Masukมะนาวได้ยินเสียงแจ้งเตือนที่โทรศัพท์ของตัวเอง จากนั้นเธอก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อคนตรงหน้าโอนให้เธอสามแสนบาท เกินกว่าที่ขอตั้งหนึ่งแสนบาท
“คุณ...โอนให้หนูทำไมเพิ่ม หนูขอแค่สองแสน”
“ไม่รู้สิ รู้แค่ว่าอยากให้ ช่วยอะไรหน่อยได้ไหม” เสียงของคินน์เริ่มยานเล็กน้อยเนื่องจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์
“ช่วยอะไรคะ”
“ช่วยทำให้ลืมคนรักเก่าหน่อยได้ไหม...ฉันอกหักมันโคตรเจ็บเลย” คินน์บอกด้วยใบหน้าที่เริ่มแดงก่ำเพราะเมื่อครู่เขาซัดเหล้าไปเยอะมากเพื่อที่จะได้ลืมความรู้สึกเจ็บปวดของตัวเอง จริงๆ เขาเคยคิดเห็นแก่ตัวเหมือนกันนะว่าไม่อยากปล่อยนรินดาไป แต่ยิ่งเห็นสีหน้าที่แสนเศร้าสร้อยของนรินดามันก็ยิ่งทำให้เขารู้ว่าเธอรักเคย์เดนมากแค่ไหน
“เอ่อ...”
“งั้นเปิดห้องเลย...” คินน์ถามคนตัวเล็กเพราะตอนนี้เขากำลังช้ำใจ อยากจะหาใครสักคนมาทำให้ลืมความรู้สึกที่กำลังเจ็บปวด คราแรกเขาคิดว่าตัวเองจะทำใจได้ แต่ยิ่งเห็นว่านรินดากับเคย์เดนรักกันดีเขาก็ยิ่งเจ็บ การแอบรักมาตลอดสี่ปีมันช่างทรมานเหลือเกิน
“ค่ะ...งั้นไปกันเลยค่ะ” มะนาวประคองร่างใหญ่คินน์เอาไว้ และเมื่อเห็นใบหน้าที่ดูเจ็บปวดของเขามันก็ยิ่งทำให้เธอสงสารอย่างบอกไม่ถูก ใครกันนะที่กล้ามาหักอกผู้ชายที่ดูแสนดีคนนี้ได้ลงคอ ถ้าเป็นเธอ เธอไม่มีทางปล่อยคนดีๆ ไปแน่
มะนาวพาคินน์มาที่ห้องวีไอพีที่เธอให้พนักงานเปิดให้ ถึงจะต้องได้รับการมองที่ดูหยามเหยียด แต่มะนาวหาได้สนใจไม่ เพราะเธอเข้ามาทำงานที่นี่ได้สองวัน แต่เมื่อสองวันก่อนเธอไม่ยอมไปต่อกับลูกค้าจนโดนผู้จัดการต่อว่า แต่สำหรับผู้ชายที่ชื่อคินน์ เธออยากไปกับเขาอย่างบอกไม่ถูก
ร่างหนาของคินน์ล้มตัวลงนอนกับที่นอนหนานุ่ม จากนั้นมะนาวก็มานั่งข้างเตียง ก่อนจะมองใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่ม เธอใช้มือน้อยๆ ของตัวเองจัดการถอดแว่นอันใหญ่ที่บดบังใบหน้าที่แสนหล่อเหลาของเขาจนพบว่าใบหน้าของคินน์ภายใต้แว่นหล่อมาก จนใจสาววัย 21 ปีอย่างเธอเต้นแรงเลยทีเดียว
“โคตรหล่อ ใครกล้าทิ้งได้ลงคอเนี่ย” มือบางของมะนาวลูบที่ใบหน้าคมคายของคินน์ จนชายหนุ่มปรือตาขึ้นมองคนตัวเล็กที่แบกเขาขึ้นมาทีนี้ ทำให้ชายหนุ่มรีบลุกขึ้นมามองเธอด้วยความตกใจ
“เอ่อ...”
“คุณจะไปอาบน้ำก่อนไหมคะ” เสียงหวานของมะนาวร้องถาม
“เธอไปอาบก่อนเลย” คินน์มองมะนาวตาตื่นเพราะเขากำลังกังวลเนื่องจากไม่เคยอยู่ห้องกับผู้หญิงสองต่อสองแบบนี้มาก่อน แถมมะนาวเองก็ดูไม่ได้ตื่นเต้นอะไรกับการที่อยู่กับเขาสองคน
ตอนนี้คินน์คิดไปเองว่ามะนาวอาจจะเคยทำงานแบบนี้จนชินกับแขก แต่เขาที่ไม่เคยแม้แต่จะจูบกับใครก็รู้สึกไม่ค่อยชินสักเท่าไหร่
มะนาวหายไปอาบน้ำสักพักก่อนที่หญิงสาวจะเดินออกมาด้วยผ้ากระโจมอก ทำเอาคินน์มองด้วยอาการตกใจจนเหงื่อแตกพลั่กเมื่อเห็นว่าสาวร่างบางอยู่ในชุดล่อแหลม
“เฮ้ย!! ทำไมไม่ใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย” คินน์เบือนหน้าไปทางอื่นเพราะไม่อยากเห็นภาพตรงหน้า
“ก็คุณซื้อหนูคืนนี้แล้ว หนูจะปรนนิบัติคุณไงคะ” มะนาวก็หน้าเหวอไม่แพ้กัน เมื่อเจอผู้ชายที่ทำเหมือนหวงเนื้อหวงตัวแบบเขาเป็นคนแรก
“ซื้อเพราะอยากหาเพื่อนคุยด้วย ไม่ต้องปรนนิบัติก็ได้” คินน์ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเขาถึงกล้าโอนเงินให้ผู้หญิงแปลกหน้าคนนี้ เพราะสิ่งที่เขาต้องการคือหาเพื่อนคุยไม่ใช่มาทำเรื่องอื่น
“หะ...อยากคุยด้วย”
“อืม...”
“ก็ไหนคุณบอกจะให้มะนาวทำให้คุณลืมแฟนเก่ายังไงคะ แล้วคุยเฉยๆ มันจะลืมได้เหรอ” มะนาวถึงกับตกใจกับความคิดของผู้ชายคนนี้ เธอก็ว่าเธอสวยหุ่นดีสะท้านใจชายอยู่นะ แต่ทำไมผู้ชายหน้าหล่อคนนี้ถึงทำทีท่าไม่สนใจเธอสักนิดเดียว
“ก็แค่อยากได้เพื่อนมานั่งคุยปรับทุกข์เฉยๆ ไม่ได้จะทำเรื่องอย่างอื่น” คำตอบของคินน์มันบ่งบอกว่าเขาไม่ได้ต้องการเรื่องทางเพศอย่างที่มะนาวเข้าใจ แม้มันจะดีที่เธอไม่ต้องเสียพรหมจรรย์ในคืนนี้ แต่ใจกลับรู้สึกเสียดาย เพราะเขาหล่อมาก ยิ่งถอดแว่นด้วยแล้วก็ยิ่งหล่อกว่าเดิม จนเธอที่หวังว่าจะมีหนุ่มหล่อมาเปิดประสบการณ์ครั้งแรกเป็นอันต้องฝันสลาย
“เอ่อ...”
“ไปแต่งตัวให้เรียบร้อยเถอะ จะได้มานั่งคุยกัน เดี๋ยวฉันขอไปอาบน้ำก่อน” คินน์เอ่ยไล่คนตัวเล็กให้เข้าไปเปลี่ยนชุดให้มันเรียบร้อยกว่านี้
“ค่ะ”
มะนาวรู้สึกแปลกใจหนักกว่าเดิมเพราะขนาดเธอใส่แค่ผ้าขนหนูผืนเดียวแต่กลับไม่สามารถยั่วอารมณ์ของผู้ชายหน้าหล่อคนนี้ได้
“อะไรของเขา เคยเป็นพระมาหรือเปล่า หรือเป็นเกย์ เอ๊ะ...หรือนกเขาไม่ขัน แต่งยั่วขนาดนี้แต่กลับเมินหน้าหนี” มะนาวถึงกับเกาหัวของตัวเองอย่างสงสัยเมื่อคินน์เดินเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำโดยไม่มีทีท่าจะสนใจเธอเลย แถมเขายังให้เงินเธอมาตั้งสามแสนเพื่อให้เธอมาคุยเขา
มะนาวรีบจัดการใส่ชุดเดิมกลับคืนอีกครั้งเพื่อนั่งรอคนตัวโตที่เข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ และเมื่อเดินออกมาด้วยสภาพท่อนบนเปล่าเปลือยทำเอาหญิงสาวถึงกับกลืนน้ำลายลงคอ ก็ร่างกายของเขามันอุดมไปด้วยมัดกล้าม ทำเอาสาวสวยวัยใสที่กำลังมีอารมณ์พลุ่งพล่าน เธออาจจะไม่เคยเรื่องอย่างว่าก็จริง แต่ไม่ใช่ว่าไม่อยากลอง แต่ประเด็นคนตรงหน้าไม่อยากลองกับเธอเนี่ยแหละ
“ทำไมไม่ใส่เสื้อคะ” มะนาวถามพร้อมกับกลืนน้ำลายลงคอ
“เมื่อกี้เสื้อมันเปียกน้ำ ฉันเลยเอาไปผึ่งไว้ก่อน ตอนกลับบ้านน่าจะแห้งพอดี” คินน์บอกอย่างหงุดหงิดใจเล็กน้อย แต่เมื่อหันไปมองก็พบว่ามะนาวกำลังเงยหน้ามองเขาด้วยดวงตาใสแป๋ว
“แล้วคุณอยากจะให้หนูชวนคุณคุยเรื่องอะไรดีคะ” มะนาวเอ่ยถามเพราะเธอเองก็สงสัยเหมือนกันว่าแค่คุยมันจะทำให้ลืมความเจ็บปวดในใจได้จริงๆ เหรอ
“มีเรื่องอะไรจะเล่าให้ฉันฟังไหม เอ่อ...หมายถึงเรื่องอะไรก็ได้ บางทีการที่ฉันได้รับฟังปัญหาของคนอื่นบ้าง มันอาจจะทำให้ฉันรู้สึกว่าเรื่องของมันดูเล็กน้อยบ้าง”
“แล้วถ้าเป็นเรื่องใต้สะดือพอไหวไหมคะ”
“งั้นผมเข้าไปแล้วนะครับ” ชายหนุ่มจับความร้อนผ่าวของตัวเองกดย้ำไปที่โพรงสาวที่เต็มด้วยน้ำหวานของหญิงสาวอย่างแรง จนมันถูกดันเข้าไปจนสุดทาง ทำเอาคาริสาตัวเกร็งด้วยความเสียวซ่านและครางระงมออกมาไม่เป็นภาษา “อ๊า...อ๊ะ...มาวิน...ควีนเหมือนจะตาย” เธอหอบหายใจอย่างรุนแรง เมื่อความเป็นชายเริ่มขยับเข้ามาในกายสาวอย่างรุนแรง จนร่างกายสาวอ่อนระทวย เธอเลยเลือกจะนอนราบกับเคาน์เตอร์หินอ่อนทันที “อ๊ะ...ที่รัก” มาวินจับที่ปลีน่องสาวแล้วยกขึ้นมันขึ้นพาดไหล่กว้าง ก่อนที่เขาจะโจนจ้วงเข้าไปในร่างกายสาวอย่างรุนแรงและดุดัน แม้จะนอนกับเธอมานับครั้งไม่ถ้วน แต่เขากลับไม่เคยรู้สึกเบื่อหน่ายกับรสรักที่ต่างฝ่ายต่างมอบให้กันเลย “มาวิน...ควีนเสียว” “ผมก็เสียวครับ ขอไปเร็วๆ ได้ไหม” แม้อยากจะประวิงเวลารักให้นานกว่านี้ แต่ช่องทางรักที่แน่นหนึบของคาริสาทำเอาเขาไม่สามารถอดทนอดกลั้นกับความต้องการนี้ได้นานมากกว่านั้น พั่บ!! พั่บ!! พั่บ!! เสียงเนื้อกระทบเนื้ออย่างรุนแรงดังไปทั่วห้องครัวที่คราแรกเอาไว้ทำอาหาร แต่ตอนนี้มันคือสังเวียนรักที่มีพวกเขาทั้งสองคนกำลังส่งต่อความต้
“มื้อเย็นค่อยกินครับ แต่มื้อว่างผมต้องกินก่อน ไม่อย่างนั้นผมไม่มีแรงทำกับข้าวแน่...” เขาพูดพลางเลียริมฝีปากแห้งผากของตัวเองไปมา เมื่อเห็นความเป็นหญิงของคาริสา และมันคงดีไม่น้อยถ้าร่างกายของเธอถูกเต็มตัวด้วยความแข็งกร้าวของเขา “ไม่เอาสิ ไหนมื้อพิเศษของเราไงคะ” เธอพูดแล้วบิดกายไปมา เมื่อมาวินเอื้อมมือมาบีบอกอิ่มของเธอที่ยังคงมีเสื้อผ้าปกปิดเอาไว้อยู่ “ผมว่ามื้อพิเศษวันนี้อยู่ในห้องครัวแล้วยังไงครับ แต่ถ้ามันพิเศษไม่พอ เดี๋ยวเราไปต่อบนเตียงต่อเลย” “อ๊ะ...ไม่นะ...” คนตัวเล็กถึงกับร้องคราง เมื่อปลายนิ้วหนาของชายหนุ่มลากไล้ไปมาที่ร่างกายสาว ก่อนที่เขาจะรีบรั้งชุดเดรสของเธอออกจากศีรษะอย่างรวดเร็ว “รู้ไหม...ว่าควีนน่ากินกว่าอาหารที่ผมทำเป็นร้อยเป็นพันเท่า” เขามองร่างกายอวบอิ่มของคาริสาอย่างไม่วางตา อาหารอะไรจะอร่อยเท่ากับร่างกายของเธอไม่มีอีกแล้ว “มาวินทะลึ่ง ทำอาหารอยู่ทำไมถึงมีอารมณ์” “ก็ควีนอยู่ตรงนี้ แค่ผมเห็นปากของควีน นมของควีน หรือแม้กระทั่งตรงนั้นของควีน ผมก็ไม่มีกะจิตกะใจทำอาหารแล้วครับ” เขาพูดพร้อมกับเอามือหนาค่อยๆ แยกเ
“ไม่ต้องร้องแล้วครับ ไหนวันนี้ควีนบอกจะมาช่วยผมทำอาหารสำหรับดินเนอร์มื้อเย็นของเราไงครับ” เขาเช็ดน้ำตาข้างแก้มของเธอเพราะไม่อยากให้หญิงสาวต้องร้องไห้แล้ว “ค่ะ...” “งั้นไปล้างหน้าล้างตาก่อนครับ ควีนอยากกินอะไรเป็นพิเศษไหมนะ” “อะไรที่มาวินทำให้ควีนก็ชอบทั้งนั้นแหละค่ะ” อาหารที่แสนพิเศษในคืนนี้ มันเกิดขึ้นจากความตั้งใจของเธอและมาวิน การได้มีโมเมนต์ที่ทำอาหารร่วมกันมันช่างเป็นสิ่งที่น่าจดจำเหลือเกิน ทั้งสองเดินออกไปที่ครัวกลางบ้าน ซึ่งก่อนจะเข้ามาพวกเขาได้ไปซื้อของสดมาเตรียมไว้เพื่อที่จะได้จัดเตรียมมาทำอาหารกันสองคน วันนี้เป็นวันครบรอบวันแต่งงาน 8 ปี พ่อแม่สามีก็อาสาเป็นคนดูแลลูกๆ ของเธอให้แทน เพื่อที่เธอและมาวินจะได้มีเวลาร่วมกัน “มาวินจะทำเส้นสดเองเลยเหรอคะ” เธอถามขณะที่เขากำลังเตรียมแป้งเพื่อทำเส้นสดสำหรับอาหารมื้อพิเศษ “ผมอยากทำทุกอย่างด้วยตัวเองหมดเลยครับ ผมอยากให้มื้อนี้มันพิเศษสำหรับเราสองคน” “งั้นเดี๋ยวควีนเตรียมเครื่องปรุงให้นะคะ” คาริสาทำหน้าที่ลูกมือที่ดีของชายหนุ่มซึ่งกำลังลงมือทำอาหารอย่างขะมักเขม้น สิ่งท
ตอนพิเศษ 5อาหารรสรัก หลังจากแต่งงานมาตลอด 8 ปี มาวินก็ยังคงรักและดูแลคาริสากับลูกดีเสมอมา และวันนี้ก็เป็นครบรอบวันแต่งงานของเขาและเธอด้วย เขาก็ไม่เคยลืมวันสำคัญที่มีให้กันเลยสักครั้งเดียว ยังคงใส่ใจกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ให้ความสำคัญกับทุกสิ่งทุกอย่างที่มีให้กับเธอ ซึ่งวันนี้เธอและมาวินก็ได้มาฮันนีมูนที่บ้านพักตากอากาศที่เขาใหญ่โอบล้อมไปด้วยธรรมชาติ “มองอะไรอยู่ครับ” คาริสาที่มองเหม่อออกไปข้างนอก ซึ่งภายนอกเต็มไปด้วยต้นไม้ขนาดใหญ่ ภูเขาที่เขียวขจี รวมไปถึงอากาศที่แสนเย็นสบาย มันทำให้เธอรู้สึกสงบและมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก “มองไปเรื่อยค่ะ เห็นต้นไม้แล้วควีนรู้สึกสดชื่นจังเลยค่ะ” ตอนนี้คาริสาอายุกำลังจะเข้าเลขสี่แล้ว เธอมีความกังวลหลายๆ อย่างทั้งเรื่องรูปร่างหน้าตาหรือแม้กระทั่งความคิดของตัวเองที่เริ่มเปลี่ยนไปตามช่วงวัย “บอกว่าสดชื่น แต่สีหน้าดูมีเรื่องให้คิด เครียดอะไรหรือเปล่าครับ” มาวินกระซิบถามข้างใบหูของหญิงสาว แล้วคลอเคลียที่ข้างๆ หูเล็กๆ อย่างหลงใหล เธอยังสวยและน่ารักสำหรับเขาเหลือเกิน ไม่ว่าจะผ่านมากี่ปีความรักที่เขาและเธอมีให้กันไม่เคยลดน้
“หิวไหมค่ะ” “หิวครับ แต่มือผมเลอะน่ะสิ” มาวินยกมือขึ้นมาที่เต็มไปด้วยทราย เพราะเพิ่งไปเล่นกับลูกสาวมา ทำให้เขาไม่สามารถหยิบจับอะไรได้ “งั้นเดี๋ยวควีนป้อนแซนวิชนะคะ” เธอหันไปเปิดตะกร้าปิกนิคที่มีของกินพร้อม จากนั้นก็จัดการเปิดกล่องแซนวิช แล้วป้อนไปที่ปากของชายหนุ่มทันที “อร่อยจังเลยครับ...” “อร่อยสิคะ มาวินเป็นเตรียมเองกับมือนะ” เธอลอบมองเสี้ยวหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มที่กำลังเคี้ยวแซนวิชคำโต “แต่มันอร่อยขึ้นเพราะควีนเป็นคนป้อนให้ผมต่างหากล่ะ อร่อยขึ้นกว่าเดิมเยอะเลย” “ชมกันอีกแล้วนะ” “ไม่ชมเมียแล้วจะให้ชมใครเหรอครับ” เขาพูดพร้อมมองใบหน้าหวานของหญิงสาว จนเธอหน้าแดงซ่านอีกครั้ง ไม่ใช่เพราะแดด แต่เพราะคำพูดหวานๆ ของสามีที่รักต่างหาก “คุณแม่ขา ป้อนหนูกับมาร์คด้วยสิคะ อย่าป้อนแต่คุณพ่อนะคะ” เด็กน้อยทั้งสองคนรีบเดินมานั่งที่ผ้าใบ จากนั้นก็มองพ่อกับแม่ที่กำลังสวีตหวานอย่างมีความสุข “งั้นเดี๋ยวคุณแม่ป้อนทุกคนเลยดีไหมคะ” “ดีค่ะ/ ดีครับ” เด็กน้อยทั้งสองคนยกมือขึ้น คาริสาเลยรีบแกะกล่องแซนวิช แล้วเอาป้อนให้กับลู
“ควีนครับ ไม่เห็นเคยบอกผมเลยว่าจะใส่ชุดว่ายน้ำแบบนี้” เขาไล่สายตามองเรือนร่างสวยของคาริสาที่อดทำให้เขาเกิดความต้องการไม่ได้ ยิ่งชุดว่ายน้ำมันแนบเนื้อแบบนี้ เขาก็สามารถจินตนาการร่างกายภายในของเธอได้แล้ว “ก็ควีนเห็นว่ามันไม่มีอะไรโป๊เลยนะคะ ไม่ได้โชว์หน้าท้องสักหน่อย” “ไม่โชว์ครับ แต่มันรัดรูปจนแทบไม่ต้องคิดเลยว่าข้างในของควีนมันอวบอิ่มแค่ไหน” มาวินมองไปที่อกอวบอิ่มของหญิงสาวที่แทบจะทะลักออกมาจากช่วยว่ายน้ำตัวนี้แล้ว “โธ่...นิดเดียวเองค่ะ...” เธอเดินเข้าไปใกล้ชายหนุ่ม พร้อมกับเอามือน้อยๆ ลูบอกเปล่าเปลือยของเขา เพราะมาวินก็อยู่ในชุดว่ายน้ำที่มีเพียงชั้นในที่ปิดท่อนล่างเพียงตัวเดียวเหมือนกัน ถ้าสาวๆ มาเห็นก็คงไม่สามารถละสายตาจากเป้ากางเกงของเขาได้เช่นเดียวกัน “ไม่นิดเลยครับ ผมจะให้ควีนใส่ชุดนี้แค่วันนี้วันเดียวเท่านั้น หลังจากนี้ทิ้งชุดนี้เลยนะครับ ถ้าจะใส่ชุดว่ายน้ำอีก ผมจะไปช่วยเลือกแทน” เพราะไม่กล้าขัดใจลูกสาวตัวน้อย มาวินเลยขอยอมแพ้ไปก่อน เพราะกลัวลูกจะเสียใจ “หึงเหรอ...” “หึ...ไม่หึงไหวเหรอ ใครเห็นไม่อารมณ์ขึ้นบ้าง” เขาไล่มองเรื







