ำเสียงตื่นเต้น “ อะไรกันคะเนี่ย คุณพีทช่วยแพมแกะหน่อยสิคะแพมอยากเห็นหน้าคุณ” “ เดี๋ยวจ๊ะ แพมเดินตามผมมานี่ก่อน” พีทษรุทกล่าวน้ำเสียงตื่นเต้นเช่นกัน “ อะไรกันค่ะเนี่ย” “ เดี๋ยวจ๊ะ ใจเย็นๆ ที่รัก” เมื่อณพิชชาเดิ
หลายปีต่อมา บริษัทเอสทีจีเติบโตขยายกิจการเป็นบริษัทย่อยอีกมากมาย บริษัทเข้าสู่ตลาดหลักทรัพย์ พีทษรุทในวัยกลางคนดูหล่อเข้มยังคงเนื้อหอมในหมู่สาวๆ ในวงสังคม แม้ว่าจะแต่งงานมาแล้วหลายปีและมีลูกน่ารักอีกสองคน ชีวิตคู่ระหว่างพีทษรุทและแพมผ่านมาอย่างราบรื่นและมีความสุข ณพิชชายืนนิ่งที่หน้าต่างครุ่นคิดชีว
“ ยังงี้ก็ต้องทำแบบฝึกหัดบ่อยจะได้สอบติดใช่ไหม” เสียงหัวเราะของคนสองคนประสานกันเสียงใสอย่างมีความสุข สามเดือนหลังจากกลับจากประเทศอังกฤษชีวิตครอบครัวของพีทษรุทและณพิชชามีความสุขมาก พีทษรุทลืมตาตื่นเมื่อได้ยินเสียงเหมือนคนอาเจียนในห้องน้ำ “ อั๊วะ” ณพิชชาอาเจียนออกมาจนน้ำตาไหล “ แพม คุณเป็นอะไรมาก
ณพิชชาหัวเราะกิ๊กหน้าแดงขึ้น “แพมใส่บิกินี่ แล้วสวยจังไม่อยากเชื่อว่ามีลูกมาแล้วสองคน” “ว้าว นานๆทีคุณพีทษรุทจะชม” “ จริงๆนะผมเห็นผู้หญิงใส่บิกินี่มามาก ไม่สวยเท่าเมียของผมเลยนะเนี่ย” “ ขอบคุณค่ะแต่ถ้ามีคนอื่นอยู่ด้วยคงไม่กล้านุ่งหรอกค่ะอาย” “ ความจริง อยู่กับผมแค่สองคนไม่ต้องนุ่งอะไรเลยยังได้”
“ คราวหลังอย่าไปจ้องมองชายหนุ่มด้วยสายตาเมื่อกี้อีกเด็ดขาดผมไม่ชอบ นี่ถ้าไม่ใช่เพื่อนกับเจ้าอาร์มผมชกมันไปแล้วจ้องกันไปจ้องกันมาผมหวงรู้ไหม” พีทษรุทกระซิบเบาๆ ณพิชชาขำจนหลุดหัวเราะพร้อมกับตีที่แขนพีทษรุทเบาๆ “บ้าจังคุณพีทเนี่ย” อาร์มก้าวเข้ามาชิดเลขาหนุ่มคู่ใจพร้อมกับจับมือ “อ้าวๆ จะสวีทกันก็เกรง
ณพิชชานั่งตรงกันข้ามกับพีทษรุทเพราะดาวิกาแย่งที่จะนั่งข้างๆ ชายหนุ่มณพิชชายักไหล่แล้วก็ไปนั่งตรงกันข้ามชายหนุ่มอย่างเลี่ยงไม่ได้ ณพิชชาคิดอยู่ในใจว่า ‘ เค้าเป็นแฟนกับยัยนี่ได้ไงตั้งหลายปีคนอะไรไม่มีมารยาทมาทานอาหารบ้านเค้าแล้วยังมาแย่งที่นั่งเจ้าของบ้านอีก แต่งตัวก็มางานก็ข่มเจ้าบ้านจนเกินงามสรุปแอ
ณพิชชาเผลอหลับไปตรงเก้าอี้นอนแล้วตกใจตื่นเมื่อชายหนุ่มช้อนอุ้มเดินเข้าไปยังห้องนอน “คุณพีทปล่อยแพมยังไม่ง่วงเลย” ณพิชชาโวยวายเมื่อถูกอุ้มไปยังห้องนอน “ ไม่ต้องทำไขสือคุณง่วงแล้วหลับไปคาเก้าอี้ยังจะมาแก้ตัว” เมื่อชายหนุ่มอุ้มหญิงสาวมาวางไว้บนเตียงนอนณพิชชาเขยิบหนีพีทษรุทเขยิบตามจนชายหนุ่มคว้าเอวห
“ อ้าวสงค์ ใช่พี่เอง” พีทษรุทเดินไปสมทบกับเจ้านายของเธอ “ดีใจจังครับ ไม่ได้เจอพี่พีทมาสี่ห้าปีแล้วสบายดีไหมฮะ” พีทษรุทจับมือคุณประสงค์ผจกธนาคารอย่างคนที่สนิทสนมกันมาก ณพิชชามองคนโน้นทีคนนี้ทีแบบงุนงงสองคนนี่รู้จักกันด้วย “นายสบายดีหรือเปล่าสงค์” “ครับ สบายดีแล้วพี่พีทมาทำอะไรที่ปายครับ ถ้าไม่มีธ
“ ผมบอกคุณหรือยังว่าผมมีความสุขมากๆ” ณพิชชากำลังขืนตัวออกแต่พีทษรุทกอดแน่นจนทำให้ณพิชชาหยุดการขัดขืนแล้วปล่อยตัวปล่อยใจไปกับบรรยากาศแสนหวานยามเย็นๆของหัวหิน “ ปล่อยสิคะอายลูก” “ ดีออก ลูกไม่ว่าหรอกจะดีใจเสียอีกที่ไม่เห็นพ่อกับแม่ซัดกันนัว”พีทษรุทหัวเราะรัว ‘เวลาเค้าไม่เคร่งเครียดเค้าดูเหมือนหนุ่







