Masukพีทษรุทนอนมองพระจันทร์ที่ระยิบระยับเต็มฟากฟ้า หลังจากรับประทานอาหารพีทษรุทมานอนดูพระจันทร์ขณะที่ภรรยาสาวขอตัวเข้าห้องน้ำ ชายหนุ่มมองพระจันทร์ก่อนถอนหายใจยาวอย่างมีความสุข พีทษรุทตกใจที่อยู่ๆ ก็มีมือน้อยๆ มาปิดที่ดวงตาพร้อมกับกลิ่นสบู่อ่อนๆ “ ทายสิ ว่าใคร” “ ไม่เห็นต้องทายเลย” “ แหม เล่นด้วยกันหน่อ
“ สุขสันต์วันครบรอบแต่งงานจ๊ะ” เสียงพีทษรุทกล่าวอย่างอ่อนหวาน “ คุณพีท” ณพิชชากล่าวน้ำเสียงตื่นเต้น “ อะไรกันคะเนี่ย คุณพีทช่วยแพมแกะหน่อยสิคะแพมอยากเห็นหน้าคุณ” “ เดี๋ยวจ๊ะ แพมเดินตามผมมานี่ก่อน” พีทษรุทกล่าวน้ำเสียงตื่นเต้นเช่นกัน “ อะไรกันค่ะเนี่ย” “ เดี๋ยวจ๊ะ ใจเย็นๆ ที่รัก” เมื่อณพิชชาเดิ
หลายปีต่อมา บริษัทเอสทีจีเติบโตขยายกิจการเป็นบริษัทย่อยอีกมากมาย บริษัทเข้าสู่ตลาดหลักทรัพย์ พีทษรุทในวัยกลางคนดูหล่อเข้มยังคงเนื้อหอมในหมู่สาวๆ ในวงสังคม แม้ว่าจะแต่งงานมาแล้วหลายปีและมีลูกน่ารักอีกสองคน ชีวิตคู่ระหว่างพีทษรุทและแพมผ่านมาอย่างราบรื่นและมีความสุข ณพิชชายืนนิ่งที่หน้าต่างครุ่นคิดชีว
“ ยังงี้ก็ต้องทำแบบฝึกหัดบ่อยจะได้สอบติดใช่ไหม” เสียงหัวเราะของคนสองคนประสานกันเสียงใสอย่างมีความสุข สามเดือนหลังจากกลับจากประเทศอังกฤษชีวิตครอบครัวของพีทษรุทและณพิชชามีความสุขมาก พีทษรุทลืมตาตื่นเมื่อได้ยินเสียงเหมือนคนอาเจียนในห้องน้ำ “ อั๊วะ” ณพิชชาอาเจียนออกมาจนน้ำตาไหล “ แพม คุณเป็นอะไรมาก
ณพิชชาหัวเราะกิ๊กหน้าแดงขึ้น “แพมใส่บิกินี่ แล้วสวยจังไม่อยากเชื่อว่ามีลูกมาแล้วสองคน” “ว้าว นานๆทีคุณพีทษรุทจะชม” “ จริงๆนะผมเห็นผู้หญิงใส่บิกินี่มามาก ไม่สวยเท่าเมียของผมเลยนะเนี่ย” “ ขอบคุณค่ะแต่ถ้ามีคนอื่นอยู่ด้วยคงไม่กล้านุ่งหรอกค่ะอาย” “ ความจริง อยู่กับผมแค่สองคนไม่ต้องนุ่งอะไรเลยยังได้”
“ คราวหลังอย่าไปจ้องมองชายหนุ่มด้วยสายตาเมื่อกี้อีกเด็ดขาดผมไม่ชอบ นี่ถ้าไม่ใช่เพื่อนกับเจ้าอาร์มผมชกมันไปแล้วจ้องกันไปจ้องกันมาผมหวงรู้ไหม” พีทษรุทกระซิบเบาๆ ณพิชชาขำจนหลุดหัวเราะพร้อมกับตีที่แขนพีทษรุทเบาๆ “บ้าจังคุณพีทเนี่ย” อาร์มก้าวเข้ามาชิดเลขาหนุ่มคู่ใจพร้อมกับจับมือ “อ้าวๆ จะสวีทกันก็เกรง
“อัวะอัวะ” เสียงอาเจียนดังมาจากห้องน้ำทำให้แม่กาบที่ทำอาหารอยู่วิ่งมาดูด้วยความเป็นห่วง ภาพที่เห็นก็เห็นณพิชชาอาเจียนแบบเอาเป็นเอาตาย “ แพมหนูเป็นยังงี้นานแค่ไหนแล้วแล้วไปหาหมอหรือยัง” แม่กาบพูดเหมือนคนผ่านโลกมาก่อน “ สามสี่วันแล้วค่ะแม่แพมเป็นอะไรคะ” “ อืม เดี๋ยวแม่พาไปอนามัยเลยดีกว่า” แม่กาบใจร
ณ โรงพยาบาลกรุงเทพฯ หน้าห้องไอซียู ทนายอัครเดชเดินไปเดินมาอย่างเคร่งเครียดผ่านไปแล้วสิบกว่าชั่วโมงทั้งเดินทั้งนั่งทั้งหลับประตูก็ยังไม่เปิด มีแต่พยาบาลวิ่งเข้าวิ่งออกประตูเปิดทีทนายอัครเดชก็ลุกขึ้นยืน นายแพทย์พีรพลตามมาทีหลังและกำลังเข้าไปในห้องฉุกเฉิน เข้าไปหลายชั่วโมงก็ยังไม่ออกมาอัครเดชเดินไปเดิน
“ คนอย่างพีทษรุท อาณาวรรต มีด้วยเหรอวะที่แก้ไม่ได้ปกติ มีแต่ผู้หญิงตามเอาใจแกนี่หว่าพีท ทำไมคนนี้กลับวิ่งหนีวะแปลก แล้วเป็นอะไรตอนหมั้นกับคุณดาวไม่เห็นแกเป็นแบบนี้เลย ชิลล์ดีออก ทำไมคนนี้ดูแกเครียดจัง ปล่อยเค้ามั่งสิวะ ระวังยิ่งมัดก็เหมือนยิ่งหนีนะเว้ย” " แกก็รู้ว่าฉันไม่ได้รักน้องดาวเราหมั้นกันเพ
อีกด้านหนึ่งของกรุงเทพฯดาวิกาสูบบุหรี่พ่นควันขาวอย่างมีความสุขกับผลงานของตัวเองพลางนั่งฝันเมื่อตัวเองเป็นภรรยาของนักธุรกิจชื่อดังแล้วมีคนมาให้ความสนใจถ่ายรูปลงนิตยสาร เดินซื้อของตามห้างดังแล้วซื้อของมากมาย คิดพลางก็ยิ้มอย่างมีความสุข ณพิชชารู้สึกตัวบ่ายสองโมง ไม่เคยนอนตื่นสายขนาดนี้รู้สึกปวดร้าวไปท







