ขอโทษทีนิยายเรื่องนี้มีตัวร้ายเป็นตัวเอก!

ขอโทษทีนิยายเรื่องนี้มีตัวร้ายเป็นตัวเอก!

last updateLast Updated : 2025-07-14
By:  I-KYEOMCompleted
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
37Chapters
3.9Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ไม่นึกไม่ฝันว่า 'หมี่เฉียนเฉียน' จะลื่นกล้วยหัวฟาดพื้นจนตาย มิหนำซ้ำความซวยยังไม่หายไป เพราะเธอดันกลายเป็น 'ตัวร้าย' ที่มีแต่คนเกลียดในนิยายตัวเอง!!!! นิยายฉบับใหม่ข้าจะกำหนดมันเอง!

View More

Chapter 1

บทนำ นี่ฉันตายแล้วเหรอ?

“남주가 이 타이밍에 고백하면 안 돼요.”

화상 회의 화면 너머로 작가가 당황한 얼굴을 했다. 이주아는 공유 문서의 73화를 띄운 채 형광색으로 표시한 문단을 가리켰다.

“독자는 지금 남주의 마음을 알아요. 여주만 모르죠. 그런데 남주까지 전부 말해 버리면 두 사람 사이에 남은 긴장이 없어져요. 고백보다 행동을 먼저 쌓아 주세요. 여주가 아플 때 약을 사 오는 것, 다른 남자 이야기에 대답이 짧아지는 것. 독자가 ‘쟤 좋아하네’ 하고 먼저 알아채게요.”

“그럼 고백은 80화쯤으로 미룰까요?”

“네. 대신 77화에 손 한 번 잡죠. 별것 아닌 접촉인데 둘 다 예전으로 못 돌아가는 느낌으로.”

작가는 금세 납득했고, 회의는 예정보다 일찍 끝났다. 주아는 수정 방향을 정리한 메일을 보내고 다음 작품의 지표를 열었다. 전날 공개된 신작은 초반 이탈이 예상보다 컸다. 유입 경로를 다시 확인하고 프로모션팀에 배너 문구 교체를 요청하고 나니 점심시간이 훌쩍 지나 있었다.

로맨스팀 6년 차 PD 이주아는 남의 연애가 어디서 막혔는지 찾아내는 데 능했다. 고백이 성급한지, 이별이 억지스러운지, 독자가 어느 대목에서 설레야 하는지까지 숫자와 문장 양쪽으로 짚었다.

정작 자기 연애 이력은 신입 작가의 빈 기획서만큼 단출했다.

마음이 갔던 사람은 몇 있었다. 점심을 두어 번 먹거나 영화를 보자는 약속까지 잡은 적도 있었다. 하지만 누군가를 자신의 일상 안에 새로 들이는 단계가 되면 늘 멈췄다. 바쁘다는 핑계가 가장 쉬웠다.

“이 PD, 밥 안 먹어?”

한서영 팀장이 파티션 위로 얼굴을 내밀었다. 주아는 모니터 구석의 시간을 보고 자리에서 일어났다.

“먹어야죠. 오늘 메뉴 뭐예요?”

“구내식당. 그리고 오늘은 도망 못 가. 다들 너한테 할 말 있대.”

“불길하게 왜 그래요.”

불길한 예감은 정확했다.

식판을 들고 앉자마자 맞은편의 막내 PD가 왼손을 내밀었다. 약지에 낀 작은 다이아몬드가 형광등 아래서 반짝였다. 테이블에 축하가 쏟아졌다. 지난달에는 동갑인 마케팅팀 직원이 결혼했고, 지난주에는 대학 동기가 임신 소식을 알렸다. 오늘은 2년 사귄 애인과 내년 봄에 결혼한다는 후배였다.

주아도 진심으로 축하했다. 다만 축하가 끝난 뒤 예상대로 질문의 방향이 자신에게 돌아왔다.

“이 PD님은 만나는 분 없어요?”

“없어.”

“소개팅도 안 하시잖아요. 눈이 너무 높은 거 아니에요?”

“눈 안 높아. 사람 볼 시간이 없지.”

서영이 콩나물국을 한 숟갈 뜨며 끼어들었다.

“지난번 소개팅에서 상대방한테 이직 사유랑 앞으로의 계획을 캐물은 사람이 할 말은 아닌데.”

“대화가 끊겨서 물은 거예요.”

“면접도 아니고 왜 그걸 물어.”

“중요하잖아요. 삶의 방향.”

후배 둘이 동시에 웃었다. 주아는 억울했지만 반박할 말이 없었다. 지난 소개팅 남자는 성실했고 말끔했지만, 서로의 취미를 다 말한 뒤 찾아온 정적을 견디지 못해 주아가 질문을 쏟아 냈다. 남자는 최종 면접을 마친 표정으로 카페를 나갔다.

연애를 꼭 해야 한다는 조급함은 없었다. 혼자서도 잘 살았고, 외롭다고 느낄 틈은 더더욱 없었다. 퇴근길에 전화할 사람이 있었고 주말에 밥 먹자고 부를 사람도 있었다. 아프면 죽을 사 들고 와 약을 먹였으며, 취업에 연달아 실패했을 때 강변을 말없이 오래 걸어 준 친구도 있었다.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
37 Chapters
บทนำ นี่ฉันตายแล้วเหรอ?
บทนำนี่ฉันตายแล้วเหรอ?เวลานี้ในเว็บนิยายออนไลน์ชื่อดังเว็บหนึ่ง มีนิยายเรื่องหนึ่งที่กำลังเป็นกระแส และมีชื่อขึ้นแท็กเยอะเป็นอันดับต้นๆ ในตอนนี้‘สายใยรักอันซับซ้อน’เป็นเรื่องราวของนางเอกที่เป็นบุตรสาวพระอาจารย์รัชทายาท นางหลงรักองค์ชายห้าซึ่งเป็นพระเอก แต่รัชทายาทที่เป็นพระรองก็ดันมาหลงรักนางเอก ความรักทั้งสามเลยพันกันเป็นระวิง แก้ไม่ได้เสียทีระหว่างนางเอกที่แสนดี ก็ยังมีนางร้ายที่แอบหลงรักพระเอก และจะทำทุกอย่างเพื่อแย่งพระเอกมาให้ได้ นางวางแผนทำทุกอย่างให้ความรักของทั้งคู่ไม่สมหวัง และยังคอยเป่าหูยุแยงพระรองนางถึงขั้นฆ่าลูกในท้องนางเอกกับพระเอก หลังจากนั้นนางร้ายที่มีแต่คนเกลียดชั่วข้ามคืนก็ได้ถือกำเนิดขึ้น...แต่ทว่า!ยังมีตัวละครที่ร้ายยิ่งกว่านางร้าย และถึงขั้นสังหารนางได้อย่างเลือดเย็น เขาหลงรักนางเอกที่แสนดี และเป็นตัวละครที่ลึกลับซับซ้อน จนแม้แต่ ‘หมี่เฉียนเฉียน’ ที่เป็นคนแต่งเรื่องนี้ยังต้องเกาหัว เพราะไม่รู้จะแต่งอุปนิสัยของตัวร้ายตัวนี้ต่อยังไง...หมี่เฉียนเฉียนถอนหายใจเฮือกใหญ่หลังจากเขียนตอนที่ตัวร้ายชายฆ่านางร้ายทิ้งไว้กลางป่าที่มีหิมะปกคลุมอันหนาวเหน็บ เพราะเขาสืบร
Read more
ตอนที่ 1 เรามาเป็นสหายกันเถอะ!
ตอนที่ 1เรามาเป็นสหายกันเถอะ!หมี่เฉียนเฉียนยืนงงอยู่กลางตลาดโบราณ ปากเล็กก็กรีดร้องว่า “โฮ่ๆๆ ฉันตายแล้วเหรอเนี่ย ที่นี่คือเมืองผีใช่หรือไม่ ใครก็ได้บอกฉันที!!!!”เสียงคร่ำครวญร้องไห้แต่น้ำตาไม่ไหลออกมาสักหยดร้องถามคนนั้นที คนนี้ที จนทุกคนมองเธอด้วยแววตาประหลาดแต่แล้วก็ได้ยินเสียงซุบซิบนินทาดังเข้ามาในหู “นางเป็นอะไรไปอีกแล้ว คงมิใช่ว่าครั้งนี้เป็นบ้าจะพังตลาดถูหยี๋ว์หรอกหรือ”“เจ้าจะเอาอะไรกับบุตรสาวใต้เท้าหมินกันเล่า นิสัยของนางแต่ละวันซ้ำกันที่ไหน ผู้ใดจะเดาอารมณ์นางได้”ตลาดถูหยี๋ว์?บุตรสาวใต้เท้าหมิน?คิดแล้วชื่อพวกนี้ดูคุ้นเคยเหลือเกิน...คุ้นเคยราวกับว่าเธอเป็นคนคิดชื่อพวกนี้เอง...“ให้ตายสิ!! นี่มันชื่อในนิยายสายใยรักอันซับซ้อนชัดๆ!” พูดไปได้สักพักเธอก็ได้สติอีกครั้ง “ไม่จริงน่า... ไม่จริงใช่ไหม!!”หมี่เฉียนเฉียนเอามือขยุ้มหัวราวกับเสียสติ สองขาวิ่งไปทางสะพานที่มีแม่น้ำอยู่ด้านล่างพอเธอก้มมองลงไปในน้ำก็พบว่าใบหน้าเธอนั้นไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แต่เปลี่ยนไปก็ตรงชุดที่สวมใส่นั้นเป็นชุดโบราณที่เนื้อผ้าดี แต่ว่าสีสันฉูดฉาดเกินไป“ไม่จริงหรอก... คงไม่ใช่แน่ๆ”พูดปลอบใจตนเองไปแล้ว
Read more
ตอนที่ 2 เรียกข้าว่าหมินฉู่ฉู่!
ตอนที่ 2เรียกข้าว่าหมินฉู่ฉู่!หมี่เฉียนเฉียนรู้ดีว่าเขาตั้งใจจะทำอะไร เธอเลยมัดอาภรณ์ของเธอกับเขาติดกันตั้งแต่ตอนแสร้งกระโจนไปกอดเขาแล้ว เพราะเธอเป็นผู้เขียนตัวละครร้ายกาจผู้นี้ออกมาเชียวนะ!ตู้ม!“ว้าย! ตกน้ำไปกันแล้ว” ชาวบ้านด้านบนพากันแหกปากร้องโวยวายเป็นเรื่องเป็นราวยามหมี่เฉียนเฉียนพ้นผิวน้ำขึ้นมาก็พ่นเสียงหัวเราะออกมาสะใจอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน จากนั้นชายหนุ่มก็พ้นผิวน้ำขึ้นมามองนางด้วยสายตาเยือกเย็นสุดๆ“แฮ่ๆ สหายของฉัน เอ่อ...ข้า ชวนข้ามาเล่นน้ำกลางวันแสกๆ เลยเหรอเนี่ย” ว่าแล้วก็ตบบ่าชายหนุ่มอย่างเป็นกันเอง“เหลียนปู้!” เขาเรียกองครักษ์ข้างกายอีกครั้งยามขึ้นฝั่งเป็นที่เรียบร้อย“ขอรับ”เธอมองสองคนนี้ขานรับกันมาเป็นสามสี่ฉากได้แล้วกระมัง คนหนึ่งเรียก อีกคนตอบนี่พวกนายไม่มีอะไรจะพูดกันแล้วใช่ไหม?“กลับจวน!” กล่าวเสร็จก็สะบัดปลายอาภรณ์ใส่หน้าเธอไปทีหนึ่ง“นี่! น้ำกระเด็นใส่ตาฉัน เอ๊ย! ข้าหมดแล้ว!” เธอยกมือขึ้นมาปาดหยดน้ำออกด้วยใบหน้าบูดบึ้ง‘ซ่งหวงหลง’ เดินออกมาได้สักพักก็เหลือบหางตาไปทางสตรีบ้าบิ่นผู้นั้นอีกครั้ง ก่อนจะพบว่ามีสาวใช้ผู้หนึ่งเดินเข้ามากอดขานางไว้ไม่ปล่อย และก็ตา
Read more
ตอนที่ 3 ฉากนี้มันฉากตกหลุมรักในตำนาน!
ตอนที่ 3ฉากนี้มันฉากตกหลุมรักในตำนาน!รถม้าเคลื่อนเข้าสู่วังหลวงอย่างเชื่องช้า หากมองลึกเข้าไปจะเห็นว่ามีสตรีร่างเล็กเอามือเท้าคางทำหน้าเบื่อหน่ายอยู่ด้านในหมินฉู่ฉู่ถอนหายใจเป็นรอบที่สามหลังจากรถม้าเคลื่อนตัว พลางท่องอยู่ในใจว่าให้ตนเองเงียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ในนิยายนางเขียนให้ตัวร้ายตัวนี้มีครอบครัวที่สมบูรณ์ บิดามีภรรยาเดียว รักใคร่กลมเกลียวกัน มีบุตรทั้งหมดสองคน และนางคือบุตรสาวคนเล็กบุุตรชายคนโตของผู้ตรวจการหมินชื่อว่า ‘หมินหวาง’ ดำรงตำแหน่งอาจารย์ในวังหลวงที่สอนเหล่าผู้มียศถาบรรดาศักดิ์ หนำซ้ำตระกูลหมินทุกคนล้วนเป็นตัวละครที่ดีนางยังงงกับตัวเองว่าเหตุใดจึงเขียนนางร้ายให้มาอยู่กับคนดีๆ ได้กันหลังจากที่นางมาอยู่ในนิยายของตนเอง นางก็สวมใส่แต่อาภรณ์สีอ่อน ไม่ฉูดฉาดเหมือนกับตัวละครที่นางวางไว้ก่อนหน้าหมินฉู่ฉู่เดินลงมาจากรถม้า อาภรณ์สีชมพูอ่อนสะบัดพริ้วไปตามแรงลม ก่อนที่จะยกสองมือขึ้นหลับตาพริ้ม บิดขี้เกียจจนตัวงออย่างไม่อายสายตาผู้อื่นยามลืมตาขึ้นมาอีกครั้งก็พบดวงตาเย็นชาคู่หนึ่งหรี่ลงมาทางนางจากหน้าประตู ก่อนจะสะบัดชายเสื้อเดินเข้าไปในห้องโถงทันทีเฮอะ! ไอ้มังกรทองบ้า นางส
Read more
ตอนที่ 4 นางเอกของเรื่องมาแล้ว!
ตอนที่ 4นางเอกของเรื่องมาแล้ว!หมินฉู่ฉู่มองค้อนเขาอย่างไม่พอใจ จากนั้นก็ไม่สนใจเขาอีก หันไปดูการแสดงเหมือนเช่นผู้อื่นเจ้ามังกรทองขี้งก นางทำได้แต่พึมพำอยู่ในใจสตรีร่างบางสวมอาภรณ์ตัวยาวสีขาวบริสุทธิ์ก้าวฝีเท้าเข้ามาเชื่องช้า ก่อนจะยอบกายอยู่ด้านหน้าฮ่องเต้และฮองเฮานางมาแล้ว! นางเอกของเรื่องมาแล้ว!แม้นางจะยินดีที่ตนเองออกแบบตัวละครมาได้สวยเช่นนี้ แต่ว่าใจนางกลับเต้นดังโครมครามไม่หยุดราวกับจะระเบิดออกมา เพราะตัวร้ายด้านข้าง...“เจียวเชิน ถวายพระพรฮ่องเต้ขอให้พระองค์ทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นปี หมื่นๆ ปีเพคะ และขอถวายพระพรฮองเฮาขอให้พระนางทรงพระเจริญพันปี พันปี พันๆ ปีเพคะ”หมินฉู่ฉู่ยิ้มกว้างอย่างพอใจ มอง ‘ลู่เจียวเชิน’ ที่นางสรรสร้างมากับมือกำลังร่ายรำอย่างงดงามท่ามกลางผู้คนแต่พอมองไปทางองค์ชายต่างๆ แล้ว นางกลับไม่รู้ว่าผู้ใดคือพระเอกของเรื่อง เพราะว่าฉากนี้นางไม่ได้บรรยายถึงท่าทางพระเอก นางบรรยายเพียงท่าร่ายรำของลู่เจียวเชินเท่านั้น และบอกแค่ว่าไม่ว่าบุรุษใดที่ได้เห็นการร่ายรำของนางก็ล้วนตกตะลึงในความงามและถูกนางครอบครองหัวใจโดยไม่รู้ตัวเอ่อ... เว้นแต่พวกขุนนางที่มีภรรยาแล้วกับอ
Read more
ตอนที่ 5 หมินฉู่ฉู่กับคำว่า ‘อ่ะ’ ของนาง!
ตอนที่ 5หมินฉู่ฉู่กับคำว่า ‘อ่ะ’ ของนาง!หมินฉู่ฉู่เห็นบุรุษผู้หนึ่งยืนถือพัดค้างเติ่งอย่างตะลึง นี่เขาใช้พัดกระดาษแข็งๆ มาสะกิดนางเชียวนะ!“อะไรคือ ‘อ่ะ’ หรือคุณหนูหมิน” เขาถามพลางเกาหัวไปพลางอย่างไม่เข้าใจ“เฮ้อ... อธิบายให้ท่านฟัง ท่านคงไม่รู้เรื่องหรอก”กล่าวเสร็จก็ยืนกอดอกย่อขาข้างหนึ่งอีกข้างหนึ่งยืนตรงไม่สมกับเป็นกิริยาของพวกผู้ดีสักเท่าไหร่“ท่าทางของคุณหนูหมินแปลกยิ่งนัก รัชทายาทเช่นข้าได้เปิดตาแล้ว”“หา! ระ รัชทายาท!”หมินฉู่ฉู่! เกือบหัวหายแล้วไหมล่ะ! เล่นหน้าเล่นตาองค์รัชทายาทไปได้นางจะเอานิสัยยียวนกวนผู้อื่นเช่นเดียวกับตอนอยู่โลกมนุษย์มาไม่ได้เด็ดขาดนะ! มาถึงคราแรกก็เกือบถูกเจ้ามังกรทองฆ่าตายเพราะปาก มาครั้งนี้จะพลาดให้อีกฝ่ายโมโหไม่ได้เด็ดขาด“ไม่เจอกันแค่หนึ่งเดือนกว่าคุณหนูหมินก็จำข้าไม่ได้แล้วหรือ”ตายล่ะ...นางเขียนว่าหมินฉู่ฉู่ตามตื้อองค์ชายห้ามานานแล้วนี่นา เวลาองค์ชายห้าออกมาจากวังหลวงคราได้นางก็จะตามติดเขาไม่ห่างทั้งยังมีองค์รัชทายาทมาด้วยเสมอ แถมลู่เจียวเชินก็เป็นสหายของพวกเขามานานแล้วยามทั้งสองออกมาจากวังหลวงลู่เจียวเชินก็จะมาหาตลอด และที่หมินฉู่ฉู่ไม่ถูกองคร
Read more
ตอนที่ 6 บุรุษผู้หลงรักนางหัวปักหัวปำ!
ตอนที่ 6บุรุษผู้หลงรักนางหัวปักหัวปำ!เสียงของเขายังกึกก้องในสมองนางกังวาน เส้นเสียงซ้อนทับกันราวกับอยู่หอระฆังที่ดังซ้ำๆ อยู่เช่นนั้นให้เหลียนปู้มาอยู่ข้างกายนาง ทำไมกันล่ะ?ซ่งหวงหลงพลันตะลึงที่พูดเช่นนี้ออกมา เขายอมให้องครักษ์คู่ใจที่สนิทที่สุดมาปกป้องดูแลนางเลยหรือ ทำไมกันล่ะ?“มะ ไม่เป็นไรหรอกสหายซ่ง”หมินฉู่ฉู่เอ่ยตะกุกตะกัก ผ่านไปสักพักเห็นว่าคนด้านนอกไม่ตอบอะไรกลับมาแล้ว นางจึงถอนหายใจยาวเหยียดเพิ่งโล่งใจได้ไม่ทันไร เงาร่างใหญ่ของซ่งหวงหลงก็พุ่งพรวดเข้ามาในรถม้าที่นางนั่งแทบไร้เสียง“ไปจวนใต้เท้าผู้ตรวจการหมิน” น้ำเสียงเย็นชาที่เป็นเอกลักษณ์ของเขาเอ่ยบอกสารถีด้านนอก“ขอรับ”หมินฉู่ฉู่กระเถิบเข้าไปด้านในสุด ให้เขาได้นั่งสบายมากขึ้น ทั้งนางและเขาจะได้ไม่รู้สึกอึดอัด จากนั้นจึงแสร้งหลับในทันทีซ่งหวงหลงหันไปมองสตรีตัวน้อยที่นอนขดอยู่ด้านในสุดรถม้า จึงอุ้มนางขึ้นมานอนบนตักไม่ผิด! อุ้มมานอนบนตักลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดขึ้นข้างหู และตามมาด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก “ข้ารู้ว่าเจ้าเสแสร้ง”หมินฉู่ฉู่ลุกพรวดขึ้นมามองค้อนเขาอย่างไม่พอใจเจ้าบ้านี่...ฝีเท้าม้าวิ่งกุบกับเสมือนเป็นใจเหยียบลง
Read more
ตอนที่ 7 ข้าเป็นเพื่อนกับพระรอง!
ตอนที่ 7ข้าเป็นเพื่อนกับพระรอง!ยามนั้นที่เคยมีข้าศึกบุกนอกด่าน ซ่งหวงหลงและบิดาเคยนำทัพออกศึก หากจะบอกว่าใต้เท้าซ่งทำความดีเพื่อหวังผลตอบแทนก็ถูกอยู่หลายส่วน ดังนั้นเขาเลยได้ประทานยศศักดิ์จากฮ่องเต้ให้เป็นซ่งโหว แต่หลายปีที่ผ่านมาเขาแก่เฒ่ามากขึ้น เจ้าเล่ห์ต่อไปไม่ไหวเลยตั้งใจจะส่งต่อตำแหน่งโหวให้บุตรชาย“นางหลับแล้ว?”ซ่งหวงหลงที่แช่ตัวในอ่างน้ำอยู่นั้น ถามคำถามไปยังบุรุษที่อยู่นอกฉากกั้น“ขอรับ บ่าวรอจนคุณหนูหมินหลับจึงกลับมารายงานท่าน” เหลียนปู้ลอบจับจังหวะลมหายใจของเจ้านายด้านใน“ทีหลังไม่ต้องไปถึงบนหลังคาห้องนอน แค่ส่งนางเข้าเรือนให้ปลอดภัยก็พอ” กล่าวเสร็จดวงหน้าเย็นชาก็ฉายแววอ่อนล้า หลับตาลงอย่างลำบาก “ออกไปเถอะ”“ขอรับ” เขาก้มหัวเคารพผู้เป็นนาย แต่แล้วก็เหมือนนึกอะไรได้“มีอะไร” เสียงเย็นเยียบของซ่งหวงหลงแทรกถามทันใด“บ่าวเห็นคุณหนูหมินเอ็นดูสาวใช้ผู้นั้นของนางนัก ผิดแผกไปจากก่อนที่คนเขาลือ”“อืม อย่างไรล่ะ?” บุรุษหนุ่มถามออกไปทั้งที่สองตายังคงหลับพริ้ม“บ่าวเห็นคุณหนูหมินเขย่งปลายเท้าขึ้นไปลูบหัวสาวใช้อย่างรักใคร่ สาวใช้นางเองก็เขินจนหน้าแดงเชียวขอรับ”ยามได้ยินเหลียนปู้เล่า
Read more
ตอนที่ 8 หมินฉู่ฉู่ยั่วโมโหปีศาจผู้เฒ่า!
ตอนที่ 8หมินฉู่ฉู่ยั่วโมโหปีศาจผู้เฒ่า!จวินซานเหวินแลกเปลี่ยนพูดคุยกับหมินฉู่ฉู่เรื่องของลู่เจียวเชินจนถึงเวลาเริ่มเรียนจึงจำใจปล่อยสหายตัวน้อยออกมา“ยามพักเที่ยงไปเจอข้าที่หลังตำหนักจันทรา ที่นั่นมีสวนหย่อมอยู่”หมินฉู่ฉู่พยักหน้ารับอย่างอารมณ์ดี นางเป็นศิษย์เข้ามาใหม่ไล่เลี่ยกับลู่เจียวเชิน จึงได้อยู่รวมกับศิษย์ใหม่ของปีนี้และเป็นศิษย์รุ่นน้องขององค์ชายห้า องค์รัชทายาท ไม่เว้นแม้แต่เจ้ามังกรทองเช่นกัน“แมกไม้ ขุนเขา ลำธาร เป็นสิ่งสำคัญต่อการดำรงชีวิต หากพวกเจ้าทั้งหลายในที่นี้ทำลายสามสิ่งนี้ไปก็เท่ากับฆ่าตัวเองให้ตายทั้งเป็น...”อาจารย์ผู้เฒ่า เอ่ยสิ่งใดนางฟังไม่ออกแล้ว อาการง่วงนอนมาพร้อมกับหนังตาเริ่มหย่อนลงทุกที จนสุดท้ายแล้วใบหน้าน้อยๆ ของนางจึงฟุบหลับลงไปอย่างห้ามไม่ได้“คุณหนูหมิน!” อาจารย์เผย หยิบตำราเล่มหนามาเคาะลงบนหัวนางอย่างแรงสาวน้อยร้องเสียงหลง ก่อนจะยกมือกุมหัวตนเองน้ำตาคลอ “โอ้ย! ท่านอาจารย์รังแกข้า!”“แบบนี้ใช่รังแกที่ใดกัน! นอนหลับสบายใจเช่นนี้แสดงว่าเคยเรียนที่ข้าสอนมาหมดแล้วใช่หรือไหม ไหนคุณหนูหมินลองเล่าให้สหายในห้องเรียนฟังหน่อยสิ” อาจารย์ผู้เฒ่าเผยยังคงม้วนต
Read more
ตอนที่ 9 หมินฉู่ฉู่จะสมัครเป็นผู้เฒ่าจันทรา!
ตอนที่ 9หมินฉู่ฉู่จะสมัครเป็นผู้เฒ่าจันทรา!ตามเนื้อเรื่องแล้ว เรื่องราวต่อจากนี้จะเป็นลู่เจียวเชินที่ได้เลื่อนชั้น และเป็นหมินฉู่ฉู่ที่ไปขอร้องพี่ชายให้นางได้เลื่อนชั้นด้วย แต่เหตุใดเรื่องราวถึงเปลี่ยนไปคนละทิศได้เล่า!เดิมทีพอลู่เจียวเชินเลื่อนชั้นแล้วนางจะไม่ขอร้องหมินหวางตามเนื้อเรื่องเดิมแท้ๆ จะได้อยู่อย่างสงบสุขเสียที!!!หาเรื่องใส่ตัวเองชัดๆ ....“ฉู่ฉู่ เหตุใดจึงมาช้าเสียจริง” จวินซานเหวินเอ่ยถามทันทีที่หมินฉู่ฉู่ก้าวเข้ามาในสวนหย่อมบริเวณหลังตำหนักจันทรา เขาแสร้งมองข้ามหน้าตาบูดบึ้งของสตรีตัวน้อยด้านหน้า เป็นผู้ใดทำนางโกรธเคืองได้ขนาดนี้หมินฉู่ฉู่รีบยกมือห้ามเขาไว้ “อาเหวิน ท่านอย่าเพิ่งถามข้าเถอะ”สาวน้อยนั่งลงด้านข้างที่ชายหนุ่มนั่ง เอามือเท้าคางทำหน้าบึ้งตึงกว่าเดิม“เป็นอะไรไปสหายตัวน้อยของข้า ขออภัยที่ข้าล่วงเกินถามเจ้ายามอารมณ์เจ้ากำลังขุ่นมัว” จวินซานเหวินกล่าวเสร็จก็ส่งเสียงหัวเราะในลำคอ“เฮ้อ...” นางทำเพียงถอนหายใจเฮือกใหญ่แทน“นี่ เจ้าจะมานั่งถอนหายใจอะไรให้ได้ขึ้นมา ไม่สู้ระบายให้ข้าฟังให้จบๆ ไปเสีย” จวินซานเหวินลูบหัวสหายตัวน้อยเบาๆหมินฉู่ฉู่หันหน้ามามองชายหนุ่
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status