FAZER LOGINสามปีต่อมา...แสงแดดยามเย็นสาดส่องลงมากระทบสนามหญ้าสีเขียวขจีหน้าคฤหาสน์ตระกูลอัศวพัฒนากุล เสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากของเด็กน้อยดังก้องกังวาน ทำลายความเงียบเหงาที่เคยปกคลุมบ้านหลังใหญ่แห่งนี้มานานหลายปีภาพที่เหล่าคนรับใช้และบอดี้การ์ดเห็นจนชินตาในช่วงหลังมานี้ คือภาพของ ‘นางพญา’ ผู้เคร่งขรึม ที่ยอมสลัดค
“โอ๊ย...”เสียงร้องแผ่วเบาพร้อมกับช้อนที่ร่วงหล่นจากมือ ทำลายความเงียบสงบของมื้ออาหารค่ำในเพนต์เฮาส์หรู คณินที่กำลังตักซุปปลาให้น้ำค้างชะงักมือทันที“เป็นอะไรน้ำค้าง! เจ็บท้องเหรอ? หรือตะคริวกิน?”“ปวด... ปวดท้องค่ะ...” น้ำค้างนิ่วหน้า มือบางกุมหน้าท้องนูนเป่งที่ตอนนี้อายุครรภ์ครบกำหนดเก้าเดือนเต็ม
บรรยากาศหน้าห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลเอกชนเต็มไปด้วยความตึงเครียด คณินเดินวนไปวนมาอยู่หน้าประตูด้วยความร้อนใจ เสื้อเชิ้ตสีขาวมีรอยยับยู่ยี่จากการอุ้มภรรยาลงมาขึ้นรถ“ตาคณิน!”เสียงเรียกทรงอำนาจดังขึ้น พร้อมกับร่างของคุณหญิงดารารายที่เดินตรงเข้ามาด้วยสีหน้าไม่พอใจ ตามหลังด้วยป้าสายที่ทำหน้าตาตื่นกลัวแล
“นี่มันอะไรกันคะป้าสาย!”เสียงหวานที่มักจะนุ่มนวลเสมอแผดดังลั่นห้องนั่งเล่น เมื่อน้ำค้างเดินเข้ามาเห็นสภาพข้าวของที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น เสื้อผ้าเด็กอ่อนชุดเล็ก ๆ น่ารักที่เธออุตส่าห์แอบสั่งออนไลน์มาด้วยเงินเก็บส่วนตัว ถูกกองรวมกันเตรียมจะใส่ถุงดำทิ้งป้าสายมันชักจะมากเกินไปแล้วนะ“อ๋อ... เศษผ้าพว
“ยินดีด้วยนะครับ... ได้ลูกชายครับ”สิ้นเสียงของคุณหมอ คณินแทบจะกระโดดตัวลอยออกจากเก้าอี้ เขาจ้องมองภาพอัลตราซาวนด์บนจอมอนิเตอร์ด้วยดวงตาที่เป็นประกายระยับ นิ้วชี้จิ้มไปที่จุดเล็ก ๆ ที่แสดงความเป็นชายชาตรีอย่างตื่นเต้น“เห็นไหมน้ำค้าง! ผมบอกแล้วว่าเชื้อผมแรง! ลูกชาย! เราได้ลูกชาย!”น้ำค้างยิ้มกว้าง ม
เสียงเปียโนบรรเลงเพลง Canon in D และ River Flows in you ดังก้องไปทั่วห้องบอลรูมขนาดใหญ่ของโรงแรมหรูระดับห้าดาว ดอกกุหลาบสีขาวนับหมื่นดอกถูกประดับประดาอย่างงดงามตระการตา สมฐานะงานวิวาห์แห่งปีของทายาทตระกูลอัศวพัฒนากุลน้ำค้างยืนอยู่หน้าประตูทางเข้า มือบางกำช่อดอกไม้แน่นจนชื้นเหงื่อ หัวใจเต้นรัวด้วยคว
หลังจากปรับความเข้าใจกันอย่างถึงพริกถึงขิงที่คอนโดมิเนียมในกรุงเทพฯ พ่อเลี้ยงหมอกครามก็ไม่รอช้าที่จะตีตราจองยัยตัวภาระ ของเขาให้ชัดเจนยิ่งขึ้นขากลับมาที่ไร่ เขาแวะจอดรถที่ร้านเพชรชื่อดังในกรุงเทพฯ ลากอัญภัทรลงไปเลือกแหวนโดยไม่ฟังคำทัดทาน“คุณหมอก... มันเปลืองค่ะ แค่นี้ก็พอแล้ว” อัญภัทรพยายามปฏิเสธเ
หลังจากต่อรองเป็นขอใส่คืนนี้ อัญภัทรก็แทบกลั้นใจตายในห้องน้ำกับสภาพตัวเอง ตอนที่ไม่ได้ใส่ชุดยั่ว ๆ คนตัวใหญ่ก็ไม่เคยให้พัก ตอนนี้ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลยว่าจะได้หลับตอนไหนแสงไฟสลัวจากโคมไฟหัวเตียงสาดส่องกระทบร่างระหงที่นั่งตัวสั่นระริกอยู่บนเตียงกว้าง ชุดนอนซีทรูลูกไม้สีแดงเพลิงที่เพื่อนชายใจออกสาวตัวด
แสงไฟนีออนสว่างไสวและแอร์เย็นฉ่ำของห้างสรรพสินค้าชั้นนำประจำจังหวัด ไม่ได้ช่วยให้อารมณ์ที่ขุ่นมัวของ อัญภัทร เย็นลงได้เลยแม้แต่น้อยหญิงสาวในชุดเดรสกระโปรงยาวสีพาสเทลยืนกอดอกทำหน้ามุ่ยอยู่หน้าร้านชุดชั้นในแบรนด์ดัง สายตามองจิกไปที่แผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มร่างสูงในชุดลำลองดูดีที่กำลังยืนเลือกกางเกงใน
แสงแดดอ่อนๆ ยามสายส่องกระทบกระจกเงาบานใหญ่ สะท้อนภาพหญิงสาวร่างเล็กที่กำลังหมุนซ้ายหมุนขวาสำรวจความเรียบร้อยของตัวเองด้วยความพึงพอใจวันนี้อัญภัทรตั้งใจจะสลัดคราบคุณหนูตกอับ มาสวมวิญญาณสาวชาวไร่เต็มขั้นเพื่อความคล่องตัวในการหลบหนี... เอ้ย... ในการออกไปเปิดหูเปิดตาข้างนอก!เธอเลือกหยิบเสื้อเชิ้ตลายสก







