Masuk"ทำไมคุณมินตราเค้าทำอะไร บอกมาเลยนะ" "ช่างมันเหอะ" "ไม่ช่างสิ บอกมาเดี๋ยวนี้เลย" ฉันคาดคั้นเอาจนได้เพราะเหมือนมันจะมีอะไรมากกว่านั้น "อย่าโมโหสิเดี๋ยวลูกตกใจนะ" "ก็พอสมาพูดให้พี่คิดแล้วก็บอกช่างมันเหอะ แบบนี้พี่ก็ยิ่งคิดมากสิ พี่เครียดนะ" "โอ๋ โอ๋ ไม่เครียดนะ พี่กำลังท้องหมอบอกห้ามเครียดเข้าใจไ
"คุณพอสทำไม..." ก๊อก ก๊อก ก๊อก ผมเงยหน้าไปมองที่ประตูทันทีเมื่อได้ยินเสียงเคาะ ผมคิดว่าน่าจะเป็นพี่นุชแต่..... แอร๊ดดดด (เสียงเปิดประตู) "ซายน์!!! พี่มาได้ไง" ผมตกใจที่เห็นเมียยืนอยู่หน้าห้อง "พี่ให้คนขับรถมาส่งน่ะ" ซายน์เดินยิ้มเข้ามาพร้อมตะกร้าใส่ของใบเล็ก "แล้วจะมาทำไม ทำไมไม่นอนพักอยู่ที่บ้
"แล้วเราจะได้ลูกแฝดอีกไหมครับคุณหมอ" "อืมจากที่ตรวจดูตอนนี้นะคะ...หมอคิดว่า....น่าจะแฝดค่ะ เพราะเห็นถุงตั้งครรภ์สองใบ" "แปลว่าในท้องของภรรยาผมมีฝาแฝดสองคนใช่มั้ยครับ" "ใช่ค่ะคุณพอส" "ซายน์เราได้ลูกแฝดอีกแล้ว ดีใจมั้ย" "อื้มมม ดีใจสิดีใจมากเลย" หลังจากนั้นฉันก็ทำการฝากครรภ์กับคุณหมอทันที โดยมีพ
พอส... ผมพาซายน์กับเด็กๆมาถึงที่พักหัวหินที่ผมให้พี่นุชจองให้เมื่อหลายวันก่อนซึ่งเป็นพูลวิลล่าขนาดใหญ่เพราะครอบครัวเรามีกันถึงห้าคนจะจองโรงแรมคงไม่ไหวเพราะเด็กๆซนกันมาก ที่ผมพาลูกเมียมาเที่ยวครั้งนี้เพราะผมช่วงที่ผ่านมาผมยุ่งอยู่กับงานไม่ค่อยได้พาพวกเขาไปเที่ยวไหนเลยมากสุดก็แค่พาไปเที่ยวสวนสัตว์ ไป
สามปีต่อมา.... ซายน์.... "เด็กๆตื่นได้แล้วจ้าาา สายแล้วน๊าาาา" ตอนนี้เป็นเวลาแปดโมงกว่าแล้วฉันเดินเข้ามาในห้องของลูกๆเพราะยังไม่มีใครตื่นปกติจะตื่นเช้ากันมาก น่าจะเป็นเพราะเมื่อวานพอสพาลูกๆไปเรียนว่ายน้ำมาคงจะเหนื่อย คือตอนแรกพอสบอกจะสอนลูกๆว่ายน้ำเองแต่ฉันบอกอย่าเลยเพราะลูกตั้งสามคนจะสอนยังไงแต่ล
"ถ้างั้นเราไปโรงพยาบาลกันกูอยากรู้ว่าได้แฝดอีกป่าว" พูดจบมันก็รีบพาตะวันกลับทันที ผมส่ายหน้ากับความบ้าเห่อของมัน แต่พอหันกลับมามองดูตัวเองก็ไม่ได้ต่างจากมันเลยสักนิดเพราะตอนนี้ผมให้คนมาทำห้องให้ลูกไปซื้อหนังสือมาอ่านเกี่ยวกับการเลี้ยงลูกแต่พวกเสื้อผ้าของใช้ผมยังไม่ได้ซื้อเพราะแม่บอกว่ารอให้ใกล้คลอดก
ซายน์... " ฮัด ชิ่ว แค่ก แค่ก แค่ก" ฉันเดินไอเดินจามมาตลอดทางตั้งแต่เข้ามาในโรงงานทั้งที่ใส่แมสมาหลายชั้นแต่เพราะโรงงานเป็นโรงงานผลิตอุปกรณ์ก่อสร้างทำให้มีฝุ่นต่างๆเยอแยะมากมายทำให้ฉันสำลักและตอนนี้เหมือนฉันจะรู้สึกคันๆแสบๆผิวหนังโดยฉันลืมไปเลยว่าตัวเองแพ้ฝุ่นพวกนี้ ส่วนพอสเขาไม่ได้สนใจว่าฉันจะเป็น
ซายน์... ตอนนี้ฉันนั่งตัวลีบอยู่บนรถด้วยความอึดอัดใจ เห้อออฉันคิดถูกคิดผิดที่ตกลงมาทำงานกับพอสตามที่แม่ของฉันกับอาแพรวบอก เพราะตั้งแต่เดินออกจากบ้านจนกระทั่งตอนนี้พอสยังไม่คุยกับฉันสักคำ มองหน้ากันก็แค่แว๊บเดียวเท่านั้นหรือฉันต้องเป็นฝ่ายเริ่มก่อน หมายถึงเริ่มพูดคุยก่อนน่ะเพราะจะหวังให้พอสพูดคงเป็น
พอส.... "พอสลูกยังไงป้าก็ฝากพี่ซายน์เค้าด้วยนะถึงเค้าจะอายุมากกว่าพอสแต่ประสบการณ์การทำงานไม่มีไม่เหมือนพอสที่พอจบมาก็ทำงานเลยยังไงพอสก็ช่วยพี่เค้าหน่อยนะลูกแต่ถ้าลูกสาวของป้าดื้อมากๆก็ดุได้ป้าไม่ว่า^^" "แม่คะ ซายน์ไม่เคยดื้อนะ" "ไม่เคยดื้อน้อยน่ะสิ ลูกน่ะอายุมากกว่าพอสสองปีแต่นิสัยเด็กกว่าพอสเยอ
พอส..... "กรี๊ดดดดด" "เห้ยยยย!!!!" "พอสนายทำไมทุเรศอย่านี้ ฮืออออ" ผมนี่ถึงกับพูดไม่ออก อะไรคือการมาว่าผมว่าผมทุเรศวะ "ทุเรศอะไรนี่มันห้องน้ำในห้องนอนผมแล้วพี่เข้ามาทำไมใครอนุญาต!!!" ผมตวาดใส่คนที่ยืนหันหลังปิดตา "ฮือออ ก็ ก็ อาแพรวให้ขึ้นมาตามลงไปกินขนมข้างล่างพี่เคาะห้องตั้งหลายทีแล้วนายก็เงี







