تسجيل الدخولمشاركة
24
تاريخ النشر:
2026-07-11 11:25:03“ไปโรงพยาบาลน่ะ น่าจะลางานทั้งวัน”
“เหรอครับ” เขาเอ่ยราวกับไม่เชื่อ
“แกไม่เชื่อหรือ
أحدث فصل
พิศวาสรักเมียทาส 40
“เห็นทีคุณแม่ต้องลงจากรถแล้วครับ” พฤกษ์บอกเมื่อเห็นปองรักจูงมือใครมาที่รถ“ยายรักนะยายรัก ยุ่งไม่เข้าเรื่อง” สุพรรณีเสียงเขียว“คุณผู้หญิงมา ทำไมไม่ลงมาล่ะคะ”“ฉันรีบไปรีบกลับน่ะพี่มาลี”“ลงมาก่อนสิคะ” ป้ามาลีเปิดประตูรถ หมายจะให้นายหญิงของตนมาเยี่ยมนายท่านบ้าง สักครั้งก็ยังดี และคงไม่มีโอกาสไหนอีกแล้ว“คุณผู้หญิงจะรีบกลับไม่เห็นหรือยังไง” แสงแขกล่าวเสียงเข้มเพราะไม่ต้องการให้ธวัชชัยรู้ว่าสุพรรณีมาที่นี่“คุณณี” เสียงเรียกของประมุขของบ้านดังขึ้นที่ระเบียงห้อง เรียกทุกสายตาหันไปมอง“ขึ้นไปเยี่ยมคุณพ่อสักครั้งนะครับ”“พฤกษ์ช่วยพาพ่อไปหาแม่เราหน่อย” ธวัชชัยตะโกนเรียกบุตรชาย เพราะกลัวภรรยาจะหนีหายไป“ฉันไปหาคุณเอง” เมื่อเห็นสภาพสามีก็อดสะท้อนใจไม่ได้“มาครับ” พฤกษ์รีบส่งมือให้พร้อมพยักหน้าให้ท่านด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความหวัง เพียงไม่กี่อึดใจมารดาก็ยื่นมือไปจับมือพร้อมก้าวเท้าลงจากรถ เขาโอบประคองร่างบางของมารดาเดินไปหาบิดาที่บนห้องนอน ก่อนจะหันไปพยักหน้าให้ทุกคนไม่ต้องตามไป“แต๋วลงไปก่อน” เขาบอกสาวใช้ให้ออกไปจากห
พิศวาสรักเมียทาส 39
“ไม่ลำบากหรอกค่ะ ฉันยกท่านจนชิน ออกไปดูอะไรให้ชื่นใจดีกว่าค่ะ” ปองรักเข็นรถพาธวัชชัยออกมาที่ระเบียงห้องนอน"เอ...นั่นรถตาพฤกษ์นี่ ทำไมไม่แวะมาหาฉัน”“คุณพฤกษ์นั่งรออยู่บนรถค่ะ”“รอทำไม ทำไมไม่ขึ้นมา”“มองดูสิคะ ว่าคุณพฤกษ์นั่งรถกับใคร”“ไกลขนาดนั้นฉันไม่เห็นหรอก รถตาพฤกษ์ติดฟิล์มกระจกคนข้างนอกมองไม่เห็นหรอกถ้าไม่เปิดหน้าต่าง”“คุณป้าค่ะ นั่งอยู่ในรถกับคุณพฤกษ์”“อะไรนะ! คุณณีงั้นเหรอ” ธวัชชัยเอ่ยแทบไม่เป็นคำพูด ก่อนจะจ้องมองไปยังรถที่จอดอีกครั้ง มือสั่นด้วยความตื่นเต้น“ใช่ค่ะคุณป้านั่งอยู่ในนั้น”“ทำไมเขาไม่ยอมลงมา”“ฉันช่วยได้แค่นี้จริงๆ ค่ะ”“ขอบใจนะปองรัก แค่นี้ก็ดีมากแล้ว” เขาบอกหญิงสาวด้วยความซาบซึ้งใจ“งั้นฉันขอตัวไปเก็บของก่อนนะคะ ฉันต้องไปนอนที่คอนโดฯ คุณพฤกษ์เป็นเพื่อนคุณป้าค่ะ”“อืม...ไปเถอะ” ชายวัยกลางคนพยักหน้าแต่สายตาไม่ได้ละจากรถบุตรชายเลย“แต๋วฝากคุณท่านด้วยนะ” ปองรักฝากฝังก่อนจะเดินออกไปจากห้องนอนของธวัชชัย เพื่อเก็บเสื้อผ้าและของใช้ที่จำเป็นด้านพฤ
พิศวาสรักเมียทาส 38
“เรากำลังจะแต่งงานกัน”“แต่งงาน!” พิรุณแทบช็อก“ใช่ เรากำลังจะแต่งงานกัน”“ไม่จริงหรอก ใครจะมาเอาลูกชาวบ้านจนๆ มีแต่ตัว” พิรุณส่ายหน้าไม่เชื่อเด็ดขาด เธอส่งปองรักเพื่อไปลงนรก ไม่ใช่ได้ดิบได้ดีแบบนี้“ฉันไม่ได้สนใจ สนใจแต่จิตใจของปองรักเท่านั้น”“ใครเชื่อก็โง่แล้ว”“ก็รอฟังข่าวแล้วกัน และอย่ามายุ่งวุ่นวายกับบ้านหลังนี้อีก เพราะฉันจะแจ้งความข้อหาบุกรุก ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันกับรักขอตัว ไม่มีเวลามาคุยเรื่องไร้สาระกับเธออีก” เขาโอบร่างปองรักกลับเข้ามาในบ้าน“คุณไม่น่าบอกน้าพิรุณไปแบบนั้น”“เรื่องจะแจ้งความเหรอ”“เรื่องแต่งงานไงคะ ยังไงเราก็ไม่มีวันแต่งงานกันอยู่แล้ว” ปองรักถึงกับหน้าเครียด ที่เขาเล่นป่าวประกาศชาวบ้านบ้านใกล้ก็ได้ยิน ไหนจะป้าสายใจอีก“ฉันรับผิดชอบคำพูดตัวเองเสมอ”“หมาย...หมายความว่ายังไงคะ” หญิงสาวกะพริบตาถี่ๆ นี่เขาคงไม่ได้หมายถึงจะแต่งงานกับเธอหรอกนะ“ฉันจะแต่งงานกับเธอ แม่ฉันก็อยากให้ฉันแต่งงานกับเธอ”“แต่เราไม่ได้รักกัน จะอยู่กันได้ยังไงคะ คุณไม่จำเป็นต้องทำตามที่คุณป้าบอกหรอกค่ะ”
พิศวาสรักเมียทาส 37
เพียงก้าวเท้าเดินเข้ามาความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความเศร้าโศกก็แล่นเข้ามาเกาะกินหัวใจ พลางนึกถึงความฝันที่จะกลับมาอยู่กับบิดาที่บ้านหลังนี้ก็แทบใจสลายและคงไม่มีวันนั้นอีกแล้ว แม้แต่ตัวเธอเองก็คงไม่มีโอกาสกลับมาเหยียบที่บ้านหลังนี้ เพราะมันกำลังจะถูกยึดไป“พ่อจ๋า รักคิดถึงพ่อ” เธอหยิบรูปบิดามากอดแนบอก “ไม่มีพ่อแล้ว รักจะอยู่ยังไง” ในอดีตเมื่อครั้งที่บิดาส่งเธอไปเพื่อใช้หนี้ขัดดอก ก็ร้องไห้แทบจะขาดใจที่ต้องจากท่านและจากบ้านไป แต่ครั้งนี้มันไม่เหมือนกัน บิดาไม่ได้อยู่บนโลกใบนี้แล้ว แค่คิดก็ร้องไห้ปิ่มจะขาดใจ ปองรักร้องไห้อยู่อย่างนั้นนานนับชั่วโมงจนเผลอหลับไปพฤกษ์ซึ่งเห็นปองรักหายไปนานจึงเดินออกมาตาม พบว่าหญิงสาวนอนกอดรูปบิดาของเธอขณะใบหน้าเต็มไปด้วยคราบน้ำตา เขาค่อยๆ แกะรูปออกแล้วนำไปวางไว้ ก่อนจะช้อนร่างบางขึ้นวงแขนแกร่ง จากนั้นพากลับไปยังห้องนอนแล้ววางบนที่นอนอย่างเบามือ ก่อนจะผละร่างลุกขึ้น แต่ทว่าหญิงสาวกลับคว้ามือเขามาแนบกับแก้ม“พ่อจ๋า พ่ออย่าทิ้งรักไปไหนอีก” หญิงสาวพึมพำก่อนจะลืมตาขึ้นมา “พ่อ...เอ่อ...คุณพฤกษ์” หญิงสาวรีบปล่อยมืออีกฝ่ายทันที “ขอ
พิศวาสรักเมียทาส 36
“ไม่ต้องขอบคุณหรอกค่ะ เป็นหน้าที่พี่อยู่แล้วค่ะ จริงไหมคะบอส” ทุกอย่างเป็นคำสั่งของพฤกษ์ทั้งหมด“อืม...คุณแก้วหากผมขอให้เพื่อนผมติดรถไปสักคนจะได้ไหมครับ”“ได้สิคะ แก้วจะได้มีเพื่อนคุย” กรองแก้วตอบรับด้วยความเต็มใจ ขณะคัดนางค์ถึงกับหันขวับไปมองชายหนุ่ม“ขอบคุณมากครับ นางคุณนั่งรถไปกับคุณแก้วแล้วกัน ยังไงก็ขอบคุณที่มางานคืนนี้”“ค่ะ” คัดนางค์จำต้องตอบรับข้อเสนอของชายหนุ่มด้วยความจำใจ ก่อนจะเดินตามกรองแก้วออกไปด้วยความไม่เต็มใจ แต่คิดว่าแค่นี้เธอจะถอยง่ายๆ หรือไง ไม่มีวัน ปองรักเดินเข้าไปหาป้าสายใจในห้องครัวซึ่งกำลังช่วยกันเก็บจานชามที่ใช้แล้วมาล้างกับคนแถวซอยอีกสองสามคน แม้เธอจะไม่ได้รู้จักมักจี่เหมือนป้าสายใจก็เถอะ แต่ก็รู้สึกขอบคุณที่อยู่ช่วยงานกันจนดึก “กลับบ้านกันก่อนเถอะค่ะ ที่เหลือเดี๋ยวรักจัดการเอง”“อีกนิดเดียวก็เสร็จแล้วลูก หนูนั่นแหละ
พิศวาสรักเมียทาส 35
“ขอบคุณมากนะคะ” แต่ก่อนที่จะคุยอะไรกันต่อ กรองแก้วเดินเข้ามาบอกว่าถึงเวลาทำพิธีสวดอภิธรรม“คุณแก้วช่วยดูแลแขกให้ด้วยนะครับ เข้าไปนั่งในศาลาเถอะ” พฤกษ์หันไปโอบไหล่บางพาเดินเข้าไปนั่งศาลาที่ทำพิธี“ทำไมคุณถึงบอกคุณนางว่าฉันเป็นว่าที่เจ้าสาวของคุณ”“เอาไว้ฉันจะเล่าให้ฟัง หลวงพ่อมาแล้ว” พฤกษ์บอกเพียงเท่านั้นเธอก็เงียบเสียงไปในขณะที่กำลังทำพิธีสวดอภิธรรม น้ำตาของปองรักก็ไหลออกมาอาบแก้ม ไม่รู้หลังจากนี้เธอจะใช้ชีวิตต่ออย่างไร ในเมื่อบนโลกใบนี้เธอไม่เหลือใคร จนกระทั่งคนข้างๆ ยื่นผ้าเช็ดหน้าส่งมาให้“ขอบคุณค่ะ”คัดนางค์มองภาพเบื้องหน้านั้นด้วยความอิจฉา เธอต่างหากที่ควรอยู่เคียงข้างพฤกษ์ไม่ใช่ผู้หญิงคนนั้น ดูท่าทางแล้วก็แค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้นปุณณดาอดเหลือบมองไม่ได้จนอชิรวิชญ์หันมาถาม เมื่อเห็นภรรยาเอาแต่จ้องมองผู้หญิงที่เพิ่งมานั่งด้านหลังของตน“มีอะไรงั้นหรือดา”“ก็ผู้หญิงคนนั้นที่มาถามศาลาวัดงานศพคุณอา แปลก ทำไมถึงไม่ไปนั่งกับคนที่มาด้วยกัน ที่ก็ว่าง”“เขาอาจจะสะดวกนั่งตรงนั้นก็ได้ ไม่แปลกหรอก”“คงจะใช่
قد تعجبك أيضًا
เพื่อนพ่อขอจัดหนัก
กาสะลอง140.7K وجهات النظرคุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้204.3K وجهات النظرคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี106.6K وجهات النظرพ่ายรักคุณสามี
ราชินีหิมะ126.2K وجهات النظرภรรยาอุปถัมภ์
นามปากกา ไขขวัญ33 وجهات النظرรวมเรื่องเร่า(ร้อน) เร้าอารมณ์ #2
Tiwa Tatree / นามปากกาอัษฎากร132 وجهات النظرลีลาว้ากวิศวะ
Thita_42 وجهات النظرทาสเสน่หาวิวาห์ซาตาน
พิชชากร50 وجهات النظر
