INICIAR SESIÓN“ฉันจะกลับบ้าน”
“ไปกินข้าวพร้อมกัน ก่อนสินับ” วรางคณาบอกนับดาว
ถึงวันที่นับดาวต้องออกจากโรงพยาบาล คุณย่ารักษ์สินีให้รถตู้มารับนับดาวและลูก ๆ กลับบ้านช่วงบ่ายภายในบ้านหมอราเชนทร์ ทุกคนต่างตื่นเต้นดีใจรอสมาชิกใหม่ของบ้านการรอคอยสิ้นสุดลง เมื่อรถตู้แล่นเข้ามาจอด และเป็นคุณปู่ไพบูลย์คุณย่ารักษ์สินีออกมารอรับ เหลนชายหญิง แต่ละคนรับเด็กน้อยจากพ่อแม่“มาปู่ย่าอุ้มนะลูก” ทั้งสองน้ำตาคลอ ดีใจที่สมหวังเสียที กับการเฝ้ารอเหลน ๆ หมอราเชนทร์ให้ลูก ๆ อยู่กับปู่ย่า ก่อนประคองนับดาวขึ้นห้องให้เธอได้พักผ่อน“นับนอนพักก่อน แผลยังไม่หายดี”“อืม…” นับดาวนอนลงอย่างว่าง่ายวรางคณาขออุ้มหลาน ๆ พลางยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ด้วยความดีใจ พ่อแม่นับดาวรีบขับรถมาบ้านหมอเชนทร์ มารับขวัญหลานสาวหลานชายแม่สีดาดีใจที่มีหลาน น้ำตาแห่งความดีใจยังกับตัวเองมีลูกเอง แม้จะไม่ใช่แม่ที่ดีสำหรับนับดาวมากนัก แต่ก็ให้คำมั่นจะเป็นยายที่ดีแก่หลาน ๆ สองแฝดน้อยอยู่ให้ทุกคนได้เชยชมราวสองชั่วโมง ก่อนถูกพาส่งให้แม่ ได้พากินนมภายในห้อง“เอาตัวเล็กมาให้กินนมค่ะ” วรางคณาอุ้
ระหว่างทาง สายฟ้ามองกระจกตลอด แต่ในใจยังแปลกใจ นับดาวคบหากับพี่ชายวรางคณาตอนไหน เมื่อไหร่ ไม่มีวี่แววเป็นไปได้“พี่สายฟ้า อีกนานไหมคะ” วรางคณาร้อนใจห่วงนับดาว“น่าจะอีกไม่นานครับ”“ค่ะ ๆ”จากนั้นหันมองนับดาว“นับทนหน่อยนะ ใกล้ถึงโรงพยาบาลแล้ว”“อื้อ…” วรางคณาโทรศัพท์หาหมอราเชนทร์ เธอติดต่ออยู่หลายสาย“ไม่รับสายพี่เชนทร์ ไปไหน” วรางคณาสบถ“คงติดงาน” นับดาวแทรกขึ้น วรางคณาบีบมือนับดาวแน่น พลางปลอบใจตลอดทางโรงพยาบาลสายฟ้าจอดรถยนต์หน้าโรงพยาบาล วิ่งไปเปิดประตู แจ้งแก่เจ้าหน้าที่ ที่เดินมาหา ก่อนเจ้าหน้าที่จะรีบไปนำรถเข็นมารอที่รถ นับดาวลงมานั่งรถเข็น โดยวรางคณาตามติด ๆ หญิงสาวถูกนำไปยังห้องคลอด วรางคณาสอบถามเจ้าหน้าที่“คุณหมอราเชนทร์ว่างไหมคะ”“คุณหมอติดผ่าคลอดคนไข้พิเศษค่ะ” พยาบาลหน้าห้องคลอดตอบ“เมื่อไหร่เสร็จคะ”“น่าจะออกจากห้องผ่าคลอดแล้วล
“ค่ะคุณท่าน ชม้อยดีใจกับคุณเชนทร์”“อื้อ…ว่าแต่หนูนับลงมากินข้าวหรือยัง หลับหรือตื่นยังไม่รู้ บ่ายแก่ละนะ เดี๋ยวเด็ก ๆ หิว” ท่านถามหานับดาว มัวแต่คุยกันเพลิน“เดี๋ยวชม้อยขึ้นไปดูให้ค่ะ ว่าแต่จะให้อุ่นกวยจั๊บ ที่แม่หนูนับเอามาเลยไหมคะคุณท่าน”“งั้นก็ไปอุ่นก่อน ค่อยไปปลุก”“ค่ะคุณท่าน”จังหวะเดียวกัน นับดาวเดินประคองท้องโต ค่อย ๆ ลงบันได มองหาแม่สีดา เห็นเพียงคุณย่ารักษ์สินี แสดงว่าแม่สีดากับพ่อเลี้ยงกลับไปแล้ว หญิงสาวจึงลงไปนั่งข้างคุณย่ารักษ์สินี“อ้าว ตื่นแล้วเหรอลูก แม่ชม้อยอุ่นกวยจั๊บเสร็จ ว่าจะขึ้นไปปลุก”“ขอบคุณค่ะคุณย่า”“แล้วนี่เริ่มเจ็บท้องบ้างหรือยัง” พูดพลางวางมือเหี่ยวย่นลงบนท้องหญิงสาว“ยังเลยค่ะ คงสบายมั้งคะ”“คงแสบเหมือนพ่อน่าดู ย่าว่านะ” ก่อนคลี่ยิ้มหัวเราะ“คงแสบเยอะเลยนะคะ” นับดาวยิ้มตามนับดาวคุยเก่งไม่เหมือนวรางคณาหลานสาว ซึ่งต่างกันมาก นับดาวมา
ช่วงสายวันถัดมา แม่สีดากับพ่อเลี้ยง มาหานับดาวที่บ้านหมอเชนทร์“คุณนับ คุณแม่มาค่ะ” แม่บ้านวิ่งเข้ามาบอก“อ้าว…แม่สีดามาเหรอ” คุณย่ารักษ์สินีกำลังยกน้ำชาขึ้นดื่ม“ค่ะ คุณท่าน”“รีบเชิญ ๆ เข้ามาเร็ว”“สวัสดีค่ะ คุณท่าน” พ่อแม่นับดาวยกมือไหว้ เจ้าของบ้าน“แม่มาได้ยังไงคะเนี่ย”“ขับรถมาสิ”“แม่อะ ตลกละ” นับดาวแซว ก่อนหัวเราะ“มา ๆ นั่งก่อน” คุณย่ารักษ์สินี ให้แม่บ้านยกน้ำมาให้พ่อแม่นับดาว“กินอะไรมากันหรือยังแม่สีดา พ่อจอนนี่”“พวกเรากินมาแล้วค่ะ ทำกวยจั๊บน้ำข้นมาให้ยัยนับด้วยค่ะ เห็นบ่นอยากกิน”“รบกวนพ่อแม่ทำไมลูก อยากกินก็บอกแม่บ้านทำให้กินก็ได้ ลำบากลำบนพ่อแม่เขา” คุณย่ารักษ์สินี เกรงใจพ่อแม่นับดาว“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ดิฉันเต็มใจค่ะ”“แม่สีดา ไหน ๆ ก็มาแล้ว ฉันขอเข้าเรื่องได้ไหม” แม่สีดามองนับดาว ไม่รู้คุณย่ารักษ์สิน
อายุครรภ์ของนับดาวเข้าสู่เดือนที่เก้า ซึ่งเป็นเดือนที่หมอเชนทร์เฝ้าระวังมาก ไม่รู้นับดาวจะคลอดวันไหนชายหนุ่มเป็นหมอประจำตัวของหญิงสาว เขามั่นใจว่าดูแลลูกเมียเองนั้นดีสุด ที่สำคัญไม่อยากให้หมอผู้ชายคนอื่นเข้าใกล้และในตอนนี้ แม่สีดากับพ่อเลี้ยงของนับดาว กลับมาไทยได้สองเดือน ที่สำคัญบอกจะเลี้ยงหลานแฝดเอง ซึ่งทางปู่ย่าหมอเชนทร์ อยากให้ไปเลี้ยงที่บ้าน ท่านให้เหตุผลที่บ้านกว้างขวาง มีคนดูแลเยอะแยะนับดาวกับหมอเชนทร์เริ่มมองเห็นปัญหาที่กำลังจะตามมาผับระพีภัทรเมื่อต้องการหาทางออก หมอเชนทร์จึงนัดเพื่อน ๆ มาปรึกษา“เลี้ยงเองไม่เห็นจะยาก” หมอเจษฎาแนะ“เลี้ยงเองนับดาวคนเดียวไม่ไหวหรอก เลี้ยงเด็กแฝด ไม่ใช่คนเดียว” หมอเชนทร์ทิ้งแผ่นหลังพิงพนักโซฟา“นี่ขนาดยังไม่คลอด ยังยุ่งยากมากเชียว”คนนั่งฟังมานาน อย่างหมอภูมิพูดขึ้น“ไม่ยากได้ไงเล่า ทางพ่อแม่นับก็อยากเลี้ยงเอง ปู่ย่าฉันก็จะให้เอาไปเลี้ยงที่บ้าน เฮ้อ”แค่คิดยังปวดหัว จะเอาอย่างไรดี“โคตรจะว
“เพราะอะไรถึงอยากถ่ายแบบแบรนด์นี้หรือนับดาว”ใบหน้ายังคลอเคลียข้างซอกคอ“นับอยากถ่ายไว้ให้ลูกดู ครั้งหนึ่งแม่เขาได้ถ่ายแบบกับแบรนด์ดังระดับโลก ซึ่งถือว่าเป็นโอกาสที่ดี นับอยากรับงานนี้ค่ะ หมอเชนทร์ให้นับรับเถอะนะ ๆ” แววตาปริบ ๆ มองหน้าเจ้าของตักชายหนุ่มคิดอยู่นาน แบรนด์นี้คงดังจริง ไม่งั้นนับดาวไม่ลงทุนพูดญาติดีกับเขา เท่าที่ผ่านมาส่วนใหญ่นับดาวมักปฏิเสธไปหลายแบรนด์ แสดงว่าแบรนด์นี้ต้องดีและดังจริง ทว่าอดห่วงหญิงสาวไม่ได้ ท้องที่โตและใหญ่ขึ้นจะทำให้เหนื่อยเกินไป“เอาเป็นว่าตามใจเธอ แต่ต้องระวังอันตรายด้วยนะ และถึงวันเดินฉันไปด้วย”“จริงเหรอ นายให้ฉันรับงานใช่ไหม”“อื้อ แต่ช่วยพูดให้เพราะหน่อย ฉันเป็นพี่หลายปี และช่วยพูดให้มีหางเสียงด้วย ลูกคลอดมาได้ยินแม่พูดแบบนี้ จะเอาเป็นเยี่ยงอย่าง”หมอราเชนทร์เอ็ดนับดาว อยากให้เธอพูดดีกับเขาบ้าง“ขอคิดดูก่อนนะคะ หมอเชนทร์”“เธอนี่มันน่ามันเขี้ยวจริงว่ะ”“เอ๊ะ…พึ่งบอกฉันไปเมื่อกี้เ







