-5-พังไม่เป็นท่า 3 nc20+

"คุณสกาย...ปล่อยน้ำได้แล้วค่ะ"หลังจากฉันถูกคุณสกายลากออกมาจากห้องกระจก ตลอดทางเดินฉันมีความรู้สึกว่า คุณเขาอารมณ์ขุนมัวแผ่รังสีดำออกมาตลอดทางจนฉันไม่กล้าแปล่งเสียงพูด

"....."คนตัวหนาได้หยุดเดินทำให้ฉันต้องหยุดเดินตามไปด้วย แต่แล้วเมื่อเงยใบหน้าขึ้นไปมอง ฉันก็เจอกับเพื่อนตัวเองอย่างฟ้าใส

"คุณสกาย....//ฉันไม่สะดวก ไว้ครั้งหน้าจะไถ่โทษเธอนะ"ฟ้าใสเหมือนจะพูดอะไรบางอย่างกับคุณสกายแต่ก็ต้องชะงักเมื่อคุณเขาพูดปฏิเสธ

"ค่ะ"ทำไมฉันรู้สึกได้ถึงน้ำเสียงที่ไม่พอใจของฟ้าใสกันนะ แต่ช่างมันเถอะ ฉันเองก็ไม่ได้คิดจะสนใจเพื่อนที่ไม่จริงใจตรงหน้าอีกแล้ว

ฉันก็มองออกว่าฟ้าใสกำลังคิดจะทำอะไร อย่างเรื่องไปเสริฟไวน์ในห้องกระจกนั่น ฉันก็พอรู้ว่าภายในห้องนั้นมีแต่พวกไฮโซหื่นกามทั้งนั้นเพราะก่อนที่จะถึงงานแม่ของฉันได้เล่าให้ฟังคร่าวๆ

ในทีแรกก็คิดจะปฏิเสธอยู่หรอกนะแต่สายตาดีของฉันกลับหันไปเห็นคุณสกายที่ยืนมองพวกฉันสองคนคุยกันอยู่

ฉันจึงออกอุบายและเอ่ยถึงเจ้าของชื่อเพื่อให้เขาได้ยินว่ามีคนต้องการเจอ

แต่การที่ฉันวางแผนเช่นนี้ ก็มีความเสี่ยงมากเช่นเดียวกันที่คุณเขาจะไม่หลงกลฉัน แต่สุดท้ายก็เป็นไปตามแผนที่วางไว้ คุณเขาไปพาฉันออกมาจากห้องกระจกนั่น พร้อมเสนอข้อตกลงบางอย่าง ที่ฉันเองก็มีความรู้สึกว่าแผนการของแม่จะสำเร็จด้วย

พูดถึงแม่และพ่อเลี้ยง ป่านนี้ก็คงทิ้งฉันไว้แล้วก็หายไปกับกลุ่มนักธุรกิจที่ไปหลอกลวงเอาไว้อีกเช่นเคย

แต่คนอย่างฉันไม่คิดจะสนใจอะไรอยู่แล้วเพราะครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายและฉันจะขอออกไปใช้ชีวิตของตัวเองสักที

คอนโด....

"เธอรู้ใช่ไหมว่าฉันไม่ได้ช่วยเธอออกมาฟรีๆ"

"ค่ะ น้ำรู้....แต่เราทำข้อตกลงกันได้ไหมคะ"น่านน้ำต่อรองคนตัวสูง

"หึ...ตกลง"มือหนาคว้าใบหน้าของหญิงสาวก่อนจะมอบบทจูบแสนเร่าร้อนให้อีกฝ่ายตกใจ

"อื้ออ..."น่านน้ำขัดขืนเพราะเขาไม่ได้ต้องการในสิ่งนี้

"ทำไม?"เรนเอ่ยปากถาม

"ฉันไม่ได้ต้องการในสิ่งนี้ ฉันแค่จะตกลงกับคุณเท่านั้น"

"ตกลง?"คิ้วหนาเริ่มขมวดอย่างขัดใจที่หญิงสาวตรงหน้าไม่ยอมเสียที

"ค่ะ...น้ำไม่ได้ชอบคุณและที่น้ำเข้าหาคุณเพียงเพราะความต้องการของพ่อแม่"

"ฉันไม่สนใจหรอกนะ...อีกอย่างพ่อของเธอก็รับเงินไปจากฉันแล้ว"

"...."น่านน้ำเบิกตากว้างด้วยความตกใจเพราะเขาไม่คิดเลยว่าพ่อเลี้ยงจะทำกับเขาเช่นนี้

"หึ...สิบล้าน ที่พ่อของเธอมากู้ยืมฉัน"

"ไม่จริง..."น่านน้ำตกใจจนทำตัวไม่ถูกเพราะการที่พ่อเลี้ยงและแม่ทำแบบนั้นเท่ากับขายเธอให้กับคนรวยนั่นเอง

"ไม่ต้องมาลีลาให้มากท่า เธอก็เคยผ่านมาเยอะล่ะสิ"

"น้ำไม่เคย!"ในเมื่อแผนการที่เขาวางไว้กลับพังไม่เป็นท่า สิ่งที่ทำได้ในตอนนี้คือการหนีจากเสือป่าตัวใหญ่ตรงหน้าเสียก่อน

"อย่าคิดที่จะหนี ในเมื่อพ่อแม่เธอก็ยกให้เธอเป็นของฉันแล้ว....เรามาเรียนรู้กันให้มากขึ้นดีกว่าไหม"

"คุณสกาย ปล่อยน้ำนะคะ! น้ำไม่ทำ"น่านน้ำดิ้นเพื่อหวังจะหลุดพ้นจากท่อนแขนหนา แต่ก็ไม่เป็นผล

"หยุดสะดีดสะดิ้นสักที! ฉันเริ่มจะหมดความอดทนกับเธอแล้วนะ"เสียงทุ้มขึ้นเสียงใส่จนหญิงสาวตัวเล็กน้ำตาคลอเบ้าด้วยความกลัว

"ฮึก...น้ำไม่เอาแบบนี้ น้ำไม่เคยทำ ฮึก คุณสกายปล่อยน้ำไปเถอะนะคะ"

"เรียกฉันว่าเรน นั่นคือชื่อเล่นของฉัน"

"ฮึกคุณเรน อย่าทำอะไรน้ำนะคะ"น่านน้ำสะอื้นเล็กน้อยเพื่อหวังจะให้อีกฝ่ายเห็นใจ

"น่าน...แทนตัวเองว่าน่าน"เสือร้ายเริ่มสนุกที่ได้เห็นเหยื่อที่อ่อนแอกว่าเริ่มจำนนก็ถือโอกาสพูดสั่งการมาทันที

"ฮึก น่า..น ยอมแล้ว"

"ยอมฉันทุกเรื่องเลยหรือ"

"มะ..ไม่ใช่ห..หมายความว่าอย่างนั้น น่านแค่..อ๊ะคุณเรน"น่านน้ำร้องเสียงหลงเมื่อเรนใช้มือหนาแกะเชือกโบว์ที่ผูกไว้ด้านหลังจนมันหลุดและห้อยตุ้งติ้ง

ก่อนมือหนาจะสัมผัสกับแผ่นหลังเนียนขาวเเบาๆนิ้วชี้ของเรนได้ลูบไปตามร่องกระดูกสันหลังของหญิงสาวก่อนจะค่อยๆไต่ระดับขึ้นมาตรงซอกคอพร้อมก้มใบหน้าคมแนบชิดใบหูก่อนจะงับติ่งหูของหญิงสาวเบาๆ

การกระทำเช่นนี้ทำให้คนตัวเล็กที่ไม่มีทางหลุดพ้นจากเสือป่าร้ายตรงหน้าได้ส่งเสียงในลำคอเล็ดลอดออกมาเล็กน้อย

"อืมม~~"เรนรู้สึกพอใจเป็นอย่างมากที่คนตัวเล็กมีกลิ่นกายหอมเหมือนกลิ่นสาปสาวยังคงอยู่ เป็นกลิ่นที่ไม่ต้องแต่งเติมจากน้ำหอมใดๆแต่ก็ชวนให้เขาหลงสัมผัสและอยากจะทำให้มากกว่าหอมซอกคอ

ร่างหนาไม่รอช้ารีบดันกายหญิงสาวให้ไปใกล้ๆโซฟาที่อยู่ในกลางห้อง ก่อนจะผลักลงเบาๆเพื่อให้แผ่นหลังแนบชิดกับเบาะกำมะหยี่ราคาแพง

"คุณ..เรน พอก่อนเถอะค่ะ เรามาคุยกันดีๆนะคะ"เมื่อได้สติ น่านน้ำรีบพูดขัดจังหวะคุณเขาทันที

"เธอก็ชอบไม่ใช่หรือไง?"เรนไม่รอช้าใช้มือหนาของตนดึงเดรชสายเดี่ยวที่หลุดลงมาตรงช่วงแขนให้ออกกายหญิงสาวก่อนใบหน้าคมคายก้มลงสัมผัสเนินอกสวยที่มีจุกปิดเม็ดบัวสองเม็ดเอาไว้

กายใหญ่ไม่รอช้ารีบดึงจุกออกเผยได้เห็นเม็ดบัวสวยที่กำลังชูชันชวนให้ลิ้นสากของเขาลิ้มลอง

"อ๊ะ...อย่าค่ะ"น่านน้ำบิดกายไปมาอย่างเร่าร้อนเพราะเป็นสัมผัสแรกที่เขาไม่เคยได้ลิ้มลองจากที่ไหน

"อืมม"เสียงครางอย่างพอใจของกายใหญ่ดังขึ้นเมื่อเนินอกสวยเหมาะกับฝ่ามือใหญ่ของเขาพอดีรวมถึงเม็ดบัวสองข้างที่ทำให้เขาอดใจไม่ไหวต้องสลับกับดูดเพื่อไม่ให้เกิดการน้อยใจกันขึ้นมา

เมื่อหยอกล้อกับกายสาวด้านบนจนพอใจแล้ว เป้าหมายต่อไปของเสือร้ายคือช่วงล่างที่ตอนนี้มีน้ำสีขาวแฉะไปทั่วชั้นในสีชมพูตัวจิ๋ว

"คุณถอดชุดน่านไปตั้งแต่เมื่อไหร่!"หญิงสาวถามอีกครั้งเพราะตนสมองรู้สึกขาวโพลนไปหมด

"ตั้งแต่ฉันดูดนมเธอ"เรนไม่รอช้ารีบสอดมือหนาเข้าที่ใต้ข้อพับช่วงขาวเรียวก่อนจะออกแรงลากให้เข้าหาตนเล็กน้อยและแยกออกจากกันเบาๆ

"แฉะแล้ว"คำพูดน่าอายของคนตัวโตกว่า ทำให้หญิงสาวเบียนใบหน้าไปทางอื่นไม่กล้าสบตากับสายตาคมที่เอาแต่จ้องมองช่อกลีบกุหลาบสีสวยของเขา

"แปลก..."เรนมองดูช่องทางสีหวานที่หยาดเยิ้มไปด้วยน้ำสีขาวก่อนจะสลับมองหน้าหญิงสาวและเกิดอาการแปลกใจขึ้นมาทันที

"น่านบอกแล้วไงคะว่าไม่เคย"น่านน้ำพูดด้วยน้ำเสียงสั่น เขายอมรับว่าทั้งกลัวและตกใจแต่สมองของเขากลับสั่งการให้นิ่งเฉย อาจเป็นเพราะลีลาของคุณเขาที่ไม่อาจปฏิเสธได้เลย

สองก้านนิ้วชี้และนิ้วกลางเรียวไม่รอช้ารีบส่งไปสัมผัสพร้อมแหวกกลีบกุหลาบที่ผิดสนิทออกเบาๆเผยให้เห็นเกสรสีชมพูชวนให้ลิ้มลอง

และไม่รอช้าเรนได้ก้มลงไปดูดดึงชิมน้ำหวานจากเกสรสวยสลับเบาและแรงอย่างเมามัน

ส่วนเจ้าของกุหลาบสวยนั้นได้แต่ส่งเสียงครางดังพร้อมใช้มือเล็กของตนขยำกลุ่มผมหนาเพื่อระบายความเสียวซ่านที่เกิดขึ้น

"อื้ออ เจ็บ"น่านน้ำเอ่ยเสียงหลงเมื่อนิ้วเรียวได้ดันเข้าไปภายในช่อกุหลาบของเขา

แต่ดูเหมือนอีกคนจะไม่สนใจเพราะเขาค่อยๆสอดอีกนิ้วเข้าไปก่อนจะขยับเข้าออกเบาๆเพื่อให้ช่องทางสีสวยคุ้นชินก่อนจะเจอแท่งร้อนใหญ่กว่านี้

"ถ้าเธอพูดว่าหยุดฉันจะหยุดให้เธอเดี๋ยวนี้ แต่ถ้าไม่...เธอก็แค่พยักหน้าสวยๆของเธอเพื่อเป็นการตกลงสะ"ถึงแม่ว่าเขาจะดูใจร้ายแต่ทุกครั้งที่จะเลยเถิดเขาก็ให้คู่นอนทุกคนเป็นฝ่ายตกลงเองเสียก่อน

"...."ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันเล็กน้อยเพื่อชั่งน้ำหนักในสิ่งที่เกิดขึ้น น่านน้ำไม่รู้ว่าสิ่งที่เขาเลือกเป็นสิ่งที่ถูกหรือผิด แต่เขาก็อยากเปิดโอกาสใหม่ๆให้กับตัวเองดูบ้าง เขาอยากตอบตกลงโดยไม่รู้สึกผิดกับตัวเองแต่อีกใจก็กลัวเหลือเกิน...

"น่านตกลงค่ะ"และในที่สุดน่านน้ำก็ได้ตอบตกลงและยอมทำตามหัวใจตัวเองเป็นครั้งแรก

เมื่อได้ยินเช่นนั้นเสือร้ายอย่างเรนกระตุกยิ้มมุมปากก่อนจะจัดการสวมใส่อาวุธป้องกันให้เรียบร้อย

และดันแกนกายหนาเข้าประชิดกับกุหลาบแสนสวยเบาๆจนเข้าไปสุดและแช่ค้างไว้อย่างนั้นเพราะกุหลาบดอกนี้กำลังบีบรัดกายของเขาแน่นเกินไป

"ผ่อนคลายหน่อย.."เรนบอกคนใต้ร่างที่หลับตาแน่นเพราะความเจ็บปนความรู้สึกแปลกใหม่

"อย่างนั้น...ดีมาก"เรนเอ่ยปากชมเมื่อเห็นอีกคนผ่อนคลายลงก่อนจะค่อยๆดันกายเข้าออกในจังหวะเนิบนาบและเปลี่ยนเป็นแรงขึ้นจนได้ยินเสียงผิวกายกระทบกันดังเป็นจังหวะอย่างนั้นจนค่อนคืนและในที่สุดพายุลูกนี้ก็ได้เงียบสงบลงเมื่อกายหนาปลดปล่อยน้ำขาวขุ่นออกมาเต็มอาวุธที่สวมใส่....

น่านน้ำนอนหอบหายใจอย่างคนหมดแรงแต่ก็ต้องเบิกตากว้างอีกครั้งเมื่อคุณเขาไม่ยอมจบในรอบเดียว

มือหนาได้อุ้มหญิงสาวในท่าเจ้าสาวก่อนจะพาร่างเล็กไปยังเตียงนอนหรูขนาดคิงไซส์และพายุคลื่นใหม่ก็ถาโถมขึ้นอีกครั้งจนคนตัวเล็กสลบภายใต้กายกำยำของเสือร้ายอย่างเรน....

TBC

ยอมรับว่าเป็นตอนที่เหนื่อยมากกกกกก แต่ความสัมพันธ์ทั้งสองไปทิศทางไหนรอลุ้นนะคะ