บทที่ 21

“ ไม่สนุกเลยนะคุณหนู....” รณภพทำน้ำเสียงออกจะติดประชดเล็กน้อย เดินเข้าไปใกล้หญิงสาวจอมแสบภัสสรมีสีหน้ากังวลเล็กน้อยก็ยิ่งทำให้รณภพไม่สามารถหยุดแกล้งคนตรงหน้าได้ปากเก่งดีนักนะ คิดจะทำบ้าอะไรของนายผู้ชายเย็นชาแบบนี้จะทำอะไรผู้หญิงได้ ....ภัสสรคิดในใจที่เธอสัมผัสได้คือรณภพเป็นสุภาพบุรุษมากพอที่จะไม่ล่วงเกินผู้หญิง

“ แหม แหม แหม อยากใกล้ฉันขนาดนั้นเลยหรอจ้ะ พ่อบอดี้การ์ดอารมณ์ร้าย ” ภัสสรเมื่อแปรเปลี่ยนความตกใจรับมือกับผู้ชายตรงหน้าได้เธอก็ไม่ปล่อยโอกาสให้ผ่านไปแน่ๆ แขนเรียววาดโอบรอบคอรวดเร็วสบสายตาหวานยิ้มให้เขาอย่างจงใจ

นิ้วลากผ่านไหล่กว้างเบาๆอย่างเย้ายวน.......อีกครั้งที่รณภพตั้งรับมือกับสาวตรงหน้า เขาประหม่าไปหน่อย .....ร้ายใช่เล่นที่ไหนล่ะใยตัวแสบหน๊อยแหน่ะ ยังมาลูบไล้สัมผัสเขาอีก

“ นี่จะทำอะไร ”

“ ก้แหม่ คนหล่อเข้ามายั่วทั้งที จะทำอะไรดีน้า...ฉันรู้ว่า...นายหน่ะไม่ทำอะไรฉันหรอกหึๆ ” เธอหัวเราะลำพองอย่างรู้ทัน

“ อย่าแน่ใจให้มันมาก ผมอดอยากมานาน ถ้าเกิดความต้องการ ต่อให้ไม่สวยหยดหยาด .......มันก็ไม่แน่ ”

“ ปากร้ายนักนะ ” หญิงสาวที่โอบรอบคอรณภพอยู่นั้นทำตาเขียวปั๊ดใส่เขาทันที คนบ้า พูดจาดีๆยังมากวนประสาท

“ ชิมไหมล่ะว่าร้ายจริงหรือเปล่า ” เขายักคิ้วใส่อย่างกวนๆ ภัสสรใจเต้นระรัว ยังมีหน้ามายั่วเธออีก มีความปลื้มอยู่ในใจด้วยแล้วถ้าจับปล้ำขึ้นมาอย่ามาโวยวายนะเว้ย ภัสสรเผลอคิดในใจก็เธอเป็นผู้หญิงที่มั่นใจในบางครั้งเวลาที่อยากเอาชนะ ความดื้อรั้นทำให้หล่อนกล้าทุกอย่างนั่นแหล่ะ

“ ให้จริงหรองั้นจูบนะ ”

“ เฮ้ย นี่ผู้หญิงทุกวันนี้หื่นกันขนาดนี้เลยรึไง ไม่กลัวเลยหรอ!!! ”

รณภพโวยวายเสียงดังพยายามแกะมือหญิงสาวที่กอดคอเขาเป็นเหมือนปลาหมึกติดหนึ๊บไม่ยอมปล่อย

ผู้หญิงทุกวันนี้นอกจากใยคนนี้แล้วมันยังมีใครอีกไหม กล้าไม่กลัวเสียตัวเลยนะแม่คุณเอ้ย....

“ ก๊อกๆๆ ใยน้องพี่เข้าไปนะ....แกร๊ก.......เห้ย ฟึ่บ ผลั๊ก.../กรี๊ด ” เสียงบุคคลที่สามดังขึ้นตามด้วยเสียงเปิดประตูเข้ามาอย่างไม่รอคำตอบของคนด้านนอก ตามด้วยแรงฉุดกระชากดึงรณภพออกจากเธอแล้วหมัดหนักๆก็ซัดเข้าไปที่ปากของรณภพ

เสียงกรี๊ดของภัสสรทำให้กฤษที่อยู่หน้าห้องกับลูกน้องอีกหนึ่งคนวิ่งตามเข้ามาอย่างรวดเร็ว

..........

...........

“ แกคิดว่าจะหนีฉันพ้นหรอ......ไอ้สิน..........ในเวลานี้ลูกสาวแกฉันยังหาไม่เจอ สาบานได้เลยว่าสิ่งที่ลูกสาวตัวดีของแกกับเพื่อนของมันทำไว้กับฉัน มันต้องชดใช้สิบเท่า ” เสี่ยชัย ที่กำลังคาดโทษหญิงสาวที่เขาเกือบได้ตัวมาแล้วแต่ดันมีมารมาขัดความสุข เหตุการณ์วันนั้นมันทำให้เสี่ยชัยรู้สึกเสียหน้า และอาย เพราะฝั่งนั้นเกือบฆ่าเขาสายตาดุจนน่ากลัวเขายังจำติดตา แต่ของสิ่งนั้นมันเป็นสิ่งที่เขาควรจะได้ ไม่ใช่มีให้หมามาคาบไป เกือบเดือนแล้วที่ต้องตามหาหญิงสาวมาลงโทษให้สมใจแต่ยังไร้วี่แวว ทั้งๆที่อยู่ในประเทศไทยแท้ๆ แต่ทำไมไม่เจอตัวสักทีว่ะ

“ สะ เสี่ย ผมไหว้หล่ะ เสี่ยอย่าทำอะไรลูกผมเลยผมไม่อยากให้ลูกสาวกับลูกชายของผมต้องเดือดร้อน ” ชายวัยกลางคน แน่นอนว่าเขาเป็นคนที่มินตราและรณภพตามหาวุ่นวายและห่วงอย่างสุดชีวิต

“ หมดเวลาให้แกแล้ว เอาปืนมา ”

“ สะเสี่ย....”

" ปังๆๆๆๆ"

“ อืม มินอ่า มินครับ อ่า ”

“ พะพี่วิชขา ”

บทเพลงแห่งความปรารถนาบรรเลงหลายต่อหลายครั้งเสียงหวานครางสนั่นทั้งชายหญิงความสุขทางกายและทางใจที่เพิ่มขึ้นมาทุกวันภวิชไม่เคยอิ่มเอมสักครั้งตั้งแต่สัมผัสเธอ ร่างบอบบาง ที่จับแน่นไปทุกสัดส่วนร่องรอยที่ถูกประดับสร้างไว้บนกายของเธอ เขามองมันท่ามกลางแสงไฟสลัวที่เธอควบคุมเกมรักที่เขาสอน

“ เก่งขึ้นทุกวันแบบนี้....จะให้หนีไปไหนได้ ”

“ เพี้ยะ! นี่แหน่ะคนบ้า ” เธอฟาดไปลำแขนแกร่งเบาๆ และถูกเขาลงโทษด้วยการขยับกายเข้าหาพร้อมกับก้มดูดดึงปทุมถันอันงดงามเบื้องหน้า

“ อ๊า ” เสียงหวานๆ หลุดครางออกมาทำให้ภวิชอมยิ้มนิดๆก่อนจะเพิ่มความลึกสัมผัสเธอมากขึ้นจนเธอขนลุกด้วยความเสียวซ่าน

“ อีกนิดนะคนสวย ” เขาส่งความสุขให้เธอหลายต่อหลายครั้ง

“ อืม อ๊ะพี่วิชทำอะไรค่ะ ”

ในขณะที่เธอนั่งอยู่บนตักแกร่งของเขายามเขาสัมผัสเธอทั้งจูบทั้งความลึกซึ้งทำให้สติหลุดลอยกลางอากาศมันเคว้งคว้างแต่อ่อนหวานมือแกร่งลูบไล้ทั่วร่างกายของเธอจังหวะรักเริ่มลดลงเมื่อเธอสัมผัสได้ถึงฝ่ามือหนาที่รวบมือน้อยๆของเธอ ในขณะที่ริมฝีปากร้อนผ่าวของเขาก็ยังบรรเลงจูบเธอไม่ห่างบางอย่างที่นิ้วนางด้านซ้ายสัมผัสได้ทำให้มินตราถามออกไป

“ ห้ามถอดนะได้ยินไหมครับ ” เขายอมถอนจูบมองหญิงสาวที่นั่งนิ่งมองหน้าเขาน้ำตารื้นคลอหน่วย

“ ร้องไห้ทำไมครับคนสวย หืม ”

“ ฮือๆ ” เธอโผเข้ากอดเขาอย่างรู้สึกอบอุ่นปลอดภัยใครจะว่าเธอใจง่ายก็ชั่งประไรตอนนี้ดีใจที่วันนี้ได้เจอเขาก็พอ

“ มินอย่าขยับสิครับ เดี๋ยวพี่ก็ทนไม่ไหวหรอก ” น้ำเสียงเขาเย้าแหย่นิดๆเมื่อหญิงสาวขยับตัวบนกายของเขาที่ยังเชื่อมต่อกับเธอ

“ บ้าฮือๆหื่นตลอดเลย ” ร้องไห้หนักกว่าเดิม งับหูเขาอย่างหมั่นเขี้ยวเบาๆ

“ อ่า เมียโหดจริงโอ๋ๆ ไม่ร้องน้า.....” เขาใช้หัวแม่มือไล้น้ำตาที่แก้มหญิงสาวแล้วโอบกอดเธออย่างอ่อนโยนความอบอุ่นเข้าแทรกซึมหัวใจคนเจ้าเล่ห์จะหมดไฟก็คราวนี้ แต่ช้าก่อน

“ ให้รางวัลพี่หน่อยนะ ขอพี่นะครับไม่ไหวแล้ว ” มินตราไม่ได้ตอบอะไรแต่เพียงแค่เขารู้ถึงการพยักหน้าของหล่อนนั่นหมายถึงการอนุญาติซึ่งเขาไม่รอช้าเลยที่จะปลดปล่อยความต้องการของเขาและเธอที่ยังไม่สำราญอิ่มหนำสักที