MasukShare
บทที่ 11 สืบหาความจริง (2)
Tanggal publikasi:
2026-09-14 13:00:33หญิงสาวค้อมตัวลงจากนั้นนั่งประจำที่ ก่อนจะเริ่มบรรเลงเพลงแรก ท่วงทำนองที่บรรเลงออกมาแต่ละท่อน ไพเ
Bab terbaru
พี่หญิงอย่าทอดทิ้งข้า บทที่ 17 สัมผัสของใจ (1)
ลมหายใจของหญิงสาวเริ่มติดขัด หน้าอกด้านซ้ายเต้นระส่ำอย่างไม่อาจควบคุม นางยังไม่พร้อมสู้หน้าเขา จึงตัดสินใจคว้าผ้าคลุมเจ้าสาวมาคลุมศีรษะของตนเอาไว้ พลางได้ยินเสียงทุ้มหัวเราะแผ่วเบาผ่านลำคอยิ่งทวีความประหม่าให้มีมาก สุ่ยตัวตัวมองเห็นเท้าอีกฝ่ายก้าวมาหยุดไม่ห่างจากตน ร่างสูงยอบกายคุกเข่าลงเบื้องหน้าสุ่ยตัวตัวแทบหยุดหายใจ นึกไม่ถึงว่าเขาจะทำเช่นนี้ ดูเหมือนเขาไม่ได้มาร้ายทั้งยังยื่นมือส่งมาเบื้องหน้า เขานิ่งอยู่อย่างนั้น รอคอยการยอมรับจากหญิงสาวด้วยความอดทนสุ่ยตัวตัวลังเล มือทั้งสองยังคงกำกริชเอาไว้อย่างเหนียวแน่น นางไม่ยื่นมือกลับไปเขาก็ไม่ยอมเคลื่อนไหว แม้แต่ปริปากสักคำก็ยังไม่ทำ ราวกำลังกดดันให้นางไม่มีทางเลือกสุ่ยตัวตัวทำใจดีสู้เสือ “ฝ่าบาท พระวรกายของพระองค์สูงส่งเทียมฟ้า ทำเช่นนี้คงไม่เหมาะกระมังเพคะ”เขาเริ่มขยับตัวอีกครั้ง สุ่ยตัวตัวคิดว่าอีกฝ่ายยอมถอดใจถอยห่างออกไป ทว่าหาได้เป็นเช่นนั้น เขากำลังโน้มตัวใกล้เข้ามาต่างหาก นางรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นระอุเป่าผ่านปราการผืนผ้าบางอย่างเด่นชัดมือหนาเลิกผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวขึ้นเนิบช้า สุ่ยตัว
พี่หญิงอย่าทอดทิ้งข้า บทที่ 16 แต่งงานหรือออกทำศึก (2)
รุ่งเช้ายามเหม่า [1] ชุยช่านช่วยสุ่ยตัวตัวหวีผมไปก็น้ำตาคลอไป เสียงสะอื้นของนางทำให้คนที่ได้ยินต้องยิ้มเอ็นดูออกมา“ไม่ต้องร้อง ข้าไปแต่งงาน ไม่ได้ไปตายเสียหน่อย”“ฮึก ฮื่อ…องค์หญิง ท่านไม่ไปไม่ได้หรือเพคะ หรือถ้าท่านไม่เปลี่ยนพระทัยจริง ๆ ก็ให้หม่อมฉันติดตามไปปรนนิบัติท่านเถิด”สุ่ยตัวตัวคว้ามือสาวใช้เอาไว้ แม้ชุยช่านดูแลข้างกายนางได้ไม่นาน แต่ก็เป็นคนซื่อสัตย์จริงใจ การไปครั้งนี้นางไม่อยากให้ใครจากบ้านเกิดไปลำบากกับนางทั้งนั้น เพราะสุ่ยตัวตัวก็ไม่รู้ว่าทางข้างหน้าที่เลือกเดินอยู่ถูกต้องหรือไม่ หากผิดพลาดขึ้นมา นางจะขอรับความเสี่ยงไว้เพียงลำพัง“เจ้าอยู่ที่นี่ย่อมดีที่สุด เจ้าเองก็ไม่อยากจากบ้านเกิดไปไกลใช่หรือไม่”ชุยช่านเม้มปาก “แต่องค์หญิงก็ไม่อยากจากไปเช่นกันนี่เพคะ”“ทำไมจะไม่ล่ะ เจ้าก็รู้ว่าข้าหัวแข็งเพียงใด หากข้าไม่เต็มใจใครจะกล้าบังคับข้า ต่อไปไม่มีข้าแล้วเจ้าก็ใช้ชีวิตของตัวเองให้ดี”“ฮื่อ…องค์หญิง…”“ไม่ต้องร้อง พอแล้ว ๆ” สุ่ยตัวตัวกอดปลอบเด็กสาวร่างอว
พี่หญิงอย่าทอดทิ้งข้า บทที่ 16 แต่งงานหรือออกทำศึก (1)
อยู่ ๆ หญิงสาวก็เผยโฉมที่ท้องพระโรง บรรยากาศด้านในเงียบเชียบ นายทหารเฝ้าประตูรีบถลาเข้ามา“องค์รัชทายาท กระหม่อมห้ามแล้วแต่องค์หญิงทรง…”“ช่างเถอะ”“พ่ะย่ะค่ะ”สตรีร่างระหงย่างกรายตรงเข้ามาด้วยท่วงท่างามสง่า นางปรายตามองเหล่าคณะทูตจากแคว้นหานโจว พยายามกวาดสายตาเพื่อมองหาคนที่คุ้นเคยแต่กลับไม่มี“น้องหญิงเจ้ากำลังเล่นซนอะไร กลับออกไป เรื่องนี้ข้ากับพี่ใหญ่จะตัดสินใจเอง หากเจ้าไม่เต็มใจผู้ใดก็บังคับเจ้าไม่ได้” สุ่ยจื่ออันรีบขวางสุ่ยตัวตัวคิดมาดีแล้ว นางกำลังหาทางไปเยือนหานโจวอยู่พอดี การใช้วิธีนี้นับว่าไม่เลว หากคำพูดในวันนั้นของถูเข่อหานเป็นจริง นางเชื่อว่าเขายังมีชีวิตอยู่แน่หากเขารู้ว่านางตัดสินใจแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ถูเข่อหานต้องไม่มีทางนิ่งดูดาย แต่ถ้าเขาไม่โผล่มาชิงเจ้าสาวนางจะเชื่อว่าเขาได้ตายไปแล้วจริง วันเข้าหอนางสัญญาจะกัดลิ้นตายแล้วลงไปตามหาเขาที่ปรโลกเสีย อย่างน้อยก็ไม่ผิดต่อบ้านเมือง และยังไม่ผิดต่อตัวนางกับเขา‘เจ้าบีบบังคับพี่หญิงเองนะ หากเจ้าไม่โผล่มา ข้าจะเกลียดเจ้าไปชั่วชีวิต ต่อให้เจ้าตายไปแล้วข้าก็จะตา
พี่หญิงอย่าทอดทิ้งข้า บทที่ 15 เพียงข้อเสนอเดียว
สุ่ยตัวตัวเก็บตัวอยู่แต่ในห้อง นางเอาแต่ร้องฟูมฟายไม่กินไม่ดื่ม ไม่ว่าผู้ใดเกลี้ยกล่อมก็ไม่ใจอ่อน กระทั่งบังเอิญเหลือบไปเห็นบันทึกเล่มหนึ่งที่วางทิ้งไว้สุ่ยตัวตัวปาดคราบน้ำตาส่ง ๆ จากนั้นลุกไปหยิบมันขึ้นมา‘พี่หญิง ต่อไปหากเกิดอะไรขึ้น ท่านจะเชื่อใจข้าได้หรือไม่ ท่านต้องรอข้าไม่ว่าจะได้ยินอะไรมาก็ตาม ข้าไม่มีทางทอดทิ้งท่าน’เสียงของถูเข่อหานสะท้อนขึ้นในหัว ทำให้นางรู้สึกมีหวัง สุ่ยตัวตัวพลิกเปิดบันทึกหน้าแรกด้วยมือสั่นเทาที่แท้บันทึกเล่มนี้ก็คือบทนิยายเรื่องหนึ่ง สุ่ยตัวตัวกวาดสายตาอ่านไปทีละตัวอักษร นางใช้เวลาและสมาธิจดจ่ออยู่กับเรื่องราวที่บรรยายออกมาเหล่านั้นสุ่ยตัวตัวยิ่งอ่านก็ยิ่งพบแต่ความตื่นตะลึง ราวกับตนกำลังติดตามชีวิตคนคนหนึ่งอย่างชัดเจน ประหนึ่งผู้บรรยายเป็นพระเจ้าที่กวาดสายตาก็มองทะลุทุกสรรพสิ่งแน่นอนว่าเรื่องราวที่ถูกบรรยายเอาไว้ ตรงกับการใช้ชีวิตของนางทั้งหมด ไม่ว่าสถานะครอบครัว บุคลิกนิสัยส่วนตัว ล้วนตรงกับนางไม่มีผิดเพี้ยนสุ่ยตัวตัวใจเต้นระส่ำ ที่แท้ชีวิตของนางก็ถูกควบคุมไว้ด้วยปลายพู่กันอย่างที่ถูเข่อหานเคยบอก สุ
พี่หญิงอย่าทอดทิ้งข้า บทที่ 14 น้องสาวถูกรังแก (2)
ทว่าสุ่ยจื่ออันกลับลอยหน้าดั่งทองไม่รู้ร้อน เขาหงุดหงิดจะตายอยู่แล้ว น้องสาวถูกรังแกพี่ชายอย่างเขาจะนิ่งดูดายได้อย่างไร เสียดายนักที่ถูเข่อหานชิ่งตายไปก่อน ไม่เช่นนั้นเขานี่แหละจะเอาดาบบั่นคอเขาเอง โทษฐานที่ปล่อยให้คนสดใสร่าเริงอย่างสุ่ยตัวตัวจมอยู่กับความทุกข์ระทมทั้งที่บอกอยากปกป้องน้องสาวของเขานักหนากลับหายหัวไปไม่ลาสักคำ คนสับปลับไร้หัวคิด อย่าให้เขาเจอแม้แต่วิญญาณเชียว เขาจะสั่งสอนให้เด็กโง่คนนั้นรู้สำนึกไม่ได้ผุดได้เกิดข่าวชายแดนระหว่างแคว้นตงเสียและแคว้นหานโจวยังถูกยกมารายงานในท้องพระโรงทุกวัน ถึงอย่างไรจงเจียนก็ต้องเตรียมรับมือเอาไว้ หันไปทิศใดก็มีแต่ถ้ำเสือบึงมังกร และแล้วเรื่องที่ไม่อยากได้ยินมากที่สุดก็มาจนได้แม่ทัพที่ถูกเรียกตัวกลับเมืองหลวง สาวเท้าขึ้นมา “ทูลฝ่าบาท บัดนี้ตงเสียชนะศึก สามารถยึดหานโจวได้แล้ว อาวุธของพวกเขาทรงพลังน่าเกรงขาม เมื่อเจ็ดปีก่อนจงเจียนฝากความอัปยศไว้ให้พวกเขา เกรงว่าอีกไม่นานตงเสียจะต้องเบนหางเสือมาที่จงเจียนแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ”ฮ่องเต้ได้ยินรายงานเช่นนี้ก็หายใจติดขัด เดิมสุขภาพของเขาไม่สู้ดีอยู่แล้ว ยิ่งมีเรื่องมากระท
พี่หญิงอย่าทอดทิ้งข้า บทที่ 14 น้องสาวถูกรังแก (1)
หลังสุ่ยจื่ออันรู้ถึงความสนิทสนมของถูเข่อหานและสุ่ยตัวตัวเขาก็ส่งหน่วยสอดแนมมาจับตามองน้องสาวอยู่ตลอด แม้ถูเข่อหานช่วยเขาได้มากเรื่องกวาดล้างกบฏ แต่เรื่องน้องสาวกับเรื่องผลงานมันคนละส่วนกันสุ่ยตัวตัวไม่อยากก่อปัญหา นาน ๆ ครั้งนางถึงจะลอบไปพบถูเข่อหาน ซึ่งก็ล่วงเลยมาเกือบทั้งเดือนที่นางไม่ได้พบหน้าเขา ถูเข่อหานเองก็เงียบไปจนน่าฉงนเพราะต่อให้สุ่ยจื่ออันวางหูตาไว้กว้างขวางก็ไม่อาจขวางถูเข่อหานได้ การเงียบในครานี้ทำให้สุ่ยตัวตัวสังหรณ์ไม่ดี วันนี้นางจึงอยากพบเขานักและแล้วสุ่ยตัวตัวก็ทนเสียงในหัวไม่ไหว ไม่นานหญิงสาวก็ถ่อมาถึงหน้าตำหนักฉางชุน นัยน์ตาดอกท้อสำรวจบรรยากาศโดยรอบ ทุกอย่างเงียบงันจนได้ยินเพียงเสียงลมหายใจของตน หนำซ้ำข้าวของเครื่องใช้ยังถูกวางเอาไว้จนฝุ่นจับหนา เหตุใดราวกับไม่มีผู้ใดอาศัยอยู่“หานเอ๋อร์”“…”“นี่…”“…”“ถูเข่อหาน ออกมานะ!”“…”ไม่ว่านางจะร้องเรียกอย่างไรก็มีเพียงความเงียบงันที่ตอบกลับมา ความหวั่นวิตกเริ่มเกาะกินจิตใจหญิงสาว ฟ้าฝนก็ทำท่าจะตกให้ได้ หรือเขาจงใจหลบหน้านางเพราะ
Anda juga akan menyukai
ชายาแพทย์เสด็จ : ท่านอ๋องควรดื่มยาแล้ว
จิ้งเยี่ยน67.1K Dibacaชาตินี้ ข้าไม่ขอรัก!
ซีไซต์35.6K Dibacaทะลุมิติทั้งทีดันมีสามีเป็นผู้พิการ
ฤดูหนาวที่เงียบเหงา25.2K Dibacaแต่งกับขุนนาง
หอมดังเดิม123.4K Dibacaหวนคืนครานี้เห็นทีต้องเอาคืน
เสี่ยวหลัน / พลอยรดา427 Dibacaทะลุมิติไปเป็นคุณแม่มือใหม่
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ3.1K Dibacaตัวประกอบอย่างข้า ขอลาออกจากการเป็นภรรยาของท่านโหว
ซูเล่อเหยียน630 Dibacaริษยา
moonlight -mini57 Dibaca
