3 แยกห้อง

เรือนหอ หนึ่งเดือนต่อมา

งานแต่งงานของเจย์ซีกับเอิงได้เสร็จสิ้นไปแล้วเมื่อช่วงหัวค่ำ หลังจากที่เกชา ทินกรและเมตตาอวยพรคู่บ่าวสาวเสร็จแล้วต่างก็พากันกลับบ้านไป โดยตอนนี้เหลือแต่คู่บ่าวสาวที่ต่างคนต่างก็ไม่อยากจะมองหน้ากัน และเป็นเอิงที่เอ่ยขึ้นก่อนเพื่อทำลายความเงียบ

"เราจะนอนห้องเดียวกันหรือจะแยกห้องกันนอนคะคุณเจย์ซี"

"ก็แยกห้องกันนอนสิ ไม่น่าถามอะไรโง่ๆ" เจย์ซีเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงขุ่น พลางมีสีหน้าไม่สบอารมณ์

"แล้วเอิงจะไปรู้เหรอคะว่าคุณต้องการอะไรหรือไม่ต้องการอะไร"

"แต่ที่รู้ๆคือฉันไม่ต้องการเธอมาเป็นเมีย"

"เรื่องนั้นคุณไม่ต้องย้ำหรอกค่ะ เพราะเอิงก็ไม่ได้ต้องการคุณมาเป็นสามีเหมือนกัน ถ้าไม่ใช่เพราะคุณปู่ขอร้อง เอิงก็ไม่มีวันที่จะแต่งงานกับคุณหรอกค่ะ"

"ถ้าคุณปู่ไม่ขู่ว่าจะยกสมบัติให้เธอครึ่งนึงก็อย่าหวังว่าฉันจะยอมแต่งงานกับเธอ"

"..." เธอนิ่งและคิดในใจว่าที่เขายอมแต่งงานกับเธอก็เพราะกลัวว่าคุณปู่จะยกสมบัติให้เธอสินะ ซึ่งเธอคิดว่าถ้าคุณปู่จะยกสมบัติให้เธอจริงๆเธอจะไม่ขอรับไว้อย่างแน่นอน

"ถ้าเฌอแตมกลับมาฉันก็จะหย่ากับเธอทันที เพราะฉันได้คุยเรื่องนี้กับคุณปู่เอาไว้แล้ว"

"เฌอแตมคือใครเหรอคะ" เธอขมวดคิ้วพลางเอียงคอถามด้วยสีหน้าสงสัย

"เฌอแตมคือแฟนฉันเอง"

"แล้วตอนนี้แฟนของคุณไปอยู่ที่ไหนล่ะคะ"

"ใครๆก็คิดว่าเฌอแตมได้ตายไปแล้ว แต่ฉันไม่เชื่อว่าเฌอแตมตายแล้ว" เขาพูดด้วยน้ำเสียงเศร้า สีหน้าหม่นหมองลงอย่างเห็นได้ชัดจนทำเอาเอิงนึกเห็นใจอยู่ไม่น้อย

"ตอนนี้เอิงงงไปหมดแล้วค่ะ คุณช่วยเล่ารายละเอียดให้เอิงฟังหน่อยจะได้ไหมคะ"

"ฉันกับเฌอแตมเราคบกันมาสามปี..." จากนั้น เจย์ซีก็เล่าเรื่องที่เฌอแตมนั่งเรือไปเที่ยวเกาะ แล้วอยู่ๆเกิดมีพายุและคลื่นลูกใหญ่ จนทำให้เรือล่มทั้งๆที่ใกล้จะถึงฝั่งอยู่แล้ว เจ้าหน้าที่หลายคนช่วยกันหาร่างของเฌอแตมแต่ก็ไม่พบร่างของเธอ ดังนั้นจึงทำให้เขาคิดว่าเฌอแตมยังมีชีวิตอยู่

"อ๋อ เอิงเข้าใจแล้วค่ะ" เธอพยักหน้ารับรู้ และเข้าใจความรู้สึกของเขาดี

"เมื่อไหร่ที่เฌอแตมกลับมา เราสองคนจะต้องหย่ากันทันที และเธอก็ต้องออกไปจากที่นี่ หรือบางทีฉันอาจจะให้เธออยู่ที่นี่ และฉันจะไปซื้อบ้านหลังใหม่อยู่กับเฌอแตม บ้านหลังนี้ฉันยกให้เธอก็แล้วกัน"

"ได้ค่ะคุณเจย์ซี เรื่องนั้นเอิงไม่มีปัญหาอยู่แล้ว คุณไม่ต้องกังวลว่าเอิงจะไม่หย่าให้คุณหรอกนะคะ เมื่อไหร่ที่แฟนของคุณกลับมา เอิงจะหย่าให้คุณและจะออกไปจากที่นี่ทันที และคุณก็ไม่จำเป็นต้องไปซื้อบ้านหลังใหม่หรอกค่ะ คุณกับแฟนของคุณอยู่บ้านหลังนี้ไปได้เลย เพราะเอิงจะเป็นฝ่ายออกไปจากที่นี่เอง" เธอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่นแววตาจริงจัง และเธอยินดีที่จะหลีกทางให้เขาทั้งสองคนได้สมหวังกัน ถึงเธอจะขึ้นชื่อว่าเป็นหม้ายสามีทิ้งก็ไม่เป็นไร เพราะในชีวิตเธอไม่มีเรื่องอะไรที่หนักหนาเท่ากับต้องเสียทั้งพ่อทั้งแม่ไปในเวลาเดียวกันอย่างกะทันหัน ตอนนั้นเธอรู้สึกช็อกมากจนทำอะไรไม่ถูกเมื่อรู้ว่าพ่อกับแม่โดนรถชน

"งั้นเธอก็ออกไปจากห้องฉันได้แล้ว ฉันอยากนอน" ว่าแล้ว เอิงก็เดินออกจากห้องไปและไปนอนอีกห้อง ซึ่งอยู่ติดกับห้องเขานั่นแหละ

เมื่อเข้ามาในห้องนอนได้สักพัก เสียงโทรศัพท์ของเอิงก็มีสายเรียกเข้ามาจากเกชา เมื่อเห็นดังนั้นเธอจึงกดรับสายทันที

'ค่ะคุณปู่'

'อาทิตย์หน้าหนูไปทำงานที่บริษัทกับเจย์ซีได้เลย และหนูจะต้องไปเป็นเลขาให้เจย์ซี'

'ได้ค่ะคุณปู่'

'งั้นแค่นี้นะหนูเอิง'

'สวัสดีค่ะคุณปู่' จากนั้น นิ้วเรียวก็กดวางสาย แล้วจัดการถอดชุดแต่งงาน แต่เธอไม่สามารถรูดซิปที่อยู่ด้านหลังได้ เธอพยายามแล้วพยายามอีก แต่ก็ไม่สามารถที่จะรูดซิปลงไปให้สุดได้ จนเธอรู้สึกเหนื่อย พลางคิดในใจว่าหรือจะออกไปขอความช่วยเหลือให้เขาช่วยรูดซิปให้ แต่อย่าดีกว่าเดี๋ยวเขาจะดุเอา ยิ่งเขาไม่ชอบเธออยู่ด้วยสิ งั้นคืนนี้ก็นอนไปทั้งชุดนี้ก็แล้วกัน พรุ่งนี้ค่อยพยายามใหม่ เพราะคืนนี้เธอรู้สึกเหนื่อยจริงๆ

ร่างเล็กที่ยังอยู่ในชุดราตรีสีขาวงาช้างทิ้งตัวนอนลงบนเตียงด้วยความอ่อนเพลีย จากนั้นไม่นานเธอก็หลับไปโดยไม่รู้ตัว