LOGINสามปีต่อมา...แสงแดดยามเย็นสาดส่องลงมากระทบสนามหญ้าสีเขียวขจีหน้าคฤหาสน์ตระกูลอัศวพัฒนากุล เสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากของเด็กน้อยดังก้องกังวาน ทำลายความเงียบเหงาที่เคยปกคลุมบ้านหลังใหญ่แห่งนี้มานานหลายปีภาพที่เหล่าคนรับใช้และบอดี้การ์ดเห็นจนชินตาในช่วงหลังมานี้ คือภาพของ ‘นางพญา’ ผู้เคร่งขรึม ที่ยอมสลัดค
“โอ๊ย...”เสียงร้องแผ่วเบาพร้อมกับช้อนที่ร่วงหล่นจากมือ ทำลายความเงียบสงบของมื้ออาหารค่ำในเพนต์เฮาส์หรู คณินที่กำลังตักซุปปลาให้น้ำค้างชะงักมือทันที“เป็นอะไรน้ำค้าง! เจ็บท้องเหรอ? หรือตะคริวกิน?”“ปวด... ปวดท้องค่ะ...” น้ำค้างนิ่วหน้า มือบางกุมหน้าท้องนูนเป่งที่ตอนนี้อายุครรภ์ครบกำหนดเก้าเดือนเต็ม
บรรยากาศหน้าห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลเอกชนเต็มไปด้วยความตึงเครียด คณินเดินวนไปวนมาอยู่หน้าประตูด้วยความร้อนใจ เสื้อเชิ้ตสีขาวมีรอยยับยู่ยี่จากการอุ้มภรรยาลงมาขึ้นรถ“ตาคณิน!”เสียงเรียกทรงอำนาจดังขึ้น พร้อมกับร่างของคุณหญิงดารารายที่เดินตรงเข้ามาด้วยสีหน้าไม่พอใจ ตามหลังด้วยป้าสายที่ทำหน้าตาตื่นกลัวแล
“นี่มันอะไรกันคะป้าสาย!”เสียงหวานที่มักจะนุ่มนวลเสมอแผดดังลั่นห้องนั่งเล่น เมื่อน้ำค้างเดินเข้ามาเห็นสภาพข้าวของที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น เสื้อผ้าเด็กอ่อนชุดเล็ก ๆ น่ารักที่เธออุตส่าห์แอบสั่งออนไลน์มาด้วยเงินเก็บส่วนตัว ถูกกองรวมกันเตรียมจะใส่ถุงดำทิ้งป้าสายมันชักจะมากเกินไปแล้วนะ“อ๋อ... เศษผ้าพว
“ยินดีด้วยนะครับ... ได้ลูกชายครับ”สิ้นเสียงของคุณหมอ คณินแทบจะกระโดดตัวลอยออกจากเก้าอี้ เขาจ้องมองภาพอัลตราซาวนด์บนจอมอนิเตอร์ด้วยดวงตาที่เป็นประกายระยับ นิ้วชี้จิ้มไปที่จุดเล็ก ๆ ที่แสดงความเป็นชายชาตรีอย่างตื่นเต้น“เห็นไหมน้ำค้าง! ผมบอกแล้วว่าเชื้อผมแรง! ลูกชาย! เราได้ลูกชาย!”น้ำค้างยิ้มกว้าง ม
เสียงเปียโนบรรเลงเพลง Canon in D และ River Flows in you ดังก้องไปทั่วห้องบอลรูมขนาดใหญ่ของโรงแรมหรูระดับห้าดาว ดอกกุหลาบสีขาวนับหมื่นดอกถูกประดับประดาอย่างงดงามตระการตา สมฐานะงานวิวาห์แห่งปีของทายาทตระกูลอัศวพัฒนากุลน้ำค้างยืนอยู่หน้าประตูทางเข้า มือบางกำช่อดอกไม้แน่นจนชื้นเหงื่อ หัวใจเต้นรัวด้วยคว
เสียงของคุณป้าทำให้ทุกคนอึ้ง แม้แต่ฉันก็อึ้ง เพราะไม่คิดว่ายังไม่ได้ยินเสียงของฉัน แต่คุณป้ากลับต่อว่าออกมาก่อนแล้ว ซึ่งเมื่อก่อนจะวางมาดการสั่งสอนที่ผู้ดีกว่านี้ด้วยซ้ำ ไอ้ที่หลอกตัวเองเสมอว่าที่คุณป้าทำเพราะว่ารัก เห็นทีจะไม่ใช่กระมัง (เพราะแกใช่ไหมที่ทำให้ตาไมล์สเสียคน ที่ตาไมล์
🏎️🏎️🏎️ ไมล์ส Talk..💬 ผมเห็นหน้าเพื่อนของมีตังค์ที่ยกมือสวัสดีก็พยักหน้ารับ ก่อนจะเก๊กขรึมมาดเข้มนำหน้าแล้วเลือกโต๊ะที่...หลบมุมที่สุด ใช่ตรงนี้แหละมุมอับไม่มีใครเห็น มีโซฟานุ่ม ๆ ให้นั่งเพราะว่าเขาไม่อยากให้เพื่อน ๆ เห็นว่ามีตังค์มาด้วย เพื่อนกลุ่มนี้เป็นเพื่อนตั้งแต่สมัยเรียน
“ก็ไม่เคยเป็นน้องอยู่แล้ว” เฮียตอบไม่เชิงเคลียร์ชัดเจนอะไร แถมยังทำท่าทางดูเหมือนให้ความหวังนั่นอีก“แล้วไม่เป็นน้อง...เป็นอะไรได้อีก”“คู่นอน”ฉันโมโหทันที จากนั้นก็กดแรง ๆ ไปที่ปากอยากกลับไปบอกภูตะวันว่าให้ต่อยปากหนัก ๆ“โอ๊ย...นี่เธอจะฆ่าเฮียเหรอ” เสียงโวยวายของเขาทำให้ฉันเอามือออกนั่งหน้าบึ้งไม่
แต่แล้วไงล่ะ ฉันต้องสนใจด้วยเหรอเฮียอุ้มฉันไปวางบนเก้าอี้สตูที่วางตรงไอแลนด์ครัว โดยมีพ่อครัวตัวใหญ่ถอดเสื้อทิ้งลงตะกร้า แล้วเดินมาหยิบผ้ากันเปื้อนขึ้นสวมแล้วหุงข้าวให้ฉันก่อน และเปิดตู้เย็นดูไข่เป็ดลืมบอกไปว่าฉันน่ะปลาบปลื้มไข่เป็ดดาวที่สุด ยิ่งไข่แดงเยิ้ม ๆ ด้วยแล้วยิ่งอร่อย กับน้ำปลาพริกที่หั่น







