Novels by Newpitcha

ตอนที่ 8 08:00 น.”เอาเอกสารที่เตรียมไว้ ไปยื่นลาออกซะ!”“คุณเรน ฉันไม่ลาออกได้ไหม อย่างน้อยๆงานนั้นมันมั่นคงสำหรับฉัน”น้ำไม่คิดเลยว่าชีวิตจะมีจุดจบแบบนี้ เธอโกรธทุกคนที่เสพสุขบนความทุกข์และนำพาความเดือดร้อนมาให้“อยากให้แม่เธอตายหรือไง?”คุณเรนอ้างแม่ของหญิงสาวขึ้นมา“น้ำขอร้องนะคะ ให้น้ำได้ทำงานต่อที่เดิม แล้วน้ำสัญญาจะเชื่อฟังคุณทุกอย่าง….อ๊ะ เจ็บนะคะ”หญิงสาวร้องเสียงหลงเมื่อเจอแรงบีบที่ถูกส่งมาจากฝ่ามือหนา“ดูเหมือนเธอจะดื้อและไม่ฟังคำสั่งฉัน”“ขอ..โทษค่ะ น้ำลาออกก็ได้ค่ะ”น่านฟ้าเองรู้สึกกลัวชายตรงหน้าเป็นอย่างมาก เดิมทีเธอมีฝีปากกล้าใส่คุณเขา แต่สุดท้ายเมื่อเห็นสายตาดุๆที่มองมากลับเกรงกลัวเสียอย่างนั้น“ดี อย่าให้ฉันต้องพูดซ้ำ”“ค่ะ”น่านน้ำถือซองเอกสารที่เธอเตรียมไว้ในมือแน่น ความคับแค้นใจที่เกิดขึ้นทำให้เธอไม่มีวันลืมแน่นอนบริษัท xxx“ทำไมจะลาออกล่ะน้ำ เธอเพิ่งเริ่มงานไม่มีวันเองนะ?”ผู้จัดการหรือหัวหน้าของน่านน้ำถามด้วยความสงสัย“ขอโทษค่ะ หนูมีความจำเป็นต้องลาออกจริงๆ พ่อแม่หนูเปิดกิจการที่ภาคเหนือ จึงจำเป็นต้องไปช่วยพวกท่าน”“เห่ออ เอาล่ะๆ ฉันขอให้เธอโชคดีแล้วกัน แอบใจหายอยู่

"อ๊ะ! ปล่อยน่านนะคะคุณเรน"เสียงของน่านน้ำดังไปทั่วห้องเมื่อคุณเรนได้ฉุดกระชากลากเธอมาตลอดทางเดินจนถึงเรือนหลังเล็กที่เอาไว้พักผ่อนหย่อนใจโดยเฉพาะ"ทำไม! แค่ฉันคนเดียวไม่พอหรือไง!"//เพี๊ยะ//เสียงฝ่ามือกระทบกับใบหน้าหล่อคมบ่งบอกถึงอารมณ์โกรธจากหญิงสาวและนั่นยิ่งทำให้คุณเรนทวีคูณความไม่พอใจมากกว่า จนเผลอผลักร่ายกายเล็กลงบนเตียงนอนก่อนจะฉีกเสื้อผ้าออกเป็นชิ้นๆ เผยให้เห็นกายสาวที่มีรอยแดงจากกิจกรรมเมื่อคืน"ไม่เอาแล้ว ฮึก คุณเรน น่านยอมแล้ว อย่าทำน่านอีกเลยนะคะ"น่านน้ำรีบยกมือไหว้เพราะเขาเห็นอีกคนเริ่มถอดอาภรณ์จากกายหนา"....."เมื่อเห็นอีกฝ่ายร้องไห้สะอื้น ทำให้คนตัวสูงรู้สึกใจกระตุกเล็กน้อยพร้อมถอนหายใจเบาๆก่อนจะเดินไปหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบ พร้อมเดินไปยังกระจกหน้าต่างบานใหญ่ ที่ภายนอกจัดเป็นสวนเล็กๆถูกออกแบบมาอย่างดี"แค่กๆ"น่านน้ำสำลึกกลิ่นควันเล็กน้อยเพราะเธอเป็นคนที่ไม่ชอบกลิ่นของมันเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว"ไม่ชอบ?"เสียงทุ้มเอ่ยถาม และทำให้คนตัวเล็กพยักหน้าเบาๆ ก่อนที่เธอจะรีบคลานไปยังหัวเตียงเพื่อนำผ้าห่มสีขาวผืนหนามาคลุมกายเอาไว้ก่อนจะจ้องมองไปยังเสื้อผ้าที่ถูกฉีกขาดไม่เหลือชิ้นดีบนพื้นห้

07:30 น.ในยามเช้าของใครหลายๆคนในเวลานี้อาจจะเป็นช่วงเวลาของความสุขที่ได้รับประทานอาหารร่วมกันพร้อมหน้าของครอบครัว หรือใครหลายคนกำลังอยู่บนท้องถนนเพื่อออกไปทำงานหรือทำกิจกรรมในยามเช้าที่ตนเองถนัด น่านน้ำหญิงสาวที่ตื่นขึ้นมาเพราะแรงสะกิดไหล่เบาๆของชายหนุ่มหน้าคมอย่างคุณสกายหรือเรนเพื่อมาทำกิจกรรมในยามเช้าอย่างไม่พักผ่อนจนหญิงสาวเกิดความสงสัยคุณเขาไปเอาแรงกายมาจากไหนกันมากนัก?"พอก่อนได้ไหมคะ น่านไม่ไหวแล้วจริงๆ "น่านน้ำพูดขึ้นอีกครั้งหลังเห็นคุณเขามือไม้เริ่มอยู่ไม่สุก"ฉันยังไม่พอใจ"เสือร้ายอย่างเรนไม่ฟังคำปฏิเสธจากหญิงสาวก่อนจะเริ่มบทรักแสนร้อนแรงอีกครั้งจนกระทั่งเวลาผ่านไปเกือบช่วงสายของวันเสือร้ายจึงปล่อยเหยื่อของเขาเพื่อให้พักผ่อนอีกครั้งเรนจ้องมองหญิงสาวที่ตอนนี้กำลังหลับตาพริ้มด้วยความเพลียกาย ก็เขาเล่นแรงจนหญิงสาวสลบคาอกแกร่งของเขาถ้าหากมีแรงนั่นสิถึงจะเป็นเรื่องแปลก"....."มือหนาอดไม่ได้ที่จะลูบวนเบาๆตรงริมฝีปากอมชมพูที่เขาเผลอดูดอย่างชั่งใจไม่อยู่เบาๆด้วยความหลงใหลเขายอมรับเลยว่าไม่เคยมีคู่นอนของตนคนไหนที่ทำให้เต็มอิ่มขนาดนี้มาก่อนเลยจริงๆ"ถ้าเธอไม่เข้าหาฉันด้วยวิธีอย่าง

"คุณสกาย...ปล่อยน้ำได้แล้วค่ะ"หลังจากฉันถูกคุณสกายลากออกมาจากห้องกระจก ตลอดทางเดินฉันมีความรู้สึกว่า คุณเขาอารมณ์ขุนมัวแผ่รังสีดำออกมาตลอดทางจนฉันไม่กล้าแปล่งเสียงพูด"....."คนตัวหนาได้หยุดเดินทำให้ฉันต้องหยุดเดินตามไปด้วย แต่แล้วเมื่อเงยใบหน้าขึ้นไปมอง ฉันก็เจอกับเพื่อนตัวเองอย่างฟ้าใส"คุณสกาย....//ฉันไม่สะดวก ไว้ครั้งหน้าจะไถ่โทษเธอนะ"ฟ้าใสเหมือนจะพูดอะไรบางอย่างกับคุณสกายแต่ก็ต้องชะงักเมื่อคุณเขาพูดปฏิเสธ"ค่ะ"ทำไมฉันรู้สึกได้ถึงน้ำเสียงที่ไม่พอใจของฟ้าใสกันนะ แต่ช่างมันเถอะ ฉันเองก็ไม่ได้คิดจะสนใจเพื่อนที่ไม่จริงใจตรงหน้าอีกแล้ว ฉันก็มองออกว่าฟ้าใสกำลังคิดจะทำอะไร อย่างเรื่องไปเสริฟไวน์ในห้องกระจกนั่น ฉันก็พอรู้ว่าภายในห้องนั้นมีแต่พวกไฮโซหื่นกามทั้งนั้นเพราะก่อนที่จะถึงงานแม่ของฉันได้เล่าให้ฟังคร่าวๆในทีแรกก็คิดจะปฏิเสธอยู่หรอกนะแต่สายตาดีของฉันกลับหันไปเห็นคุณสกายที่ยืนมองพวกฉันสองคนคุยกันอยู่ ฉันจึงออกอุบายและเอ่ยถึงเจ้าของชื่อเพื่อให้เขาได้ยินว่ามีคนต้องการเจอ แต่การที่ฉันวางแผนเช่นนี้ ก็มีความเสี่ยงมากเช่นเดียวกันที่คุณเขาจะไม่หลงกลฉัน แต่สุดท้ายก็เป็นไปตามแผนที่วางไว้ ค

sds21:30 นงานเลี้ยงยังคงผ่านไปอย่างราบรื่น เจ้าของงานก็ได้เดินทักทายแขกที่มาอย่างเป็นกันเอง น่านน้ำที่หลบตัวเองออกมาจากความวุ่นวายยืนชั่งใจอยู่ภายในห้องน้ำจนนานพอสมควรก่อนจะเรียกความมั่นใจให้กลับมาเพื่อเริ่มปฏิบัติตามแผนของแม่ที่วางไว้หญิงสาวตัวเล็กที่วันนี้สวมใส่ชุดเดรสสายเดี่ยวสีชมพูอ่อนที่ด้านหลังเว้าลึกผูกเป็นโบว์เล็กน้อย เผยให้เห็นแผ่นหลังเนียนซึ่งน่าทะนุถนอมใครเห็นต่างก็เหลียวหลังมอง น่านน้ำรู้สึกประหม่าเล็กน้อยจึงได้ปล่อยผมก่อนจะสางเบสๆเพื่อให้เป็นทรง การกระทำของคนตัวเล็กได้ตกอยู่ในสายตาคู่หนึ่งซึ่งยืนกอดอกมองเธอมานานพอสมควร "หึ...สางผมแบบนั้นจะดีเหรอ?"น่านน้ำสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อรู้ว่าภายในห้องน้ำไม่ได้มีเพียงเขา"คุณ..สกาย เข้ามาได้อย่างไรคะ"เมื่อสบตากับคนตัวสูงน่านน้ำรู้สึกประหม่าจนบอกไม่ถูกถึงแม้จะเคยพบเจอมาแล้วครั้งหนึ่งก็ตาม"ห้องน้ำไม่ได้ล็อก และฉันเห็นเธอยืนนิ่งอยู่หน้ากระจก เหม่อลอยจนไม่รู้สึกตัวว่าฉันเดินเข้ามา" เรนแสยะยิ้มมุมปากเล็กน้อย พร้อมคิดในใจว่านี่น่ะเหรอคนที่จะวางแผนมาจับเขาและพ่อของเขาก็ให้เลือกเธอคนนี้"น้ำขอโทษค่ะ คุณสกายทำธุระต่อเลยนะคะ น้ำเสร็จแล้ว"

บริษัท xxx "ท่านครับ คุณสกายมาแล้วน้ำเสียงทุ้มเลขาคนสนิทของผู้เป็นพ่อดังขึ้นเพื่อเรียกชายวัยชราซึ่งกำลังนั่งจิบน้ำชาตรงโต๊ะทำงาน หันไปมองลูกชายคนเดียวของเขา"อืม.....เด็กคนที่แกไปสืบประวัติ สนใจ?""หึ ผมทำอะไรไม่เคยรอดพ้นสายตาพ่อได้เลยสินะ"เรนหรือสกายพูดขึ้นก่อนจะหัวเราะในลำคอเบาๆที่หูตาของคนเป็นพ่อไวเสียวิ่งกว่าจรวด"เด็กคนที่ชื่อฟ้าใส ฉันไม่ชอบ ส่วนน่านน้ำ บ้านฐานะถือว่าปานกลาง แต่ความรู้เขาคงแน่นและดูฉลาดถ้าหากมาอยู่ข้างแกในอนาคต""ผมเลือกเองพ่อไม่ต้องยุ่งหรอก""จิ๊! ฉันก็เลือกสิ่งที่แกควรได้และเหมาะสมเท่านั้น"คนเป็นพ่อรู้สึกไม่พอใจที่ลูกชายคนเดียวของเขาดูเหมือนจะสนใจฟ้าใสมากกว่า"แล้วพ่อคิดว่าผู้หญิงที่พ่อเลือกมาเขาจะดีเหรอครับ?"จากที่ชายหนุ่มไปสืบประวัติของน่านน้ำมานั้นทำให้รู้ว่าแท้จริงแล้วครอบครัวของหญิงสาวหลอกลวงคนที่มีฐานะไปทั่ว และแลกกับตัวลูกสาว แต่ทุกครั้งก็ไม่เคยได้คบหาหรือจริงใจกับใคร ยิ่งคิดก็ยิ่งรังเกียจผู้หญิงประเภทนี้ที่มัวแต่จับจ้องผู้ชายรวยๆ คงผ่านชายมาหลายมือแล้ว "ฉันรู้ทุกอย่างเพียงแต่เด็กคนนั้นเขาไม่ได้เหมือนพ่อแม่ของเขา...."อดีตประทานบริษัทที่ปัจจุบันผันตัวม