อยู่ดีๆ ก็กลายเป็นเมียหมอ

อยู่ดีๆ ก็กลายเป็นเมียหมอ

last updateLast Updated : 2026-08-03
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
10
1 rating. 1 review
93Chapters
14.2Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“คืนเดียว” ที่แสนเร่าร้อนกับคนแปลกหน้า นำมาสู่ “สองขีด” ที่ไม่ได้ตั้งใจ ‘นลิน’ ตัดสินใจจะเป็นซิงเกิลมัมสุดสตรอง แต่โชคชะตากลับเล่นตลก เมื่อสูตินรีแพทย์ที่เธอต้องฝากครรภ์ด้วย... คือ ‘นายแพทย์ภาคิน’ ผู้ชายคนนั้น และเป็น “พ่อของลูก” ในท้องเธอ! "ฉันเกลียดหมอ และไม่อยากเป็นเมียหมอ!" "เสียใจครับ...แต่ผมเป็นทั้งหมอและพ่อของลูก คุณหนีผมไม่พ้นหรอก"

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 คืนนี้ไม่มีคนรักที่นอกใจ

Shane's POV

Ruby Sutton didn't realize I was gone until three hours later.

Her text message sounded cold and distant. "Where are you? I asked you to grab us some drinks at the park entrance. Did you get lost again?"

I had lost count of how many times she only remembered me when she needed something.

I didn't reply and continued with my work.

The head nurse, Teresa Towne, had just finished her rounds. She looked surprised when she saw me.

"I thought you saved up your vacation days to go on a trip with Ruby and Joel. Why are you back already?" she asked.

My hands froze as I sorted the medication.

They only had to complete one emergency surgery together to earn a week of extra leave.

On the other hand, I had to use my hard-earned vacation days to go on a trip with them.

Yet the trip I had been looking forward to only made me feel invisible.

Three hours later, Joel Ziegler walked into the nurses' station carrying a giant stuffed animal.

"Hey, Shane. Ruby and I pretended to be a couple to win this. We had to hug for 30 minutes straight. I'm beat!" he said. "But if it cheers up my best buddy, it's worth it."

I had suggested joining the hugging contest earlier, but Ruby brushed me off by calling it childish.

So, I never brought it up again.

But when Joel said he wanted the prize, she didn't mind pretending to be his girlfriend.

I was her real boyfriend, not him.

A heavy feeling settled in my chest.

When I didn't take the stuffed animal from Joel, Ruby reluctantly shoved it into my arms.

"You left without saying a word, and Joel was worried about you. What's with the attitude?" she said.

As soon as she said that, everyone around us looked at me with disdain.

Joel shot her a glare and quickly smoothed things over.

"You know she's terrible with words. Don't let it get to you," he said. "Shane, are you still upset about the photos?

"I've got a bunch of embarrassing pictures of her on my phone. I'll show you!"

As if to get even, he opened his photo gallery. Ruby, who was normally so serious and proper, looked playful and downright goofy through his lens.

Meanwhile, the 1267 photos on my phone were all candid shots of her from every angle.

Ruby threw an arm around Joel's neck and started tickling him.

"I told you not to show those to other people. You're going to pay for this!" she joked.

"Ruby, stop! I'm sorry!" Joel laughed as he squirmed.

I stood off to the side in stunned silence, feeling exactly like the outsider Ruby had called me.

…

Later, I went straight upstairs and knocked on the hospital director's door.

"Dr. Carter, I've decided to accept the overseas training program," I said.

Barry Carter lit up, but then he looked concerned.

"I'm glad you accepted," he said. "But have you talked it over with your mentor?"

He meant Ruby.

Joel and I both trained under her when we first joined the hospital, but only Joel was kept on.

I didn't make a single mistake during my internship. I even earned three special commendations, but Ruby said I was only doing my job.

Once, I stayed up all night finishing patient charts and didn't go home for 24 hours. She said I was only working harder because I wasn't good enough.

But when Joel saved an epilepsy patient by himself, Ruby sent several letters of recommendation to Barry's office. She got him into the ER despite the usual requirements.

Later, I realized that the harder I tried to catch up to them, the farther behind I fell.

I shook my head and gave a small, resigned smile.

"There's no need to discuss it with her. I've made up my mind."

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

Damis Mis
Damis Mis
ไม่อัพเดทต่อเหรอคะรออ่านอยู่นะคะ
2026-06-18 20:52:23
3
1
93 Chapters
ตอนที่ 1 คืนนี้ไม่มีคนรักที่นอกใจ
ตอนที่ 1ณ เคาน์เตอร์บาร์ โรงแรมคราวน์ เอ็มไพร์แสงไฟสีแชมเปญสาดส่องกระทบแก้วเจียระไนเป็นประกายระยับ เสียงเปียโนบรรเลงสดเคล้าคลอไปกับเสียงพูดคุยแผ่วเบาของผู้คนในชุดหรูหรา ทุกอณูในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความมั่งคั่งและเรื่องราวที่ซ่อนอยู่ภายใต้ฉากหน้าที่งดงาม เช่นเดียวกับเรื่องของเธอนลิน จ้องมองของเหลวสีอำพันในแก้วบรั่นดีด้วยสายตาว่างเปล่า นิ้วเรียวสวยที่เคยมีแหวนหมั้นประดับอยู่บัดนี้กลับว่างโหวง เช่นเดียวกับหัวใจของเธอ เธอไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะต้องมานั่งดื่มเหล้าย้อมใจอยู่คนเดียวในสภาพนี้ ไม่เคยคิดว่าผู้ชายที่คบกันมาเจ็ดปี คนที่กำลังจะแต่งงานกันในอีกสามเดือนข้างหน้า จะกล้าสวมเขาให้เธอมานานนับปี“ผมทำผู้หญิงท้อง”คำสารภาพสั้นๆ ที่หลุดออกจากปากของคู่หมั้นเมื่อเช้านี้ยังคงดังก้องอยู่ในหัว มันทำให้โลกทั้งใบของเธอพังทลายลงในพริบตาเขาเป็นจักษุแพทย์ หมอเฉพาะทางสายตาที่ทุกคนนับถือ ตารางงานของเขายุ่งเหยิงเสมอ เขามักจะอ้างว่าต้องอยู่เคลียร์เคสคนไข้ด่วน กลับบ้านดึกดื่นเป็นประจำ เธอไม่เคยรู้เลยว่าเขาเอาเวลาไหนไปสานสัมพันธ์กับผู้หญิงคนอื่นจนถึงขั้นมีพยานรักด้วยกันอ๋อ เธอคงลืมไปผู้หญิงคนนั
Read more
ตอนที่ 2 เราสองคนไม่จำเป็นต้องรู้จักกันหรอกค่ะ
ตอนที่ 2เช้าวันต่อมา...แสงแดดยามเช้าลอดผ่านม่านผืนหนาเข้ามาในห้องสวีท ปลุกให้ นลิน ตื่นขึ้นจากนิทรา เธอขยับตัวช้าๆ รับรู้ได้ถึงความเมื่อยขบไปทั่วทั้งร่าง ซึ่งเป็นเครื่องยืนยันถึงกิจกรรมอันหนักหน่วงเมื่อคืนได้เป็นอย่างดีหญิงสาวลุกขึ้นจากเตียงอย่างระมัดระวัง พยายามไม่ให้เกิดเสียงดังจนรบกวนใครอีกคนที่ยังคงหลับใหลอยู่ เธอก้มมองสภาพเตียงนอนขนาดคิงไซส์แล้วก็ต้องเผลอกัดริมฝีปากตัวเองเบาๆ ผ้าปูที่นอนราคาแพงยับยู่ยี่ไม่เหลือชิ้นดี หมอนใบใหญ่กระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง มันคือร่องรอยของสมรภูมิรักอันดุเดือดที่เธอกับเขาเพิ่งผ่านพ้นกันมา ครั้งแล้วครั้งเล่าบนเตียงนั้น ร่างสูงกำยำของชายแปลกหน้ากำลังนอนหลับอย่างสงบ เปลือยท่อนบนเผยให้เห็นแผงอกและกล้ามท้องที่ได้รูป ลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอทำให้เขายิ่งดูเหมือนเทพบุตรกรีกในยามหลับใหลแตกต่างจากซาตานร้ายที่กลืนกินเธอทั้งตัวเมื่อคืนอย่างสิ้นเชิงนลินสลัดภาพร้อนแรงในหัวทิ้ง ก่อนจะรีบคว้าเสื้อผ้าของตัวเองแล้วหายเข้าไปในห้องน้ำเพื่อชำระร่างกายเสียงน้ำจากฝักบัวที่ดังขึ้นแผ่วเบาปลุกให้ ภาคิน ตื่นขึ้น เขาลืมตาขึ้นมาพบกับความว่างเปล่าข้างกาย กลิ่นหอมอ่อนๆ ขอ
Read more
ตอนที่ 3 เรามีเรื่องต้องคุยกัน
ตอนที่ 3สองเดือนต่อมา...แท่งพลาสติกสีขาวในมือนิ่งสนิท แต่หัวใจของ นลิน กลับเต้นรัวราวกับจะหลุดออกมาจากอก ขีดสีแดงสองขีดที่ปรากฏขึ้นอย่างเด่นชัดบนหน้าจอผลตรวจการตั้งครรภ์คือคำตอบที่ทำให้โลกของเธอหยุดหมุนอีกครั้งวินาทีนั้น ภาพแรกที่แวบเข้ามาในหัวไม่ใช่ใบหน้าของชายแปลกหน้าคนนั้น แต่เป็นใบหน้าที่ผิดหวังของพ่อกับแม่เฮ้อ... งานแต่งเพิ่งจะล่มไปไม่ถึงสามเดือน เรื่องของเธอกับหมอดนัย ยังไม่ทันจะซาไปจากวงสนทนาของเหล่าญาติสนิทมิตรสหายดีเลยด้วยซ้ำ งานนี้คงได้โดนนินทาไปอีกยาวสุดสัปดาห์นั้น นลินขับรถกลับบ้านที่ต่างจังหวัด บรรยากาศร่มรื่นของบ้านสวนที่เธอเติบโตมาไม่ได้ช่วยให้ใจที่หนักอึ้งของเธอเบาลงเลยเธอนั่งลงบนโซฟาในห้องนั่งเล่น ตรงข้ามกับบิดามารดาที่มองมาอย่างรอคอย เพราะรู้ว่าการกลับมาแบบไม่บอกล่วงหน้าของลูกสาวคนเดียวต้องมีเรื่องสำคัญแน่นอนนลินตัดสินใจไม่พูดอ้อมค้อม เธอบอกด้วยสีหน้าเรียบเฉยที่สุด“ลินท้องค่ะ”มณี ผู้เป็นแม่ถึงกับยกมือขึ้นกุมขมับทันที แววตาที่เคยอ่อนโยนฉายแววตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด “คุณพระช่วย แล้วผู้ชายคนนั้นเป็นใคร ใช่ตาดนัยรึเปล่า”“ไม่ใช่ค่ะ” นลินตอบเสียงเรียบ “ลินก็ไม่
Read more
ตอนที่ 4 อย่าคิดว่าเรื่องนี้มันจะจบลงง่ายๆ
ตอนที่ 4ภาคิน หรือ หมอภาค เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ดวงตาคมกริบจ้องมองใบหน้างดงามที่แฝงไปด้วยความดื้อรั้นของหญิงสาวตรงหน้าอย่างใช้ความคิด สองเดือน ถ้านับตามระยะเวลาที่ระบุในเอกสาร เด็กในท้องคนนี้มีโอกาสเป็นลูกของเขาสูงมากให้ตายสิ คืนนั้นเขาไม่ได้ป้องกันจริงๆ และก็ไม่ได้คาดคิดเลยว่าเธอเองก็จะไม่ได้ป้องกันเหมือนกัน มันเป็นความประมาทที่เขาไม่เคยทำมาก่อนเขาหันไปพยักหน้าให้พยาบาลผู้ช่วยที่ยืนอยู่มุมห้อง “คุณพยาบาลครับ รบกวนขอเวลาส่วนตัวกับคนไข้สักครู่นะครับ”เมื่อประตูห้องปิดลง เหลือเพียงเขากับเธอสองต่อสอง บรรยากาศก็ยิ่งน่าอึดอัดมากขึ้น“คืนนั้น คุณเองก็ไม่ได้ป้องกันเหรอครับ” เขาเปิดประเด็นขึ้นก่อน ถามเหมือนจะสุ่มคำตอบ เพราะลึกๆ แล้วก็ยังไม่แน่ใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าเด็กในท้องเป็นลูกใครกันแน่นลินเงยหน้าขึ้นสบตาเขาอย่างไม่เกรงกลัว “แล้วคุณไม่ได้ป้องกันเหมือนกันเหรอคะ”เธอย้อนถามกลับด้วยคำถามเดียวกัน และนั่นก็เป็นคำตอบที่ชัดเจนที่สุดสำหรับหมอภาคแล้วให้ตายเถอะ หากใครรู้ว่า ‘หมอภาค’ คาสโนว่าตัวพ่อที่ไม่เคยผูกมัดกับใคร พลาดท่าทำผู้หญิงท้องจนได้ คงได้โดนเพื่อนฝูงในกลุ่มหัวเราะเยาะไปอีกนานแน่“ผมจะ
Read more
ตอนที่ 5 เขาก็ต้องหาทางให้เธอยอม
ตอนที่ 5เมื่อกลับมาถึงห้องคอนโด นลิน ก็ทิ้งตัวลงบนโซฟาอย่างหมดแรง เธอย้อนคิดถึงเหตุการณ์เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้ คุณหมอที่น่าหมั่นไส้คนนั้นลากเธอไปกินข้าวกลางวันจนได้และตลอดมื้ออาหาร เขาก็ทำตัวเหมือนเป็นนักข่าว สัมภาษณ์เธอไม่หยุด ทั้งเรื่องส่วนตัว ชีวิตประจำวัน ไปจนถึงอาหารที่ชอบและไม่ชอบ มันน่ารำคาญ แต่ในใจลึกๆ เธอกลับรู้สึกอุ่นใจอย่างประหลาด เป็นความรู้สึกใส่ใจในรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่เธอไม่เคยได้รับจากคนรักเก่าเลยสักครั้งยิ่งไปกว่านั้น พอหมอภาครู้ว่าเธอเพิ่งขับรถกลับมาจากต่างจังหวัด เขาก็ยืนกรานที่จะเป็นคนขับรถของเธอมาส่งที่คอนโดด้วยตัวเอง แล้วก็นั่งแท็กซี่ย้อนกลับไปเอารถของเขาที่โรงพยาบาล ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่น่าเชื่อว่าผู้ชายที่ดูภายนอกเหมือนคาสโนว่าตัวพ่อ จะมีการกระทำที่ใส่ใจและเป็นสุภาพบุรุษได้ขนาดนี้นลินพยายามสลัดความคิดเกี่ยวกับหมอภาคออกจากหัว แต่เขาก็ยังตามมาหลอกหลอนเธอในแอปพลิเคชันไลน์ติ๊ง!ข้อความจากเขาเด้งขึ้นมาบนหน้าจอ‘อย่าลืมกินข้าวเย็นนะครับ แล้วก็กิน...’ตามมาด้วยลิสต์อาหารยาวเหยียดที่มีประโยชน์ต่อคนท้อง ทั้งผักใบเขียว เนื้อปลา โปรตีนต่างๆ พร้อมคำอธิบายสั้นๆ ก
Read more
ตอนที่ 6 ทายาทเพียงคนเดียวของมหาเศรษฐี
ตอนที่ 6นลิน ยอมให้ หมอภาค ใช้คีย์การ์ดของเธอเปิดประตูและพาเข้ามาในคอนโดแต่โดยดี ตอนนี้เธอไม่มีแรงแม้แต่จะยืนด้วยตัวเองแล้ว ร่างทั้งร่างโอนเอนไปตามแรงประคองของเขาหมอภาคค่อยๆ พานลินมานั่งลงบนโซฟาหนังนุ่มกลางห้องนั่งเล่น ก่อนที่สายตาคมกริบจะกวาดมองสำรวจไปรอบๆ ห้องชุดสุดหรูแห่งนี้เป็นครั้งแรก ทุกอย่างดูดีมีราคา แต่สภาพกลับไม่เป็นอย่างที่เขาคิดเอาไว้เลยหนังสือและนิตยสารกองซ้อนกันอยู่บนโต๊ะกาแฟ เสื้อคลุมตัวสวยพาดอยู่บนพนักเก้าอี้ จานกาแฟที่ยังไม่ได้ล้างวางอยู่บนเคาน์เตอร์ครัว ห้องไม่ได้เรียบร้อยอย่างที่ควรจะเป็น ออกจะรกนิดๆ ด้วยซ้ำ ซึ่งมันช่างผิดกับนิสัยของเขาที่เป็นคนเจ้าระเบียบและรักความสะอาดเป็นที่สุด เห็นแล้วก็อยากจะลุกขึ้นมาจัดห้องให้เธอเดี๋ยวนี้เลยหลังจากหายาแก้แพ้ท้องให้เธอกินและดูแลจนแน่ใจว่านลินนอนหลับไปเพราะความอ่อนเพลียแล้ว ภาคินก็ลากเก้าอี้มานั่งลงข้างๆ โซฟา เขานั่งมองใบหน้ายามหลับของเธออย่างเงียบๆ ขนตายาวเป็นแพ จมูกโด่งรั้น ริมฝีปากอิ่มที่เคยต่อปากต่อคำกับเขาตอนนี้กลับเผยอออกเล็กน้อยอย่างน่าเอ็นดูเขายกยิ้มขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว เป็นรอยยิ้มที่มีความสุขอย่างแท้จริงเช้าวันรุ่งข
Read more
ตอนที่ 7 นี่สินะ...คือตัวตนที่แท้จริงของเขาในเวลาทำงาน
ตอนที่ 7ทันทีที่รถยนต์ขับมาจอดสนิทที่หน้าประตูบ้าน ประตูรั้วอัตโนมัติก็เลื่อนเปิดออกอย่างเงียบเชียบ เผยให้เห็นตัวบ้านที่ตั้งตระหง่านอยู่ด้านใน เมื่อรถจอดสนิทที่โรงรถ ก็มีแม่บ้านวัยกลางคนในชุดยูนิฟอร์มสะอาดตารีบวิ่งออกมารอต้อนรับด้วยท่าทีนอบน้อม“คุณภาคกลับมาแล้วเหรอคะ เอ่อ...” หญิงแม่บ้านมองมาที่ นลิน อย่างแปลกใจเล็กน้อย“ป้านวลครับ นี่คุณหวาน ต่อไปนี้เธอจะย้ายมาอยู่ที่นี่ด้วยสักพัก รบกวนป้านวลช่วยขนกระเป๋าของคุณหวานไปไว้ที่ห้องนอนแขกชั้นบนด้วยนะครับ” หมอภาค สั่งงานอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะหันมาเปิดประตูรถให้นลิน“หวังว่าเราคงไม่ได้นอนห้องเดียวกันนะคะ” นลินพูดดักคอขึ้นมาก่อนทันทีที่ก้าวลงจากรถ เธอมองเขาด้วยสายตาที่บอกชัดเจนว่า ‘อย่าแม้แต่จะคิด’เขาเห็นท่าทางเหมือนแมวพองขนของเธอแล้วก็หัวเราะออกมาเบาๆ“ไม่หรอกครับ” เขายิ้มเจ้าเล่ห์ “รอคลอดลูกก่อน เราค่อยนอนด้วยกัน”เขาพูดจบก็เดินนำหน้าเข้าบ้านไปอย่างสบายอารมณ์ ปล่อยให้นลินยืนหน้างงระคนหน้าร้อนผ่าวอยู่ตรงนั้นกับคำพูดทิ้งท้ายชวนคิดลึกของเขาคืนแรกของการอยู่บ้านหลังเดียวกันไม่ได้อึดอัดอย่างที่นลินจินตนาการไว้ในหัวเลยสักนิด ตรงกันข้าม มันกลับ
Read more
ตอนที่ 8 ผู้ชายคนนี้เป็นใคร
ตอนที่ 8นลินพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ “ค่ะ ได้ค่ะ”เธอเดินตามนางพยาบาลไปยังห้องตรวจอีกห้องหนึ่งอย่างว่าง่าย หลังจากได้พบกับคุณหมอจันทรา สูตินรีแพทย์หญิงที่ดูใจดีและอ่อนโยน ผลการตรวจครรภ์และอัลตราซาวนด์ก็ออกมาเป็นที่น่าพอใจ เด็กในครรภ์แข็งแรงและเจริญเติบโตตามเกณฑ์ดีทุกอย่างเมื่อรับยาบำรุงและใบนัดครั้งต่อไปเรียบร้อยแล้ว นลินก็เดินออกมาจากโรงพยาบาลเพื่อตรงไปยังลานจอดรถขณะที่ขับรถกลับบ้านท่ามกลางแสงไฟยามค่ำคืนของกรุงเทพฯ ภาพของคุณหมอภาคในชุดกาวน์สีขาวที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นยังคงติดตาเธออยู่ในใจของเธอก็ได้แต่ภาวนา ขอให้การผ่าตัดผ่านพ้นไปด้วยดี ขอให้ทั้งแม่และลูกคู่นั้นปลอดภัยเช้าวันนี้ นลิน ไม่เห็นหน้า หมอภาค เพราะดูเหมือนว่าเขาจะยังไม่กลับมาจากโรงพยาบาลเลย คงจะมีเรื่องยุ่งๆ จากเคสผ่าตัดเมื่อคืนเป็นแน่ อาหารเช้าถูกจัดเสิร์ฟไว้บนโต๊ะอย่างเรียบร้อยโดยป้านวลเหมือนเช่นเคย เมื่อทานเสร็จ เธอก็ขับรถไปทำงานตามปกติชีวิตที่ดูเหมือนจะเริ่มเข้าที่เข้าทางกลับต้องมายุ่งยากอีกครั้ง เมื่อมีแขกที่ไม่ได้รับเชิญมาหาถึงบริษัท“คุณหวานคะ มีคนชื่อคุณ รันตี มาขอพบค่ะ” พิมพ์ เลขาของเธอเดินเข้ามารายงานชื่อนั
Read more
ตอนที่ 9 เขาจะต้องคว้าหัวใจของแม่ของลูกมาให้ได้!
ตอนที่ 9นลินหันไปยิ้มหวานให้เขาก่อนจะตอบ “ว่าที่สามีในอนาคตค่ะ” เธอจงใจใช้คำว่า “สามี” ข้ามขั้นคำว่า “แฟน” ไปเลย“ไปกันเถอะครับที่รัก” หมอภาคเดินเข้ามาจับมือนุ่มของเธอไว้แล้วพูดต่ออย่างราบรื่น “อะไรที่มันเก่าๆ ก็อย่าไปรื้อฟื้นให้เสียเวลาเลย”“ไปก่อนนะคะ” นลินหันไปลาหมอคินเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะเดินยิ้มเคียงข้างออกไปกับหมอภาคอย่างมีความสุขหมอคินได้แต่ยืนมองภาพทั้งสองคนที่แสดงความรักต่อกันอย่างเปิดเผยด้วยความรู้สึกเจ็บใจและพ่ายแพ้อย่างย่อยยับทันทีที่เดินมาถึงรถยนต์คันหรูของ หมอภาค ที่จอดรออยู่หน้าบริษัท นลิน ก็เอ่ยขึ้นทันที“ปล่อยมือได้แล้วค่ะ”เขาไม่ยอมปล่อยในทันที แถมยังใช้นิ้วหัวแม่มือลูบไล้ที่หลังมือของเธอเบาๆ ส่งผ่านความอบอุ่นมาให้“ไม่อยากปล่อยเลย มือคุณหวานนุ่มมาก” เขาพูดพลางส่งยิ้มเจ้าเล่ห์มาให้ เผลอไม่ได้เป็นต้องหยอดตลอดจริงๆ น้ำเซาะหินทุกวันหินมันยังกร่อน เขาเชื่อในคตินี้เสมอนลินรู้สึกว่าแก้มร้อนผ่าวขึ้นมานิดๆ เธอจึงรีบดึงมือตัวเองกลับและเปลี่ยนเรื่องคุยหน้าตาเฉย “วันนี้ไม่ได้อยู่เวรดึกเหรอคะ ถึงได้มารับฉัน”“ก็ผมอยากเห็นหน้าคุณ” เขายิ้มตอบอย่างตรงไปตรงมารอยยิ้มเจ้าเสน่ห์
Read more
ตอนที่ 10 ชวนฉันเดตว่างั้น
ตอนที่ 10หลายวันผ่านไป...หมอภาค เปิดเกมรุกจีบแม่ของลูกอย่างเต็มกำลัง เขาใช้คติที่ว่า “น้ำเซาะหินทุกวัน หินมันยังกร่อน” ทุกเช้าก่อนไปทำงาน จะมีโพสต์อิทแผ่นเล็กๆ พร้อมลายมือหวัดๆ แต่ตั้งใจเขียนแปะไว้ที่ตู้เย็นเสมอ ‘วันนี้อยากทานอะไรเป็นพิเศษไหมครับ’ หรือ ‘อย่าลืมทานวิตามินนะครับ’ ตามมาด้วยข้อความในไลน์ระหว่างวันที่คอยถามไถ่สารทุกข์สุกดิบนับวันที่ได้อยู่ด้วยกัน เขาก็ยิ่งค้นพบว่าตัวเองชอบ นลิน มากขึ้นเรื่อยๆ เธอเป็นผู้หญิงเก่ง ฉลาด และมีความเข้มแข็งซ่อนอยู่ใต้ท่าทีที่ดูนิ่งเฉย แต่กำแพงที่นลินตั้งไว้ก็สูงและหนาแน่นเช่นเดียวกัน เธอรับรู้ถึงความใส่ใจทั้งหมดของเขา แต่ก็ยังคงเว้นระยะห่างไว้อย่างชัดเจนทว่า...ยิ่งได้ใช้ชีวิตอยู่ใต้ชายคาเดียวกันนานขึ้น บรรยากาศภายในบ้านก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป การพูดคุยระหว่างมื้ออาหารกลายเป็นเรื่องปกติ การนั่งดูทีวีบนโซฟาตัวเดียวกันโดยไม่รู้สึกอึดอัดก็เกิดขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ ทุกอย่างดำเนินไปอย่างค่อยเป็นค่อยไป ราวกับว่าพวกเขาอยู่ด้วยกันแบบนี้มานานหลายปีแล้วที่บริษัท ดูเหมือนว่าเรื่องราวชีวิตรักของบรรณาธิการบริหารสาวสวย จะกลายเป็นประเด็นร้อนให้พนักงานได้ซุบซิบกั
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status