พันธนาการรัก

สาวน้อยเธออยู่ที่ไหนในตึกนี้ เธอเป็นแม่มดหรือยังไงถึงมาก่อกวนทำให้ฉันไม่สามารถทำงานได้จนถึงบัดนี้ ยังไงฉันก็ต้องหาเธอให้เจอให้ได้สาวน้อย’ ได้เวลาพักกลางวันแล้ว เวลาผ่านไปเร็วเหมือนโกหกสำหรับการทำงานอย่างแท้จริงวันแรกผ่านไปอย่างราบลื่น สาวน้อยได้แต่หันซ้ายขวา “อืม แล้วเราจะไปทานข้าวกับใครเนี่ย” ว่

“ ค่ะ เจ้านาย” หญิงสาวขยับจนชิดด้านขวา แต่เจ้านายตัวดีกลับขยับมานั่งใกล้จนขาแทบจะจะติดกัน หญิงสาวหันไปมองหน้า แต่เจ้านายหนุ่มกลับเฉย พร้อมกับกดสมาร์ทโฟนเช็คอีเมล์หน้าตาเฉย หญิงสาวขยับนั่งด้วยความอึดอัด เพราะเหมือนใบหน้าของชายหนุ่มห่างจากหน้าของตัวเองไม่เกินคืบ เสียงของชายหนุ่มดังขึ้นทำเอาหญิงสาวตื่

แขนหญิงสาวผลักจนไปชิดกำแพงพร้อมแขนทั้งสองข้างถูกล็อคด้วยมือของชายหนุ่ม พร้อมกับเสียงตะคอกที่ทำเอาหญิงสาวหลับตาลงด้วยความกลัวแต่แอบใจดีสู้เสือ “ ผมยังพูดไม่จบ คุณจะออกจากห้องนี้ได้เมื่อผมอนุญาตแล้ว ไม่เคยมีใครมาเถียงผมแล้วสะบัดหน้าออกไปได้ คุณยังไม่รู้จักผมดีพอสินะณพิชชา” หญิงสาวยิ่งดิ้นรนมากเท่าไห

เมื่อโทรศัพท์หามารดาเรียบร้อยแล้วณพิชชาตั้งอกตั้งใจดูข่าว จบรายการข่าว พีทษรุทก็เปิดช่องเคเบิ้ลดูรายการกีฬาโปรด สักพักแอบสังเกตเห็นณพิชชาหาวตาปรือแล้วสัปหงก พีทษรุทโอบหญิงสาวมาข้าง ๆ ตัวพร้อมแอบ ดมผมณพิชชาพร้อมกับเอน กายครึ่งนั่งครึ่งนอนบนโซหาตัวยาวเนื้อนุ่ม จนนาฬิกาบอกว่าห้าทุ่มพีทษรุทก็เขย่าตัวณพิ

ณพิชชาเปิดบทสนทนากับผู้ช่วยแม่บ้าน “พี่แค่มีหน้าที่ซักทำความสะอาดแล้วเอามาเก็บค่ะ ปกติพี่ชัยต้นห้องคุณพีทมาจัดให้ค่ะ” ‘โฮ๊ยเสื้อผ้าหลายพันชิ้นเรียงรายทำเอาเวียนหัว นี่ปี ๆ หนึ่งเค้าใส่ครบทุกตัวรึเปล่านี่’ พร้อมกับนึกไปถึงตู้เสื้อผ้าของตนที่มีเสื้อผ้าไม่ถึงสามสิบชุดอย่างนึกขำ ณพิชชาเดินมองไปตามตู