Masukเรื่องนี้มีโซ่ แส้ กุญแจพร้อม เตรียมรับความฟินค่ะ เพลิง…ชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยปมในอดีต ความเจ็บปวดจากภรรยาที่หนีตามชู้ยังไม่เคยจืดจางในใจเขา จนจิตใจของพ่อเลี้ยงหนุ่มด้านชา ไม่เคยมองเห็นหญิงสาวคนใดมีค่ามากไปกว่า ดอกไม้ประดับเตียง พอดอมดมจนพอใจก็โยนทิ้ง จนกระทั่งมาเจอเธอ ธันย์ณิชา ดอกไม้ดอกสวยที่ไม่ได้มีดีแค่ความสาว เธอยังมีเสน่ห์ปลายจวักอันยอดเยี่ยม และนั่นทำให้ความคิดของเขาเปลี่ยนไปตลอดกาล “ฉันเตือนเธอแล้วนะว่าอย่าคิดไปร่านกับคนอื่น ฉันสนองให้เธอถึงอกถึงใจไม่พอหรือไง ถึงต้องไปนอนแบให้มันเอา เลวไม่มีสิ้นดี มักมากไม่รู้จักพอ” เสียงแข็งกระด้างห้วนจัดพูดจบ เสียงแส้ก็แหวกอากาศมากระทบกับที่นอนข้างกายเธอ ปลายแส้โดนผิวเนื้อนวลขาวจนเกิดรอยแดง “ฟิ้ว...โอ๊ย” ความเจ็บทำให้เธอร้องอุทาน เขยิบตัวออกห่างแส้เส้นนั้น แต่เธอจะหนีไปไหนพ้นเมื่อข้อมือทั้งสองข้างถูกพันธนาการไว้ด้วยกุญแจมือ “พราวไม่ได้ทำอย่างที่พ่อเลี้ยงคิดนะคะ พราวไม่ได้ไปนอนกับใคร ฮือ”
Lihat lebih banyakพิศวาสทาสหัวใจ Chapter 48ยุพาภัทรเกิดอาการทนไม่ไหว เลยจัดใส่สามีชุดเล็กๆ คนที่ถูกย้อนถึงกับเถียงไม่ออกเพราะเขาเคยมีประสบการณ์เรื่องแพ้ท้องแทนภรรยาจริงแล้วไม่มีตัวยาใดบรรเทาอาการที่เกิดขึ้นได้นอกจากจะหายไปเองซึ่งกว่าจะผ่านพ้นช่วงนั้นมาได้ก็ใช้เวลาหลายเดือน“คุณรีบไปหายาดม ยาหม่องมาหริดมหรือว่าจะละลายยาหอมมาให้กินก็ได้ เดี๋ยวจะตายก่อนจะได้เป็นพ่อคน ผมไม่อยากให้ลูกแก้วเป็นหม้ายด้วย”วิกรมกรายเป็นคนปากอย่างใจ ปากก็บอกว่าไม่สนใจแต่แท้จริงแล้วก็อดเป็นห่วงว่าที่ลูกเขยไม่ได้ ถึงสามีไม่บอกนางก็ตั้งใจจะไปจัดเตรียมยาหอมมาให้ว่าที่ลูกเขยทาน แล้วไม่ลืมที่จะนำยาดมหลอดใหม่มาพร้อมกันด้วย“อ้วก...อ้วก...อ้วก”อาการจะขย้อนอาหารที่อยู่ในท้องของริคคาร์โด้เกิดขึ้นอีกครั้ง ชายหนุ่มตัวโตลุกขึ้นยืนเพื่อที่จะไปอาเจียนในห้องน้ำ แต่ความที่ไม่มีแรงมากนักทำให้เขาเซ วิกรมที่นั่งอยู่บนโซฟาอีกตัวเห็นแล้วก็อดที่ลุกขึ้นมาประคองไม่ได้“แกนี่แพ้จริงอะไรจริงนะเนี่ย ไหวหรือเปล่า”วิกรมถามขณะที่ประคองร่างคนตัวโตไปยังห้องน้ำ ริคคาร์โด้ไม่ตอบเป็นคำพูดแต่เขาพยักหน้าเป็นคำตอบแทนเสียงอาเจียนที่ดังออกมาจากห้องน้ำไม่หยุด ทำให้ค
พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 47 ณ โรงพยาบาลกรุงเทพเมมเมอรัล อีกหนึ่งชั่วโมงต่อมาวิกรมกับยุพาภัทรพร้อมด้วยธนาวิชญ์ก็เดินทางมาถึงโรงพยาบาล หลังจากที่เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนริคคาร์โด้ได้โทรศัพท์ไปหายุพาภัทร บอกกล่าวถึงอาการของดานิตาแล้วยังบอกด้วยว่าเวลานี้เขานำตัวดานิตามาให้แพทย์ดูอาการ ความเป็นห่วงลูกสาวทำให้สองสามีภรรยารีบรุดมายังสถานพยาบาลแห่งนี้ทันที พอมาถึงห้องตรวจพิเศษของทางโรงพยาบาลก็พบว่า ดานิตานอนอยู่บนเตียงโดยมีร่างของริคคาร์โด้นั่งอยู่ข้างเตียง มือหนาจับมือนุ่มไว้ไม่ห่าง“ลูกแก้วของพ่อเป็นยังไงบ้างลูก” วิกรมเอ่ยถามลูกสาวทันทีที่เห็นหน้า“ลูกแก้วไม่เป็นอะไรแล้วค่ะคุณพ่อ ลูกแก้วแค่เป็นลมค่ะ” สีหน้าของดานิตาดีขึ้นมาหลังจากได้รับการปฐมพยาบาลเบื้องต้นจากพยาบาล“ทำไมถึงเป็นลมได้ล่ะลูก ปกติลูกแม่แข็งแรงไม่เคยเป็นลมมาก่อนเลย” ผู้เป็นแม่พูดขึ้นก่อนจะหันมาถามริคคาร์โด้ “ดานี่เป็นลมตอนไหนริค”“เป็นลมตอนขึ้นเรือครับคุณแม่ ดานี่บอกว่าอาจจะเมาเรือเพราะตอนที่ล่องเรือฝนตกเรือโคลงเคลงเพราะมีคลื่นลมแรงครับ”ริคคาร์โด้ตอบยุพาภัทร สาเหตุที่เขาได้กล่าวไปนั้นเป็นข้อสันนิ
พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 46 ห้องพักภายในเรือยอร์ชกำลังร้อนระอุต่างกับอากาศภายนอกที่เย็นด้วยสายฝนที่ตกลงมา หลังจากที่ริคคาร์โด้ขอดานิตาแต่งงานได้ไม่นาน สายฝนก็ตกลงมาค่อนข้างหนัก ส่งผลให้เขาและเธอต้องรีบวิ่งเข้ามาหลบฝนภายในห้องส่วนตัวนี้ ส่วนคนอื่นๆ อยู่ชั้นบนตรงส่วนคนขับเรือ “พี่ริคขา...อา...พี่ริค...พี่ริค”เสียงของดานิตาเหมือนคนใจกำลังจะขาด สาเหตุนั้นเป็นเพราะปากและลิ้นของเขากำลังวาดลวดลายอยู่ตรงช่อดอดไม้งาม ดูซับน้ำหวานแสนเสน่หา ไล้เลียร่องกลับสาวพลิ้วสะบัดไปด้วยก่อนจะขบเม้มเม็ดเกสรน้อยจนเธอส่งเสียงครางไม่หยุด ดีที่ว่าห้องนี้เป็นห้องเก็บเสียงไม่เช่นนั้นเด็กเรือคงจะได้ยินเสียงแห่งความสุขระคนทรมานของเธอแน่นอน“อืม...อา...พี่ริค...พอค่ะ...พอ...พี่ริค”ดานิตายังคงเปล่งเสียงแห่งความเสียวกระสันต่อเนื่อง เฉกเช่นเดียวกับฝ่ายชายที่ไม่คิดจะผละห่างบ่อน้ำตาหวานที่เขากำลังชิมรส ตวัดลิ้นสะบัดน้ำหวานเข้าไปในช่องปากของตนเอง ก่อนจะห่อลิ้นสอดลึกเข้าไปในถ้ำหรรษา แหวกว่ายลิ้นไม่ต่างกับปลาว่ายในหนองน้ำ ยิ่งได้ชิมรสอันแสนซาบซ่านในกามารมณ์ ร่างกายของเขาก็ร้อนไม่ต่างกับถูกเปลวไฟลามเลี
พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 45หลังจากที่นำรถไปจอดยังลานจอดรถของโรงแรม ริคคาร์โด้กับดานิตาก็พากันเดินเข้าไปในตัวโรงแรม ตรงไปยังห้องอาหารฝรั่งเศสสุดหรูราคาแพงตามระดับของสถานที่ ทั้งคู่สั่งอาหารและรับประทานอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย มีเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะตามประสาคนรัก ส่งเสริมให้อาหารมื้อนี้มีความอร่อยมากขึ้น“เราจะไปดูหนังที่ไหน เรื่องอะไรกันดีคะพี่ริค” ดานิตาเอ่ยถามเมื่อเดินออกมาจากห้องอาหาร“ก่อนที่เราจะไปดูหนังกัน พี่ว่าเราไปล่องเรือกันดีกว่านะ วันนี้อากาศดีไม่ร้อนนั่งลมชมวิวเพลินๆ” เขากล่าวชวน“ตามใจพี่ริคค่ะ พี่ริคไปไหนดานี่ไปที่นั่น”“ถ้าอย่างนั้นไปกันเลยนะ พี่จองเรือไว้แล้ว” เขาพุดขณะที่เอื้อมมือมากุมมือเล็ก“พี่ริคจองตอนไหนคะ จองเมื่อไหร่ก็พี่ริคเพิ่งอยากจะล่องเรือเมื่อกี้นี้เองไม่ใช่เหรอคะ” ดานิตาถามอย่างสงสัย“พี่จองตอนที่ดานี่ไปเข้าห้องน้ำไง” เขาหาข้อแก้ตัว “ไปเถอะ จวนได้เวลาเรือออกแล้ว”พูดจบเขาก็จูงมือเล็กไปยังท่าเทียบเรือของโรงแรม ก่อนที่ทั้งคู่จะขึ้นเรือยอร์ชที่เขาจองไว้เพื่อวันนี้โดยเฉพาะเรือยอร์ชลำนี้เป็นลำพิเศษที่มีไว้สำหรับนักท่องเที่ยวกระเป๋าหนักที่นิยมล่องเรือแบบส่ว
พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 10บนชั้นนี้จะถูกจัดวางอย่างเรียบง่าย จะมีเพียงโต๊ะเดียวที่อยู่ติดกับกระจกที่ต่างจากโต๊ะอื่นๆ โต๊ะนี้จะมีเชิงเทียนช่อดอกไม้ตั้งอยู่ตรงกลาง แล้วยังมีแจกันดอกไม้ทรงสูงวางอยู่ใกล้ๆ ในแจกันปักดอกกุหลาบสีขาวไว้หนึ่งดอก“ผมริคคาร์โด้ครับที่จองโต๊ะไว้” ริคคาร์โด้เอ่ยบอกพนักงานต้อนรั
พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 6“ไม่มีปัญหาครับ ผมจะไม่รายงานเรื่องนี้ให้คุณท่านทราบ” ธนาวิชญ์ตอบแบบไม่คิดนาน“จริงๆ นะคะพี่พีท” ดานิตายิ้มกว้างอย่างดีใจ ถามธนาวิชญ์กลับราวกับว่าต้องการความมั่นใจ“จริงสิครับ พี่เคยโกหกคุณหนูหรือครับ”ด้วยความสงสารธนาวิชญ์จึงทำตามที่ริคคาร์โด้บอก ยอมละเมิดคำสั่งของเจ้านายแ
พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 5“ลูกแก้วโตแล้วนะคะแล้วก็ทำงานแล้วด้วย พี่พีทมาตามรับตามส่งเหมือนกับลูกแก้วเป็นเด็กๆ อย่างนี้ คนในบริษัทเขาหัวเราะเยอะลูกแก้วกนตั้งหลายคน หาว่าลูกแก้วยังเป็นลูกแหงอยู่”อายุอย่างเธอสำหรับคนที่นี่ถือว่าเป็นผู้ใหญ่ ใช้ชีวิตได้อย่างเสรี จะไปไหนมาไหนได้ตามใจปรารถนา ยิ่งทำงานด้วย
พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 2พอได้รู้ประวัติของดานิตา เธอจึงใช้ตำแหน่งรองผู้จัดการฝ่ายบุคคลเสนอให้ดานิตา ไปฝึกงานในแผนกที่ริคคาร์โด้ทำงานอยู่ เผื่อว่าริคคาร์โด้จะต้องตาต้องใจนักศึกษาฝึกงานคนนี้ แล้วมันก็เป็นไปตามที่เธอคาดเดาไว้ไม่มีผิด“ขอบใจมากนะที่พาดานี่มาส่ง คุณกลับไปทำงานได้แล้วล่ะ เดี๋ยวผมจะสอนงา