Masuk“ฉันจะหามาจากไหนตั้งสองแสน เมษาคิดบ้าง อีกอย่างทำไมฉันต้องรับผิดชอบหนี้ที่ฉันไม่ได้ก่อด้วย”
(งั้นก็ไม่ต้องกลับมาที่บ้านอีก แม่บอกว่าถ้าไม่ได้เงิน แม่จะขายบ้านหลังนี้ทิ้งซะ)
(อย่านะ)
เมษาบอกด้วยน้ำเสียงยียวน ทำให้มะนาวถึงกับกำมือแน่น ตอนนี้เธอมาคิดว่าทำไมต้องทนให้ครอบครัวป้าโขกสับด้วย ถ้าไม่เพราะบ้านที่เธออยู่เป็นของแม่ ป่านนี้เธอคงหนีไปให้ไกลแล้ว ไม่มาอยู่ร่วมกับป้าและลูกสาวของป้าแบบนี้หรอก
(ว่ายังไง จะหามาให้ไหม พวกมันต้องการภายในพรุ่งนี้ แต่ถ้าได้มาเกินสองแสนก็ดีนะ แม่บอกว่าถ้าเธอหาเงินมาให้จะคืนบ้านหลังนี้ให้เลย)
บ้านที่ว่าคือบ้านที่เธออยู่ตอนนี้มันคือบ้านของแม่ แต่พอหลังจากแม่ตายผู้เป็นป้ากลับอ้างกรรมสิทธิ์ทุกอย่างและข่มขู่เธอสารพัดว่าถ้าไม่ยอมหาเงินให้ใช้จะเอาบ้านหลังนี้ไปจำนองซะ ซึ่งเธอยอมให้เป็นแบบนั้นไม่ได้ บ้านหลังนี้คือสมบัติชิ้นเดียวของแม่และเธอจะไม่ยอมปล่อยมันไปให้ใครเด็ดขาด
“เงินตั้งสองแสนจะหามาจากไหนภายในคืนเดียว”
(ตัวเธอไง ก็ขายๆ ไปสิ หัดใช้หน้าตาและร่างกายของตัวเองให้เป็นประโยชน์บ้าง ไม่ใช่ทำงานงกๆ แบบนี้ ไม่เหนื่อยหรือไง) เมษาด่ากราดกลับมาจนมะนาวได้แต่กำมือแน่น
“เมษา!”
(แล้วแต่เธอนะ แต่ถ้าหาเงินไม่ได้ งั้นบ้านหลังนี้ก็ไม่ต้องอยู่แล้ว จำนองหรือขายมันไปซะ)
“อย่านะ”
(งั้นก็หามา...แค่นี้แหละ)
เมษาตัดสายไปทำให้มะนาวนั่งหน้าเครียด เพราะเธอจะไปหาเงินมาจากไหนกันตั้งสองแสนภายในคืนเดียว สักพักใบหน้าหวานของมะนาวก็หันไปมองร่างสูงใหญ่ของคินน์ที่นั่งกระดกเหล้าไม่หยุดก่อนที่เธอจะพูดบางอย่างออกมา
“คืนนี้คุณอยากได้คนไปนอนด้วยไหมคะ”
พรวด!!
“อะไรนะ...” คินน์หันขวับอย่างตกใจเมื่ออยู่ๆ เด็กสาวข้างกายของเขาก็พูดบางอย่างออกมา
“หนูเดือดร้อนเรื่องเงิน หนูอยากได้เงินสองแสน ถ้าคุณสนใจ...”
“ไม่...ฉันไม่สนใจอะไรทั้งนั้น” คินน์รีบตอบปฏิเสธทันที เนื่องจากว่าเขาไม่ใช่คนที่กินไม่เลือก หรืออีกนัยหนึ่งคือเขาไม่เคยมีสัมพันธ์ทางกายกับผู้หญิงคนไหนเพราะอยากจะให้เกียรติผู้หญิงที่ตัวเองรักและจะแต่งงานด้วยเท่านั้น
“หรือคุณไม่มีเงินคะ...” มะนาวถามออกมาอย่างใสซื่อเพราะเข้าใจว่าที่คินน์ไม่อยากได้เธอคืนนี้เพราะเขาเองคงไม่มีเงินขนาดนั้นมาจ่ายค่าตัวของเธอแน่นอน
“อะไรนะ”
“หนูขอโทษค่ะที่เรียกเงินขนาดนั้น เพราะถ้าคุณไปซื้อผู้หญิงคนอื่นคุณอาจจะจ่ายไม่ถึงหมื่น อีกอย่างเงินตั้งมากมายขนาดนั้นคุณคงไม่มีด้วย” มะนาวบอกออกไปเพราะเข้าใจดีว่าถ้าเขาไปซื้อผู้หญิงคนอื่นในร้านมากสุดค่าตัวคงไม่เกินสามหมื่น แต่เธอกลับเรียกเขาตั้งสองแสน ใครจะบ้าเอาเงินแบบนั้นมาให้
“เธอดูถูกฉันอย่างนั้นเหรอ” คินน์หรี่ตามองผู้หญิงที่อายุน้อยกว่าเขาเป็นรอบอย่างไม่สบอารมณ์นัก
“เปล่าค่ะ หนูแค่เข้าใจดี งั้นเดี๋ยวหนูลองไปถามคนอื่นแล้วกันค่ะ เผื่อว่าคืนนี้หนูจะได้เงินครบสองแสนไวๆ” ว่าจบร่างบอบบางของมะนาวก็ทำการลุกจากโซฟาทันที แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้เดินไปไหนมือหนาของคินน์ก็รั้งข้อมือบางของคนตัวเล็กเอาไว้ จนเธอล้มลงมานั่งบนตักแกร่งของชายหนุ่มทันที
“งั้นฉันจะจ่ายเงินให้”
“อะไรนะคะ”
“คืนนี้ฉันจะจ่ายเงินให้” คินน์บอกเสียงเรียบพร้อมทั้งจ้องมองใบหน้าหวานของมะนาว
“จริงเหรอคะ” มะนาวฉีกยิ้มกว้างออกมาด้วยความดีใจ เพราะใครจะไปคิดว่าผู้ชายที่ดูหล่ออย่างเขาจะยอมจ่ายเงินตั้งสองแสนเพื่อแลกกับความสุขแค่คืนเดียว
“อืม...”
ไม่รู้ทำไมเธอถึงดีใจที่เขายอมจ่ายเงินคืนนี้ อาจจะเพราะเขาดูหล่อและสุภาพมาก ซึ่งเธอกลับรู้สึกไว้ใจเขาอย่างบอกไม่ถูก และถ้าต้องเสียซิงคืนนี้ให้กับใครสักคน เธอก็อยากเสียกับเขา เพราะอย่างน้อยโดนคนหล่อเปิดซิงมันก็ไม่ใช่เรื่องที่แย่ ปกติมะนาวก็ไม่ใช่ผู้หญิงใสซื่อขนาดนั้น เธอก็มีความอยาก ความต้องการเหมือนคนทั่วไป แต่อะไรหลายๆ อย่างทำให้เธอไม่กล้ามีแฟน เพราะรู้ดีว่าฐานะของเธอมันเป็นยังไง และไม่อยากให้ใครมองว่าเธอไปเกาะด้วย มะนาวเลยเลือกจะโสดจวบจนอายุ 21 ปี
“งั้นไปเลยไหมคะ”
“หะ...”
“ขึ้นห้องกันค่ะ” มือน้อยของมะนาวจัดการจับที่ลำแขนหนาของคินน์ จนชายหนุ่มเองก็หน้าเหวอเนื่องจากไม่คิดว่าคนตัวเล็กจะรีบร้อนขนาดนี้
“รีบไปไหน”
“หนูอยากได้เงินเร็วๆ”
“เดี๋ยวโอนให้เลย ไม่ต้องรีบก็ได้มั้ง” คินน์ถึงกับงงงวยกับความรีบร้อนของมะนาว ทำเอาเขาไม่ทันได้ตั้งตัว อีกทั้งวันนี้เขาไม่ได้พร้อมที่จะมามีอะไรกับใครเหมือนกัน
“งั้นโอนมาก่อนครึ่งหนึ่งก็ได้ค่ะ ไว้เสร็จงานคุณค่อยให้มะนาวอีกครึ่งหนึ่ง” ด้วยความที่ไม่ชอบเอาเปรียบใครทำให้มะนาวบอกแบบนั้น และเธอก็แอบอมยิ้มกับคำพูดไม่ประสาของคินน์ด้วย ผู้ชายอะไรอายุตั้ง 35 ปีแล้วทำไมดูเงอะงะกับผู้หญิงเหลือเกิน ราวกับไม่เคยมีอะไรกับใคร
“งั้นรอแป๊บหนึ่ง” ว่าจบคินน์ก็จัดการโอนเงินจำนวนสองแสนให้กับมะนาวทันที ทั้งๆ ที่เขาควรจะเสียดายเงินก้อนนี้ แต่ไม่รู้ทำไมใจของเขากลับอยากให้มันกับเธออย่างบอกไม่ถูก
ติ๊ด!!
“งั้นผมเข้าไปแล้วนะครับ” ชายหนุ่มจับความร้อนผ่าวของตัวเองกดย้ำไปที่โพรงสาวที่เต็มด้วยน้ำหวานของหญิงสาวอย่างแรง จนมันถูกดันเข้าไปจนสุดทาง ทำเอาคาริสาตัวเกร็งด้วยความเสียวซ่านและครางระงมออกมาไม่เป็นภาษา “อ๊า...อ๊ะ...มาวิน...ควีนเหมือนจะตาย” เธอหอบหายใจอย่างรุนแรง เมื่อความเป็นชายเริ่มขยับเข้ามาในกายสาวอย่างรุนแรง จนร่างกายสาวอ่อนระทวย เธอเลยเลือกจะนอนราบกับเคาน์เตอร์หินอ่อนทันที “อ๊ะ...ที่รัก” มาวินจับที่ปลีน่องสาวแล้วยกขึ้นมันขึ้นพาดไหล่กว้าง ก่อนที่เขาจะโจนจ้วงเข้าไปในร่างกายสาวอย่างรุนแรงและดุดัน แม้จะนอนกับเธอมานับครั้งไม่ถ้วน แต่เขากลับไม่เคยรู้สึกเบื่อหน่ายกับรสรักที่ต่างฝ่ายต่างมอบให้กันเลย “มาวิน...ควีนเสียว” “ผมก็เสียวครับ ขอไปเร็วๆ ได้ไหม” แม้อยากจะประวิงเวลารักให้นานกว่านี้ แต่ช่องทางรักที่แน่นหนึบของคาริสาทำเอาเขาไม่สามารถอดทนอดกลั้นกับความต้องการนี้ได้นานมากกว่านั้น พั่บ!! พั่บ!! พั่บ!! เสียงเนื้อกระทบเนื้ออย่างรุนแรงดังไปทั่วห้องครัวที่คราแรกเอาไว้ทำอาหาร แต่ตอนนี้มันคือสังเวียนรักที่มีพวกเขาทั้งสองคนกำลังส่งต่อความต้
“มื้อเย็นค่อยกินครับ แต่มื้อว่างผมต้องกินก่อน ไม่อย่างนั้นผมไม่มีแรงทำกับข้าวแน่...” เขาพูดพลางเลียริมฝีปากแห้งผากของตัวเองไปมา เมื่อเห็นความเป็นหญิงของคาริสา และมันคงดีไม่น้อยถ้าร่างกายของเธอถูกเต็มตัวด้วยความแข็งกร้าวของเขา “ไม่เอาสิ ไหนมื้อพิเศษของเราไงคะ” เธอพูดแล้วบิดกายไปมา เมื่อมาวินเอื้อมมือมาบีบอกอิ่มของเธอที่ยังคงมีเสื้อผ้าปกปิดเอาไว้อยู่ “ผมว่ามื้อพิเศษวันนี้อยู่ในห้องครัวแล้วยังไงครับ แต่ถ้ามันพิเศษไม่พอ เดี๋ยวเราไปต่อบนเตียงต่อเลย” “อ๊ะ...ไม่นะ...” คนตัวเล็กถึงกับร้องคราง เมื่อปลายนิ้วหนาของชายหนุ่มลากไล้ไปมาที่ร่างกายสาว ก่อนที่เขาจะรีบรั้งชุดเดรสของเธอออกจากศีรษะอย่างรวดเร็ว “รู้ไหม...ว่าควีนน่ากินกว่าอาหารที่ผมทำเป็นร้อยเป็นพันเท่า” เขามองร่างกายอวบอิ่มของคาริสาอย่างไม่วางตา อาหารอะไรจะอร่อยเท่ากับร่างกายของเธอไม่มีอีกแล้ว “มาวินทะลึ่ง ทำอาหารอยู่ทำไมถึงมีอารมณ์” “ก็ควีนอยู่ตรงนี้ แค่ผมเห็นปากของควีน นมของควีน หรือแม้กระทั่งตรงนั้นของควีน ผมก็ไม่มีกะจิตกะใจทำอาหารแล้วครับ” เขาพูดพร้อมกับเอามือหนาค่อยๆ แยกเ
“ไม่ต้องร้องแล้วครับ ไหนวันนี้ควีนบอกจะมาช่วยผมทำอาหารสำหรับดินเนอร์มื้อเย็นของเราไงครับ” เขาเช็ดน้ำตาข้างแก้มของเธอเพราะไม่อยากให้หญิงสาวต้องร้องไห้แล้ว “ค่ะ...” “งั้นไปล้างหน้าล้างตาก่อนครับ ควีนอยากกินอะไรเป็นพิเศษไหมนะ” “อะไรที่มาวินทำให้ควีนก็ชอบทั้งนั้นแหละค่ะ” อาหารที่แสนพิเศษในคืนนี้ มันเกิดขึ้นจากความตั้งใจของเธอและมาวิน การได้มีโมเมนต์ที่ทำอาหารร่วมกันมันช่างเป็นสิ่งที่น่าจดจำเหลือเกิน ทั้งสองเดินออกไปที่ครัวกลางบ้าน ซึ่งก่อนจะเข้ามาพวกเขาได้ไปซื้อของสดมาเตรียมไว้เพื่อที่จะได้จัดเตรียมมาทำอาหารกันสองคน วันนี้เป็นวันครบรอบวันแต่งงาน 8 ปี พ่อแม่สามีก็อาสาเป็นคนดูแลลูกๆ ของเธอให้แทน เพื่อที่เธอและมาวินจะได้มีเวลาร่วมกัน “มาวินจะทำเส้นสดเองเลยเหรอคะ” เธอถามขณะที่เขากำลังเตรียมแป้งเพื่อทำเส้นสดสำหรับอาหารมื้อพิเศษ “ผมอยากทำทุกอย่างด้วยตัวเองหมดเลยครับ ผมอยากให้มื้อนี้มันพิเศษสำหรับเราสองคน” “งั้นเดี๋ยวควีนเตรียมเครื่องปรุงให้นะคะ” คาริสาทำหน้าที่ลูกมือที่ดีของชายหนุ่มซึ่งกำลังลงมือทำอาหารอย่างขะมักเขม้น สิ่งท
ตอนพิเศษ 5อาหารรสรัก หลังจากแต่งงานมาตลอด 8 ปี มาวินก็ยังคงรักและดูแลคาริสากับลูกดีเสมอมา และวันนี้ก็เป็นครบรอบวันแต่งงานของเขาและเธอด้วย เขาก็ไม่เคยลืมวันสำคัญที่มีให้กันเลยสักครั้งเดียว ยังคงใส่ใจกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ให้ความสำคัญกับทุกสิ่งทุกอย่างที่มีให้กับเธอ ซึ่งวันนี้เธอและมาวินก็ได้มาฮันนีมูนที่บ้านพักตากอากาศที่เขาใหญ่โอบล้อมไปด้วยธรรมชาติ “มองอะไรอยู่ครับ” คาริสาที่มองเหม่อออกไปข้างนอก ซึ่งภายนอกเต็มไปด้วยต้นไม้ขนาดใหญ่ ภูเขาที่เขียวขจี รวมไปถึงอากาศที่แสนเย็นสบาย มันทำให้เธอรู้สึกสงบและมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก “มองไปเรื่อยค่ะ เห็นต้นไม้แล้วควีนรู้สึกสดชื่นจังเลยค่ะ” ตอนนี้คาริสาอายุกำลังจะเข้าเลขสี่แล้ว เธอมีความกังวลหลายๆ อย่างทั้งเรื่องรูปร่างหน้าตาหรือแม้กระทั่งความคิดของตัวเองที่เริ่มเปลี่ยนไปตามช่วงวัย “บอกว่าสดชื่น แต่สีหน้าดูมีเรื่องให้คิด เครียดอะไรหรือเปล่าครับ” มาวินกระซิบถามข้างใบหูของหญิงสาว แล้วคลอเคลียที่ข้างๆ หูเล็กๆ อย่างหลงใหล เธอยังสวยและน่ารักสำหรับเขาเหลือเกิน ไม่ว่าจะผ่านมากี่ปีความรักที่เขาและเธอมีให้กันไม่เคยลดน้
“หิวไหมค่ะ” “หิวครับ แต่มือผมเลอะน่ะสิ” มาวินยกมือขึ้นมาที่เต็มไปด้วยทราย เพราะเพิ่งไปเล่นกับลูกสาวมา ทำให้เขาไม่สามารถหยิบจับอะไรได้ “งั้นเดี๋ยวควีนป้อนแซนวิชนะคะ” เธอหันไปเปิดตะกร้าปิกนิคที่มีของกินพร้อม จากนั้นก็จัดการเปิดกล่องแซนวิช แล้วป้อนไปที่ปากของชายหนุ่มทันที “อร่อยจังเลยครับ...” “อร่อยสิคะ มาวินเป็นเตรียมเองกับมือนะ” เธอลอบมองเสี้ยวหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มที่กำลังเคี้ยวแซนวิชคำโต “แต่มันอร่อยขึ้นเพราะควีนเป็นคนป้อนให้ผมต่างหากล่ะ อร่อยขึ้นกว่าเดิมเยอะเลย” “ชมกันอีกแล้วนะ” “ไม่ชมเมียแล้วจะให้ชมใครเหรอครับ” เขาพูดพร้อมมองใบหน้าหวานของหญิงสาว จนเธอหน้าแดงซ่านอีกครั้ง ไม่ใช่เพราะแดด แต่เพราะคำพูดหวานๆ ของสามีที่รักต่างหาก “คุณแม่ขา ป้อนหนูกับมาร์คด้วยสิคะ อย่าป้อนแต่คุณพ่อนะคะ” เด็กน้อยทั้งสองคนรีบเดินมานั่งที่ผ้าใบ จากนั้นก็มองพ่อกับแม่ที่กำลังสวีตหวานอย่างมีความสุข “งั้นเดี๋ยวคุณแม่ป้อนทุกคนเลยดีไหมคะ” “ดีค่ะ/ ดีครับ” เด็กน้อยทั้งสองคนยกมือขึ้น คาริสาเลยรีบแกะกล่องแซนวิช แล้วเอาป้อนให้กับลู
“ควีนครับ ไม่เห็นเคยบอกผมเลยว่าจะใส่ชุดว่ายน้ำแบบนี้” เขาไล่สายตามองเรือนร่างสวยของคาริสาที่อดทำให้เขาเกิดความต้องการไม่ได้ ยิ่งชุดว่ายน้ำมันแนบเนื้อแบบนี้ เขาก็สามารถจินตนาการร่างกายภายในของเธอได้แล้ว “ก็ควีนเห็นว่ามันไม่มีอะไรโป๊เลยนะคะ ไม่ได้โชว์หน้าท้องสักหน่อย” “ไม่โชว์ครับ แต่มันรัดรูปจนแทบไม่ต้องคิดเลยว่าข้างในของควีนมันอวบอิ่มแค่ไหน” มาวินมองไปที่อกอวบอิ่มของหญิงสาวที่แทบจะทะลักออกมาจากช่วยว่ายน้ำตัวนี้แล้ว “โธ่...นิดเดียวเองค่ะ...” เธอเดินเข้าไปใกล้ชายหนุ่ม พร้อมกับเอามือน้อยๆ ลูบอกเปล่าเปลือยของเขา เพราะมาวินก็อยู่ในชุดว่ายน้ำที่มีเพียงชั้นในที่ปิดท่อนล่างเพียงตัวเดียวเหมือนกัน ถ้าสาวๆ มาเห็นก็คงไม่สามารถละสายตาจากเป้ากางเกงของเขาได้เช่นเดียวกัน “ไม่นิดเลยครับ ผมจะให้ควีนใส่ชุดนี้แค่วันนี้วันเดียวเท่านั้น หลังจากนี้ทิ้งชุดนี้เลยนะครับ ถ้าจะใส่ชุดว่ายน้ำอีก ผมจะไปช่วยเลือกแทน” เพราะไม่กล้าขัดใจลูกสาวตัวน้อย มาวินเลยขอยอมแพ้ไปก่อน เพราะกลัวลูกจะเสียใจ “หึงเหรอ...” “หึ...ไม่หึงไหวเหรอ ใครเห็นไม่อารมณ์ขึ้นบ้าง” เขาไล่มองเรื







