FORCED LOVE พันธกานต์รัก(เลว)

FORCED LOVE พันธกานต์รัก(เลว)

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-09-13
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
75Bab
2.2KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เขาคือคนเลวที่ข่มขู่เพื่อให้เธอตกภายใต้อาณัติ การเมามายเสียสติเพียงแค่ครั้งเดียวกำลังเปลี่ยนแปลงชีวิตของเธอไปตลอดกาล

Lihat lebih banyak

Bab 1

01 รักมากเท่าชีวิต

白石苑(しらいし その)が辞表を書き終えたとき、ふと顔を上げて窓の外を見やった。

ビルの巨大スクリーンには、朝倉蓮(あさくら れん)と芹沢琴音(せりざわ ことね)の婚約ニュースが、もう七日間も繰り返し流されていた。

誰もが言う――朝倉蓮は芹沢琴音を心から愛している、と。

でも誰も知らない。苑が七年間も彼のそばにいたことを。

十八歳から二十五歳。彼女の人生で最も輝いていた時間を、全て彼に捧げた。

けれど、彼は別の人と結婚することを選んだ。

だったら、自分はこの舞台から静かに退場すべきなのだろう。

彼の結婚式の日から、蓮の世界には、もう「白石苑」という名前は存在しなくなる。

視線を戻した苑は、辞表をきちんと折りたたみ、白い封筒にしまった。

そのタイミングで、オフィスのドアが外から開かれる。

入ってきたのは――彼だった。

黒のシャツの襟元はラフに開かれ、同じ色のスラックスが長い脚を包んでいる。

歩くたびに風が吹くような雰囲気で、その存在感はまるで王者のように堂々としていた。

苑の脳裏に、彼と初めて出会った日のことがよみがえる。

あの時も、彼は同じ黒いシャツを着ていた。

バーの隅で一人酒を飲んでいた彼は、見るも哀れな捨て犬のようだった。

彼の家は破産し、飲み代すら腕時計を質に入れて作った。

苑はその時計を買い戻した――そして彼の心まで奪ってしまった。

だが、泥に落ちた蛟は、いつか再び空を舞う。

彼は再起を果たし、いまや帝都で名を馳せる男になったのだ。

「メッセージ送ったのに、返事がなかったな?」

静かな声が、彼女の手にある封筒に向けられた。

苑は封筒を握りしめながら、窓の外を指さした。

「社長と芹沢さんの結婚プロモを見ています」

彼の目元がすっと陰を帯びた。

「プロモって……あれ、お前が編集したやつだろ。まだ見る意味あるのか?」

――そう、あのプロモーション映像は、彼女が作ったものだった。

そこに映る写真、甘い瞬間、そしてすべての「愛の言葉」。

それらは全部、苑が自分の手で選び、綴ったものだった。

あの時、蓮が苑にこう言ったのを、彼女は今でも忘れていない。

「この件はお前に任せる。琴音が他の人間だと不安がるからな」

彼と琴音が再会したのは三ヶ月前――

だけど、彼らの関係はもっと昔、学生時代から始まっていた。

七年前、琴音が海外へ旅立ち、同時に朝倉家は破産した。

そうして、ふたりは離れ離れになったのだ。

だが三ヶ月前、芹沢家が帰国。

蓮はすぐに琴音とよりを戻し、堂々とプロポーズをした。

苑は彼の傍に七年もいた。

誰もが当然のように、彼が彼女を選ぶと信じていた――彼女自身も、そう思っていた。

三ヶ月前、蓮が「好きな指輪を選んでこい」と言ったとき、彼女は当然、自分のサイズで選んだ。

……なのに。

その夜、花火が空を埋め尽くした瞬間。

彼は苑に言った。

「その指輪、ちょうだい」

彼女が時間をかけて選んだその指輪を受け取った彼は、次の瞬間――琴音の前で片膝をつき、それを彼女の薬指にはめたのだった。

きらめく夜空に負けないほどの華やかな花火の中、蓮は琴音に囁いた。

「俺は七年、二千五百日以上待ってた。ひと時も、君を忘れた日はなかった」

その瞬間、苑の心は、空に咲いた花火のように派手に散っていった。

そして、もう二度と元には戻らなかった。

彼が言った「二千五百日」は、琴音のための日々だったのか。

でも、その間ずっと、彼のそばにいたのは苑だった。

仕事の支えも、酒に酔ったとき名前を呼んだ相手も、眠るとき抱いていた相手も――全部、彼女だったじゃないか。

……だけどその問いは、彼女の中だけに留められた。

彼と琴音の結婚式、それが全ての答えだから。

七年も一緒にいたって、たった一度の初恋には敵わない。

それに、彼は一度も「愛してる」とは言ってくれなかった。

全部、自分で信じて、勝手に期待して、そして……ひとりで終わらせた。

だから、もう責めるつもりはない。

苑は混乱した想いをすっと胸の奥にしまい込み、静かに、けれど毅然と顔を上げた。

「朝倉社長、何かご指示でも?」

「今夜、芹沢家に一緒に行ってくれ。贈り物の用意、何が必要かはわかってるな」

それは、まるで仕事の指示みたいな無機質な言葉だった。

「了解しました」

苑は彼の秘書。頼まれれば断る理由なんてない。

蓮の深い眼差しがふいに彼女の顔を撫でるように流れた。

何かが、違う――けれど、それが何なのか、彼にも言葉にできなかった。

「白石、お前……」

口を開いたが、四文字言っただけで言葉が途切れる。

結局、彼が続けたのは――

「最近、あまり笑わないな」

琴音のことで頭がいっぱいなはずの彼が、そんな変化に気づいていたことに苑は少し驚いた。

そしてすぐに、プロの笑顔を浮かべる。

「今後は気をつけます、朝倉社長」

「白石」

彼女の名前を、彼はやや優しく呼んだ。

「お前の今のポジションは、何があっても動かさない。来年には副社長として正式に昇進させるつもりだ」

――小さな秘書から、社長の専属秘書、そして副社長へ。

それは、彼がこの七年間で彼女に与えてきた「立場」だった。

だが彼は、気づいていなかった。

彼女が欲しかったものは、最初からそんな肩書きではなかったことに。

――ただ、「奥さん」として彼のそばに立つこと。それだけだった。

けれど、それは叶わぬ夢。

水の上に描いた月のように、手を伸ばしても掴めない幻想だった。

「ありがとうございます」

苑は微笑んで、その「昇進」を受け入れた。

七年間、彼が与えたものは全て受け取った。

彼がくれなかったものに、彼女は一度も手を伸ばさなかった。

なのに、蓮の胸には拭えない不快感が残った。

だからこそ、彼は視線を鋭くして言った。

「前提として、何ひとつミスをするな。特に、婚礼に関しては絶対に」

「ご心配なく。社長と芹沢さんの結婚式、完璧に仕上げてみせます」

苑は微塵の感情も表に出さず、プロとして言い切った。

彼は彼女の言葉に目を細めてしばらく見つめると、くるりと背を向けた。

だがその視線の端で、彼女の手元にある白い封筒がふと目に入る。

そして、ぴたりと足を止めた。

「その封筒……何だ?」
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
75 Bab
01 รักมากเท่าชีวิต
“แม่ค้าบ วอมจะเอาเสื้อตัวนี้กลับไปด้วยได้มั้ยค้าบ” เสียงเล็กเอ่ยเรียกผู้เป็นแม่ของตัวเองที่กำลังจัดของใส่ในกระเป๋าเดินทางใบใหญ่เพื่อกลับมายังประเทศที่ตัวเองจากมานานนับสามปีเศษ เมื่อธุรกิจที่เธอต้องบริหารที่นี่สำเร็จตามเป้าหมายแล้ว เธอจึงต้องกลับไปเผชิญกับปัญหาอันหนักหน่วงที่เธอหนีมาตลอดสามปี“ได้ครับ มาครับแม่จัดให้เธอ” เธอหยิบเสื้อจากมือเล็กแล้วยัดใส่กระเป๋าเดินทางใบเดียวกันกับเธอ ทั้งสองคนจัดของกันอยู่สักพักใหญ่โดยที่มีเจ้าตัวเล็กก่อนกวนบ้างเป็นบางเวลาแบบฉบับเด็กซนทั่วไป“ไปนอนกันได้แล้วครับ พรุ่งนี้ลูกต้องตื่นเช้าอีกน่า” เธอจูงมือเด็กชายวัยสองขวบเข้ามายังห้องนอนกว้างใหญ่แล้วตบตูดลูกเพื่อเป็นการกล่อมนอน เด็กน้อยใช้เวลาไม่นานก็พลอยเคลิ้มหลับไป******************- SET FORCED LOVE -1. FORCED LOVE มาเฟียร้ายพ่ายรัก (คีริน x พะพาย)2. FORCED LOVE บังคับรับ(รัก)บอส (พร้อม x น้ำฟ้า)3. FORCED LOVE พันธ์กานต์รัก(เลว) (ธาวิน x เพียงขวัญ)3. FORCED LOVE สยบ(รัก)สิงห์ (ไลอ้อน x เกรซ)** อ่านแยกได้ **‘อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด’ เพียงขวัญมองไปยังใบหน้าเล็กที่นอนหลับตาพริ้มด้วยความไร้เดียงสา การกลับ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-08-30
Baca selengkapnya
02 กลัว
“หลานรักของยาย” เธอเดินเข้าไปในบ้านหลังใหญ่หลังจากที่ร่วมเดินทางมาราวๆ 14 ชั่วโมงแล้วมีรถจากบ้านรับเธอที่สนามบิน เสียงหญิงสูงวัยดังขึ้นพร้อมกับเดินมาโอบกอดหลานชายด้วยความคิดถึง“สวัสดีคุณตาคุณยายก่อนครับวอม” แม้ว่าเด็กชายจะอยู่ฝรั่งเศสมาตั้งแต่เกิดเธอก็ไม่วายสอนลูกเรื่องมารยาทและภาษาที่เป็นถิ่นเกิดของแก่เด็กชาย“สวัสดีครับคุณตาคุณยาย” มือป้อมๆ ยกมือขึ้นมาไหว้พลางเอ่ยพูดออกไปด้วยเสียงใส ตายายมองดูหลานด้วยความเอ็นดู แล้วจูงมือมานั่งที่โซฟากว้าง“วอมคิดถึงคุณตาคุณยายมากเลยครับ” เสียงเจื้อยแจ้วเอ่ยพูดออกไปสร้างความพอใจให้คนชราไม่น้อย“คิดถึงตายายหรือของเล่นกันแน่” เพียงขวัญส่ายหัวแล้วเอ่ยแซวลูกตัวเองที่ตาลุกวาวเมื่อเห็นของเล่นที่อยู่มุมนึงของห้องรับแขกเด็กชายหันไปมองตากับยายเพื่อถามว่าเขาสามารถลงไปเล่นได้มั้ย“เอาสิ ตาซื้อมาให้หลานนั่นแหละ” เด็กชายยิ้มร่าออกมาด้วยความดีใจแล้ววิ่งลงไปเล่นทันทีทันใด“เดินทางมาเหนื่อยมั้ยลูก” ผู้เป็นพ่อเอ่ยถามลูกสาวของตัวเอง“นิดหน่อยค่ะป๊า”“หนูไปพักก่อนก็ได้เดี่ยวม๊าดูหลานให้” แม่ของเธอลูบหัวหลานชายแล้วเอ่ยบอกเพียงขวัญเมื่อเห็นอาการเหนื่อยล้าที่ปรากฏบนใบห
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-08-30
Baca selengkapnya
03 ความจริง
“คุณแม่ คุณพ่อสวัสดีค่ะ” เพียงขวัญเอ่ยทักทายคุณหญิงปิ่นและคุณธาราที่มีศักดิ์เป็นปู่ย่าแท้ๆ ของลูกเธอธาราพยักหน้าให้เธอเช่นเคยเพราะเป็นคนไม่ค่อยชอบพูดอะไรมากเท่าไหร่“เป็นไงเดินทางมาเหนื่อยมั้ยลูก” ปิ่นเดินมาลูบหัวเพียงขวัญด้วยความเอ็นดู“ไม่เหนื่อยค่ะ วอมไม่ได้งอแงเท่าไหร่ค่ะ” เธอยิ้มให้ปิ่นแล้วเอ่ยตอบเขาไป“ดีแล้วหล่ะ แล้วหนูจะอยู่ที่นี่ถาวรเลยใช่มั้ย”“ค่ะ ไม่กี่วันก็จะพาวอมไปสมัครเรียนที่นี่ค่ะ” เธอกะว่าคงหมดเวลาหนีแล้ว เธอไม่อยากที่จะหนีความจริงไปตลอดชีวิตแต่ก็ยังไม่พร้อมที่จะเจอหน้าเขาตอนนี้“ให้หลานเรียนโรงเรียนของแม่นะหนูขวัญ แม่เป็นห่วงหลาน”“เอ่อ...ได้ค่ะคุณแม่” เธออึกอักออกไปแต่ก็ปฏิเสธอะไรปิ่นไม่ได้ยังไงเขาก็ขึ้นชื่อว่าเป็นย่าของลูกเธอ“แม่ขอหลานไปนอนกอดสักคืนได้มั้ย คิดถึงมาก” เธอหันไปยิ้มให้หลานที่กำลังนั่งเล่นของเล่นอยู่อีกมุม“หนูแล้วแต่ลูกเลยค่ะ วอมมาหาแม่หน่อยครับ”“ค้าบแม่” เด็กชายวิ่งมาหาแม่ของเขาโดยที่มีของเล่นอยู่เต็มมือทั้งสองข้าง“ไปบ้านย่ามั้ย บ้านย่ามีของเล่นให้หนูเล่นเต็มเลย” ปิ่นหลอกล่อหลานเต็มที่ เด็กชายหันไปหาแม่ของเขาเพื่อขออนุญาตก่อนที่จะตอบอะไรไป“ถ้าห
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-08-30
Baca selengkapnya
04 เลว
ย้อนมาตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัย“เมื่อคืนเราต่างเมาด้วยกันทั้งคู่ ขวัญอยากให้มันจบตรงนี้” ร่างบางที่มีแค่ผ้าห่มปกปิดร่างกายเอ่ยบอกชายหนุ่มที่กำลังคีบบุหรี่พ้นควันออกมาอยู่ที่ระเบียงห้อง เมื่อคืนเพื่อนกลุ่มเธอและเขาชวนกันออกมาดื่มสังสรรค์ด้วยความเมามากเธอเลยไม่รู้ว่าตัวเองพลาดมานอนกับเขาได้เธอไม่แต่จะจำได้ว่าเธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง“ฉันไม่ได้เมา” ร่างหนาทิ้งบุหรี่ในมือแล้วเดินเข้ามายังห้องตอบเธอหน้านิ่ง“พี่ทำแบบนี้ได้ไงว่ะ พี่ก็รู้ว่าขวัญมีแฟนแล้ว” ร่างบางโวยวายออกมาเมื่อรู้ว่าเขามีสติครบทุกอย่างแต่ยังทำแบบนี้ทั้งที่เธอมีแฟนอยู่แล้ว“นั้นมันปัญหาของเธอ”“เหอะ พี่แม่งเห็นแก่ตัวว่ะ” ร่างบางขำในลำคอแล้วมองหน้าเขานิ่ง“อย่ามาทำหน้าแบบนี้ใส่ฉัน” เขาเดินมาบีบปากเธอแววตาแข็งกร้าว ไม่เคยมีใครเคยขัดใจหรือปฏิเสธมาเฟียอย่างเขาได้ยกเว้นเธอที่กำลังทำท่าอวดดีใส่เขา“เอ็บอะ!!! (เจ็บนะ)” เธอพยายามปัดมือหนาออกน้ำใสๆ เริ่มไหลออกมาจากแววตาคู่สวยเพราะความเจ็บที่เกิดจากแรงบีบของมือใหญ่“หึ สำออย” เขาปล่อยแก้มนวลให้เป็นอิสระ ร่างบางเอามือมาลูบแก้มของตัวเองบรรเทาความเจ็บ“ไปเลิกกับมันสะ!” ร่างหนาออกคำสั่งเสียง
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-08-30
Baca selengkapnya
05 ติดใจ
“ฉันบอกว่าให้เธอเลิกกับมัน หรืออยากเห็นมันตายก่อน” ร่างหนายืนกอดอกพิงที่ผนังข้างประตูห้องของคอนโดเธอ ถามหญิงสาวเสียงเรียบสายตาดุดัน“...” หญิงสาวเบือนหน้าหนีจากซาตานอย่างเขาแล้วหันไปกดรหัสเข้าห้องเธอราวกับคนไม่ได้ยินอะไรตี๊ดด ปั๊งงงง เมื่อประตูถูกปลดล็อกร่างบางเดินเข้าไปอย่างไม่สนใจเขา ชายหนุ่มดันประตูกว้างแล้วเดินตามเธอเข้าไปปิดประตูเสียงดังแล้วพาตัวเองไปนั่งอยู่โซฟาราคาแพงที่อยู่ตรงกลางห้องของเธอ“เข้ามาทำไม ออกไป” เธอกระชากแขนหนาให้ลุกออกไปแต่ไม่แม้แต่จะขยับออกด้วยซ้ำเธอพยายามดึงแขนคนตัวโตให้ออกจากห้องไป“หึ” เขาขำในลำคอแล้วมองร่างบางราวกับคนหิวโหยจนเธอปล่อยมือเขาแล้วเดินถอยหลังไปอัตโนมัติ“ฉันไปเอง” เธอหยิบกระเป๋าตัวเองแล้วรีบเดินหนีเขาออกจากห้องทันทีเมื่อรู้สึกว่ามันเริ่มไม่ปลอดภัย ชายหนุ่มยกยิ้มร้ายมุมปากแก่เธอแต่ไม่ได้เดินตามออกไป“ถอยไป” เสียงใสพูดกับชายชุดดำหน้าห้องของเธอที่ยกมือขวางไม่ยอมให้เธอเดินไปผ่านออกไป“เธอหนีฉันไม่พ้นหรอก” ร่างบางเดินเข้ามาในห้องดังเดิมแล้วมองดูเขาที่นั่งยิ้มเยาะสบายใจ“พี่ต้องการอะไร” เธอถามออกไปด้วยความเหลืออดไม่เข้าใจในการกระทำของเขา“ตัวเธอ” ร่
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-08-30
Baca selengkapnya
06 เลิกกัน
“ขวัญเราหาวันว่างไปบ้านพัดกันมั้ย พ่อกับแม่พัดอยากเจอขวัญ” ชายหนุ่มขับรถไปจับมือเธอไปแล้วหันมายิ้มกับเธอหลังจากจบประโยค“...” ร่างบางเงียบ“พัดเล่าเรื่องขวัญให้พ่อกับแม่ฟังตลอดเลยนะ” รถของเขาเลี้ยวเข้ามาจอดที่คอนโดหรูของเธอ เขาเลยหันมาพูดจริงจัง“พัด” หญิงสาวเอ่ยเรียกแฟนหนุ่มแล้วหันไปมองเขาเช่นกัน“ว่าไงครับ” ชายหนุ่มตอบออกไปด้วยรอยยิ้มพลางรอประโยคต่อไปของเธอ“ขวัญ...ขวัญว่าเราเลิกกันมั้ย” หญิงสาวพยายามกลั้นน้ำตาแล้วพูดออกไปเสียงปกติที่สุด“ขวัญพูดอะไร!” ชายหนุ่มเริ่มขึ้นเสียงใส่เธอเล็กน้อยแล้วชายตาไปมองเธอนิ่ง“ขวัญขอโทษ ขวัญว่าเราควรหยุดกันแค่นี้” เธอกุมมือชายหนุ่มแน่นแล้วพูดออกไปเสียงแข็งแม้ข้างในจะเจ็บปวดไปกับคำพูดของตัวเองก็ตาม“ขวัญ พัดทำอะไรผิด เมื่อกี้เรายังทานข้าวกันดีๆ อยู่เลย”“พัดไม่ได้ทำอะไรผิด ขวัญผิดเอง ขวัญขอโทษ” ร่างบางเริ่มร้อนผ่าวที่ขอบตามองชายหนุ่มอย่างรู้สึกผิด“ขวัญทำอะไร ขวัญบอกพัดมาสิ พัดให้อภัยขวัญทุกอย่าง แต่เราไม่เลิกกันได้มั้ย” สีหน้าเจ็บปวดของชายหนุ่มยิ่งเพิ่มความรู้สึกผิดในใจของเธอ ก้อนเนื้อที่อกข้างซ้ายยิ่งบีบรัดมากขึ้นเธอแค่ทำไปเพื่อรักษาคนตรงหน้าให้ปล
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-08-30
Baca selengkapnya
07 ไม่คุ้ม NC++
“แวะทานข้าวก่อนได้มั้ย ฉันหิวข้าว” ร่างบางหันไปพูดกับนพที่กำลังขับรถกลับไปยังบ้านใหญ่ เธอเริ่มรู้สึกหิวขึ้นมาจึงเอ่ยบอกไปเพราะสูญเสียพลังงานไปกับการช็อปปิ้งลืมความหิวไปชั่วขณะ“นายรอทานข้าวที่บ้านครับ” นพตอบเธอไปแล้วรีบเหยียบคันเร่งเพื่อไม่ให้เจ้านายรอนาน“ค่ะ” เธอทำหน้าเบื่อหน่ายที่ต้องเจอหน้าเขา“นั่ง” เสียงทุ้มที่อยู่หัวโต๊ะเอ่ยสั่งเธอที่พึ่งจะเดินเข้ามา ร่างบางเดินไปนั่งเก้าอี้ลงอย่างว่าง่าย แม่บ้านที่ยืนรอเธออยู่แล้วทำการตักกับข้าวให้เจ้านายและเธอทันที“ชักช้า” คำพูดดุของเขาเอ่ยขึ้นแต่หญิงสาวก็ไม่ได้สนใจตักกับข้าวมาทานสบายใจเธอนั่งทานเงียบๆ โดยที่ไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไรกับชายหนุ่มจนทานกันเสร็จร่างบางรีบเดินเข้าห้องตัวเองไปโดยไม่ลืมที่จะล็อกประตูไว้แกร็ก เสียงไขประตูดังขึ้นในยามกลางคืนหญิงสาวที่พึ่งจะนอนได้ไม่นานหันกลับไปตามเสียงที่ได้ยิน“พี่เข้ามาได้ไง” เธอเปิดไฟในห้องพบว่าเป็นธาวินที่พึ่งเดินเข้ามานั่งลงบนเตียงข้างๆ เธอ“เธอนึกว่าฉันจะให้เธอมาอยู่ใช้เงินฉันเล่นเหรอ” ร่างหนาควานมือไปปิดไฟ เชยคางหญิงสาวมาทางเขาแล้วประกบปากมอบจูบแสนเร่าร้อนโดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว“อื้อออ” มือเล็ก
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-08-30
Baca selengkapnya
08 ความหวัง
“กินซะ!” เธอสะลึมสะลือตื่นมาในช่วงเย็นพระอาทิตย์ใกล้ตกดินพบกับร่างหนาที่ยืนมองสภาพเธอข้างๆ เตียง พลางปาถุงยาใส่เธอร่างบางไม่ตอบแต่หยิบถุงมาขึ้นมาดู“เมื่อคืนฉันปล่อยใน ถ้าไม่อยากท้องก็กิน” ร่างหนาพูดจบแล้วเดินออกไปทันที เธอรีบหยิบยานั้นมาอ่านจนเข้าใจแล้วปฏิบัติตามทันที เธอเกือบลืมไปสนิทว่าเมื่อคืนมีอะไรกันกับเขาโดยที่ไม่ได้ป้องกัน ร่างบางทึ้งหัวตัวเองที่ลืมเรื่องสำคัญแบบนี้ได้เธอลุกขึ้นจากที่นอนเมื่อรู้สึกว่าตัวเองหายจากอาการปวดหัวแล้ว อาบน้ำแต่งตัวแล้วเดินลงไปข้างล่างเพื่อหาอะไรทำแก้เบื่อ“ป้าพร หนูช่วยนะคะ” ร่างบางเดินตรงมาที่ครัวพลางเห็นพรแม่บ้านกำลังหั่นผักเตรียมอาหารเย็นแก่เจ้านาย“ไม่เป็นไรค่ะ คุณขวัญหิวแล้วเหรอคะ เดี่ยวป้าหาอะไรรองท้องให้ก่อน” พรยิ้มแล้วถามร่างบางด้วยความเอ็นดูเพราะปกติแล้วเธอคลุกคลีอยู่แต่กับผู้ชายในบ้านไม่เคยได้เห็นหญิงสาวนิสัยน่ารักแบบเธอเท่าไหร่“เปล่าค่ะ หนูอยากช่วย ให้หนูช่วยนะคะ” เธอยิ้มกลับให้พรแล้วทำสีหน้าอ้อนวอนอยากช่วยเธอ“ค่ะ งั้นคุณขวัญหั่นผักนะคะ เดี่ยวป้าดูหม้อนี่ก่อน” พรยื่นมีดส่งต่อให้เธอแล้วหันกลับไปทำอีกฝั่ง“ป้าพรอยู่ที่นี่นานแล้วเหรอคะ”“
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-08-30
Baca selengkapnya
09 ยัดเยียด NC++
"ฉันขอกลับบ้านได้มั้ย" ร่างบางเอ่ยถามนพที่กำลังขับรถกลับบ้านหลังใหญ่ของเจ้านายหลังจากที่พึ่งเรียนเสร็จ"คุณขวัญต้องถามนายครับ""..." เธอนิ่งเงียบไม่ตอบอะไรต่อรถหรูสีดำขับมาจอดบ้านหลังใหญ่ของเขา ร่างบางเดินลงจากรถแล้วกลับขึ้นไปยังห้องนอนของเธอ"พี่วิน ขวัญขอกลับบ้านได้มั้ย" ร่างบางเอ่ยถามเขาขณะที่กำลังนั่งทานข้าวกันอยู่สองคน"..." เขาไม่ตอบแต่หันมามองหน้าเธอนิ่ง"ขวัญคิดถึงบ้าน" เธอมุ่ยหน้าลงทำหน้าให้สงสารที่สุดแก่เขาเพื่อขอความเห็นใจ"เสาร์ อาทิตย์นี้ค่อยกลับ" ร่างหนาเอ่ยตอบแล้วกลับมมาทานข้าวดังเดิม"กลับเลยไม่ได้เหรอคะ""!!" ร่างหน้าเงียบอีกครั้งแล้วจ้องหน้าเธอ ร่างบางก้มหน้าลงทันทีเมื่อเผลอสบสายตาดุร้ายของเขา"เข้าใจแล้วค่ะ" เธอน้อมรับแต่โดยดี นั่งทานข้าวเงียบๆ"ขวัญช่วยค่ะ" เธอเอ่ยบอกพรที่กำลังเก็บจานข้าวที่เขาและเธอพึ่งจะทานเสร็จ ไม่ค่อยอยากขึ้นไปสักเท่าไหร่เพราะเหมือนจะรู้ว่าตัวเองต้องเจอกับอะไร"ไม่เป็นไรค่ะคุณขวัญ พึ่งเรียนเสร็จมาเหนื่อยๆ ไปพักเถอะค่ะ""ไม่เป็นไรค่ะป้า ขวัญเบื่อๆ ด้วยค่ะ" เธอช่วยพรเก็บจานไปไว้ใครัว ปกติแล้วอยู่ที่คอนโดเธอมักจะชอบทำอะไรแบบนี้อยู่แล้ว ตั้งแต่เธอ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-08-30
Baca selengkapnya
10 คู่นอน
"ไปไหน ช้าจัง ดีนะที่อาจารย์ยังไม่เข้ามา" เกรซเอ่ยถามเธอเมื่อร่างบางหย่อนตูดนั่งลงข้างๆ เธอ โดยที่ไม่ได้สังเกตใบหนน้าอีกคนที่พึ่งผ่านการร้องไห้มาหมาดๆ"เคลียร์กับพัด" ร่างบางตอบออกไปแล้วหยิบชีทมาตั้งรออาจารย์ไว้บนโต๊ะเรียน"เป็นไงบ้าง มึงโอเคมั้ย" เสียงเอื้อนเอ่ยของเธอส่งผลให้เกรซต้องเงยหน้าขึ้นมามอง"โอเคดิ กูเป็นคนบอกเลิกเขานะ" เธอไหวไหล่พูดออกไปราวกับไม่รู้สึกอะไรทั้งที่ในใจแทบจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ"แต่หน้ามึงไม่ใช่แบบนั้นเลยนะอีขวัญ" เกรซกล่าวออกไปอย่างรู้ทัน ใบหน้าเศร้าหมองกับน้ำเสียงสั่นนั้นแทบจะปิดเพื่อนของเธอไม่ได้เลย ทั้งที่เธอพยายามให้มันปกติที่สุดแล้ว"..." ร่างบางเงียบไปเธอหันไปมองรอบๆ คลาสมีคนนั่งอยู่ไม่เยอะมากเพราะว่าเป็นเซคที่เปิดใหม่ให้เฉพาะนักศึกษาปีสี่ที่กำลังเก็บหน่วยกิตที่เหลือก่อนจบออกมา"เกรซ ฮึก" เธอกอดเพื่อนแน่นแล้วปล่อยน้ำตาให้มันไหลออกมาเป็นทางหลังจากที่อดกลั้นไว้แต่ต้องจบลงเพราะเกรซเป็นคนสะกิดมัน"อยากร้องก็ร้อง แต่อย่าลืมด้วยว่านี่ห้องเรียน" เกรซกอดปลอบเธอแล้วเอ่ยออกไปทีเล่นทีจริงให้เธอผ่อนคลาย"กูไม่มีทางเลือกวะเกรซ" ร่างบางพูดอู้อี้ในอ้อมกอดของเพื่อน อีกคน
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-08-30
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status