Mag-log in“ซือเฉิน” นางเรียกหาเขาเบา ๆ เพราะพบว่าข้างกายนั้นว่างเปล่า ความอุ่นบนฟูกนอนทำให้ทราบว่าเจ้าตัวคงเพิ่งลุกไปไม่นาน กระทั่งได้ยินเสียงหับบานประตูไม่ไกล คาดว่าสามีคงไม่พ้นอยู่ห้องหนังสือ ครั้นคลายกังวลจึงกลับไปยังเตียงและล้มตัวลงนอนอีกครั้ง ขณะสะลึมสะลือใกล้เข้าสู่นิทราเต็มที หญิงสาวได้ยินเสียงพูดคุยแผ
“ยังไม่รีบนำป้ายข้าไปเชิญหมอหลวง!”บรรดาบ่าวชายช่วยกันจุดโคมแขวน ดวงอาทิตย์จวนเจียนลับขอบฟ้าทว่ายังไร้วี่แววว่าเวินถิงจะคลอด นางสลบไปช่วงสั้น ๆ ก่อนตื่นขึ้นมาอย่างอิดโรย น้ำตาลทรายแดงต้มถ้วยที่สามถูกยกเข้าไปในห้องทำคลอดเพื่อเพิ่มกำลังวังชาแก่คนที่เจ็บท้องติดต่อกันหลายชั่วยามราวสองเค่อก่อนเหล่าฟูเหร
บทที่สามสิบสอง ดาบนั้นคืนสนอง (2/2)ห้าวันหลังโม่เหวินถูกมารดาสั่งสอนกลางดึก ตระกูลขุนนางบนถนนจิ่วอันได้ตอบรับเรื่องเกี่ยวดองเป็นทองแผ่นเดียวกัน ฟางซื่อยิ้มแย้มทั้งวันด้วยความปีติยินดี ถึงกับแจกเครื่องประดับเล็ก ๆ น้อย ๆ แก่คนอื่นในเรือนหลัง ทั้งยังชวนมาร่วมกินอาหารกลางวันที่เรือน เรียกว่าหาได้ยากยิ
“คุณชายสามตามสบาย ข้าขอตัวก่อน”โม่เหวินมองตามแผ่นหลังภายใต้อาภรณ์สีเขียวเข้ม เรือนผมซึ่งถูกเกล้าเป็นมวยสูงแล้วปักปิ่นทอง เผยผิวลำคอด้านหลังนวลเนียนแสนงดงาม ไพล่นึกถึงตัวเลือกคู่ครองของตนพานให้สีหน้าหม่นหมองลงหลายส่วนโกรธเคือง คับแค้น ทุกข์ใจ สมควรโทษผู้ใดเมื่อไม่อาจกล่าวโทษ โม่เหวินจึงตัดสินใจสู้
บทที่สามสิบสอง ดาบนั้นคืนสนอง (1/2)ไม่กี่วันหลังต่อมา เรื่องการยื่นเรื่องแต่งตั้งซื่อจื่อเป็นที่รับรู้ไปทั้งจวนโหว ทางเรือนของคุณชายใหญ่นั้นนิ่งสงบไร้ความเคลื่อนไหวใด จ้าวเหม่ยซือซึ่งตั้งครรภ์คอยดูแลอาการบาดเจ็บของสามีใกล้ชิด พวกเขาสองสามีภรรยาหาได้แสดงท่าทีตื่นเต้นร่วมไปกับผู้อื่น โม่เหวินข่มความห
‘บรรดาศักดิ์โหวของสกุลโม่ได้รับพระราชทานอนุญาตเป็นกรณีพิเศษให้ส่งต่อแก่บุตรหลาน ทั่วทั้งแผ่นดินมีสักกี่ตระกูลกันที่เป็นเช่นนี้’ โม่เหล่าฟูเหรินพรูลมหายใจ นึกถึงสามีผู้ล่วงลับแล้วดวงตาซึ่งฝ้าฟางไปมากกลับเป็นประกาย ก่อนจะมอดลงตอนมองบุตรชาย ‘เจ้าอยากถนอมใจเหวินเอ๋อร์จนละเลยบุตรชายภรรยาเอกไม่ได้’‘ท่านแ







