Masuk“เพิ่งยามเฉินเจ้าค่ะ บ่าวเตรียมน้ำเสร็จแล้ว กำลังเตรียมชุดให้ท่าน ประเดี๋ยวจะไปยกอาหารเช้ามาแต่ได้ยินเสียงร้องเสียก่อน”“อาจิ้งกอดข้าที ข้าฝันร้าย” อาจิ้งไม่รีรอรีบนั่งลงข้างเตียง สวมกอดร่างสั่นเทาดั่งลูกน้อยพลัดรังแล้วลูบหลังเบา ๆ“คุณหนูไม่ต้องกลัวเจ้าค่ะ เป็นแค่ฝันเท่านั้น”โจวเจินอวี่ไม่ได้ตอบ เ
ตอนพิเศษ โจวเจินอวี่ (2/2)รถม้าสกุลโจวจอดลงตรงทางขึ้นช่วงเวลาบ่ายคล่อย โจวเจินอวี่ลงมายืนบนพื้นด้วยท่าทางกระฉับกระเฉง นางแย่งตะกร้าใส่กระดาษเงินจากสาวใช้ไปคล้องแขน ห้ามไม่ให้อีกฝ่ายตามมา ‘เจ้ารอที่นี่’ เสี่ยวจิงทำได้แค่มองตามเจ้านายสาวก้าวขึ้นบันไดหินมุ่งสู่วัดหลีเซียงบนเนินเขา จู่ ๆ โจวเจินอวี่รา
โม่ซือเฉินชะงักเท้า ผู้ติดตามด้านหลังพากันหยุดเดินอย่างพร้อมเพรียงชายหนุ่มถอนหายใจพลางข่มอารมณ์ “พวกเจ้ากลับไปรอที่เรือนไม่ต้องตามมา”แม้งงงวยเล็กน้อยแต่ไม่มีใครขัดคำสั่ง“ลองกัดดูสักคำ”คนงามป้อนถึงปาก โม่ซือเฉินย่อมไม่ปฏิเสธ เขาแสร้งทำเป็นไม่เห็นไฉเหนียงที่อมยิ้ม “อร่อย หวาน กรอบ”ป้อนเขาเสร็จไป๋
ตอนพิเศษ หมู่บ้านเกษตรโม่ซือเฉินเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการค่ายเฟิงเจี๋ยหลังบุตรชายเกิดได้ราวสามปี ในฐานะผู้นำของกลุ่มวิหคดำเขาจำเป็นต้องนึกถึงอนาคตเผื่อผู้ใต้บังคับบัญชาทุกคน ดังนั้นจึงออกเยี่ยมหมู่บ้านซึ่งเป็นมีสมาชิกกลุ่มอาศัยอยู่หลายครัวเรือน โดยมากกระจายอยู่รอบเมืองหลวง ส่วนฝ่ายสอดแนมของกลุ่ม
นางมิทราบว่าที่นั่นคือถิ่นของสารเลวโม่เหวิน นอกจากติดสินบนพระบางรูปยังเตรียมการสถานที่พร้อมสรรพ หลังหลอกนางไปและวางยานางพร้อมสาวใช้ เมื่อตื่นมาตอนพลบค่ำโจวเจินอวี่พบตนเองอยู่บนตั่งไม้ภายในห้องพักของผู้มาถือศีลตามลำพังกับน้องชายสามี ตรงเนินอกมีร่องรอยฝากรักสีเข้มสองสามจุด มิหนำซ้ำคนเปิดประตูมาเจอคือต
ตอนพิเศษ โจวเจินอวี่ (1/2)สาวใช้ร่างท้วมยกชาร้อนเข้ามา เสี่ยวจิงมองเจ้านายนั่งชมดวงจันทร์ภายในห้องด้วยท่าทางอ่อนใจ“ดูเหมือนนายท่านสามจะไม่ค่อยพอใจเรื่องวันนี้”โจวเจินอวี่หัวเราะ หยิบองุ่นผลอวบเข้าปาก “เขาไม่พอใจแล้วอย่างไร การแต่งงานเป็นหน้าที่บิดามารดาจัดการ ท่านพ่อท่านแม่ยังไม่บังคับข้าแล้วเขาใ







