LOGIN“แอ๊ะ“ ลูกชายตัวน้อยพยักหน้าหงึกๆอนุญาตให้ผู้เป็นพ่อกินนมจากเต้าใหญ่อีกข้างของผู้เป็นแม่ได้ คาวีที่เห็นอย่างนั้นจึงยิ้มกว้างออกมา “อนุญาตป๊าแล้วนะแล้วอย่ามาร้องไห้งอแงทีหลังล่ะ..ป๊าจะกินแล้วนะ“ “แอ๊ะ“ ลูกชายตัวน้อยพยักหน้าอย่างว่าง่าย “เจ้าเล่ห์แม้กระทั่งกับลูก“ ลูกพีชส่ายหน้าน้อยๆให้สามีหนุ
“โว้ย! ยัยพีชก็ติดเอ็นคาวีเหมือนกันนั่นแหละเมื่อวานมันยังขย่มตอให้ผัวให้ฉันฟังอยู่เลย“ ติตี้หันกล่าวพูดกระแนะกระแหนลูกพีชที่นั่งป้อนนมจากขวดนมให้ลูกชายตัวน้อยอยู่ “มึงพูดเล่นหรือพูดจริง“ สิงห์หันมาถามติตี้ราวกับไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยินเมื่อครู่ “หึ..มึงต้องเห็นตอนยัยพีชขึ้นให้ผัวก่อน“ “มึงเคยเ
“อ๊าๆๆเบาๆหน่อยพีชจุก” “มีลูกแล้ว ไม่น่าจะจุกแล้วมั้ง” ชายหนุ่มหยอกล้อภรรยาสาวก่อนจะค่อยๆผ่อนความเร็วของสะโพกสอบให้ช้าลง “อ๊ายยยยยยย!!!” หญิงสาวกรีดร้องปลดปล่อยสายธารน้ำหวานออกมาก่อนชายหนุ่มไหลทะลักร่องอวบอูมออกมาเปรอะเปื้อนผ้าปูที่นอนสีขาว “อ๊าสสสสสส!!!” ชายหนุ่มกระแทกกระทั้นเข้าใส่ร่องอวบอูม
The end @สามสิบนาทีต่อมา “มันมาแล้ว” คาวีพูดขึ้นเมื่อเห็นฉลามกำลังเดินตรงเข้ามาหาลูกชายตัวน้อยของเขาที่นอนดูดนมในขวดนมอยู่โดยในมือหนาถือถุงของเล่นเต็มไม้เต็มมือมาให้หลานชายตัวน้อยด้วย “รอกูกับเมียลงมาก่อนมึงค่อยกลับ” “มึงจะไปมุดถ้ำที่ไหนก็ไป” ฉลามพูดจบจึงอุ้มหลานชายตัวน้อยเดินไปเล่นที่สวนหลั
บทที่ 83 "ภัยความมั่น..ควรจะมีเพื่อนนางสักคนคอยสะกิดบอกนางบ้างเดี๋ยวภัยความมั่นจะครอบงำกัดกินความมั่นหน้าของพวกนางหมดพวกนางมีความคิดผิดๆคิดว่าตัวเองสวยแล้วจะแย่งผัวใครก็ได้แต่ลืมอะไรไปรึเปล่าว่าเมียเขาสวยกว่าตัวเอง..ภัยความมั่นจะนำพาพวกนางไปสู่ความตายในไม่ช้านะฉันว่า" เมอากล่าวติดตลก "ถ้ามันมองสาม
บทที่ 82 @ตกดึก "หึ..แข็งสู้มือจังเลยนะ" หญิงสาวยิ้มหวานยั่วยวนชายคนรักอย่างเปิดเผย มือบางชักรูดแก่นกายใหญ่ขึ้นลงก่อนจะขยับสะโพกขึ้นมานั่งคร่อมบนตักแกร่งของชายหนุ่มคนรัก แล้วจับความเป็นชายขนาดใหญ่โตมาจ่อที่กลีบกุหลาบงามสะโพกมนนั่งขย่มลงอย่างแรงก่อนจะค่อยๆหมุนควงสะโพกเป็นวงกลมอย่างยั่วยวนจากนั้นจ
"เธอสืบเรื่องของพี่?" คาวีตวัดตามองเคียวโกะตาเขียว "เปล่าสืบ ก็แค่รู้อะไรมานิดหน่อย" เคียวโกะยักไหล่ให้คาวีอย่างไม่ยี่หระ "แต่ฉันเป็นผู้หญิงเหมือนกันกับเธอย่อมดูออกฉันมองวิเดียวก็รู้แล้วว่าเธอรักพี่ เธอเลือกพี่ไม่ได้เลือกคุณเด่นคุณ แต่คุณพ่อของเธอต่างหากที่ไม่เลือกพี่" ในประโยคท้ายของเคียวโกะทำให้ค
ทั้งวันเธอเอาแต่พยายามติดต่อหาเขาทุกช่องทางแต่ก็ติดต่อเขาไม่ได้ที่บริษัทเขาก็ไม่ได้ไปทำงาน ที่บ้านที่มหาวิทยาลัยเขาก็ไม่ได้ไปเธอไม่รู้เลยว่าคาวีหายไปไหนเธอใช้ชีวิตคนเดียวอยู่ภายในห้องพักของเขา เธอนอนคนเดียวทานข้าวคนเดียวอาบน้ำคนเดียวนอนกอดหมอนใบใหญ่ที่เขาเคยหนุนนอนทุกคืน ตั้งแต่เขาออกจากห้องพักไปเธ
"ตามไปดูด้วยอย่าปล่อยให้ไปวิ่งเล่นไกล" คาวีหันมาสั่งคิวเทมือขวาคนสนิทให้ตามไปดูแลแฟนสาวของเขาที่กำลังเดินตรงไปที่อัฒจันทร์ของสนามแข่ง "ครับ" คิวเทตอบรับคำสั่งของผู้เป็นนายก่อนจะโค้งศีรษะทำความเคารพแล้วเดินตามแฟนสาวของผู้เป็นนายไปที่อัฒจันทร์ทันที "วันนี้โรฮานจะลงแข่งเองเตรียมสนามให้พร้อม" คาวีออกค
บทที่30 "คู่หมั้น? คุณเข้าใจอะไรผิดรึเปล่า" คิวเทแย้งกลับด้วยเท่าที่เขารู้มาผู้เป็นนายเคยบอกกับเขาเองว่าลูกพีชยังไม่เคยมีแฟนมาก่อนแล้วเหตุไฉนชายหนุ่มตรงหน้าถึงได้อ้างตัวว่าเป็นคู่หมั้นของลูกพีช "ใช่ ผมเป็นคู่หมั้นของลูกพีชเราสองคนหมั้นหมายกันตั้งแต่ลูกพีชอายุครบสิบแปดปีแล้ว แล้วคุณล่ะเป็นใครมายุ่ง




![พี่เถื่อนคนนี้ น่ารักจะตาย [ราชาxไอริน]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


