로그인ในความเงียบของห้องโดยสาร มีเพียงเสียงเครื่องยนต์แผ่วเบาและเสียงลมหายใจของคนทั้งสาม ชายหนุ่มรู้ดี...ในวินาทีนั้น เขาคือผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลกเพราะมีทั้ง “เธอ” และ “ลูกชาย” อยู่เคียงข้างบนเส้นทางกลับ “บ้าน” ........................ เมื่อทั้งสามคนเดินทางกลับมาถึงฟาร์มที่สระบุรี ชีวิตก็กลับมาดำเนิน
..............หนึ่งสัปดาห์ที่ซานฟรานซิสโกผ่านไปราวกับความฝัน เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขและอบอุ่นที่สุดในชีวิตของธนินทร์และพิม พวกเขาทั้งห้าคนได้ใช้เวลาร่วมกันอย่างเต็มที่ในฐานะครอบครัวที่มีความสุข แต่แล้ว...ทุกความสุขก็ต้องมีวันจากลา เช้าวันเดินทางกลับมาถึง ธิตายืนอยู่ที่หน้าบ้าน น้ำตาคลอเบ้า เธอยัง
บทที่ 325 บทสรุป ทั้งสองคนเดินทางมาถึงซานฟรานซิสโกในที่สุด หลังจากใช้เวลากว่าหนึ่งเดือนในการท่องเที่ยวและพักฟื้นร่วมกัน เมื่อก้าวเท้าออกจากสนามบิน ธนินทร์ก็จับมือของหญิงสาวไว้แน่น ก่อนจะพากันตรงไปยังบ้านของธิตาทันที ทันทีที่ประตูบ้านเปิดออก ร่างเล็กของทีโอรีบวิ่งเข้ามาด้วยรอยยิ้มกว้าง ใบหน้าของเ
ระหว่างที่รถแล่นกลับโรงแรม ธนินทร์ขับอย่างเงียบ ๆ ดวงตาคมเหลือบมองพิมเป็นระยะ ร่างบางนั่งพิงเบาะ หลับตาแต่ยังยิ้มบาง ๆ “ขอบคุณนะคะ” เธอเอ่ยเสียงเบา “ไม่ต้องขอบคุณพี่หรอก” เขาตอบด้วยเสียงอ่อนโยน “แค่พิมดูแลตัวเองให้ดีที่สุด พี่ก็พอใจแล้ว” เมื่อกลับถึงโรงแรม ชายหนุ่มไม่รอช้าที่จะประคองคนตัวเล็กเข้าห
บทที่ 324 ดิสนีย์แลนด์ พิมพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลนานถึงเจ็ดวัน จนกระทั่งถึงวันนัดตัดไหม แผลภายนอกเริ่มแห้งดี เหลือเพียงรอยบาง ๆ บนผิวเนื้อ ซึ่งหญิงสาวไม่ได้ใส่ใจนัก เพราะรู้ดีว่าสามารถเลเซอร์ให้หายได้ในภายหลัง แต่ภายในยังคงเจ็บแปลบอยู่เป็นระยะ คุณหมอจึงกำชับให้งดเดินเยอะต่ออีกหนึ่งสัปดาห์ ก่อนจ
บทที่ 323 ใจกลับมา วันถัดมา…ธนินทร์ได้รับอนุญาตให้เข้าไปเยี่ยมพิมในห้อง ICU ได้อีกรอบ เขาเดินเข้าไปในห้องด้วยหัวใจที่เต้นรัวอย่างน่ากลัว ภาพที่เห็นยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง พิมยังคงนอนหลับไม่ได้สติอยู่บนเตียงผู้ป่วย ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยสายระโยงระยางและเครื่องมือทางการแพทย์มากมาย ร่างสูงเดิน
บทที่ 140 ผมคนรวยหลังจากที่ทั้งคู่ถึงจุดสุดยอดแล้ว ร่างสูงทิ้งตัวลงนอนทับร่างของพิมโดยที่ยังเสียบร่างกายของตัวเองคาไว้ในร่องหวานของเธอ ปลายจมูกโด่งซุกไซ้ที่ซอกคอหอมกรุ่นของคนใต้ร่าง ลมหายใจอุ่นร้อนรดรินอยู่ข้างใบหู ร่างกายของทั้งคู่ยังคงสั่นสะท้านเล็กน้อยจากแรงอารมณ์ที่เพิ่งผ่านพ้นไป"อือ.... พิม..
บทที่ 144 ธนินทร์ผู้ป่วยติดเตียง NC++++ "อืออ" พิมครางเบาๆ แต่ก็ยังไม่ตื่นเต็มที่ ทว่าสิ่งที่ตื่นตัวอย่างชัดเจนคือ น้ำหวานที่เริ่มไหลเยิ้มออกมาจากหลืบเร้นลับ ตอบสนองต่อปลายนิ้วของธนินทร์ที่กรีดไล้ไปตามร่องนั้นอย่างจงใจปลุกเร้า ร่างสูงสัมผัสได้ถึงความเปียกชื้นที่ปลายนิ้วทันที! หัวใจของเขาเต้นระรัวอ
“อืออ คุณธนินทร์ขาาา พิม อือออ~~~~” เสียงครางแผ่วเบาของพิมกระตุ้นให้ธนินทร์ยิ่งเร่งเร้าการรุกไล่ให้ร้อนแรงขึ้นกว่าเดิม เขาใช้ลิ้นตวัดเลียเข้าออกสลับกับการซุกไซ้ใบหน้าไปตามร่องก้นของเธอซ้ำๆ "อ่าาาาา อือออออ" เสียงครางหลุดลอดออกมาจากลำคอของพิมอย่างควบคุมไม่ได้ ร่างกายของเธออ่อนระทวยไปหมดจากความเสีย
บทที่ 149 เมียตาขวาง ผัวขาอ่อน คำพูดนั้นทำให้ห้องทั้งห้องเงียบลงทันที บรรยากาศหนักอึ้งจนแทบหายใจไม่ออก ธนินทร์ยืนนิ่งราวกับถูกแช่แข็ง เขารู้แล้วว่าคำพูดเพียงคำเดียวที่ผิดพลาดไป ทำร้ายหัวใจของผู้หญิงตรงหน้าลึกแค่ไหน ธนินทร์หันไปมองชญาแววตาที่เคยสุภาพเปลี่ยนเป็นเย็นชาในพริบตาธนินทร์ขมวดคิ้วแน่น ควา







