Share

3 จำขึ้นใจ

last update Terakhir Diperbarui: 2025-08-11 14:04:13

ตอนที่3 จำขึ้นใจ

อชิรญา เลิศสุภัค อายุ 19 ปี เธอเกิดในครอบครัวที่เพรียบพร้อม แต่ไร้ประสบการณ์การใช้ชีวิตเพราะได้อยู่โรงเรียนหญิงล้วนตั้งแต่วัยเด็ก ผู้ชายที่รู้จักจึงมีไม่กี่คน และเป็นคนในครอบครัวซะส่วนใหญ่ ซึ่งเป็นเรื่องหนักใจของพ่อแม่ที่สุดที่ประคบประหงมลูกสาวเกินไป กลัวว่าภูมิต้านทานต่อโลกภายนอกเธอจะน้อย

“วันนี้ลูกสาวป๊ามีหนุ่ม ๆ มายืนด้วยแฮะ”

“พี่เขามายืนเป็นเพื่อนค่ะ เห็นว่ามันกำลังจะมืดแล้ว”

“แล้วไม่ได้กลัวพี่เขาเหรอ”

“กลัวทำไมคะ พี่เขามาดีค่ะป๊า” หมออธิปลูบผมลูกสาวอย่างเอ็นดู แม้ในใจจะนึกหวงแต่ก็อยากให้ลูกได้เรียนรู้ไปทีละนิด

“อ๊ะอายอย่าไว้ใจใครง่าย ๆ นะลูก เชื่อป๊า”

“ได้เลยค่ะ อายจะไม่ไว้ใจใครนอกจากป๊า แม่ และก็แสนดี”

“ดีมาก ป๊าเป็นห่วงลูกนะ”

อธิปส่งลูกสาวไว้ที่คอนโดของเธอ และมองจนแน่ใจว่าอชิรญาเดินเข้าไปข้างในอย่างปลอดภัยถึงค่อยขับรถออกไป คอนโดนี้ระบบความปลอดภัยค่อนข้างดีเขาจึงหมดห่วงได้ระดับหนึ่ง

อชิรญาเดินออกจากลิฟต์เมื่อมันหยุดอยู่ที่ชั้น 15 ก่อนจะถึงห้องของตัวเองที่อยู่ติดกันนั้นหญิงสาวได้กดเรียกเพื่อนสนิทที่วันนี้ไม่ได้ไปเรียนด้วยกันเพราะป่วย

กริ๊ง ๆ

“แสนดี เราเอง”

แอด...

“เป็นไงบ้าง”

“ดีขึ้นแล้ว แค่นอนพักคงดีขึ้นอีก” แสนดีหลีกทางให้เพื่อนสนิทเดินเข้ามาได้ เพราะเธอก็เข้าออกห้องของเพื่อนเช่นนี้

“กินอะไรหรือยัง เราซื้อข้าวต้มมา”

“ทำไมวันนี้ได้ข้าวต้ม กลับมืดด้วยนี่นา” แสนดีหรี่ตามองอย่างแกล้งจับผิด ทางผ่านกลับมาไม่มีร้านข้าวต้มแน่ ๆ

“รถเรายางแบนน่ะสิ ให้ป๊าไปรับกลับเลยแวะซื้อมาให้เธอได้”

“อ้อ อย่างนี้นี่เองนึกว่าหนีเที่ยว”

“จะไปไหนได้ เราไม่กล้าไปไหนคนเดียวเธอก็รู้แสนดี” อชิรญาตัดพ้อให้ตัวเอง เธอไม่กล้าเลยจริง ๆ หากแสนดีไม่ไปด้วย

“เธอควรหาแฟนได้แล้วมั้ง จะมาติดเราอยู่แบบนี้ไม่ได้นะ”

“…” หลังจากที่อชิรญานิ่งงันไปหลายวินาทีทั้งคู่ก็ดันสบตากันอัตโนมัติ ก่อนจะเป็นคนที่ไม่ใช่เจ้าของห้องที่แอบยิ้มมุมปากด้วยความเขิน

“วันนี้มีคนมาจีบ?”

“ไม่มี”

“ไม่มี หรือไม่รู้”

“ไม่มีมั้ง” เธอตอบอย่างไม่มั่นใจ พูดว่าจีบคงไม่ได้เมื่อเขาเพียงแค่มีน้ำใจต่อเธอเท่านั้น ไม่ได้ทำท่าทีว่าจะสานต่อเหมือนผู้ชายที่เข้ามาจีบเลยสักนิด ไม่น่าใช่

.....

หลังจากกลับมาที่ห้องตัวเองหญิงสาวก็อาบน้ำแล้วนั่งเป่าผมที่โต๊ะเครื่องแป้ง เธอไม่เคยใจหวิวเมื่อนึกถึงใบหน้าของใครอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้เลย เรียวคิ้วเข้ม ดวงตาคมดุ กลีบปากหยักสวยเหมือนมันเกิดมาจากความบรรจงปั้นแต่ง ร่างกายที่สูงกว่าเธอเกือบ 20 เซ็น และไม้กางเขนที่ลำคอนั้นทำเธอจำเขาได้ขึ้นใจ

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • พิษรักรุ่นพี่เลว   41 เลี้ยงตลอดชีวิต(จบ)

    Special episode.เงินโอนเข้าบัญชีxxx200,000บาท“อะไรเนี่ย”“มีอะไร”“มีเงินโอนเข้าตั้งสองแสนค่ะ “ อชิรญารีบเข้าแอปธนาคารว่าเงินนั้นมีที่มาจากไหน แต่มือหนาของชายหนุ่มก็วางบังบนหน้าจอสมาร์ทโฟนของเธอซะก่อน“คะ?”“พี่โอนให้เอง”“ให้เหรอคะ”“อืม วันนี้เงินส่วนแบ่งผับออก พี่ให้เธอครึ่งหนึ่ง”“มากไปหรือเปล่าคะ” ถึงเธอจะเกิดในครอบครัวที่มีฐานะพอสมควร แต่สองแสนมันก็มากสำหรับเธอกับเขาที่อายุแค่ยี่สิบต้น ๆ อยู่ดี“มีแต่มันจะน้อย พี่อยากให้เธอหมดทั้งชีวิตเลยด้วยซ้ำ” เจเลอร์แย่งสมาร์ทโฟนของเธอไปจากมือนิ่มก่อนจะวางมันบนโต๊ะเล็ก ๆ หน้าโซฟาแล้วรั้งเธอเข้ามาจูบอย่างอ่อนโยน“ไม่ต้องให้อายก็ได้ค่ะ แค่ทุกวันนี้พี่เจเลอร์จ่ายค่าข้าว ค่าช็อปปิ้งให้มันก็พอแล้ว”“พี่ไม่เสียดายที่ให้อะไรเธอเลยนะ ภาพในหัวมันไม่เคยไม่มีเธอเลย เงินมันก็ไม่ได้ไปไหนหรอก”“ขอบคุณนะคะ”“จะโอนใหทุกเดือน ได้มากหรือน้อยก็คนละครึ่งกับพี่” เจเลอร์เกลี่ยเส้นผมที่ปรกหน้าออกให้พ้นกรอบหน้าจิ้มลิ้มและจุมพิตที่หน้าผากมนอย่างที่ชอบทำ ท่อนแขนรั้งเธอเข้ามากอดแน่นก่อนจะปิดเปลือกตาลงทั้งที่เคยคางหน้าศีรษะของเธออยู่ ลมหายใจของเขาสม่ำเสมอบอกให้รู้ว่า

  • พิษรักรุ่นพี่เลว   40 หายไปสักพัก

    ตอนที่40 หายไปสักพัก (จบ)เจเลอร์ดึงเธอเข้ามาในอ้อมแขนและกอดแน่นราวกับกลัวของรักชิ้นนี้จะหาย ปลายจมูกโด่งแดงกล่ำปล่อยน้ำตาให้ไหลอย่างหมดสิ้นภาพเสือผู้เย็นชาในอดีต ร่างสูงสั่นโยนจนจนหญิงสาวที่ฝืนไม่ให้น้ำตาไหลต้องยอมแพ้ ‘เธอก็ไม่ได้เก่งขนาดนั้น’“ถ้าพอใจแล้วก็กลับมานะ”“ฮึก..ฮืออ”“พี่รักเธอนะ ครั้งนี้พูดจริง”“อย่าพูดได้มั้ย” อชิรญาพูดเสียงอู้อี้เพราะฝังใบหน้ากับแผงอกแน่นหนั่น และเสื้อของเขาก็เปียกชุ่มน้ำตาของเธอ“ครั้งนี้ไม่โกหกแล้ว อย่าเป็นแบบนี้อีกได้มั้ย...เจ็บจะตายแล้ว”“ขอ..”“อย่าขอโทษ เธอไม่ผิดอะไรเลย ไม่เคยผิด”“ปล่อยเถอะ” เจเลอร์ยอมคลายอ้อมแขนออกเมื่อในที่สุดแล้วเธอก็ยังขอให้ปล่อย เขามองแผ่นหลังของผู้หญิงที่ต้องยอมรับกับหัวใจว่ารักผ่านม่านน้ำตา ‘คนนี้..ที่รู้ตัวอีกทีก็รักไปแล้ว’ แต่ก่อนที่เธอจะเดินไปจากเขายังรั้งเธอไว้ด้วยคำพูดอีก“ไม่มีครั้งต่อไปแล้วแมวน้อย”“...”“ขอโอกาสพี่สักครั้ง จะไม่ทำผิดไม่ทำร้ายแมวน้อยของพี่อีกแล้ว”“...”“ถ้าพี่ทำให้เสียใจอีกแม้แต่เรื่องเดียว พี่จะยอมไปไม่ยุ่งกับเธออีกเลย” ไหล่คนตัวเล็กสั่นไหวเพราะสะเทือนใจในแต่ละประโยค เรียวนิ้วเกลี่ยเช็ดน้ำตาที่ไ

  • พิษรักรุ่นพี่เลว   39 ปล่อย

    ตอนที่39 ปล่อยแสนดีเหลือบมองคนที่ร้องไห้หนักเป็นระยะ ทั้งที่ทำสิ่งที่ตั้งใจสำเร็จแล้วคือทำให้ผู้ชายคนนั้นเจ็บ แต่คงลืมไปว่าตัวเองก็ยังรักเขาถึงได้เจ็บไปด้วยแบบนี้ ก่อนที่จะต่างแยกย้ายกันเข้าห้องของตัวเองไปอชิรญานั่งเหม่อที่โซฟาตัวใหญ่ หญิงสาวพยายามยิ้มที่ได้เอาคืนเขาแล้ว แม้ว่าความเจ็บของเขาอาจจะน้อยกว่าที่เธอเจอ แต่น้ำตาก็ดันไหลออกมาง่าย ๆ เพียงเห็นนาฬิกาที่เขาถอดลืมไว้บนโต๊ะ ก่อนจะหันหน้าหนีไม่อยากมองอะไรที่เป็นของเขา...ต่อไปนี้ขาดกันจริง ๆ สักที.....วันต่อมาเจเลอร์อยู่กับตัวเองพร้อมแอลกอฮอลที่หมดไปแล้วถึง 3 ขวด ชายหนุ่มยังคิดว่าตัวเองไม่ได้เมาเพียงแต่ลุกขึ้นจะไปเอามันเพิ่มแล้วก็โอนเอนเล็กน้อยเท่านั้น เขาที่เริ่มควบคุมร่างกายไม่ได้จึงนั่งลงที่พื้นพิงแผ่นหลังกับโซฟาคว้าบุหรี่เบื้องหน้าขึ้นมาสูบเผื่อสมองมันจะเบาลงบ้าง ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยคิดว่าจะต้องมาร้องไห้เพราะผู้หญิงเลยสักครั้ง และผู้หญิงคนนั้นก็ดันเป็นคนที่ตัวเองเคยลั่นเอาไว้ว่าจะไม่เอา ไม่หวง ‘ถึงจะไม่เคยมีความรัก แต่ก็รู้ว่าที่ต้องเจ็บแบบนี้ก็เพราะรักเธอ’“มันเป็นอะไรวะ” แม็กซ์เวลไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขาถามไมเคิลที่ถือวิ

  • พิษรักรุ่นพี่เลว   38 คำว่ารัก

    ตอนที่38 คำว่ารัก22.00น.เจเลอร์นั่งที่โซฟาในห้องของเธอราว 5 ชั่วโมงจนนึกโมโหขึ้นมา แต่ก็ไม่รู้ว่ากำลังโมโหให้กับอะไร เกิดมาเพิ่งเคยรอ เพิ่งลิ้มรสชาติของการถูกเมิน ชายหนุ่มเริ่มหายใจลำบากมากขึ้นทุกที นัยน์ตาแดงกล่ำเพราะน้ำตามันก่อตัวแต่เขาไม่ยอมให้มันได้ไหลออกมาง่าย ๆตืด ตืด“ว่าไงครับเพื่อน”“ไอ้ไมค์อยู่กับมึงหรือเปล่า” “มันก็อยู่นี่แหละ มีอะไรวะ” “ขอคุยกับมันหน่อย” เสียงเอะอะจากปลายสายบ่งบอกว่ามีปาร์ตี้กันอย่างสนุกสนาน ไม่ถึง10 วินาทีไมเคิลก็กรอกเสียงยานยืดเข้ามา “สวัสดีครับคุณเจเลอร์” “แสนดีอยู่ที่ไหน” ปลายสายเงียบไปเพราะตื่นคำถามของเขา ก่อนที่จะได้คำตอบ “กูจะไปรู้ได้ไง ไม่ได้เสียบคาไว้” “เมียมึงเอาเมียกูไปไหนไม่รู้ กูติดต่อไม่ได้” “กูไม่รู้จะให้ทำยังไงวะ” “ออกตามหาแม่งทุกที่เลย หาให้เจอ” “ไอ้บ้า กรุงเทพฯนะไม่ใช่โรงแรมที่ไปเคาะเรียกทีละห้องแล้วจะเจอ ออกมาหาพวกกูนี่มา” “...” “มาเถอะ ยังไงคืนนี้อ๊ะอายก็กลับไปที่ห้องอยู่ดี ไม่หนีไปไหนหรอก”.....เคนประกบหญิงสาวทั้งสองคนที่นั่งตรงบาร์เครื่องดื่มไว้ไม่ห่าง ถึงจะรู้ว่าอชิรญาเป็นของหวงของเพื่อนแต่มันก็น่าเสียดายถ้าสุดท้ายแล้ว

  • พิษรักรุ่นพี่เลว   37 เป็นเอามาก

    ตอนที่37 เป็นเอามาก “ปรางยอมเป็นคนในความลับก็ได้ค่ะ”เจเลอร์กดบล็อกมะปรางทุกช่างทางการะติดต่อ เมื่อมั่นใจว่าคนที่อยากรักษาไว้คืออชิรญาเพียงคนเดียว และก็ไม่ได้อยากเล่นสนุกกับผู้หญิงคนอื่นขนาดนั้น ‘เขากำลังแคร์ และอยากให้เธอมีความสุขเวลาที่อยู่ด้วยกัน’“ไม่มีเวลาไปซื้อใหม่เลยเหรอวะ หรือมึงช็อตเงิน?” แม็กซ์เวลถามเรื่องเงินกับคนที่สะสมรถราคาคันละ 10 ล้านขึ้นอย่างขำ ๆ“จะไปซื้อวันนี้”“เออซื้อเหอะ เห็นแล้วสมเพช”“เมื่อคืนมะปรางเมาที่ผับเรา เละ”“...”“มึงเทมะปรางทิ้งเหรอวะ”“ไม่ได้อยากได้แต่แรก” เจเลอร์ตอบเสียงเรียบก่อนจะพิมพ์ข้อความไปอ้อนใครบางคนอย่างที่ไม่เคยทำมันมาก่อนแมวน้อย “ปวดหัว ตัวร้อนด้วย”“สงสัยติดไข้จากเธอ”“มึงเกลียดแมวไม่ใช่เหรอ ทำไมเม็มชื่ออ๊ะอายแบบนั้น”“เสือก!”“ตัวมึงร้อนนี่หว่า ไปทำอะไรมาไข้แดกวะ”“ไอ้ไมค์มึงว่างมั้ย” เขาหันไปคุยกับไมเคิลที่นั่งถัดไปจากแม็กซ์เวล“ก็ว่าง ทำไมวะ”“กูจ้างซัดปากไอ้เหี้ยนี่สักที รำคาญ”“แหม โมโหกลบเกลื่อนนะมึง” เขาเลิกสนใจคนรอบข้างเพราะรอปฏิกิริยาของคนในแชท... เธอเปิดอ่านแต่ไม่ตอบกลับมา“มึงเห็นความฉิบหายของเสือที่หลงรักเหยื่อมั้ยไอ้ไมค์ เ

  • พิษรักรุ่นพี่เลว   36 อย่าทำแบบนี้

    ตอนที่36 อย่าทำแบบนี้บรรยากาศในลิฟต์เงียบกริบเหมือนไม่มีคนเข้าใช้งาน เจเลอร์มองเสี้ยวหน้าของคนที่แสดงแต่ความเย็นชาทั้งที่เขากำลังร้อนวูบวาบรอระเบิด อยู่ ๆ มันก็ทนไม่ได้ที่โดนเฉยเมย อย่างที่ตัวเองเคยทำกับผู้หญิงที่เป็นทางผ่านในชีวิตมาก่อน“หิวมั้ย”“ถามตอนถึงห้องแล้วเนี่ยนะ”ติ๊งตึก ตึก ตึกเสียงรองเท้าส้นสูงเดินไปที่ห้องจวนจะถึงแต่คนตัวสูงยังเดินอย่างช้า ๆ มองด้านหลังของเธอที่เคยเป็นคนน่ารักสดใส หากยังเป็นแฟนกันอย่างสนิทใจอยู่อชิรญาคงเป็นคนรักที่ดีได้ไม่น้อย“อย่าไล่ ฉันไม่ไป” อชิรญาหันกลับมามองเขาที่เอาตัวเองเข้ามาในห้องเดียวกันเรียบร้อย ก่อนจะเดินเข้ามาหาโดยจ้องตาคมเข้าอยู่ตลอด คนตัวเล็กเขย่งเท้าเพิ่มความสูงเพื่อที่จะจูบกลีบปากหนา เขาก็อำนวยความสะดวกให้ด้วยการย่อตัวลงอุ้มเธอให้เกี่ยวขาอยู่ที่เอวสอบ“อ่อยฉันอีกแล้วนะ”“ไม่ได้เหรอ”“ได้เสมอ เธอไหว?”“ไม่ไหว”จุ้บเธอแตะกลีบปากบนแก้มสากเร็ว ๆ แล้วขืนตัวออกก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนอนราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เจเลอร์รู้ตัวดีว่าวันนี้มองเธอเป็นรอบที่ร้อย แต่ถึงอย่างนั้นสองเท้าก็เดินตามเจ้าของห้องไปอย่างไม่ลังเล ‘ยิ่งรู้สึก ยิ่งถลำลึกอยากเกิ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status