Share

บทที่ 3

Author: Xiaohlinz
last update publish date: 2026-10-09 13:05:10

“คะ คุณหมายถึงอะไรคะที่น่าเลีย” เพราะไม่อยากตีความหมายและเข้าใจอะไรแบบผิดๆ จึงเลือกที่จะถามออกไปตรงๆ

“อยากรู้เหรอ…ถ้าอยากรู้คืนนี้…”

แกร๊ก!

ขณะที่เขากำลังจะตอบ ประตูก็ถูกเปิดเข้ามาด้วยฝีมือของพี่ปีใหม่ เห็นแบบนั้นฉันจึงถอยไปยืนข้างหลังเธอแล้วก้มหน้าลงมองพื้น เพราะไม่กล้าสู้สายตาของคุณเหนือที่เอาแต่จ้องมองไม่ยอมละไปไหน

“คุยกันไปถึงไหนแล้วคะ^_^”

“แค่แนะนำตัว” คุณเหนือตอบเสียงเรียบ

เขาดูน่ากลัว เย็นชา และอันตรายหากเผลอไปอยู่ใกล้ๆ ไม่รู้ว่าทั้งหมดนี้ฉันคิดไปเองหรือเปล่า แต่มันรู้สึกแบบนั้นจริงๆ

แต่เขาว่ากันว่าคนที่มีบุคลิกภายนอกแบบนี้ ลึกๆ แล้วมักจะเป็นคนใจดี ซึ่งฉันเชื่ออย่างนั้นนะ เพราะถ้าเขาใจร้ายเหมือนภาพลักษณ์คงไม่ยอมให้ฉันย้ายมาอยู่ด้วยหรอก

“ถ้ารู้จักกันแล้วก็ดีค่ะ งั้นปีพาน้องไปดูห้องก่อนนะคะ”

“อืม”

“ปะ ไปดูห้องกัน^_^”

พี่ปีใหม่จับมือพาฉันเดินออกมาจากห้อง ในเสี้ยววินาทีที่ฉันหันกลับไปปิดประตู ก็เห็นว่าคุณเหนือยังคงมองมาไม่เลิก หนำซ้ำเขายังกระตุกยิ้มมุมปากอีกต่างหาก

ฉันไม่ได้มองและสนใจอะไรมาก รีบปิดประตูแล้วเดินตามพี่ปีใหม่ไปยังอีกห้องที่อยู่ริมสุด

“โอโห นี่ห้องนอนเหรอคะ” พอเดินเข้ามาในห้องนอนฉันก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ เพราะมันใหญ่กว่าที่คิดเอาไว้มากๆ

เดิมทีบ้านหลังเก่าของฉันฉันก็ว่ามันใหญ่แล้วนะ แต่พอมาเจอคฤหาสน์ของคุณเหนือ บ้านฉันดูเล็กไปเลย

“ใช่ นี่คือห้องนอนส่วนตัวของนิวเยียร์ พี่ให้คนมาตกแต่งเป็นสไตล์แบบที่นิวเยียร์ชอบ ชอบไหม ?”

“ชอบค่ะ ขอบคุณพี่ปีใหม่มากๆ เลยนะคะที่เอ็นดูหนูขนาดนี้” ไม่รู้ว่าต้องขอบคุณอีกกี่ครั้งถึงจะพอกับสิ่งที่พี่ปีใหม่ทำให้ฉัน

ถึงเราจะไม่ใช่พี่น้องร่วมสายเลือด แต่เธอก็แสนดีกับฉันจนเหมือนคลานตามกันมา

“เราเหลือกันแค่สองคนพี่น้องแล้วนะ ถ้าพี่ไม่ดูแลนิวแล้วใครจะดูแลล่ะ” พูดจบพี่ปีใหม่ก็เดินมากอดฉันแน่น ฉันเองก็กอดตอบเธอ มันซาบซึ้งใจมากจริงๆ

“ขอบคุณนะคะ หนูสัญญาว่าจะไม่ดื้อไม่ซน และจะไม่ทำให้พี่ปีใหม่ผิดหวัง”

“ดีมาก” เธอผละกอดออกแล้วลูบศีรษะฉันเบาๆ “แล้วเรื่องมหาลัยนิวจะเอายังไงต่อ”

ความสุขเมื่อครู่จางหายไปทันทีเมื่อพูดถึงเรื่องเรียนต่อมหาวิทยาลัย จริงๆ หากไม่เกิดเรื่องพ่อขึ้น อีกสองอาทิตย์ฉันก็จะได้ไปเรียนกับเพื่อนแล้ว แต่เพราะพ่อเสียไปซะก่อนฉันจึงต้องดร็อปเรียนเอาไว้

กะว่าจะหางานทำแล้วค่อยส่งตัวเองเรียนทีหลัง

“ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ มีอะไรบอกพี่สิ” พี่ปีใหม่จูงมือพาฉันมานั่งคุยกันบนเตียง

“คือหนูเพิ่งไปดร็อปเรียนมาเองค่ะ” ฉันก้มหน้าตอบ

“ฮะ ไปดร็อปทำไม”

“กะ ก็พ่อ…”

“พ่อไม่อยู่เลยไปดร็อปงั้นเหรอ”

ฉันพยักหน้าหงึกๆ แทนการตอบ

“แล้วพี่ละ นิวลืมพี่รึไง” ก็ทีแรกฉันไม่คิดว่าพี่ปีใหม่จะให้ฉันย้ายมาอยู่ด้วยนี่นา แต่ถึงจะให้ย้ายมาฉันก็ไม่กล้ารบกวนอยู่ดี

“คือหนู…หนูเกรงใจน่ะค่ะ”

“นิวฟังพี่นะ” น้ำเสียงของพี่ปีใหม่เปลี่ยนเป็นจริงจัง ก่อนจะใช้มือจับไหล่ฉันทั้งสองข้าง ทำให้ฉันต้องเงยหน้าขึ้นไปมองอัตโนมัติ

“นิวคือน้องสาวพี่ พี่บอกกี่ทีแล้ว ต่อให้เรามีแม่คนละแม่แต่พี่ก็รักนิวเหมือนน้องแท้ๆ”

“ค่ะ หนูทราบ…”

“หรือนิวไม่ได้รักพี่เหมือนพี่สาวแท้ๆ ถึงชอบเกรงใจอยู่ตลอด”

“ปะ เปล่านะคะ หนูรักพี่ปีเหมือนพี่สาวแท้ๆ จริงๆ แต่หนูแค่กลัวว่าตัวเองจะเป็นภาระของพี่ปี” ฉันรีบปฏิเสธทันทีเพราะกลัวว่าพี่ปีใหม่จะเข้าใจผิด

ฉันรักและเคารพพี่ปีใหม่มากๆ มากจนทำเพื่อเธอได้ทุกอย่าง เพราะตอนนี้เธอนับเป็นผู้มีพระคุณคนนึงของฉัน

“ถ้ารักพี่ ต่อไปนี้ก็เลิกเกรงใจได้แล้ว”

“ค่ะ หนูจะพยายามนะ^_^”

จากนั้นไม่นานก็มีคนรับใช้ของบ้านเอากระเป๋าเสื้อผ้าเข้ามาให้ ฉันและพี่ปีใหม่จึงช่วยกันจัดห้องและเก็บของ

จริงๆ ฉันจะเก็บแค่คนเดียวแหละ แต่พี่ปีใหม่บอกว่าอยากช่วยฉันก็เลยไม่กล้าขัด

Talk ทิศเหนือ

ผมนั่งเท้าคางรอสองพี่น้องที่กำลังจัดของอยู่ข้างบนเพื่อทานมื้อเย็นพร้อมกัน อุตส่าห์ให้คนไปตามแล้ว แต่ก็ยังไม่มีใครมา ไม่รู้มัวลีลาอะไร

“ทำไมคุณปียังไม่มา” เพราะเริ่มรู้สึกหงุดหงิดจึงหันไปถามแม่บ้านที่ยืนอยู่ไม่ไกล

“เดี๋ยวดิฉันไปตามให้อีกรอบค่ะ” เธอบอกอย่างลนลานแล้วกำลังจะวิ่งขึ้นบันได

“ขอโทษที่ให้รอค่ะพอดีคุยกันเพลินไปหน่อย” แต่ปีใหม่ก็เดินลงมาพอดีพร้อมกับน้องสาวของเธอ

นิวเยียร์

“เร็วๆ ฉันหิว” ผมบอกเสียงเรียบ สายตาจ้องมองร่างอวบอั๋นของนิวเยียร์ที่เดินอยู่ด้านหลังปีใหม่

เธอมองผมครู่นึงก่อนจะหลุบตาลงราวกับว่ากลัว หึ ท่าทางดูเหมือนกระต่ายน้อยจริงๆ

ปีใหม่นั่งลงที่เก้าอี้ซ้ายมือผม ส่วนนิวเยียร์นั่งลงฝั่งขวามือ ส่วนผมนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะ เมื่อมาพร้อมหน้าแล้วเราก็กินมื้อเย็นด้วยกัน

วันนี้สั่งอาหารมาเยอะเป็นพิเศษเพราะอยากเลี้ยงตอนรับน้องเมีย

“เก็บของเรียบร้อยดีไหม ?” ผมหันไปถามนิวเยียร์ที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตากินข้าว หนำซ้ำยังไม่ยอมตอบคำถามของผม จนผมต้องหันไปใช้สายตากับปีใหม่

“นิว คุณเหนือถามเธออยู่นะ”

“วะ ว่าไงนะคะ” เธอลุกลี้ลุกลนเงยหน้าขึ้นมองผม ก่อนจะถามอย่างตะกุกตะกัก “คะ คุณเหนือว่าไงนะคะ”

“ฉันถามว่าเก็บของเรียบร้อยดีไหม”

“อ๋อ เรียบร้อยดีค่ะ^_^”

“ห้องสวยถูกใจหรือเปล่า ถ้าไม่ชอบห้องนั้นแล้วอยากย้ายฉันก็ไม่ว่า”

“สวยค่ะ หนูชอบห้องนั้นมากๆ ขอบคุณอีกครั้งนะคะที่ยอมให้หนูย้ายเข้ามาอยู่ด้วย”

“บอกแล้วไง น้องเมียก็เหมือนน้องฉัน”

“ขอบคุณค่ะ^_^”

รอยยิ้มของนิวเยียร์เหมือนกระแทกเข้าที่มาที่ใจผมอย่างจัง ใครจะรู้ว่าภายใต้ใบหน้าที่นิ่งขรึมอยู่ตอนนี้ ผมกำลังงุ่นง่านกับความน่ารักของเธอ

เคร้ง!

ขณะที่กำลังจะเอื้อมมือไปหยิบแก้วน้ำมือผมดันไปโดนช้อนจนหล่นลงพื้น

“เดี๋ยวเก็บเอง” ผมบอกสองพี่น้องที่ตั้งท่าจะก้มลงช่วยเก็บ ก่อนจะค่อยๆ ก้มลง

ทีแรกก็ว่าจะไม่คิดอะไร แต่สายตามันดันไปสะดุดกับหว่างขาของนิวเยียร์ที่หนีบไม่มิด แถมเธอยังใส่กระโปรง ทำให้มองเห็นกางเกงในที่ผลุบเข้าไปตามรอยกลีบอูม

เนินโหนกเธอนูนเด่น เนื้อข้างกลีบดูแน่นน่ากัด แถมรอยแยกยังน่าเอาลิ้นเลีย

ให้ตายเถอะ น้องเมียโคตรเด็ด แถมยังน่า…ขนาดนี้

ผมจะอดใจยังไงไหว!

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • พิษสวาทน้องเมีย    บทที่ 115 (ตอนพิเศษส่งท้าย) Nc20++

    สองขาฉันหนีบเข้าหากัน เมื่อคุณเหนือล้วงเข้ามาในกางเกงแล้วแหวกขอบแพนตี้เข้ามาสัมผัสกับจุดอ่อนไหว ปลายนิ้วเรียวบดเคล้าติ่งเนื้อเบาๆ ก่อนจะเลื่อนลงมาปาดน้ำหวานเหนียวเหนอะขึ้นชโลมไปจนทั่ว คุณเหนือเคาะเบาๆ ที่ปากร่องจนได้ยินเสียงลามก จากนั้นเขาก็สอดนิ้วเข้ามาในโพรงอ่อนนุ่มแล้วขยับเข้าออก ริมฝีปากหนาเลื่อนต่ำลงมาตะโบมดูดยอดอกสลับกันทั้งสองข้าง เอวฉันขยับไปมาอัตโนมัติเมื่อถูกคุณเหนือเพิ่มนิ้วเข้ามาแล้วเร่งจังหวะการขยับ สมองเริ่มพร่าเบลอ จนมองไม่เห็นอะไร ฉันเหมือนคนร่านสวาทที่หลงระเริงในรสกามที่คุณเหนือมอบให้ ขณะที่เขาก็หอบหายใจแรง คงกำลังทรมานไม่ต่างกัน “อ๊ะ อ๊า มะ ไม่ไหวแล้ว~” เพราะห่างจากเรื่องนี้ไปนาน พอกลับมาทำทีนึงฉันก็รู้สึกว่ามันจะเสร็จเร็วกว่าปกติ พอได้ยินแบบนั้นคุณเหนือก็หยุดการกระทำ แล้วลุกขึ้นจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเอง รวมถึงของฉันด้วย ดวงตาของฉันเบิกโพลงเมื่อเห็นแก่นกายใหญ่สีชมพูที่กำลังขยายตัวเมื่อถูกมือหนารูดมันขึ้นลง ปลายหัวอวบบวมเปล่งจนขึ้นเงาชี้หน้าฉัน คุณเหนือคลานขึ้นมาคร่อมฉันอีกครั้ง พร้อมกับจ่อปลายหัวมาที่กึ่งกลางกาย ก่อนจะเสียดสีทักทายปุ่มเกสรและขยับลงเขี่ยไปต

  • พิษสวาทน้องเมีย    บทที่ 114 (ตอนพิเศษส่งท้าย) Nc20++

    ตอนพิเศษ #กลางดึก หลังเลิกเรียนวันนี้คุณเหนือมารับฉันที่มหาลัยแล้วพากลับมาเก็บเสื้อผ้า บอกว่าจะพาไปเที่ยว ตอนแรกฉันก็งงๆ ว่าทำไมไม่รอไปพรุ่งนี้ เพราะกว่าเราจะเก็บของออกจากบ้านกันก็เกือบจะสองทุ่ม และแน่นอนว่าเรามาถึงที่นี่กันดึกมากๆ แต่เหมือนคุณเหนือจะจองที่พักเอาไว้ก่อนแล้วเลยไม่มีปัญหา พอมาถึงดึกก็ไม่มีร้านอาหารไหนเปิดเลยสักร้าน กลายเป็นว่าหลังเอาของเก็บเข้าที่พัก เราก็ต้องขับรถไปหาร้านสะดวกซื้อที่เปิดยี่สิบชั่วโมงเพื่อซื้อบะหมี่กึ่ง “ทำไมอยู่ๆ นึกอยากจะมาก็มากะทันหันนักละคะ ขับรถตอนกลางคืนมันอันตรายมากรู้ไหม” ฉันถามขณะเทน้ำร้อนใส่ลงถ้วยบะหมี่ “ก็อยากมีฟีลไปเที่ยวแบบตื่นเต้นดูบ้าง” “อันนี้ก็ตื่นเต้นไปนะคะ แล้วบะหมี่กึ่งพวกนี้มันก็ไม่ดีต่อร่างกายด้วย คุณทานได้เหรอคะ” “ถึงจะฉันจะเป็นคนรวยแต่ก็ไม่ใช่คนติดหรูนะ” ไม่พูดเปล่า แต่คุณเหนือยังเดินมาหยิบถ้วยบะหมี่กึ่งไปจากมือฉันด้วย “หนูก็ไม่ได้หาว่าคุณติดหรูสักหน่อย แค่คิดว่าคุณจะไม่ทานพวกของไม่มีประโยชน์” จริงๆ เราก็ไม่ได้ซื้อแค่บะหมี่กึ่งหรอก มีพวกไส้กรอก และผักสดนิดหน่อยด้วย กลัวว่าสารอาหารมันจะไม่ครบน่ะ “ทำไมถึงคิดแบบนั้น

  • พิษสวาทน้องเมีย    บทที่ 113

    #วันต่อมา สถานีตำรวจฉันมาที่นี่เป็นเพื่อนน้ำปั่น เพราะพรุ่งนี้พี่เชนจะถูกนำตัวไปขังในเรือนจำแล้ว มันบอกว่าอยากจะมาลาเขาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ตัวเองจะย้ายไปเรียนต่างประเทศ ส่วนสาเหตุที่ย้ายฉันเดาว่าน่าจะเป็นเพราะอยากทำใจจากพี่เชนให้ได้ การที่อยู่ที่นี่มันอาจจะทรมานสำหรับมันมากเกินไป วันนี้ฉันมากับน้ำปั่นแค่สองคน เพราะพิชชี่ติดธุระกับที่บ้าน ลึกๆ แล้วฉันก็ไม่อยากให้เพื่อนย้ายไปไหนหรอก แต่อีกใจก็เข้าใจมันดี ไว้รอให้เรียนจบจนคลอดเด็กแล้วค่อยกลับมาเจอกันอีกครั้งก็ได้“แกไหวไหมน้ำปั่น” สีหน้ามันดูไม่ดีเลย ตั้งแต่ที่ฉันกับคุณเหนือไปรับที่บ้านแล้ว วันนี้คุณเหนือก็มาด้วยนะ แต่ฉันขอให้เขารออยู่ข้างนอก เพราะกลัวว่าพี่เชนจะพูดอะไรที่ไม่เข้าหูจนทำให้มีเรื่อง แค่นี้สภาพจิตใจเพื่อนฉันก็แย่มากพอแล้ว ไม่อยากให้มีอะไรมากระทบเพิ่มอีก “ฉันไหว แค่ตื่นเต้นนิดหน่อย” ตลอดเวลาที่พูดน้ำปั่นนั่งบีบมือแน่นตลอดเวลา ฉันจึงเอื้อมมือนึงไปจับมือเพื่อนไว้เพื่อให้กำลังใจ “แกไม่ต้องกลัวนะ ฉันอยู่ตรงนี้ อยู่ข้างๆ” “ขอบใจแกนะ” “มีเวลาให้แค่สิบนาทีนะครับ” คุณตำรวจหนุ่มท่านนึงเดินมาบอก“ขอบคุณค่ะ” ฉันจับมือน้ำปั

  • พิษสวาทน้องเมีย    บทที่ 112

    จบประโยคนั้นเขาก็จูงมือพาฉันเดินออกมาจากห้องทันที ก่อนจะได้ยินเสียงร้องไห้โฮของพี่ปีใหม่ดังตามหลังมาไม่รู้ว่าตอนนี้ภายในงานจะโกลาหลกันแค่ไหน แต่คุณเหนือก็น่าจะเตรียมการรับมือเอาไว้หมดแล้ว ไม่อย่างนั้นคงไม่พาฉันเดินออกมาจากโรงแรมแบบนี้บ้านเมื่อทุกอย่างกลับสู่ความสงบ คุณเหนือก็พาฉันกลับบ้าน จนถึงตอนนี้แล้วฉันยังไม่หยุดร้องไห้เลย ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร ทั้งที่ทุกอย่างก็จบลงแล้ว แต่ฉันก็ไม่ได้ร้องฟูมฟายหรอกนะ แค่น้ำตามันไหลไม่หยุด“เป็นอะไร เลิกร้องไห้ได้แล้ว” คุณเหนือเดินเข้ามากอด “นะ หนูก็ไม่รู้ คงเพราะใจหายมั้งคะ” “ไม่เอาสิ เวลานี้เธอต้องกอบโกยความสุขเยอะๆ นะ ที่ผ่านมามันแย่มากพอแล้ว” ยิ่งได้ยินคำพูดของคุณเหนือ ฉันก็ยิ่งอยากจะร้องไห้ ใช่ ที่ผ่านมาสำหรับเรามันแย่กันมากๆ ฉันไม่ควรมัวมาร้องไห้อยู่แบบนี้จริงๆ “หนูจะพยายามนะคะ อึก~” “คนเก่ง ไม่ร้องนะ” คุณเหนือกำชับกอดฉันแน่นขึ้นกว่าเดิม จากนั้นก็กดปลายจมูกลงหอมที่ศีรษะเบาๆ แล้วค้างเอาไว้ไม่นานความอบอุ่นของเขาก็ทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้น ฉันขอตัวไปอาบน้ำเพราะวันนี้มันเพลียมากๆ สำหรับเราสองคน หลังจากอาบน้ำเสร็จคุณเหนือก็พาฉันออกมากินข้าวด

  • พิษสวาทน้องเมีย    บทที่ 111

    “คุณก็ดูแลหนูให้ดีสิคะ” ลึกๆ ฉันก็กลัวนะ เพราะพี่ปีใหม่คงไม่ได้รักหรือแคร์ฉันมากเท่าไหร่ แต่จะให้ทำยังไงได้ ฉันไม่ได้ถูกปลูกฝังให่เกิดเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้นนี่นา“ก็ได้ ไม่ติดคุกก็ได้ แต่ปีใหม่ต้องถูกกักขังเป็นเวลาสามเดือนหลังจากหย่า” คิ้วฉันขมวดมุ่นเมื่อได้ยืนคำว่ากังขัง คุณเหนือความหมายความว่ายังไง“กักขัง กักขังอะไรคะ” “จริงๆ แล้วฉันมีที่ที่นึง ซึ่งความเป็นอยู่ภายในนั้นค่อนข้างคล้ายกับการติดคุก” “ละ แล้วมันคืออะไรคะ” “กลัวเหรอ ฉันไม่ได้เป็นคนเที่ยวจับใครมาขังนะ” “มะ มันก็ต้องกลัวสิคะ อยู่ๆ มาบอกว่าตัวเองมีคุก” “ก็บอกว่าแค่คล้าย ที่นั่นฉันเอาไว้ดัดสันดานคนที่คิดจะทรยศ ซึ่งยังไม่เคยมีใครถูกพาไปที่นั่นมาก่อน” “แน่สิคะ ใครจะไปกล้าทรยศคุณกันละ” “ก็พี่สาวเธอไง” อืม อันนี้จริง ฉันเถียงไม่ออกเลย“แล้วคุณจะให้พี่ปีใหม่ไปอยู่ที่นั่รเหรอคะ” “ใช่ หลังจากหย่า ถ้าไม่อยากให้ติดคุกจนมีคดีติดตัวไปตลอดชีวิต เธอก็ต้องยอม” “แต่ว่า…”“คนอย่างปีใหม่ต้องได้รับบทเรียนนิวเยียร์” น้ำเสียงของคุณเหนือเข้มขึ้นหนึ่งระดับ ทำให้รู้ว่าเขาค่อนข้างเด็ดขาดกับวิธีนี้“ก็ได้ค่ะ…แล้วที่นั่นมันน่ากลัวมากไหมคะ”“

  • พิษสวาทน้องเมีย    บทที่ 110

    เหมือนผีบ้ากลับมาเข้าสิงเขาอีกครั้ง เมื่อมือหนาพยายามดึงชุดฉัน และเพราะมันถูกดึงมาแล้วหลายครั้ง ทำให้ครั้งนี้สะไบด้านนอกหลุดออกไป เหลือเพียงเกาะอกบางๆ “เซ็กซี่แบบนี้นี่เอง ไอ้เหนือมันถึงรักมาก” สายตาที่พี่เชนมองฉันตอนนี้มันน่ากลัวจนฉันร้องไห้ไม่รู้ตัว“ฮึก อย่าทำอะไรนิวเลยนะ” ฉันยอมยกมือไหว้วิงวอน ถ้าให้มีอะไรกับเขา ฉันขอยอมตายดีกว่า“ไม่ต้องกลัว ฉันก็รักเธอเหมือนกัน ไม่ทำให้เธอเจ็บหรอก” น้ำเสียงพี่เชนเปลี่ยนเป็นอ่อนโยน แต่แฝงไปด้วยอาการจิตนิดๆ เขาโน้มหน้าลงมาดมศีรษะของฉัน พร้อมทั้งสูดลมหายใจเข้าแรงๆ ขณะที่มือหนากำลังลูบไล้ไปทั่วผิวขาวเนียน “ฮือ นิวขอร้อง อย่าทำแบบนี้เลยนะ” ปัง! ปัง!!ระหว่างนั้นเสียงทุบประตูก็ดังขึ้นสองครั้ง ก่อนที่มันจะถูกพังเข้ามา ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ทำให้พี่เชนยอมหยุดการกระทำทุเรศนี้ได้“มึงทำเหี้ยไรวะ!!” เสียงโกรธเกรี้ยวของคุณเหนือดังขึ้น จากนั้นร่างพี่เชนก็ถูกกระชากให้ถอยหลัง ก่อนจะถูกหมัดหนักของคุณเหนือซัดเข้าที่หน้าอย่างจังพี่เชนล้มลงไปนอนกับพื้น คุณเหนือรีบขึ้นไปคร่อมร่างเขาไว้แล้วปล่อยกำปั้นรัวใส่แบบไม่ยั้ง จนฉันต้องรีบตั้งสติแล้วเข้าไปห้าม“พอแล้วค่ะคุ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status