นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]

เย็นวันนั้น.."มันออกไปอีกแล้วเหรอ""ค่ะ""ไอ้นี่ชักจะเหลวไหล วันหยุดทั้งทีแทนที่จะใช้เวลาอยู่บ้านให้มากๆ เช้าสายบ่ายเย็นเห็นออกไปแต่ข้างนอก"ไม่อยู่บ้านน่ะดีแล้ว เธอก็ไม่อยากเห็นหน้าเขาเหมือนกันแหละ"ถ้างั้นเราก็ทานข้าวกัน""ค่ะ"เช้าวันจันทร์.."หนูยังไม่เตรียมตัวเข้าบริษัทเหรอ" เปิดประตูออกมาจากห้องนอน ก็เห็นลูกสะใภ้กำลังจะกลับเข้าห้อง สงสัยว่าเพิ่งจะลงไปช่วยงานครัวมา"คือ.." ไม่เห็นเขาบอกอะไรเลย มีแต่พ่อของเขาพูดอยู่คนเดียว ถ้าเธอไปจะไม่เป็นตัวตลกหรือไง"พ่อนั่นแหละครับ วันนี้มีประชุมผู้ถือหุ้นไม่ใช่เหรอ" ได้ยินเสียงพ่อพูดอยู่หน้าห้องเลยเปิดประตูออกมา"อ้าว ไม่ได้นอนห้องเดียวกันเหรอ" ถึงแม้ทั้งสองยังไม่แต่งงานกันแต่ผู้ใหญ่ก็อนุญาตให้ใช้ชีวิตร่วมกันไปก่อน"เมื่อคืนผมกลับดึกครับไม่อยากกวน ผมเข้าบริษัทก่อนนะครับ""แล้วน้องล่ะ""เดี๋ยวจะให้คนรถไปส่งอีกที""ถ้างั้นหนูก็เข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ แล้วเจอกันที่บริษัทนะ""ค่ะ" ไอรีสก็ไม่เข้าใจเหมือนกันทำไมต้องให้เธอเข้าบริษัทด้วย สงสัยมันคงเกี่ยวกับการลงทุนร่วมกันระหว่างบริษัทของพ่อเธอด้วยมั้ง[บริษัทดำรงฤทธิ์] บริษัทนี้ทำเกี่ยวกับอสังหาริ

"ว่าแต่พี่ชื่ออะไรคะฉันยังไม่รู้จักชื่อพี่เลย""พี่ชื่อสิธาจ้ะ แล้วเราล่ะชื่ออะไร""ไอรีสค่ะ""ชื่อเพราะหน้าตาก็สะสวย ถ้าเราแต่งตัวดีๆ ถอดแว่นตานี่ออก พี่ว่าแมวมองคงชวนเข้าวงการแน่เลย"ไอรีสได้แต่ยิ้มบางๆ ให้กับเพื่อนใหม่ จริงๆ ในชีวิตประจำวันเธอก็ไม่ได้ใส่แว่นตาหรอก แต่เรื่องแต่งตัวเธอชอบแต่งตัวง่ายๆ บางวันกางเกงขาสั้นเสื้อยืดก็อยู่ได้ทั้งวันแล้วพ่อเคยจ้างคนมาปรับลุคใหม่ของเธอ เพราะเวลาอยู่บ้านเธอกลมกลืนกับแม่บ้านมาก จนคนดูไม่ออกว่าคนไหนคุณหนูคนไหนแม่บ้าน"แม่สีทาบ้าน เลขาผู้จัดการตามกาแฟแล้ว" เสียงเดิมตะโกนเข้ามาในห้องเครื่องดื่ม พอได้ยินชื่อที่คนข้างนอกเรียกไอรีสก็อดหันมามองดูแม่บ้านประจำชั้นผู้บริหารไม่ได้ พี่เขาชื่อสิธาไม่ใช่เหรอทำไมเรียกสีทาบ้านล่ะ"ตายแล้วมัวแต่คุยกันลืมกาแฟผู้จัดการเลย ห้องผู้จัดการอยู่ถัดจากห้องท่านรองไปนะ"ไอรีสเก็บความสงสัยไว้ก่อน เพราะเธอต้องรีบเอากาแฟไปเสิร์ฟเจ้าใหญ่นายโต"กาแฟของผู้จัดการค่ะ""เราเป็นพนักงานใหม่เหรอ" เลขาหน้าห้องของผู้จัดการเห็นว่าเธอไม่คุ้นหน้าเลย"ใช่ค่ะ""เอาเข้าไปบริการผู้จัดการเลย"ก๊อกๆ "กาแฟมาแล้วค่ะ""เข้ามา"หลังจากที่ได้รับอนุ

เที่ยงวันนั้น..ก๊อกๆ "ไปทานข้าวกันเถอะค่ะ" พนักงานที่ทำงานอยู่ชั้นผู้บริหารเห็นกันจนชินตาแล้ว เลยไม่ค่อยสนใจเหตุการณ์นี้มากนัก เหตุการณ์ที่ว่าก็คือผู้จัดการทั่วไปจะมาชวนท่านรองประธานออกไปทานข้าวเที่ยงด้วยกันแต่คนที่ไม่ชินตาก็คือไอรีส เพราะเสียงเคาะประตูและเสียงชวนไปทานข้าวมันดังกึกก้องมาจนถึงโต๊ะทำงานของเธอ ตอนนี้ไอรีสได้รับตำแหน่งเป็นผู้ช่วยทั่วไป ผู้ช่วยทั่วไปหมายถึงช่วยทุกคนที่ต้องการให้เธอช่วยแม้แต่แม่บ้านทีแรกธันวาผู้จัดการฝ่ายการตลาดขอตัวเธอไปเป็นผู้ช่วยแต่ก็ถูกปฏิเสธโดยนรสิงห์ และเขาก็ได้มอบหมายตำแหน่งนี้ให้เธอทำโดยตรงนั่นคือเป็นผู้ช่วยของทุกคน ที่เขาไม่ปล่อยให้เธอไปกับธันวาถ้าพ่อรู้มีหวังเล่นงานเขาแน่"วันนี้ผมงานเยอะออกไปไม่ได้ เดี๋ยวผมจะให้.." ขณะเดียวกันนั้นสายตาเขาก็มองไปเห็นคนที่เขาเพิ่งให้ตำแหน่งใหม่ๆ"จะให้อะไรคะ" อัญญามองตามสายตานรสิงห์ออกไป เพราะตอนที่เธอเข้ามาประตูห้องไม่ได้ปิด"ให้ผู้ช่วยทั่วไปไปจัดหามาให้""ผู้ช่วยทั่วไปหรือคะ?" อัญญายังไม่รู้ว่ามีตำแหน่งนี้ด้วย บนชั้นนี้มีผู้ช่วยหลายตำแหน่ง แต่ยังไม่เคยได้ยินผู้ช่วยทั่วไปเลย"เธอ" อิ่มเอมที่นั่งอยู่หน้าห้องได้ย

เขาจะมองอะไรเรานักหนา ตอนที่เธอเล่านิทานจนจบเรื่อง สายตาของท่านรองประธานเอาแต่จับจ้องมาที่เธอ จนตอนนี้เขายังไม่ละสายตาไปจากใบหน้าของเธอเลย"สิงห์คะ" เห็นสายตาของทั้งสองมองกันอัญญาก็รีบขัดจังหวะ​ "ฉันอยากให้คุณตรวจสอบให้ดีก่อน อย่าเพิ่งเชื่อคำพูดของพนักงานใหม่ เพราะเราก็ไม่รู้ว่าเป็นเธอเองหรือเปล่าที่เป็นหนอนบ่อนไส้""เชิญตรวจสอบเลยค่ะ ถ้าข้อมูลฉันหายากคุณถามจากท่านรองประธานได้เลยนะคะ" นอกจากจะไม่กลัวแล้วเธอยังท้าทายอีกผู้หญิงคนนี้ตอนอยู่บ้านกับอยู่ที่ทำงานคนละแบบกันเลย เธอเป็นคนที่มีสองบุคลิกหรือเปล่า ..เขาไม่ได้สงสัยเธอเรื่องข้อมูลที่หลุดออกไปเลย แต่เขาสงสัยว่าเธอเป็นคนยังไงกันแน่"เธอหมายความว่ายังไง ทำไมข้อมูลของเธอต้องถามจากท่านรองด้วย""ก็ไม่รู้สิคะ พวกคุณยังอยากจะสอบสวนอะไรฉันอีกไหม""ออกไปก่อน" ได้ยินคำพูดประโยคนี้อิ่มเอมลุกก่อนใครเพื่อนเลย เพราะไม่อยากจะนั่งอยู่ในห้องนี้อีกแล้ว ..แต่ก็ถูกขวางไว้โดยหน่วยรักษาความปลอดภัย"คนอื่นออกไปได้ยกเว้นเธอ""ท่านรองค่ะอิ่มทำงานกับท่านรองมาก็หลายปีแล้ว อิ่มไม่เคยทำเรื่องแบบนี้เลย""ถ้าทำไม่ได้ทำไมไม่บอก" หลังจากที่ทุกคนไปแล้วเขาถึงได้หันมา

ตอนที่ได้ยินพ่อกับลูกคุยกันนรสิงห์เอื้อมไปหยิบแก้วไวน์มาดื่ม เหมือนว่าไม่ได้สนใจกับคำพูดพวกนั้น ไอรีสที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็อดมองเขาไม่ได้ เขาต้องแอบสงสัยเรื่องนี้แน่ แต่ก็ช่างสิเปลี่ยนตัวคู่หมั้นไปเลยได้ยิ่งดี"อย่าสนใจคำพูดไอด้าลูกสาวคนเล็กผมเลยนะครับ แกเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ""ใช่ค่ะเพราะไอด้าไปต่างประเทศนี่แหละถึงได้มีคนมาสวมรอย""ที่หนูไอด้าพูดหมายความว่ายังไงหรือ" เด็กพูดมาขนาดนี้จะไม่ถามก็คงไม่ได้ อิทธิฤทธิ์เลยถามดู"คือเรื่องมันเป็นอย่างนี้ค่ะ""ไอด้า! ตามพ่อออกมานี่ก่อน" อดิเรกลากตัวลูกสาวออกมาคุยกันด้านนอก "เราเองไม่ใช่เหรอที่หัวเด็ดตีนขาดยังไงก็ไม่ยอมหมั้น""ก็ไอด้าไม่รู้นี่คะว่าเขาจะหล่อขนาดนี้""แต่มันสายไปแล้ว จำวันที่เราหนีตามไอ้หมอนั่นไปได้ไหม""ไอด้าก็กลับมาแล้วนี่ไงคะ แถมเลิกกับผู้ชายคนนั้นแล้วด้วย""พ่อก็บอกแล้วไงว่ามันสายไปแล้ว เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้อีกแล้ว""ทำไมจะเปลี่ยนแปลงไม่ได้ล่ะคะ วันนี้ไม่ใช่หรือคะที่เป็นวันฉลองการหมั้น พ่อก็บอกไปเลยสิว่าคู่หมั้นของคุณสิงห์คือไอด้า""ลูกรู้ไหมว่าคุณอิทธิฤทธิ์เป็นใคร คิดจะเปลี่ยนตัวเจ้าสาวก็เปลี่ยนได้ง่ายๆ งั้นหรือ""ยังไงไอด้า