Accueil / มาเฟีย / พันธะลวงสามีแสนเลว / พันธะลวงสามีแสนเลว : EP 9 ยั่วประสาทนิตา

Partager

พันธะลวงสามีแสนเลว : EP 9 ยั่วประสาทนิตา

last update Date de publication: 2025-06-30 09:39:30

บทที่ 9

หลินหลินกลับมาที่บ้านในตอนเช้าเห็นลูกชายตัวเล็กซึ่งหลายวันที่เขาไม่ได้เห็นน้องณธีเลยมีแต่พี่เลี้ยงอยู่ดูแล ตัวเธอละเลยความเป็นแม่ขนาดนี้เลยเหรอ เธอทิ้งทุกอย่างและก้าวเดินตรงไปหาลูกชายวัยสองขวบที่นั่งทานข้าวบนโต๊ะอาหารสำหรับเด็ก พี่เลี้ยงที่ป้อนข้าวอยู่นั้นขยับออก

"คุณผู้หญิง" หลินหลินพยักหน้าให้กับพี่เลี้ยงและรับถ้วยข้าวมา เพื่อที่จะป้อนข้าวลูกชายเองเด็กชายตัวเล็กวัยสองขวบกำลังหัดพูดยิ้มหวานให้ผู้เป็นแม่ด้วยความเป็นเด็กดีใจมากที่แม่ของตัวเองนั้นมาหา

"หม่ามี๊ รักมี๊ คิดถึง" ในดวงตาคู่น้อยน้ำตาเอ่อล้นหลินหลินละเลยความเป็นแม่ให้แต่พี่เลี้ยงดูแลจนตัวเองนั้นไม่เคยได้เข้าใกล้ลูก เมื่อได้ฟังคำพูดของลูกบอกว่าคิดถึงมันรู้สึกจุกอกและพูดอะไรไม่ออกนอกจากน้ำตาที่ไหลออกมา

"ฮึ๊บ มี๊ก็คิดถึงลูกมากๆ เลยนะ รู้ไหมมี๊จะไม่ไปไหน วันนี้หม่ามี๊จะอยู่ดูแลน้องณธีและเล่นกับน้องณธีนะลูก" มือของหลินหลินสั่นมากเธอยกมือลูบหัวของลูกชายและยิ้มทั้งน้ำตาเด็กชายตัวเล็กยิ้มหวานให้กับผู้เป็นแม่และจับมือตอบ

"รักมี๊สุดๆ" ถ้วยข้าวในมือนั้นปกติแล้วพี่เลี้ยงบอกว่าน้องณธีจะกินไม่หมดแต่ในครั้งนี้เขากลับกินข้าวในถ้วยหมดจนไม่เหลือน่าจะเป็นเพราะความดีใจที่แม่ของเขาอยู่ด้วยและเป็นคนป้อนข้าวเอง

ในช่วงสายหลินหลินป้อนข้าวลูกชายเสร็จจึงนอนเล่นกับลูกชายในห้องนั่งเล่น จนกระทั่งเธอพาลูกชายขึ้นไปอาบน้ำ 

มีแต่พี่เลี้ยงที่คอยดูแลจนไม่รู้ว่าการอาบน้ำให้ลูกเป็นยังไง แต่หลินหลินก็พร้อมที่จะปรับตัวและเป็นคุณแม่ที่ดีเธอบอกให้พี่เลี้ยงเป็นคนสอนจนกระทั่งอาบน้ำให้ลูกเสร็จ น้องณธีเป็นเด็กที่ฉลาดพูดเร็วและบอกง่าย 

"มี๊ขอดมหัวหน่อยสิ หอมไหมนะ" เธออุ้มลูกชายวางไว้บนเตียงนอนและใช้ผ้าเช็ดหัวเช็ดผมให้กับลูกชายเบาๆ น้องณธีกับธารามซึ่งหน้าคล้ายกันดั่งกับฝาแฝด หลินหลินเธอยิ้มให้กับลูกชายยิ่งเช็ดผมให้กับเขาดูแลเขาเอาใจใส่เขายิ่งรู้สึกมีความสุขมันผ่อนคลายความเครียดและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้มาก 

"หม่ามี๊ไม่ไปไหนนะ" ด้วยความเป็นเด็กอยู่บ้านเดียวกับพ่อและแม่แต่ต้องอยู่กับเพียงแค่พี่เลี้ยงหลินหลินเธอเห็นลูกที่มองตัวเองและส่ายหน้าไปมากลัวว่าเธอจะหนี ยิ่งทำให้เธอรู้สึกผิดทำไมถึงละเลยลูกได้ขนาดนี้เป็นเพราะว่าแสงสีความสนุกใช้ชีวิตใช้แต่เงินจึงไม่หันมองคนใกล้ตัวเหตุผลนี้คงทำให้สามีเธอนั้นโกรธด้วยจึงกลายเป็นความเจ็บปวดที่เขาเลิกรักเธอ 

"ไม่ไปไหนครับ...มี๊ไม่ไปไหนจะอยู่กับลูกชายครับ" ประตูห้องเปิดเข้ามาในช่วง 13 :00 น .ปกติแล้วเขาจะต้องกลับบ้านในตอนเย็น ธารามเดินเข้ามาในห้องด้วยใบหน้าเข้มขรึมดั่งกับคนไม่พอใจแต่พอเห็นหลินหลินกำลังกอดกับลูกชายหยอกล้อกัน

"ปะป๊า" เด็กชายตัวเล็กยิ้มกว้างมากกว่าเดิมเมื่อเห็นผู้เป็นพ่อนั้นเข้ามาหา เขารีบลุกขึ้นทันทียกมือทั้งสองข้างเพื่อให้พ่ออุ้ม

"ว่ายังไงครับคนเก่งของป๊า ไหนขอป๊าหอมหน่อยสิลูก" ถึงแม้ว่าในสายตาของธารามมองมาที่หลินหลินแต่เขายังคงยิ้มและหัวเราะกับลูกชายธารามนั่งลงที่เตียงหยอกล้อกับลูกชาย หลินหลินยิ้มดีใจที่วันนี้ครอบครัวมีความสุขถึงแม้มันจะเป็นช่วงเวลาอันสั้นก็ตาม

"คุณคะวันนี้เราทำกับข้าวนั่งทานกับลูกกันไหม ช่วยกันทำเราจะได้ฝึกพัฒนาการของลูกด้วยไง" ธารามมองมาที่หลินหลินที่เอ่ยชวนตัวเองที่กำลังจะอ้าปากเตรียมที่เพื่อจะปฏิเสธแต่ลูกชายนั้นเอ่ยพูดขึ้นไม่พอยังจับแขนของเขาเขย่าใบหน้าที่ดีใจทำให้ธารามไม่สามารถปฏิเสธลูกชายตัวเล็กได้

"ปะป๊า...นะครับปะป๊าอยากทำ" มือหนาลูบหัวของลูกชายและพยักหน้า

"ได้สิครับถ้าอยากทำเดี๋ยวป๊าจะโชว์ฝีมือเอง เราไปกันเลยไหมป๊าหิวข้าวแล้ว" ธารามลุกขึ้นยื่นมือหาลูกชายทั้งสองข้างเพื่อโอบอุ้มเจ้าตัวเล็กนั้นออกจากห้อง 

เมื่อลงมาด้านล่างธารามพาน้องณธีลูกชายตัวเล็กเข้ามาในครัวนั่งลงที่เก้าอี้ ส่วนหลินหลินที่ไม่เคยทำกับข้าวเลยได้เพียงแต่เปิดตู้เย็นแล้วเอาของออกมาล้าง

"คุณจะใช้อะไรบ้างคะ เดี๋ยวฉันจะได้เตรียมถูกคุณจะทำเมนูอะไร" หลินหลินนั่งยองๆ ลงเพราะว่าผักในตู้เย็นนั้นอยู่ชั้นล่าง เธอเอ่ยถามธารามโดยที่ไม่ได้หันมองส่วนคนตัวโตก็มองก้มลงซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ทั้งคู่หันมองหน้ากันในระยะใกล้ชิด

"อุ๊ย...ปิดตา" เด็กชายตัวเล็กทำท่าทียกมือปิดตาทั้งสองข้างเสียงหัวเราะและคำพูดนั้นทำให้พ่อและแม่ของเขาถึงกับสะดุ้ง

"หลบ" น้ำเสียงห้วนๆ เอ่ยบอกให้เธอหลบและยังผลักไหล่ของหลินหลินออกการกระทำนั้นลูกชายไม่เห็นเพราะเขาหันมองแล้ว 

"พูดดีๆ ก็ได้นี่คะ" หลินหลินจึงเอ่ยพูดบอกเขาที่มองมาด้วยสายตาที่ไม่พอใจในตัวเธอ

"คนแบบเธอสมควรที่จะให้ฉันพูดดีด้วยหรอก ถ้าไม่ติดว่าลูกอยู่ตรงนี้ ฉันคงไม่แม้แต่จะเข้าใกล้เธอด้วยซ้ำ" ยังดีนะที่มีลูกชายอยู่ตรงนี้ไม่อย่างนั้นธารามคงว่าให้มากกว่านี้อีกแต่ไม่เป็นไรความสัมพันธ์จะดีขึ้น ถ้าเกิดเรามีลูกเพราะยังไงณธีก็คือสายเลือดของเขาเเละเธอ

"วันนี้ป๊าจะผัดข้าวแล้วก็ต้มจืดให้กับน้องณธีนะลูก โอเคไหม" น้องณธีพยักหน้าให้กับผู้เป็นพ่อเขายิ้มนั่งรอที่เก้าอี้ไม่ดื้อไปไหนมองพ่อและแม่ทำกับข้าวให้กับตัวเอง

"หยิบหัวไชเท้าให้หน่อย" ธารามเอ่ยขึ้นเรียกให้หลินหลินนั้นหยิบหัวไชเท้าให้ตัวเองเพื่อที่จะต้มน้ำซุปแต่หลินหลินเธอไม่เคยทำกับข้าวเข้าครัวเลยสักครั้งจึงไม่รู้จักชนิดของผักสักเท่าไร เธอหันหน้ากลับมามองที่ธารามและเอ่ยถามเขา ซึ่งนิตาที่ยืนอยู่หน้าประตูห้องครัวเห็นการกระทำของหลินหลินทำให้นิตาไม่พอใจจนเเสดงออกทางแววตาอย่างชัดเจน

"ฉันไม่รู้ว่าอันไหนอันนี้หรือเปล่าคะที่รัก" หลินหลินหยิบหัวไชเท้ายกขึ้นและเรียกธารามว่าที่รักซึ่งคิ้วหนาขมวดเข้าหากันไม่รู้ว่าหลินหลินกำลังเล่นอะไร

"ลูกกำลังมีความสุข ฉันอยากให้เขาเห็นเรารักกันขอสักวันนะคะ" หลินหลินขยับเข้าใกล้สามีกระซิบข้างหูเบาๆ สายตามองมายังนิตา

"ก็แค่วันนี้วันเดียวเท่านั้นแหละ" นั่นคือเสียงตอบกลับของธารามเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่านิตายืนมองอยู่คิดว่าหลินหลินภรรยาของเขาอยากให้ลูกมีความสุขเพราะพ่อแม่รักกัน

"ปะป๊ากับหม่ามี๊รักกัน" นิตากำหมัดเข้าหากันแน่จนตัวสั่นเธอเห็นเด็กผู้ชายตัวเล็กนั่งอยู่ที่เก้าอี้บอกพ่อกับแม่รักกันและทั้งสองนั้นดูรักกันมากหัวเราะให้กับลูกจึงรีบเดินออกมา

"รักกันเหรอ ที่คุณรีบกลับมาบ้านคุณบอกว่ามีธุระรีบออกมาจากบริษัท คุณกลับมาหาภรรยาของคุณ คุณกลับมาหาอีหลินหลิน" นิตาเหมือนกับคนบ้ายืนเกร็งพร้อมกับมือทั้งสองข้างกำหมัดไว้ เธอกลับมาก่อนเวลาก็เพราะว่าอยากรู้ว่าธารามนั้นกลับมาที่บ้านหรือเปล่าและก็เป็นจริงอย่างที่เธอคิด 

"ไม่มีวัน ฉันไม่มีวันให้คนรักของฉันไปรักเธอหลินหลิน เธอมันผู้หญิงที่เหลือแต่ตัวไม่เหลืออะไรแล้ว เธอไม่สมควรได้รับความรัก เธอไม่สมควรได้รับมันต้องเป็นฉันเท่านั้น จะต้องเป็นฉัน" 

นิตารีบหยิบโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าสะพายและโทรหาใครบางคนก่อนที่จะขับรถออกจากบ้านไป 

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • พันธะลวงสามีแสนเลว   จบบริบูรณ์

    บทที่ 493 วันผ่านไปหลินหลินเธอให้โอกาสธารามสามีของตัวเอง สามวันที่ผ่านมาถึงแม้ว่าเวลามันจะผ่านมาไม่นานแต่การกระทำของเขาที่เหมือนเมื่อก่อนนั้นกลับมาเป็นเหมือนเดิม เขาดูแลเอาใจใส่ทั้งลูกและก็เธอทั้งๆ ที่อยู่ในบ้านหลังเล็กไม่มีอะไรอำนวยความสะดวกไม่มีแม่บ้านแต่ธารามก็ยังสามารถอยู่กับเธอได้ดูแลเธอกับลูกทำกับข้าวให้ทานทุกๆ วัน เล่นกับลูกปล่อยให้เธอได้มีโอกาสนอนพัก ส่วนเรื่องกลางคืนเขาก็ขยันทำการบ้านต่อแข้งต่อขาให้กับลูกในทุกๆ คืน"หม่ามี๊เป็นอะไรเหรอครับ" ในขณะที่หลินหลินนั้นนั่งอยู่ที่เตียง เด็กผู้ชายตัวเล็กเดินเข้ามาถามด้วยความสงสัยที่หน้าของผู้เป็นแม่นั้นไม่ค่อยยิ้ม"เป็นคนโสดที่อยากได้เป็ดครับ" หลินหลินเธอตั้งใจที่จะล้างห้องน้ำเพราะวันนี้หมอคิมจะมาทานข้าวที่บ้านด้วย และบังเอิญที่ธารามนั้นเปิดประตูมาได้ยิน ตลอดระยะเวลาสามวันที่ผ่านมาหลินหลินก็ยังไม่ได้บอกกับเขาว่าให้โอกาสแล้วกลับมาเป็นเหมือนเดิม ธารามก็ยังคงคิดว่าภรรยานั้นงอนจึงแอบฟังว่าภรรยาคุยอะไรกับลูก"โสด? กระแทกเด้าจนเอวเคล็ดยังบอกว่าโสดอีก ชิ...เดี๋ยวนะอย่าได้เป็ด?"เขาบ่นพึมพำกับตัวเองในขณะที่แอบฟังภรรยากับลูกคุยกันจนกระทั่งได้

  • พันธะลวงสามีแสนเลว    EP 48 NC+ สามีคนเดิม

    บทที่ 48เรียวปากบางถูกบดขยี้จู่โจมด้วยมือหนานั้นลูบคลำเข้าไปยังใต้เสื้อตัวบางเล้าโลมจนเรือนร่างบางอ่อนระทวยเสียงครางเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ"ผมรักคุณนะ" คนโตที่อยู่บนเรือนร่างน้อยนั้นจับเสื้อของเธอถอดออกเหลือเพียงแต่บราลูกไม้ด้าน เสื้อผ้าถูกมือหนาจับออกได้ทีละชิ้นจนกระทั่งมันหลุดลงไปอยู่ที่ช่วงไหล่สายตาดั่งนกเหยี่ยวกวาดมองเรือนร่างของภรรยาที่สวยงาม เขากลืนน้ำลายลงคอก่อนที่จะลิ้มรสความหวานของผิวนุ่มเบาๆ อย่างอ่อนโยนปากอันร้อนผ่าวสัมผัสเนื้ออกขาวอวบอิ่มอมชมพูหัวนมชูชันดั่งกับเม็ดบัว เขาค่อยๆ งับและดูดใช้ลิ้นตวัดในโพรงปากตัวเองสลับทั้งซ้ายและขวามือหนาเลื่อนเข้าไปแผ่นหลังและปลดบราลูกไม้นั้นออกก่อนที่จะเหวี่ยงมันลงพื้นมือหนาลูบไปยังหน้าท้องเลื่อนต่ำลงไปด้านล่างปลดกางเกงด้านนอกนั้นออกเหลือเพียงกางเกงในตัวจิ๋วด้านใน เขาไม่รอช้าที่จะใช้มือสัมผัสจับโหนกนูน ด้วยความซุกซนของมือที่ดื้อลูบไปยังโหนกนูนสอดเข้าไปด้านล่างเขี่ยจุดเสียวขยี้แรงๆ"อ๊ะ" จังหวะที่เธออ้าปากร้องคนตัวโตประกบจูบพร้อมกับขยี้มือตัวเองตรงจุดเสียวให้เรือนร่างบางสั่นสะท้านเสียงครางในลำคอและสะโพกที่ส่ายไปมามือน้อยจับไหล่ของสามีเอาไว้

  • พันธะลวงสามีแสนเลว    EP 47 หัวใจที่ลังเล

    บทที่ 47หลินหลินมาหาพ่อของธารามซึ่งเธอได้ฟังเรื่องราวจากเขาหลายๆ อย่างได้ฟังเรื่องราวของคุณพ่อที่ลำบากเพื่อเธอยิ่งทำให้หลินหลินนั้นสงสารพ่อตัวเอง พ่อของธารามพยายามขอโทษและอยากให้คุณหนูนั้นให้โอกาสลูกชายเขาสักครั้งด้วยความเข้าใจผิดธารามจึงโกรธและอยากแก้แค้นความผิดทั้งหมดเกิดขึ้นจากยศน้องชายต่างสายเลือดกับแม่เลี้ยงของเดชาที่อยากได้ทุกอย่างที่เป็นของพ่อหลินหลินพร้อมกับตั้งใจใส่ร้ายเพื่อให้ธารามโกรธเกลียดเดชาพ่อของหลินหลิน"คุณหนูครับให้ผมคุกเข่ากับคุณหนูก็ได้ แต่ขอร้องคุณหนูอย่าทิ้งมันเลยนะ ผมรู้ว่าลูกชายของผมรักคุณหนูมาก มันหลงผิดคิดชั่วกับคุณหนูผมอยากจะฆ่ามันจริงๆ ความผิดทั้งหมดคงเป็นเพราะผมถ้าผมฟื้นเร็วกว่านี้ทุกอย่างมันคงไม่เป็นแบบนี้"หลินหลินมองหน้าพ่อของธารามก่อนที่จะเอื้อมมือไปจับมือของท่าน"อดีตที่มันผ่านมาแล้วช่างมันเถอะค่ะ คุณดูแลตัวเองรักษาตัวให้หายและกลับไปเริ่มต้นชีวิตใหม่นะ หลินไม่เอาอะไรเลยค่ะ ขอแค่ได้อยู่กับลูกและชีวิตที่มีความสุขก็พอแล้ว""ชีวิตที่มีความสุขของคุณหนูคือการไม่มีมันใช่ไหม"หลินหลินเธอเงียบไม่กล้าสู้หน้าพ่อของธารามหลังจากที่ถูกพ่อธารามนั้นเอ่ยถามชีวิตที่มี

  • พันธะลวงสามีแสนเลว    EP 46 ความจำในวัยเด็ก

    บทที่ 46หลินหลินเธอมาที่สถานสงเคราะห์เด็กกำพร้าที่อยู่ใกล้บ้านของตัวเองตามที่คุณพ่อของธารามพูดและเล่าเรื่องในวัยเด็กของเธอให้ฟังสถานที่แห่งนี้ทำไมถึงช่างคุ้นเคยเหมือนกับเคยเล่นและอยู่ที่นี่มาก่อนยิ่งสนามเด็กเล่นตรงนั้นมีสไลเดอร์เหมือนกับที่พ่อของเขาพูดยิ่งทำให้หลินหลินเธอปวดหัวจนต้องยกมือกุม"ขอโทษนะคะ เป็นอะไรหรือเปล่า" ผู้หญิงวัยกลางคนใบหน้าสวยสวมใส่ชุดเรียบร้อยเดินเข้ามาจับแขนของหลินหลิน"สวัสดีค่ะ""สวัสดีค่ะ ดิฉันครูมะปรางเป็นครูสอนอยู่ที่นี่มาเกือบสามสิบปีแล้วมีอะไรปรึกษาหรือว่าต้องการให้ช่วยเหลืออะไรบอกได้นะคะ""ครูสอนที่นี่มาสามสิบปีแล้วเหรอคะ" ครูมะปรางพยักหน้าให้กับหลินหลิน"ครูรู้จักเด็กผู้หญิงที่ชื่อหลินหลินลูกของคุณเดชาที่เคยมาเล่นสถานสงเคราะห์นี้ไหมคะ"ครูมะปรางขมวดคิ้วจ้องมองหน้าของหลินหลินและทำให้เขาจำเธอได้ ครูมะปรางจับช่วงไหล่ของหลินหลินเปิดเสื้อดูซึ่งมีรอยแผลเป็นจริงๆ"หนูคือหลินหลินใช่ไหม" เขารีบพุ่งตัวกอดหลินหลินเอาไว้ทั้งดีใจและตกใจจนน้ำตาไหล ครูมะปรางร้องไห้สะอื้นครูมะปรางพาหลินหลินมานั่งไถ่ถามหลายอย่างและหลินหลินก็ได้รู้ว่าตัวเองนั้นมาเล่นที่นี่อย่างที่พ่อขอ

  • พันธะลวงสามีแสนเลว    EP 45 ความทรงจำที่หายไป

    บทที่ 45หมอคิมโทรหาหลินหลินบอกว่าธารามป่วยอยู่ที่โรงพยาบาล ให้หลินหลินมาดูอาการด้วยที่ธารามไม่ยอมกินอะไรไม่ทานอะไรไม่รักษาตัว ดูเหมือนว่าหมอคิมก็อยากให้หลินหลินสมหวังอยากให้คนที่ตัวเองรักมีความสุขกลับไปมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบหลินหลินเธอตกใจในตอนแรกเธอจะไม่มาที่โรงพยาบาล แต่หมอคิมขอให้มาเพราะไม่มีใครดูแลธาราม เธอชั่งใจอยู่พักใหญ่จนกระทั่งยอมมาที่โรงพยาบาลกับลูก"ทำไมต้องตามหลินมาค่ะพี่หมอ เขาจะเป็นจะตายยังไงก็เรื่องของเขาสิ" ปากบอกไม่อยากมาแต่ก็แอบชะเง้อมองหา หมอคิมได้เพียงแต่มองหลินหลินและแอบยิ้ม"น้องณธีครับมาหาลุงหมอเร็ว เดี๋ยวลุงหมอพาไปเล่นของเล่นที่ห้องของลุงหมอนะ ให้หม่ามี๊ไปดูป๊าก่อน" หมอคิมอยากเปิดโอกาสให้กับธารามและหลินหลินได้อยู่ด้วยกันสองคน เขาจึงจะพาน้องณธีไปที่ห้องทำงานตัวเอง"ที่รักขา อุ๊ย...นี่มันอะไรกันคะที่รักกำลังจะหมั้นอยู่แล้วนะ ทำไมถึงมาอุ้มเด็กคนนี้หรือว่านี่เป็นชู้ของที่รักไม่ยอมนะคะ หนูไม่ยอม หน้าด้านเหรอรู้ทั้งรู้ว่าเขามีคู่หมั้นอยู่แล้วยังพาลูกมายุ่งเกี่ยวอีก" เสียงแว๊ดๆ ของผู้หญิงตรงหน้าซึ่งทำให้หมอคิมนั้นไม่พอใจ เธอแต่งตัวไม่ต่างจากเด็กสก๊อยที่ซ้อนท้ายมอเต

  • พันธะลวงสามีแสนเลว   EP : 44 สำนึกผิด

    บทที่ 44 ธารามเดินออกมาจากบ้านของหลินหลินเขาหยุดชะงักเพราะว่ามีคนเดินเข้ามานั่นคือลูกน้องคนสนิทของหลินหลินที่เคยเป็นลูกน้องตัวเอง สายตาของธารามที่มองเขาไม่ได้โกรธแต่อยากจะขอบคุณมากกว่า"คุณมองหน้าผมแบบนี้คงจะเกลียดผมสินะ ผมขอโทษด้วยแล้วกันในสิ่งที่ผมทำไม่ดีกับคุณ แต่ผมแค่อยากปกป้องคุณหนู" ธารามสูดลมหายใจและขยับเข้าไปใกล้ๆ ลูกน้องคนสนิทของหลินหลินเขายกมือตบไหล่ลูกน้องและยิ้มให้"ฉันขอบคุณนายต่างหากไม่ใช่โกรธและเกลียด ขอบคุณนะที่คอยอยู่เคียงข้างหลินหลิน ฉันมันโง่เองแหละที่เชื่อคนอื่น ฉันมันโง่เองที่จมปลักอยู่กับความแค้น ถ้าฉันลืมในสิ่งพวกนั้นและไม่ควรกลับมาแก้แค้นป่านนี้ฉันคงมีความสุขไปแล้ว" "แล้วทำไมนายถึงจะมีความสุขไม่ได้ล่ะ" ในช่วงตอนนั้นทั้งสองคนได้เพียงแต่มองหน้ากันส่วนธารามดึงมือออกจากไหล่ของลูกน้องคนสนิทของหลินหลินเตรียมที่จะเดินออกมา แต่หยุดชะงักเมื่อลูกน้องของหลินหลินเอ่ยเรียกตัวเองว่านายเหมือนเดิม ธารามหันกลับไปมองคนที่เอ่ยเรียกตัวเองว่าเจ้านาย"ผมขอโทษนะครับ ที่ผมทำไม่ดีกับคุณเคยว่าเคยด่าเคยหักหลังแต่ในสิ่งที่ผมทำก็เพราะว่าคุณหนูผมอยากให้คุณหนูหลุดพ้นจากความแค้นหลุดพ้นจากค

  • พันธะลวงสามีแสนเลว   EP : 29 ธาตุแท้ที่แสดงออกมา /

    บทที่ 29"ก๊อกๆๆ ธารามละสายตาออกจากหลินหลินเมื่อมีคนเคาะประตูหน้าห้อง ประตูนั้นเปิดเข้ามาเมื่อทั้งสองคนหันไปมองซึ่งเป็นนิตาเธอเดินเข้ามาพร้อมกับขันธ์ห้ามีเทียนและดอกไม้ในพาน นิตาจะมาไม้ไหนอีกเธอคงมาสร้างภาพเพราะว่าคนรักของเธออยู่ที่นี่ด้วย แค่ในแววตาของนิตาที่ดูใสซื่อเธอก็ไม่เช

  • พันธะลวงสามีแสนเลว    EP : 28 ยอมเพื่อลูก

    บทที่ 28 ธารามจัดการธุระเสร็จกลับไปดูลูกที่บ้านและให้พี่เลี้ยงดูแล อีกทั้งให้พี่เลี้ยงนั้นขนของนิตาออกมาวางไว้หน้าบ้านสั่งให้ลูกน้องหลายคนเฝ้าเอาไว้ไม่ให้นิตาเข้ามาในบ้านอีก ไม่คิดว่านิตานั้นจะอยู่ที่โรงพยาบาลเมื่อธารามเดินเข้ามาโรงพยาบาลเพื่อมาหาหลินหลินที่ห้องเขาต้องหยุดชะงักเพราะนิตาก็อยู่ที่นี

  • พันธะลวงสามีแสนเลว   EP : 26 นาทีชีวิตของหลิน

    บทที่ 26 ธารามออกไปจากบ้านตอนเช้าเพื่อที่จะเอาเอกสารไปให้กับนายทุน แต่เขานั้นลืมเอกสารหลังจากที่เขารีบออกไปจนลืมเอกสาร เขานั่งรถมาได้ครึ่งทางจึงนึกขึ้นได้ว่าต้องกลับมาเอาเอกสารสำคัญนี้จึงให้ลูกน้องคนขับรถวนรถกลับมาที่บ้านแต่พอมาถึงทำไมบ้านถึงเงียบแปลกๆ ด้านล่างไม่มีใครอยู่เลย&

  • พันธะลวงสามีแสนเลว   EP : 25 ความทรมานของหลินหลิน

    บทที่ 25เรือนร่างบางขยับในช่วงตอนเช้าเธอลืมตาตื่นขึ้นรู้สึกถึงความอบอุ่นที่เคยผ่านมาในช่วงตลอดระยะเวลาสี่ปี ผู้ชายคนที่กอดเธออยู่นั้นยังคงเป็นเขา เมื่อคืนหลังจากที่เกิดเรื่องขึ้นเขาไม่ได้อยู่กับผู้หญิงคนนั้นแต่เขาเลือกที่จะมาอยู่กับเธอมือน้อยประกบจับใบหน้าหนาเบาๆ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status