Masukสามปีต่อมา ทั้งคู่ได้แต่งงานกัน งานแต่งของทั้งคู่ห่างกับงานแต่งของเฌอรีนกับวิคเตอร์ไม่กี่เดือน เจเจกับอบิเกลตัดสินใจที่จะมีลูกทันทีหลังแต่งงาน ทั้งคู่ไปปรึกษาคุณหมอเผื่อทำกีฟ เพราะเจเจเขาอยากได้ลูกชาย ขอสองคนมาเลยฝาแฝด อบิเกลตามใจเขา “พี่เจเจคะ เป็นยังไงบ้าง” อบิเกลลูบหลังให้สามี เขาคลื่นใส่อาเจ
“ที่รัก....พี่ก็เสียว แน่นจนจะเสร็จ” มือใหญ่รวบเรียวขาสวยยกขึ้นพาดบ่าทั้งสองข้าง จากนั้นจึงออกแรงกระแทกกระทั้นเข้าหาร่างเล็กอย่างสุดกำลัง “พี่เจ แรงจังค่ะ...เสียว” “ที่รักชอบไหม” “อื้อ..เสียว ชอบ..ค่ะ” เซ็กส์ของเขามันสุดยอดจริงๆ ทั้งเสียวทั้งจุกปะปนกันแต่เธอชอบและติดใจเขามากๆ ด้วย “พี่เจเกลเ
เกลวางสายจากมี้ลงจากรถ เดินตามเจเจกับป๋าไป เขายืนคุยอยู่กับป๋าแล้วก็โฟร์แมน เธอเดินเข้าไปใกล้ๆ เจเจหันมามองเธอนิดหนึ่ง “ไม่รอที่รถละ” ป๋ามองสองคนแล้วอมยิ้มเดินไปสูบบุหรี่ “เกลอยากลงมาดูนิดหนึ่งค่ะ พี่จะเสร็จรึยัง” “ยังเลย พี่เสร็จช้าเกลก็รู้” เขาพูดหยอกล้อเธอแบบนี้ตลอดเวลาอยู่กันสองคน อบิเกล
“ทำไมอ่ะ” “เฌอรีนอยากเที่ยวก่อน” “งั้นให้เลโอมีก่อน ให้ลูกมันเป็นพี่โตสุด เพราะลูกเลโอน่าจะมีสติควบคุมน้องๆ ได้ แล้วก็พี่ต่อเลย ของพี่ต้องมีลูกแฝดไปเลยชายคู่” เจเจพูด “ทำไงวะพี่เจ ทำได้เลยเหรอวะ มีลูกแฝดซะด้วย” “อย่าให้พี่ต้องสอนไอ้น้องเรื่องนี้” “ต้องสอนแล้วแหละพี่เจ ทำลูกแฝดใครมันจะไปทำเป็นวะ
@บ้านพี่เจเจ “คุณมาดาครับ พาลูกสะใภ้มาหาครับ” เจเจพูดเล่นกับคุณแม่ “สวัสดีค่ะคุณแม่” “หนูเกลมานั่งสิลูก” คุณแม่ทักทายว่าที่ลูกสะใภ้ยิ้มแย้ม อย่างรู้สึกเอ็นดูแฟนของลูกชาย “คุณพ่อไปไหนครับ” “พ่อเราเคยอยู่บ้านด้วยเหรอ กลับดึกดื่นโน้นแหละ” “อันนี้ฟ้องใช่ไหมครับ” “ใช่แม่ฟ้อง จัดการพ่อเราให้แม่
“ก็ได้ค่อยไปทำบนเตียง” มือหนาขยำบีบหน้าอกเธออย่างมันเขี้ยว ก่อนที่มืออีกข้างจะรั้งลำคอขาวสวยจนแผ่นหลังของเธอแนบชิดกับอกแกร่ง ป้อนจูบดูดดื่มจนคนตัวเล็กแทบสำลัก “พี่เจแกล้งทำไมค่ะ” เธอหันมาประจันหน้ากับเขาสองแขนเรียวยกขึ้นคล้องคอแกร่งเอาไว้ตั้งใจเอาหน้าอกอวบไปแนบชิดใบหน้าหล่อๆ ของคนตัวโต เขามองสบ
“เจ้าเอยคืนนี้ทางสะดวกแล้ว เด็กๆ กลับกันหมดแล้ว” พายุยิ้มยักคิ้วให้เธอ “มาช่วยเอยเก็บของล้างจานก่อนไหมคะ” “ช่วยแล้วคืนนี้อย่าลืมรางวัลพี่ล่ะ” “ได้สิคะ” เขาเดินมากอดคนตัวเล็กทางด้านหลัง จูบไซซ์ซอกคอฉันไม่หยุด “พี่พายุพอก่อนค่ะ” “ทำไมเสียวแล้วเหรอ” “เอยล้างจานอยู่ ช่วยเก็บของก่อนไหมคะ” “ได้
“เรื่องเมื่อวาน เจ้าเอยโกรธพี่ใช่ไหม” เจ้าเอยพยักหน้า “พี่ขอโทษนะ ที่ทำทุกอย่างช้าไปหมด จริงๆ แล้วพี่คิดเรื่องนี้อยู่เหมือนกันไม่ใช่ไม่คิดอะไรเลย พี่แค่รอให้นานะเขาพูดกับพี่ตรงๆ พี่ไม่อยากเป็นคนเริ่มพูดกับเขา เพราะมันดูทำร้ายจิตใจเขาเกินไปเพราะตอนนี้เขาก็เพิ่งเจอเรื่องแย่ๆ มา” “แต่เมื่อวานพี่คุ
พายุหัวเราะ “ใครใช่ให้เราน่าเอาล่ะ” พูดเสร็จ เขาใช่มือมาล็อกท้ายทอยเล็กไว้แน่น จากนั้นก็ประกบปากจูบลงมาอย่างรวดเร็ว เธอจูบตอบเขากับรสจูบแสนหวานที่คุ้นเคย ฝ่ามือใหญ่ลูบไล้ไปทั่วร่างบางนุ่มนิ่ม ทำเอาขนอ่อนฉันลุกซู่ไปทั้งตัว “อื้อ” คนตัวเล็กครางเสียงกระเส่า “วันนี้เอยจะได้นักร้องเหรอคะ” “เดี๋ยวได้
“พี่พายุคะ” ฉันกอดเขาหอมแก้มเขาเอาใจ “พี่จะไปนอนหน่อยง่วง เจ้าเอยจะนอนด้วยไหม” “นอนด้วยค่ะเอยอยากกอดพี่” “ดีมาสิ พี่อยากนอนจับนมอยู่พอดีเลย” เจ้าเอยย่นจมูกใส่เขา พายุพาเธอมาที่เตียง เจ้าเอยนอนกอดเขา “พี่หลับสักสองชั่วโมงนะ ปลุกพี่ด้วยล่ะ” “ได้ค่ะ” 18.30 น. “พี่พายุคะ ตื่นได้แล้วค่ะ” “อืม”







