ขอโทษทีนิยายเรื่องนี้มีตัวร้ายเป็นตัวเอก!

บทนำ

นี่ฉันตายแล้วเหรอ?

เวลานี้ในเว็บนิยายออนไลน์ชื่อดังเว็บหนึ่ง มีนิยายเรื่องหนึ่งที่กำลังเป็นกระแส และมีชื่อขึ้นแท็กเยอะเป็นอันดับต้นๆ ในตอนนี้

‘สายใยรักอันซับซ้อน’

เป็นเรื่องราวของนางเอกที่เป็นบุตรสาวพระอาจารย์รัชทายาท นางหลงรักองค์ชายห้าซึ่งเป็นพระเอก แต่รัชทายาทที่เป็นพระรองก็ดันมาหลงรักนางเอก ความรักทั้งสามเลยพันกันเป็นระวิง แก้ไม่ได้เสียที

ระหว่างนางเอกที่แสนดี ก็ยังมีนางร้ายที่แอบหลงรักพระเอก และจะทำทุกอย่างเพื่อแย่งพระเอกมาให้ได้ นางวางแผนทำทุกอย่างให้ความรักของทั้งคู่ไม่สมหวัง และยังคอยเป่าหูยุแยงพระรอง

นางถึงขั้นฆ่าลูกในท้องนางเอกกับพระเอก หลังจากนั้นนางร้ายที่มีแต่คนเกลียดชั่วข้ามคืนก็ได้ถือกำเนิดขึ้น...

แต่ทว่า!

ยังมีตัวละครที่ร้ายยิ่งกว่านางร้าย และถึงขั้นสังหารนางได้อย่างเลือดเย็น เขาหลงรักนางเอกที่แสนดี และเป็นตัวละครที่ลึกลับซับซ้อน จนแม้แต่ ‘หมี่เฉียนเฉียน’ ที่เป็นคนแต่งเรื่องนี้ยังต้องเกาหัว เพราะไม่รู้จะแต่งอุปนิสัยของตัวร้ายตัวนี้ต่อยังไง...

หมี่เฉียนเฉียนถอนหายใจเฮือกใหญ่หลังจากเขียนตอนที่ตัวร้ายชายฆ่านางร้ายทิ้งไว้กลางป่าที่มีหิมะปกคลุมอันหนาวเหน็บ เพราะเขาสืบรู้มาว่านางร้ายวางยานางเอกโดยการให้ดื่มยาขับเลือด นางเอกเลยได้แท้งลูกในท้องเสียเลือดเกือบเอาชีวิตไม่รอด

การเขียนคนที่ร้ายแล้ว ยังต้องเจอคนที่ร้ายยิ่งกว่าถือว่าเป็นอะไรที่ท้าทายสำหรับเธอมาก

หมี่เฉียนเฉียนหยิบซองขนมขึ้นมาแกะกินก่อนจะมองไปยังจอแล็ปท็อปตรงหน้า ครุ่นคิดต่อว่าควรจะให้ตัวร้ายผู้นี้มีจุดจบเช่นไร หากจะว่าดีก็ดีตรงที่คอยปกป้องนางเอก แต่จะว่าร้ายก็ร้ายตรงที่ฆ่าคนโดยไม่กระพริบ ทั้งยังเป็นบุตรชายของขุนนางกังฉิน สุดท้ายพอนางเอกไม่รับรักเขาก็จะทำการก่อกบฏแย่งบัลลังก์เพื่อให้ได้นางเอกมาครองและฆ่าพระรองที่เป็นรัชทายาท

“ให้ตายสิ ฉันจะทำยังไงดีล่ะเนี่ย ตัวร้ายตัวนี้ฉันดันเขียนไปแล้วด้วยว่าไม่มีใครฆ่าเขาได้ เพราะเขากราบไหว้จอมมารเป็นอาจารย์แถมยังถอดหัวใจเก็บไว้ เลยทำให้เขาเป็นอมตะ อีกอย่างก็เผยแพร่ไปแล้วด้วย หากแก้เนื้อเรื่องคนอ่านคงได้สับสนแย่” ว่าแล้วก็หยิบขนมอีกชิ้นเข้าปาก

ในเมื่อไม่มีใครฆ่าเขาได้ ก็ให้เขาตายด้วยตัวเองดีไหมนะ

หรือจะให้เขาเอาหัวใจที่ซ่อนไว้มอบให้นางเอกดี แล้วนางเอกก็ลื่นเปลือกกล้วยเลยทำให้หัวใจของตัวร้ายกระดอนออกมาพระเอกก็เลยเหยียบเละจนตาย

“ฮ่าๆๆ” คิดแบบนี้เธอก็หัวเราะสะใจกับบทบ้าบิ่นที่เธอเพิ่งคิดขึ้นมาได้

จากนั้นก็ลงมือพิมพ์บทสุดท้ายของนิยายที่เพิ่งคิดได้ขึ้นมาแต่เธอดันสำลักเพราะขนมติดคอที่หัวเราะตัวเองเมื่อกี้นี้เสียก่อน เลยต้องรีบลุกไปหยิบน้ำในตู้เย็นเพื่อมาดื่ม

เมื่อเธอจะเดินกลับมายังโต๊ะเขียนหนังสือของเธอเอง เรื่องที่ไม่คิดไม่ฝันก็เกิดขึ้น…

ความคิดในหัวหมี่เฉียนเฉียนบอกตัวเองก้องอยู่ด้านใน

‘หมี่เฉียนเฉียน! กินกล้วยแล้วไม่ทิ้งลงถังขยะให้ดีๆ ล่ะวะยัยโง่!!!’

ก่อนที่ทุกอย่างจะดับไป เธอเห็นเพียงแสงสีฟ้าที่ฉายมาจากจอแล็ปท็อปของเธอ...

เมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้งหมี่เฉียนเฉียนก็ต้องตกใจ เพราะสถานที่ที่เธออยู่มันเหมือนยุคโบราณเต่าล้านปี

คนที่เดินไปมาทำให้เธอตื่นจากภวังค์

นี่มันอะไรกัน!!

จากนั้นเสียงสตรีเล็กสดใสก็ออกมาจากปากของเธอดังลั่น “นี่ฉันตายแล้วเหรอเนี่ย!!!!”