2 อารมณ์ไม่ดีสุดๆ

บ้านเอิง วันต่อมา

เกชาลงจากรถหรูแล้วเข้าไปในบ้านของเอิงซึ่งเขากับทินกรและเมตตามาที่นี่อยู่เป็นประจำ

ตั้งแต่อุบัติเหตุครั้งนั้นเอิงก็ได้รับการอุปถัมภ์จากเกชามาตลอด ส่งให้เอิงเรียนในโรงเรียนดีๆและมหาวิทยาลัยดีๆ ให้เงินเดือนไว้ใช้จ่ายเดือนละห้าหมื่นบาท โดยที่เอิงไม่ได้ขัดสนอะไรเลย

"สวัสดีค่ะคุณปู่ เชิญคุณปู่นั่งก่อนเลยค่ะ เดี๋ยวเอิงจะไปเอาน้ำมาให้นะคะ" เสียงหวานของเอิงเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นเกชาเข้ามาในบ้าน

"ไม่ต้องไปเอามาหรอกปู่ไม่หิว หนูนั่งเถอะ ปู่มีธุระจะคุยกับหนู" จากนั้น เอิงก็นั่งลง

"หนูเอิงจะต้องแต่งงานกับเจย์ซีนะ"

"แต่งงาน?" เอิงขมวดคิ้วถามพลางตกใจ

"ใช่ ปู่อยากให้หนูแต่งงานกับเจย์ซี"

"เอ่อ...คือ" เอิงมีท่าทีลำบากใจ อยากจะปฏิเสธแต่ก็ไม่กล้า เพราะท่านกับคุณลุงทินกรและคุณป้าเมตตาดีกับเธอมาก ถึงแม้ว่าเป็นเพราะอุบัติเหตุในครั้งนั้นที่ทำให้เธอได้รู้จักกับครอบครัวคุณปู่ และเธอต้องเสียพ่อกับแม่ไป แต่เธอก็เข้าใจว่ามันเป็นอุบัติเหตุที่ใครก็ไม่อยากจะให้เกิดขึ้น ดูจากกล้องวงจรปิดแล้วมันเป็นเหตุสุดวิสัยจริงๆ ซึ่งคุณลุงทินกรไม่ได้ผิดเลย แต่เป็นรถคันที่วิ่งแซงสวนเลนมาต่างหากที่ผิดจึงทำให้รถของคุณลุงทินกรต้องหักหลบแล้วมาชนพ่อกับแม่เธอ

"เพื่อความสบายใจของปู่ หนูต้องแต่งงานกับเจย์ซี เพราะพ่อกับแม่ของหนูได้สั่งเสียไว้ก่อนตายว่าให้ช่วยดูแลหนู และทินกรก็รับปากว่าจะดูแลหนูไปตลอดชีวิต หลังจากทินกรรับปากแล้ว พ่อกับแม่หนูก็ยิ้มให้ทินกรและจากไปอย่างหมดห่วง และปู่คิดดีแล้วว่าการที่จะดูแลหนูไปตลอดชีวิตได้นั้น หนูจะต้องแต่งงานกับเจย์ซี เพราะคนที่จะดูแลหนูต่อไปคือเจย์ซีหลังจากที่ปู่ไม่อยู่แล้ว"

"..." เธอก้มหน้าเม้มริมฝีปากแน่น พลางคิดในใจว่าถ้าเธอจะปฏิเสธก็คงจะไม่ได้ใช่ไหม

"เชื่อปู่เถอะหนูเอิง เพื่อให้พ่อกับแม่ของหนูหมดห่วง หนูแต่งงานกับเจย์ซีเถอะนะ ปู่อยากได้หนูเอิงมาเป็นหลานสะใภ้ของปู่"

"ตกลงค่ะคุณปู่ เอิงจะแต่งงานกับคุณเจย์ซีค่ะ" เธอเงยหน้าตอบตกลงด้วยความฝืนใจ พลางคิดในใจว่าหลานชายของท่านเธอก็ยังไม่เคยได้เห็นหน้าสักครั้ง

"ขอบใจมากนะหนูเอิงที่ยอมแต่งงานกับหลานปู่" ที่เกชาอยากให้เจย์ซีแต่งงานกับเอิงก็เพราะหวังว่าให้เจย์ซีเลิกหวังลมๆแล้งๆเรื่องแฟนที่ตายไปแล้วเสียที และอีกอย่างเกชากลัวว่าเอิงจะไปเจอผู้ชายที่ไม่ดี ดังนั้นจึงต้องให้เอิงแต่งงานกับเจย์ซี ถึงแม้ว่าจะเป็นการบังคับก็ตาม

"งั้นปู่กลับก่อนนะ พรุ่งนี้ปู่จะให้เจย์ซีมารับหนูไปเลือกชุดแต่งงาน งานแต่งงานจะจัดขึ้นในเดือนหน้านะหนูเอิง"

"ค่ะคุณปู่"

"งั้นปู่กลับแล้วนะหนูเอิง"

"ค่ะ" จากนั้น เกชาก็ออกจากบ้านไปขึ้นรถที่ลูกน้องสตาร์ทเครื่องยนต์จอดอยู่หน้าบ้าน โดยเอิงเดินไปส่งที่รถ

หลังจากที่เกชาออกมาจากบ้านของเอิงแล้ว เกชาก็จัดการโทรหาเจย์ซีทันที

ตู๊ด~

'ครับคุณปู่'

'พรุ่งนี้แกจะต้องไปรับหนูเอิงไปดูชุดแต่งงาน'

'ให้เขาไปดูเองเถอะคุณปู่ ผมไม่อยากไป'

'แกต้องไป นี่คือคำสั่ง ถ้าแกกล้าขัดคำสั่งของปู่ แกคงรู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้น'

'ก็ได้ครับ ไปก็ได้'

'งั้นปู่วางสายแล้วนะ'

'ครับ'

วันต่อมา

เจย์ซีขับรถหรูเข้ามาจอดยังหน้าบ้านของเอิง เอิงที่นั่งรออยู่ในบ้าน เมื่อเห็นรถของเขาจอดอยู่เธอก็ออกจากบ้านมาขึ้นรถอย่างว่องไว เพราะไม่อยากให้เจ้าของรถต้องคอยนาน

หลังจากที่เอิงปิดประตูรถเรียบร้อยแล้ว เจย์ซีก็ออกรถไปด้วยความเร็ว โดยไม่ได้สนใจหญิงสาวที่นั่งอยู่ด้านข้าง เพราะตอนนี้เขาอารมณ์ไม่ดีสุดๆแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน อยู่ๆต้องมาแต่งงานกับผู้หญิงที่ตัวเองไม่ได้รัก คิดแล้วก็หนักใจไม่น้อย

จนกระทั่งผ่านไปยี่สิบนาที เขาอดไม่ได้จึงจำเป็นต้องถามเธอ

"จะไปดูชุดร้านไหน" เขาถามด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้างโดยสายตามองไปข้างหน้า

"ร้านไหนก็ได้ค่ะ แล้วแต่คุณเจย์ซีจะพาไป"

"ฉันไม่รู้จักสักร้าน จะให้ฉันพาไปได้ยังไง"

"งั้นถ้าเจอร้านไหนคุณก็แวะเลยค่ะ" เธอก็ไม่อยากจะเรื่องมากเหมือนกัน แค่ทำให้มันจบๆไป

เวลาต่อมา

รถหรูของเจย์ซีเคลื่อนตัวเข้ามาจอดยังหน้าร้านชุดแต่งงาน ก่อนที่เขาจะพูดกับเธอที่กำลังจะลงจากรถ

"ฉันไม่ลงไปกับเธอหรอกนะ เธอลงไปเลือกคนเดียวก็แล้วกัน"

"แล้วเอิงจะรู้ได้ยังไงคะว่าคุณใส่ไซส์ไหน"

"เธอก็กะๆเอาก็แล้วกันว่าหุ่นเท่าฉันจะใส่ไซส์ไหน"

"ค่ะ"

"รีบๆเลือกเข้าล่ะ"

"ได้ค่ะ"

"ฉันให้เวลาเธอสามสิบนาที ถ้าเธอไม่ออกมาจากร้าน ฉันจะทิ้งเธอไว้ที่นี่แหละ"

"ค่ะ" จากนั้น เธอก็รีบลงจากรถแล้วไปเลือกชุดตัวเองและเลือกให้เขาอย่างเร่งรีบ โดยใช้เวลาไปยี่สิบห้านาที ก่อนที่เธอจะมาขึ้นรถด้วยท่าทีกระหืดกระหอบ

เจย์ซีที่เห็นแบบนั้นจึงกระตุกยิ้มมุมปาก พลางคิดในใจว่าเขาแค่ขู่ไปอย่างนั้นแต่ยัยนี่กลับทำได้ตามที่เขาขู่ซะงั้น ขู่ง่ายแบบนี้ก็ดีน่ะสิ เพราะเวลาที่อยู่ด้วยกันจะได้พูดง่ายหน่อย

"ได้ของครบแล้วใช่ไหม"

"ได้ครบแล้วค่ะ" จากนั้น เจย์ซีก็ไปส่งเธอที่บ้านแล้วกลับบ้านเลย