เข้าสู่ระบบ“พี่ก็ต้องเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวอีกแล้ว” พี่เตถอนหายใจเบา ๆ ฉันกับพี่สิงห์มองหน้ากันอย่างรู้ทันคนที่แกล้งทำเป็นซึมเหมือนอาภัพรักเสียเต็มประดา“มึงก็หาเมียสิ เลิกเล่นไปเรื่อยได้แล้ว…”“กูไม่ได้เล่น แต่คนอื่นเขามองว่ากูเล่น!” พี่เตเถียงเสียงดัง สีหน้าเซ็งจัด“พี่ก็หัดทำตัวจริงจังหน่อย…” ฉันยกมือตบบ่าพี่เต
ฉันพยายามจะไม่สนใจร่างสูงที่เอาแต่พูดเรื่องพี่เลี้ยงเด็กอะไรนั่นแล้วเดินเข้าครัวเพื่อไปทำอาหารให้เขากินใช่… ฉันมันแม่บ้านสุดเก๋ายังไงล่ะ… ฝีมือฉันพัฒนาไปถึงขั้นนั้นแล้ว!“พี่สิงห์!”แต่แล้วก็ต้องร้องเสียงดังเมื่อตัวเองถูกอุ้มจนลอยขึ้นจากพื้น พี่สิงห์ส่ายหน้าไปมาเพื่อจะบอกว่ายังไงก็ไม่ยอมให้ฉันทำอะไ
พี่สิงห์เด็กช่างคนดุกับคุณนลิน ตอนที่ 48หกปีผ่านไป...ไม่อยากจะเชื่อว่าชีวิตของฉันจะวุ่นวายได้ขนาดนี้!ตอนนี้ฉันกำลังห่อข้าวใส่กล่องข้าวสามกล่อง จัดการเอากระเป๋านักเรียนของเด็ก ๆ มาวางต่อ ๆ กันแล้วยัดไอ้กล่องข้าวที่ใช้เวลาทำตลอดทั้งเช้าลงไป เสียงเด็ก ๆ กำลังผลัดกันตะโกนผลัดกันร้องไห้โยเยอยู่ตรงห้อ
แต่มันก็เป็นมันหน้าหนายิ่งกว่าปูนโบกตึก… จะไปอายอะไร…ตรงนี้คงมีแค่ยิมที่นอนอยู่เก้าอี้ตัวถัดไปจากผมกับลินเท่านั้นที่ดูเหมือนจะหลับไปง่าย ๆ ร่างบางในชุดว่ายน้ำถูกคลุมด้วยผ้าเช็ดตัวที่ผมจำได้ว่าเป็นของไอ้ยีนซึ่งผมเห็นอยู่บ่อย ๆ เวลามันไปนอนค้างกับไอ้เตที่บ้านก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงมาอยู่กับเด็กน
พี่สิงห์เด็กช่างคนดุกับคุณนลิน ตอนที่ 47ก็คิดผิดจริง ๆตอนนี้เรามาถึงทะเลแล้ว ผมสามคนกำลังนั่งคุยเล่นกันอยู่ที่เก้าอี้ชายหาด ทุกคนหันหน้าเข้าหาทะเล แสงแดดตอนบ่ายมันจ้าเสียจนต้องเอาแว่นกันแดดมาใส่ เพราะอากาศค่อนข้างร้อนจัดพวกผมเลยนอนถอดเสื้อนอนกันเรียงคนสาว ๆ กำลังยืนอยู่ห่างออกไปยังหน้าชายหาดที่แ
วันนั้นผมอยู่อู่จนดึก… ดึกชนิดที่ว่าไม่เคยมีวันไหนอยู่ดึกขนาดนั้นมาก่อนเพราะงานมันล้นมือมาก ๆ และวันนั้นเองผมก็ได้เจอกับร่างเล็กที่ยืนแกร่วอยู่คนเดียวตรงฟุตพาทฝั่งตรงกันข้าม ถึงเรื่องมันจะทุเรศไปสักหน่อยที่ผมปากหมาไปเอ่ยทักลินแบบนั้นแต่ก็นั่นแหละ… ตอนนั้นตัวผมเองไม่ได้เสี้ยนบุหรี่ขนาดนั้น ง่วงนอนจะ
พี่สิงห์เด็กช่างคนดุกับคุณนลิน ตอนที่ 25หลังจากตากผ้าที่เหลือเสร็จผมก็เดินกลับเข้ามาในบ้าน มองเห็นเด็กขี้เขินนั่งหน้าแดงอยู่บนโซฟา ผมถอนหายใจเบา ๆ แล้วเดินไปหายามาทาผื่นแพ้ที่มือให้ราวกับเป็นเดจาวู“ไม่ต้องทำหน้าเครียดขนาดนั้นก็ได้” คนตัวเล็กพึมพำออกมา พร้อมยกมือขึ้นมากางแก้มผมออก“ก็บอกแล้วว่าไม
พี่สิงห์เด็กช่างคนดุกับคุณนลิน ตอนที่ 23หลายวันผ่านไปวันนี้ฉันเรียนเสร็จก็ตั้งท่าจะกลับบ้านพี่สิงห์เหมือนทุกวัน แต่พอมาถึงรถก็ต้องพบกับร่างสูงคุ้นตาของใครบางคนยืนรออยู่ ใครคนนั้นหันหน้ากลับมามองเมื่อได้ยินเสียงส้นสูงของฉันเดินเข้าไปจนใกล้“ลิน…”“มาทำไม?”แค่เห็นหน้าเขาฉันก็รู้ได้เลยว่าตัวเองหน้า
พี่สิงห์เด็กช่างคนดุกับคุณนลิน ตอนที่ 22สิบนาทีต่อมาตอนนี้ฉันกับยิมกำลังนั่งนิ่งอยู่ที่โซฟา มองดูเจ้าของบ้านกำลังเปิดประตู และหน้าต่างเพื่อระบายอากาศที่ตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นไหม้ รวมถึงควันดำ ๆ ยังไม่ทันที่เราสามคนจะได้เปิดโต๊ะตั้งประเด็นอะไรกันก็มีบุคคลที่สาม และสี่เดินเข้ามา“แค่ก! ไอ้สิงห์! น้องล
ให้ตาย…“กินข้าว” ผมพยักหน้าเรียกร่างเล็กที่กำลังนั่งนิ่งแสดงอาการงอนแบบที่ผู้หญิงชอบทำกัน“…”“ไหนบอกว่าหิวไง?”“…”เมื่อไม่ได้รับคำตอบบ้างผมก็ถอนหายใจเบา ๆ คิดหนักอยู่เหมือนกันถ้าจะลางานสักวัน ตั้งแต่ทำงานมาผมไม่เคยลาหรือขาดงานแม้แต่วันเดียว เอาจริง ๆ เฮียเล้งก็บอกให้ผมหยุดบ้าง บอกว่าเป็นห่วงสุขภา







