Share

บทที่ 2

Author: Xiaohlinz
last update publish date: 2026-10-09 13:04:07

เขาไม่ได้สนใจเสียงท้วงของฉันเลย มือใหญ่เลื่อนขึ้นบีบเคล้นหน้าอก ส่วนอีกมือก็ขยับลงมาที่เป้ากางเกงเพื่อลูบไล้เนินสามเหลี่ยม ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมากจนฉันตั้งตัวไม่ทัน

“ดะ เดี๋ยวค่ะ อื้อ~” ฉันพยายามจะดิ้นขัดขืนแต่เหมือนคนข้างหลังไม่คิดจะหยุดฟังเลยสักนิด

เขางับริมฝีปากมาที่ใบหูจากนั้นก็แหย่ลิ้นเข้ามาเลียวนข้างใน ทำเอาท้องน้อยร้อนวูบวาบ ขนอ่อนตามร่างกายลุกชันไปทั้งตัว

แล้วอยู่ๆ มือไม้มันก็อ่อนแรงลง ร่างกายคล้ายถูกกระตุ้นอารมณ์บางอย่าง จากที่กำลังต่อต้าน ก็ค่อยๆ รู้สึกดี สัมผัสซาบซ่านที่เกิดขึ้นอยู่ตอนนี้มันคืออะไรกัน

ทำไมฉันถึงควบคุมตัวเองไม่ได้เลย…

“หอมหวานไปทั้งตัว ชักอยากเลียแล้วสิ”

“อื้อ…นะหนู~” แม้แต่แรงจะเปล่งเสียงยังแทบไม่มีเลยตอนนี้

เขาจับฉันให้หมุนตัวกลับไปหา ก่อนจะใช้สองมือประคองใบหน้าแล้วโน้มลงมาใกล้ๆ วินาทีนั้นฉันหลับตาปี๋ด้วยความกลัว

ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมไม่ขัดขืนเขา

คนตัวสูงใช้เรียวลิ้นเลียขอบปากฉัน จากนั้นก็ย้ายมาเลียที่ข้างแก้ม ก่อนจะบดขยี้จูบลงมาหนักๆ บนริมฝีปากจนมันรู้สึกเจ็บ แต่นั่นก็ทำให้ฉันได้สติกลับมา จึงพยายามรวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดแล้วกลั้นใจผลักเขาออก

เขาเซเล็กน้อย ฉันจึงใช้จังหวะนี้หันกลับไปเปิดประตู แต่ก็ช้ากว่ามือหนาที่คว้าแขนฉันไว้ทัน

“เดี๋ยว!”

“ปะ ปล่อยหนูนะ”

ร่างฉันถูกกระชากให้หันกลับไปเผชิญหน้ากับร่างกำยำอีกครั้ง

“เธอไม่ใช่แองจี้ ?”

“คะ ใครคือแองจี้คะ” ฉันก้มหน้างุด ไม่กล้ามองเขาเลย

“เวลาพูดกับฉันให้มองหน้า”

เสียงเย็นเอ่ยสั่ง ทำให้ฉันต้องเงยหน้าขึ้นมองอย่างเลี่ยงไม่ได้ แล้วก็เหมือนโลกทั้งใบมันหยุดหมุนไปชั่วขณะ เมื่อได้เห็นใบหน้าหล่อเหลาของผู้ชายตรงหน้าอย่างเต็มตา

เมื่อกี้ทุกอย่างมันชุลมุนและน่าตกใจจนฉันไม่ทันได้มองเขาแบบชัดๆ แต่ตอนนี้ทั้งดวงตา สันจมูก และริมฝีปากหยักได้รูปกำลังทำให้ฉันตกตะลึง

คนเรามันหล่อกันได้ขนาดนี้เลยเหรอ หล่อจนเกือบจะขโมยลมหายใจของฉันไป

“เมื่อกี้แค่เข้าใจผิด…” เขาบอกด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง ก่อนจะใช้มือเช็ดคราบน้ำลายออกจากพวงแก้มให้ฉัน

“…ฉันไม่ได้ตั้งใจจะปล้ำเธอ”

พอได้ยินแบบนั้นฉันก็รู้สึกเบาใจขึ้นมาบ้าง เพราะเขาคือสามีของพี่ปีใหม่ มันคงจะไม่เหมาะสมหากเมื่อกี้เขาตั้งใจทำมันจริงๆ

“ถะ ถ้าคุณเข้าใจผิดก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ”

“เธอคือ ?”

“ละ ลืมแนะนำตัวไปเลย สวัสดีค่ะ หนูชื่อนิวเยียร์นะคะเป็นน้องสาวของพี่ปีใหม่” ฉันถอยห่างจากเขาหนึ่งก้าว จากนั้นก็รีบโค้งศีรษะแล้วทำความเคารพ

“ฉันทิศเหนือ เรียกคุณเหนือเฉยๆ ก็ได้”

“ค่ะคุณเหนือ หนูขอบคุณมากเลยนะคะที่ยอมให้หนูมาอาศัยอยู่ด้วย”

“ไม่เป็นไร น้องเมียก็เหมือนน้องฉัน”

“ขอบคุณที่เอ็นดูหนูนะคะ”

“แต่ฉันอยากให้เธอดูเอ็นมากกว่า”

“อะไรนะคะ พอดีหนูฟังไม่ค่อยถนัด”

“ไม่มีอะไร ขอโทษด้วยที่เมื่อกี้ฉันทำเธอตกใจ”

“ไม่เป็น…”

“แต่เมื่อกี้เธอ…” เขาลากเสียงยาวขึ้นมาแทรกแล้วโน้มใบหน้าลงมาใกล้ๆ ฉันอีกครั้ง “…น่าเลียจริงๆ นะ”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • พิษสวาทน้องเมีย    บทที่ 115 (ตอนพิเศษส่งท้าย) Nc20++

    สองขาฉันหนีบเข้าหากัน เมื่อคุณเหนือล้วงเข้ามาในกางเกงแล้วแหวกขอบแพนตี้เข้ามาสัมผัสกับจุดอ่อนไหว ปลายนิ้วเรียวบดเคล้าติ่งเนื้อเบาๆ ก่อนจะเลื่อนลงมาปาดน้ำหวานเหนียวเหนอะขึ้นชโลมไปจนทั่ว คุณเหนือเคาะเบาๆ ที่ปากร่องจนได้ยินเสียงลามก จากนั้นเขาก็สอดนิ้วเข้ามาในโพรงอ่อนนุ่มแล้วขยับเข้าออก ริมฝีปากหนาเลื่อนต่ำลงมาตะโบมดูดยอดอกสลับกันทั้งสองข้าง เอวฉันขยับไปมาอัตโนมัติเมื่อถูกคุณเหนือเพิ่มนิ้วเข้ามาแล้วเร่งจังหวะการขยับ สมองเริ่มพร่าเบลอ จนมองไม่เห็นอะไร ฉันเหมือนคนร่านสวาทที่หลงระเริงในรสกามที่คุณเหนือมอบให้ ขณะที่เขาก็หอบหายใจแรง คงกำลังทรมานไม่ต่างกัน “อ๊ะ อ๊า มะ ไม่ไหวแล้ว~” เพราะห่างจากเรื่องนี้ไปนาน พอกลับมาทำทีนึงฉันก็รู้สึกว่ามันจะเสร็จเร็วกว่าปกติ พอได้ยินแบบนั้นคุณเหนือก็หยุดการกระทำ แล้วลุกขึ้นจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเอง รวมถึงของฉันด้วย ดวงตาของฉันเบิกโพลงเมื่อเห็นแก่นกายใหญ่สีชมพูที่กำลังขยายตัวเมื่อถูกมือหนารูดมันขึ้นลง ปลายหัวอวบบวมเปล่งจนขึ้นเงาชี้หน้าฉัน คุณเหนือคลานขึ้นมาคร่อมฉันอีกครั้ง พร้อมกับจ่อปลายหัวมาที่กึ่งกลางกาย ก่อนจะเสียดสีทักทายปุ่มเกสรและขยับลงเขี่ยไปต

  • พิษสวาทน้องเมีย    บทที่ 114 (ตอนพิเศษส่งท้าย) Nc20++

    ตอนพิเศษ #กลางดึก หลังเลิกเรียนวันนี้คุณเหนือมารับฉันที่มหาลัยแล้วพากลับมาเก็บเสื้อผ้า บอกว่าจะพาไปเที่ยว ตอนแรกฉันก็งงๆ ว่าทำไมไม่รอไปพรุ่งนี้ เพราะกว่าเราจะเก็บของออกจากบ้านกันก็เกือบจะสองทุ่ม และแน่นอนว่าเรามาถึงที่นี่กันดึกมากๆ แต่เหมือนคุณเหนือจะจองที่พักเอาไว้ก่อนแล้วเลยไม่มีปัญหา พอมาถึงดึกก็ไม่มีร้านอาหารไหนเปิดเลยสักร้าน กลายเป็นว่าหลังเอาของเก็บเข้าที่พัก เราก็ต้องขับรถไปหาร้านสะดวกซื้อที่เปิดยี่สิบชั่วโมงเพื่อซื้อบะหมี่กึ่ง “ทำไมอยู่ๆ นึกอยากจะมาก็มากะทันหันนักละคะ ขับรถตอนกลางคืนมันอันตรายมากรู้ไหม” ฉันถามขณะเทน้ำร้อนใส่ลงถ้วยบะหมี่ “ก็อยากมีฟีลไปเที่ยวแบบตื่นเต้นดูบ้าง” “อันนี้ก็ตื่นเต้นไปนะคะ แล้วบะหมี่กึ่งพวกนี้มันก็ไม่ดีต่อร่างกายด้วย คุณทานได้เหรอคะ” “ถึงจะฉันจะเป็นคนรวยแต่ก็ไม่ใช่คนติดหรูนะ” ไม่พูดเปล่า แต่คุณเหนือยังเดินมาหยิบถ้วยบะหมี่กึ่งไปจากมือฉันด้วย “หนูก็ไม่ได้หาว่าคุณติดหรูสักหน่อย แค่คิดว่าคุณจะไม่ทานพวกของไม่มีประโยชน์” จริงๆ เราก็ไม่ได้ซื้อแค่บะหมี่กึ่งหรอก มีพวกไส้กรอก และผักสดนิดหน่อยด้วย กลัวว่าสารอาหารมันจะไม่ครบน่ะ “ทำไมถึงคิดแบบนั้น

  • พิษสวาทน้องเมีย    บทที่ 113

    #วันต่อมา สถานีตำรวจฉันมาที่นี่เป็นเพื่อนน้ำปั่น เพราะพรุ่งนี้พี่เชนจะถูกนำตัวไปขังในเรือนจำแล้ว มันบอกว่าอยากจะมาลาเขาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ตัวเองจะย้ายไปเรียนต่างประเทศ ส่วนสาเหตุที่ย้ายฉันเดาว่าน่าจะเป็นเพราะอยากทำใจจากพี่เชนให้ได้ การที่อยู่ที่นี่มันอาจจะทรมานสำหรับมันมากเกินไป วันนี้ฉันมากับน้ำปั่นแค่สองคน เพราะพิชชี่ติดธุระกับที่บ้าน ลึกๆ แล้วฉันก็ไม่อยากให้เพื่อนย้ายไปไหนหรอก แต่อีกใจก็เข้าใจมันดี ไว้รอให้เรียนจบจนคลอดเด็กแล้วค่อยกลับมาเจอกันอีกครั้งก็ได้“แกไหวไหมน้ำปั่น” สีหน้ามันดูไม่ดีเลย ตั้งแต่ที่ฉันกับคุณเหนือไปรับที่บ้านแล้ว วันนี้คุณเหนือก็มาด้วยนะ แต่ฉันขอให้เขารออยู่ข้างนอก เพราะกลัวว่าพี่เชนจะพูดอะไรที่ไม่เข้าหูจนทำให้มีเรื่อง แค่นี้สภาพจิตใจเพื่อนฉันก็แย่มากพอแล้ว ไม่อยากให้มีอะไรมากระทบเพิ่มอีก “ฉันไหว แค่ตื่นเต้นนิดหน่อย” ตลอดเวลาที่พูดน้ำปั่นนั่งบีบมือแน่นตลอดเวลา ฉันจึงเอื้อมมือนึงไปจับมือเพื่อนไว้เพื่อให้กำลังใจ “แกไม่ต้องกลัวนะ ฉันอยู่ตรงนี้ อยู่ข้างๆ” “ขอบใจแกนะ” “มีเวลาให้แค่สิบนาทีนะครับ” คุณตำรวจหนุ่มท่านนึงเดินมาบอก“ขอบคุณค่ะ” ฉันจับมือน้ำปั

  • พิษสวาทน้องเมีย    บทที่ 112

    จบประโยคนั้นเขาก็จูงมือพาฉันเดินออกมาจากห้องทันที ก่อนจะได้ยินเสียงร้องไห้โฮของพี่ปีใหม่ดังตามหลังมาไม่รู้ว่าตอนนี้ภายในงานจะโกลาหลกันแค่ไหน แต่คุณเหนือก็น่าจะเตรียมการรับมือเอาไว้หมดแล้ว ไม่อย่างนั้นคงไม่พาฉันเดินออกมาจากโรงแรมแบบนี้บ้านเมื่อทุกอย่างกลับสู่ความสงบ คุณเหนือก็พาฉันกลับบ้าน จนถึงตอนนี้แล้วฉันยังไม่หยุดร้องไห้เลย ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร ทั้งที่ทุกอย่างก็จบลงแล้ว แต่ฉันก็ไม่ได้ร้องฟูมฟายหรอกนะ แค่น้ำตามันไหลไม่หยุด“เป็นอะไร เลิกร้องไห้ได้แล้ว” คุณเหนือเดินเข้ามากอด “นะ หนูก็ไม่รู้ คงเพราะใจหายมั้งคะ” “ไม่เอาสิ เวลานี้เธอต้องกอบโกยความสุขเยอะๆ นะ ที่ผ่านมามันแย่มากพอแล้ว” ยิ่งได้ยินคำพูดของคุณเหนือ ฉันก็ยิ่งอยากจะร้องไห้ ใช่ ที่ผ่านมาสำหรับเรามันแย่กันมากๆ ฉันไม่ควรมัวมาร้องไห้อยู่แบบนี้จริงๆ “หนูจะพยายามนะคะ อึก~” “คนเก่ง ไม่ร้องนะ” คุณเหนือกำชับกอดฉันแน่นขึ้นกว่าเดิม จากนั้นก็กดปลายจมูกลงหอมที่ศีรษะเบาๆ แล้วค้างเอาไว้ไม่นานความอบอุ่นของเขาก็ทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้น ฉันขอตัวไปอาบน้ำเพราะวันนี้มันเพลียมากๆ สำหรับเราสองคน หลังจากอาบน้ำเสร็จคุณเหนือก็พาฉันออกมากินข้าวด

  • พิษสวาทน้องเมีย    บทที่ 111

    “คุณก็ดูแลหนูให้ดีสิคะ” ลึกๆ ฉันก็กลัวนะ เพราะพี่ปีใหม่คงไม่ได้รักหรือแคร์ฉันมากเท่าไหร่ แต่จะให้ทำยังไงได้ ฉันไม่ได้ถูกปลูกฝังให่เกิดเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้นนี่นา“ก็ได้ ไม่ติดคุกก็ได้ แต่ปีใหม่ต้องถูกกักขังเป็นเวลาสามเดือนหลังจากหย่า” คิ้วฉันขมวดมุ่นเมื่อได้ยืนคำว่ากังขัง คุณเหนือความหมายความว่ายังไง“กักขัง กักขังอะไรคะ” “จริงๆ แล้วฉันมีที่ที่นึง ซึ่งความเป็นอยู่ภายในนั้นค่อนข้างคล้ายกับการติดคุก” “ละ แล้วมันคืออะไรคะ” “กลัวเหรอ ฉันไม่ได้เป็นคนเที่ยวจับใครมาขังนะ” “มะ มันก็ต้องกลัวสิคะ อยู่ๆ มาบอกว่าตัวเองมีคุก” “ก็บอกว่าแค่คล้าย ที่นั่นฉันเอาไว้ดัดสันดานคนที่คิดจะทรยศ ซึ่งยังไม่เคยมีใครถูกพาไปที่นั่นมาก่อน” “แน่สิคะ ใครจะไปกล้าทรยศคุณกันละ” “ก็พี่สาวเธอไง” อืม อันนี้จริง ฉันเถียงไม่ออกเลย“แล้วคุณจะให้พี่ปีใหม่ไปอยู่ที่นั่รเหรอคะ” “ใช่ หลังจากหย่า ถ้าไม่อยากให้ติดคุกจนมีคดีติดตัวไปตลอดชีวิต เธอก็ต้องยอม” “แต่ว่า…”“คนอย่างปีใหม่ต้องได้รับบทเรียนนิวเยียร์” น้ำเสียงของคุณเหนือเข้มขึ้นหนึ่งระดับ ทำให้รู้ว่าเขาค่อนข้างเด็ดขาดกับวิธีนี้“ก็ได้ค่ะ…แล้วที่นั่นมันน่ากลัวมากไหมคะ”“

  • พิษสวาทน้องเมีย    บทที่ 110

    เหมือนผีบ้ากลับมาเข้าสิงเขาอีกครั้ง เมื่อมือหนาพยายามดึงชุดฉัน และเพราะมันถูกดึงมาแล้วหลายครั้ง ทำให้ครั้งนี้สะไบด้านนอกหลุดออกไป เหลือเพียงเกาะอกบางๆ “เซ็กซี่แบบนี้นี่เอง ไอ้เหนือมันถึงรักมาก” สายตาที่พี่เชนมองฉันตอนนี้มันน่ากลัวจนฉันร้องไห้ไม่รู้ตัว“ฮึก อย่าทำอะไรนิวเลยนะ” ฉันยอมยกมือไหว้วิงวอน ถ้าให้มีอะไรกับเขา ฉันขอยอมตายดีกว่า“ไม่ต้องกลัว ฉันก็รักเธอเหมือนกัน ไม่ทำให้เธอเจ็บหรอก” น้ำเสียงพี่เชนเปลี่ยนเป็นอ่อนโยน แต่แฝงไปด้วยอาการจิตนิดๆ เขาโน้มหน้าลงมาดมศีรษะของฉัน พร้อมทั้งสูดลมหายใจเข้าแรงๆ ขณะที่มือหนากำลังลูบไล้ไปทั่วผิวขาวเนียน “ฮือ นิวขอร้อง อย่าทำแบบนี้เลยนะ” ปัง! ปัง!!ระหว่างนั้นเสียงทุบประตูก็ดังขึ้นสองครั้ง ก่อนที่มันจะถูกพังเข้ามา ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ทำให้พี่เชนยอมหยุดการกระทำทุเรศนี้ได้“มึงทำเหี้ยไรวะ!!” เสียงโกรธเกรี้ยวของคุณเหนือดังขึ้น จากนั้นร่างพี่เชนก็ถูกกระชากให้ถอยหลัง ก่อนจะถูกหมัดหนักของคุณเหนือซัดเข้าที่หน้าอย่างจังพี่เชนล้มลงไปนอนกับพื้น คุณเหนือรีบขึ้นไปคร่อมร่างเขาไว้แล้วปล่อยกำปั้นรัวใส่แบบไม่ยั้ง จนฉันต้องรีบตั้งสติแล้วเข้าไปห้าม“พอแล้วค่ะคุ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status