Share

Chapter 77

last update Last Updated: 2026-01-25 04:08:03

Chapter 77

ห้าวันต่อมา

รถเก๋งของวรนุชขับเข้ามาตามเส้นทางเข้าไร่เพลิงพยัคฆ์ สถานที่ที่นางตั้งใจมา ไม่ได้กล่าวอ้างว่าจะไปเยี่ยมญาติที่ลำปางดังเช่นที่ว่าไว้กับนภาและเอมอร สองสาวผู้มีความสงสัยไม่มีหยุดหย่อน

“แม่นึกยังไงถึงได้จะไปหาวุ้นที่ไร่พ่อเลี้ยง แม่บอกฉันสองคนเองไม่ใช่เหรอว่า พ่อเลี้ยงไม่ชอบให้ใครไปยุ่งวุ่นวาย พอถึงเวลาค่อยว่ากัน” นภาถามวรนุชอย่างสงสัย เมื่อรู้ว่าวรนุชจะเดินทางไปหาธันย์ณิชาที่ไร่เพลิงพยัคฆ์

“ก็ไม่ได้ตั้งใจจะไปหาเสียทีเดียว ฉันจะไปลำปางไปเยี่ยมญาติก็เลยกะว่าจะไปหาวุ้น” วรนุชตอบเสียงเรียบ “แกจะมาสงสัยอะไรนักหนา แค่ฉันจะไปเยี่ยมวุ้นแค่นี้ แกสองตัวทำเป็นเรื่องใหญ่เรื่องโตไปได้”

“แหมแม่ ฉันกับอรก็แค่สงสัย ปกติแม่เข้มงวดเรื่องคำเชิญจะตายไป ถ้าไม่มีคำเชิญจากเจ้าของบ้านยากที่แม่จะไปหา แต่ไหงคราวนี้ถึงคิดจะแหวกกฎ”

“แกสองตัวอย่าลืมสิว่า คราวนี้ไม่เหมือนกันเพราะฉันเป็นว่าที่แม่ยาย ว่าที่ลูกเขยไม่มีทางว่าฉันแน่นอน” วรนุชยกอีกเหตุผลหนึ่งมาอ้าง

“ฉันสองคนไปด้วยได้ไหม ฉันคิดถึงวุ้น อยากเจอวุ้น” นภารีบขอไปด้วย

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • พิศวาสทาสคนเถื่อน   Chapter 78

    Chapter 78มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย เมื่อผู้มาเยือนขอนอนพักผ่อนและจะรับประทานอาหารเย็นพร้อมกับเจ้าของบ้าน ซึ่งธันย์ณิชาก็ไม่ขัดความประสงค์ เธอปล่อยให้ทั้งสามพักผ่อนให้เต็มที่ ก่อนจะมารวมตัวกันอีกครั้งในเวลาหกโมงครึ่ง ภายในห้องรับประทานอาหารที่จัดเตรียมไว้ด้านใน“โอ้โห อาหารเยอะจังจะกินหมดหรือเปล่าเนี่ย”นภามองอาหารหลายอย่างแล้วน้ำลายสอ เพราะนานมากแล้วที่ไม่ได้กินอาหารฝีมือธันย์ณิชา“มันก็ต้องเยอะสิคะพี่นภา จานนี้ก็ของโปรดแม่ จานนี้ก็ของโปรดพี่เพลิง ส่วนจานนั้นก็กับข้าวที่พี่นภาชอบ ส่วนจานนั้นอาหารจานโปรดของพี่อร แล้วอีกสามจานคืออาหารที่วุ้นตั้งใจทำให้ทุกคนทานค่ะ” แม่ครัวสาวแจกแจงอาหารที่มีมากกว่าทุกวัน เพราะแต่ละอย่างคือกับข้าวจานโปรดของคนนั่งร่วมโต๊ะ เธอจึงเอาใจทุกคนอย่างเท่าเทียม“ถ้ากินไม่หมดก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวให้มะยมเอาไปแจกคนงานก็ได้” เจ้าของบ้านเอ่ยบอก“ไม่ได้เจอพ่อเลี้ยงตั้งนาน ดูเหมือนพ่อเลี้ยงจะอ้วนขึ้นนะคะ” เอมอรแซว“จะไม่ให้อ้วนได้ยังไงล่ะยายอร ก็มีแม่ครัวหัวป่าก์คอยทำกับข้าวทั้งเช้ากลางวันเย็นอย่างนี้ เป็นฉัน ฉันก็ต้องน้ำหนักขึ้น จริงไหมคะพ่อเลี้ยง” นภาพูดราวกับตาเห็น“ใช่ค

  • พิศวาสทาสคนเถื่อน   Chapter 77

    Chapter 77ห้าวันต่อมา รถเก๋งของวรนุชขับเข้ามาตามเส้นทางเข้าไร่เพลิงพยัคฆ์ สถานที่ที่นางตั้งใจมา ไม่ได้กล่าวอ้างว่าจะไปเยี่ยมญาติที่ลำปางดังเช่นที่ว่าไว้กับนภาและเอมอร สองสาวผู้มีความสงสัยไม่มีหยุดหย่อน“แม่นึกยังไงถึงได้จะไปหาวุ้นที่ไร่พ่อเลี้ยง แม่บอกฉันสองคนเองไม่ใช่เหรอว่า พ่อเลี้ยงไม่ชอบให้ใครไปยุ่งวุ่นวาย พอถึงเวลาค่อยว่ากัน” นภาถามวรนุชอย่างสงสัย เมื่อรู้ว่าวรนุชจะเดินทางไปหาธันย์ณิชาที่ไร่เพลิงพยัคฆ์ “ก็ไม่ได้ตั้งใจจะไปหาเสียทีเดียว ฉันจะไปลำปางไปเยี่ยมญาติก็เลยกะว่าจะไปหาวุ้น” วรนุชตอบเสียงเรียบ “แกจะมาสงสัยอะไรนักหนา แค่ฉันจะไปเยี่ยมวุ้นแค่นี้ แกสองตัวทำเป็นเรื่องใหญ่เรื่องโตไปได้” “แหมแม่ ฉันกับอรก็แค่สงสัย ปกติแม่เข้มงวดเรื่องคำเชิญจะตายไป ถ้าไม่มีคำเชิญจากเจ้าของบ้านยากที่แม่จะไปหา แต่ไหงคราวนี้ถึงคิดจะแหวกกฎ” “แกสองตัวอย่าลืมสิว่า คราวนี้ไม่เหมือนกันเพราะฉันเป็นว่าที่แม่ยาย ว่าที่ลูกเขยไม่มีทางว่าฉันแน่นอน” วรนุชยกอีกเหตุผลหนึ่งมาอ้าง “ฉันสองคนไปด้วยได้ไหม ฉันคิดถึงวุ้น อยากเจอวุ้น” นภารีบขอไปด้วย

  • พิศวาสทาสคนเถื่อน   Chapter 76

    Chapter 76อากาศด้านนอกเย็นฉ่ำจากสายฝนที่ตกไม่ลืมหูลืมตา ลมกรรโชกแรงทำให้กิ่งไม้หลายกิ่งหักโค่น เสียงฟ้าร้องดังกระหึ่มที่มาพร้อมกับอสุนีบาตผ่าเปรี้ยงลงมาเป็นทาง บรรยากาศช่างเหมือนพายุกำลังโหมกระหน่ำ ไม่ต่างกับหัวใจของเพลิงตอนนี้ คล้ายกับว่ากำลังมีมรสุมลูกใหญ่ก่อตัว หัวใจเขาพลุ่งพล่าน ความหึงหวงท่วมท้น เมื่อรู้ว่า ธันย์ณิชาไปกับใครและทำอะไรอยู่ตอนนี้ย้อนกลับไปเมื่อหลายชั่วโมงก่อน ขณะที่เพลิงกำลังติดต่อขอซื้อที่ดินผืนใหญ่กับแม่เลี้ยงคำ แม่เลี้ยงชื่อดังแห่งเมืองเชียงราย ระหว่างนั้นมือถือของเขาก็ดังขึ้น เป็นเสียงข้อความเข้า แรกเริ่มเขายังไม่สนใจ จนกระทั่งการติดต่อซื้อขายเสร็จสิ้น เพลิงจึงมาเปิดดูข้อความภาพที่ส่งมา และเมื่อเห็นคนที่อยู่ในภาพ ความหึงก็แล่นพล่านในอก เพลิงรู้สึกเจ็บแปลบในดวงใจภาพที่ว่านั้นคือ ภาพของพิบูลย์โอบบ่าธันย์ณิชา กิริยาท่าทางเหมือนคนรักไม่มีผิด คนที่มีปมในใจเรื่องอดีตที่เมียมีชู้คิดไปทันทีว่า เธออาจนอกใจเขา ไม่ได้คิดไตร่ตรองถึงอุปนิสัยใจคอและคำสัญญาที่ให้ไว้ต่อกัน ยิ่งเขาโทรศัพท์หาเธอนับร้อยครั้ง แต่ไม่มีใครรับสาย ไม่เพียงแค่นั้น เพลิงยังโทรศัพท์ไปขอเบอร์พิบูลย์จากเ

  • พิศวาสทาสคนเถื่อน   Chapter 75

    Chapter 75 เวลาเกือบบ่ายโมงพิบูลย์ก้าวลงจากรถยนต์ที่เช่ามาจากตัวเมืองมาจอดหน้าบ้านของเพลิง การเดินทางมาของเขาในครั้งนี้ เพื่อมาขอบคุณพ่อเลี้ยงเพลิงที่ให้เกียรตินำผลิตภัณฑ์ของไร่เข้าไปขายในงานแสดงสินค้าที่เขาเป็นเจ้าของงาน “คุณเพลิงอยู่ไหม ฉันมาหาคุณเพลิง” ยังไม่ทันที่เขาจะก้าวเข้าไปในบ้าน มะยมที่กำลังทำความสะอาดบ้านอยู่ ได้ยินเสียงรถยนต์มาจอดหน้าบ้าน เธอจึงวางไม้กวาดแล้วเดินมายังต้นเสียง พอพิบูลย์เห็นหน้ามะยม เขาจึงรีบบอกเธอก่อน“พ่อเลี้ยงไม่อยู่เจ้า เข้าไปทำงานในไร่เจ้า” มะยมตอบพิบูลย์ยิ้มกับคำตอบ เพราะมันเข้าทางเขาพอดี “แล้วคุณวุ้นล่ะอยู่ไหม”“อยู่เจ้า อยู่บนห้อง กำลังแต่งตัวเข้าไปซื้อของในตลาดเจ้า”“ถ้าอย่างนั้นไปบอกคุณวุ้นนะว่า คุณอั๋นแวะเอาของมาให้พ่อเลี้ยง ให้คุณวุ้นลงมารับของแทนพ่อเลี้ยงด้วย”“เจ้า” มะยมพาซื่อ ทำตามคำสั่งของพิบูลย์ ส่วนคนสั่งได้เดินเข้ามานั่งในบ้าน รอคอยสาวสวยในดวงใจ ไม่สนใจว่า เจ้าของจะหวงเธอมากแค่ไหน ไม่นานเกินรอ คนที่พิบูลย์ต้องการพบก็ก้าวลงมาจากบันได“สวัสดีครับวุ้น” พิบูลย์ทักอีกฝ่าย“สวัสดีค่ะคุณอั๋น”แม้ว่าจะไม่ชอบหน้าอีกฝ่าย แต่ด้วย

  • พิศวาสทาสคนเถื่อน   Chapter 74

    Chapter 74“อืม...อย่างนั้นแหละ ดีมากๆ โอ้ว...อูว์”เขาผ่อนลมหายใจแรงๆ ออกมา เมื่อปากร้อนชื้นของธันย์ณิชาครอบครองความเป็นชาย ที่แม้ว่าจะกลืนเข้าไปไม่ได้ทั้งหมด เธอก็ใช้ปลายลิ้นเลียไล้ จากโคนสู่ปลายแล้วตวัดไปรอบๆ ทำให้เขาเสียวไปทั้งท่อนลำ กายหนาสั่นไม่ต่างกับยืนแช่เท้าในน้ำเย็น กระแสโลหิตคล้ายมีสายน้ำเชี่ยวกรากไหลเวียน ยิ่งเขาก้มมองดูปากน้อยๆ ค่อยๆ กลืนท่อนเนื้อชาย โดยมีลิ้นทำหน้าที่เลียไล้ส่วนปลาย ความเสียวกระสันก็มากตาม“โอ้ววววว...วุ้น...เสียวดีจัง...อ๊า...อูว์”ไรฟันคมสะอาดของเธอครูดเบาๆ ตามกายแกร่ง แล้วมาดูดเม้มแรงสลับเบาตรงส่วนปลาย ผลัดเปลี่ยนเป็นอ้าอมเข้าไปในปาก ขยับเข้าออกอย่างเป็นจังหวะ ก่อนจะใช้มือกอบกุมสิ่งนั้น รูดขึ้นรูดลงและทำเช่นเดิมอีกหลายรอบ เพลิงถึงกับแข้งขาสั่น ความกำหนัดไม่ต้องพูดถึง สูงลิบลิ่วทะลุเพดานความรู้สึก แทบจะถึงสวรรค์รำไร“พอแล้ว” เขาผลักศีรษะเล็กให้ออกห่างความเป็นบุรุษเพศ “ตาเธอครางบ้างแล้ว”ธันย์ณิชารู้หน้าที่ เอนกายลงบนโซฟา พาดขากับที่วางแขน ยิ้มยั่ว แลบลิ้นเลียริมฝีปากของตนและกระดิกนิ้วเรียกเขา“ยั่วเก่งจริงแม่สาวน้อย คอยดูเถอะจะทำให้ขาดใจเลย”เสียงเขาส

  • พิศวาสทาสคนเถื่อน   Chapter 73

    Chapter 73“คุยอะไรกันอยู่” เพลิงถามเสียงเข้ม“ก็ทักทายกันธรรมดา ฉันมาเข้าห้องน้ำแต่เห็นวุ้นยืนอยู่ตรงนี้ก็เลยเข้ามาทัก พอรู้ว่ามาคอยนาย ฉันก็เลยยืนคุยเป็นเพื่อน”พิบูลย์ได้ยินน้ำเสียงและเห็นสีหน้าของเพลิง ก็พอจะเดาออกว่า เพลิงคงหวงธันย์ณิชามาก ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะหากเขามีคนรักสวยหยาดเยิ้มเช่นนี้ก็คงต้องหวงแหนไม่ต่างกัน พิบูลย์รีบแก้ตัวในเรื่องที่ตรงกันข้ามกับความเป็นจริง“ขอบใจนะที่ยืนคุยเป็นเพื่อนเมียฉัน แต่ตอนนี้คงหมดหน้าที่นายแล้ว ฉันขอตัวก่อนนะ”เพลิงเดินโอบธันย์ณิชาให้ห่างจากจุดที่ยืนอยู่ทันที โดยมีสายตาของพิบูลย์มองตามสองร่างที่เดินไปยังงานแสดงสินค้าด้วยรอยยิ้มมีเลศนัย ซึ่งไม่มีใครรู้ว่า เขาคิดอะไรอยู่“ฉันไม่ชอบให้วุ้นคุยกับมัน” เพลิงเอ่ยเสียงเขียว“หึงเหรอคะ” ธันย์ณิชาพูดอย่างรู้เท่าทันอารมณ์เขาตอนนี้ เธอหยุดเดิน หันมามองหน้าเขา “วุ้นไม่รู้ว่า ในอดีตผู้หญิงที่ชื่อพิมฝากความเจ็บช้ำอะไรไว้ให้พี่เพลิง แล้ววุ้นก็ไม่อยากรู้ด้วย เพราะมันเป็นอดีตที่พูดไปก็กลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้ วุ้นอยากให้พี่เพลิงรู้ว่า ปัจจุบันและอนาคตวุ้นไม่มีวันเปลี่ยนใจไปรักใคร วุ้นรักและเป็นของพี่เพลิงคน

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status