Share

บทที่ 11

Penulis: โพธิ์สองหู
เจอรัลด์รู้ดีว่ารูปถ่ายอะไรก็ตามที่เธอหมายถึงเป็นเพียงข้ออ้างในการที่เธอจะขอพบเขา

อันที่จริงแล้วเจอรัลด์ไม่ต้องการที่จะไปพบซาเวียเลย

เขารู้สึกใจเสียใจมากเพราะก่อนหน้านี้เขาเคยรักเธอมากจริง ๆ

ถึงจะอย่างไร เขาคงจะโกหกถ้าเขาบอกว่าเขาไม่ได้มีความรู้สึกใด ๆ กับเธอแล้ว

ทันทีที่เจอรัลด์ ได้ยินเสียงที่น่าหดหู่ของซาเวีย เขาตอบตกลงที่จะพบเธอในทันที

เขาลุกขึ้นและมองหารูปนั้น รูปที่เขาเก็บไว้ในตู้ของเขามาตลอด

ก่อนหน้านี้ทั้งคู่ได้ถ่ายภาพพวกนี้ที่ริมทะเลสาบเล็ก ๆ ข้างมหาวิทยาลัย

ในเวลานั้นซาเวียกางแขนของเธอออกด้วยความรักและเจอรัลด์ก็กอดเธอไว้ในอ้อมแขนของเขาพร้อมทั้งยิ้มหวานให้เธอ

แต่ในตอนนี้สถานการณ์ได้เปลี่ยนไปไปตามแนวทางที่มันควรจะเป็นแล้วหัวใจของเจอรัลด์นั้นปวดร้าวอย่างรุนแรง

เจอรัลด์จ้องมองเงินหนึ่งแสนดอลลาร์ที่เขาเพิ่งจะถอนออกจากธนาคารในเช้าวันนั้น

อันที่จริงแล้วเจอรัลด์ต้องการใช้เงินจำนวนนั้นเพื่อใช้ชีวิตอย่างมีความสุขและชดเชยทุกสิ่งที่เขาได้ทำพลาดไปในอดีต

แต่ท้ายที่สุดแล้วเจอรัลด์ก็รู้ตัวว่าเขาเป็นคนที่ซื่อเกินไป

เขาไม่ต้องการเงินสดเลยซักนิด เขาสามารถที่จะทำอะไรก็ได้ตามที่เขาต้องการด้วยบัตรทั้งหมดที่พี่สาวของเขาให้

เจอรัลด์รู้ดีว่าการทิ้งเงินจำนวนมากไว้ในหอพักนั้นไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาที่ดี เขาจะอธิบายสถานการณ์ให้เพื่อนร่วมห้องฟังอย่างไรหากพวกเขาพบเงินจำนวนมากมายนี้

หลายปีที่ผ่านมาเขามีเพื่อนที่จริงใจมากมายที่คอยอยู่เคียงข้างเพราะความยากจนของเขา

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ เจอรัลด์กลัวว่าเขาจะสูญเสียพวกเขาไปถ้าหากเขาบอกความจริงกับพวกเขาในตอนนี้

“เอาล่ะ ฉันจะลงไปพบซาเวียก่อนแล้วกัน ก่อนที่ฉันจะฝากเงินหนึ่งแสนดอลลาร์นี้กลับเข้าไปในบัญชีธนาคารของฉัน”

เจอรัลด์หาถุงกระดาษดีๆไม่เจอเลย ดังนั้นเขาจึงไปคว้าถุงขยะสีดำจากหอพักของเขาก่อนที่เขาจะใส่เงินจำนวนหนึ่งแสนดอลลาร์ลงไปในกระเป๋า พร้อมกับรูปคู่ของเขากับซาเวียที่ทะเลสาบข้างมหาวิทยาลัยใบนั้น

“ฉันอยู่ตรงนี้เจอรัลด์!”

ซาเวียกวักมือเรียกเขาทันทีที่เธอเห็นเขาเดินมาหาเธอ

ความรู้สึกนั้นมันเหมือนกับตอนที่พวกเขาทั้งสองยังคบกันอยู่

แต่ความเป็นจริงแล้วซาเวียต่างหากเป็นคนที่รู้สึกอึดอัดที่สุดในวันนี้

เจอรัลด์ซื้อกระเป๋าแอร์เมสที่มูลค่าถึงห้าหมื่นห้าพันดอลลาร์ในวันนี้

ห้าหมื่นห้าพันดอลลาร์!

คนธรรมดาจะใช้เวลานานแค่ไหนในการหาเงินจำนวนมากขนาดนั้น?

นี่เป็นเรื่องยากโดยเฉพาะเพราะเจอรัลด์กลายเป็นคนรวยทันทีที่เธอทิ้งเขา! ซาเวียไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เธอทำพลาดไป

นั่นเป็นเหตุผลที่เธอตัดสินใจที่จะใช้รูปถ่ายเป็นข้ออ้างในการพบกับเจอรัลด์

"มีอะไร?" เจอรัลด์ ยังคงอารมณ์เสียเมื่อมาถึงทะเลสาบ แต่เขาไม่ได้แสดงด้านที่อ่อนไหวและอ่อนโยนของเขาให้ซาเวียเห็น เขากลับแกล้งทำเป็นเย็นชาและไม่แยแสต่อหน้าเธอ

ซาเวียอดไม่ได้ที่จะชายตาไปมองถุงขยะสีดำในมือของเจอรัลด์

หลังจากนั้นเธอก็พูดว่า“ อ๊ะ! ฉันคิดว่านายคงจะไม่ได้ซื้อของอย่างอื่นตอนที่นายมาพบฉันนะ”

ซาเวียพูดอย่างผิดหวังมาก

เธอเริ่มที่จะเพ้อฝันว่าเจอรัลด์จะนำกระเป๋าแอร์เมสมูลค่าห้าหมื่นห้าพันดอลลาร์มาด้วย พร้อมกับขอร้องให้เธอกลับไปเป็นเหมือนเดิม

โดยไม่คาดคิดว่าเขาแค่จะทิ้งขยะของตัวเองหลังจาเจอเธอแล้ว

เจอรัลด์หยิบภาพใบนั้นออกมาจากกระเป๋าก่อนที่เขาจะพูดว่า “นี่ซาเวีย หลังจากที่ฉันคืนรูปนี้ให้เธอแล้วเราทั้งคู่จะไม่มีความเกี่ยวข้องกันอีกต่อไป”

เจอรัลด์คิดไว้ว่าเขาจะเก็บภาพถ่ายใบนี้ไว้เป็นความทรงจำ แต่ดูเหมือนว่าเขาไม่ต้องการที่จะทำแบบนั้นอีกต่อไป!

ซาเวียรู้สึกกระวนกระวายเล็กน้อยในขณะนี้ เธอรู้สึกเสียใจมากและกระทืบเท้าก่อนที่เธอจะชกเข้าไปที่กลางอกของเจอรัลด์

“นายมันช่างงี่เง่า! นายนี่มันงี่เง่าจริงๆ! นายคิดว่าเหตุผลที่ฉันขอให้นายมาพบฉันที่นี่เป็นเพียงเพราะฉันต้องการให้นายเอารูปมาคืนให้ฉันงั้นเหรอ?

เจอรัลด์เกิดสีหน้าที่ประหลาดใจ “ถ้านั่นไม่ใช่เหตุผล แล้วทำไมเธอถึงขอให้ฉันมาพบเธอล่ะ”

“เจอรัลด์! ฉันจะทำให้คุณเข้าใจความจริงได้ยังไงดีล่ะ นายคิดจริง ๆ เหรอว่าฉันมีอะไรเกี่ยวข้องกับยูริน่ะ?”

“นายเป็นคนโง่! ฉันทำแบบนี้เพราะฉันแค่พยายามจะทดสอบนาย!” ซาเวียพูดต่อ

“ทดสอบฉันเหรอ?” เจอรัลด์ถามพร้อมกับยิ้มด้วยความขมขื่น

เธอไปที่ป่ากับยูริเพราะต้องการทดสอบเขาเหรอ? แต่ท้ายที่สุดแล้วดูเหมือนว่ามันจะเป็นการทดสอบสำหรับตัวเธอเองนะ

เจอรัลด์ไม่ต้องการที่จะพูดอะไรอีกแล้ว

“เอาล่ะเธอสามารถทำการทดสอบอะไรก็ได้ที่เธอต้องการ ฉันแค่จะส่งรูปนี้คืนให้เธอแล้วเราทั้งคู่ควรอยู่ให้ห่างกันต่อจากนี้ไป ลาก่อน!”

เจอรัลด์ส่ายหัวก่อนจะหันกลับไป

“นาย นาย…เจอรัลด์หยุด! ถ้านายเดินจากไปตอนนี้ฉันจะกระโดดลงไปในทะเลสาบเดี๋ยวนี้แหละ!”

ซาเวียไม่คาดคิดว่าเจอรัลด์ที่เคยเชื่อฟังและเกรงใจเธอจะทำแบบนี้ ในตอนนี้เขาทำตัวเฉยเมยและเย็นชาใส่เธอ

ซาเวียรวบรวมความกล้าของเธอขณะที่เธอยืนหันหน้าเข้าหาทะเลสาบ เป็นเช่นเดียวกับที่เจอรัลด์คิดไว้ว่าเธอจะทำแบบนั้น

เจอรัลด์รู้ว่าเธอแค่พยายามจะขัดขวางเขาในตอนที่เขากำลังเดินจากไป

ในตอนนั้นเอง เมื่อเขาเห็นซาเวียกำลังเอนตัวไปข้างหน้าของทะเลสาบ เปลือกตาของเจอรัลด์กระตุกด้วยความกลัว

เขารีบวิ่งไปหาซาเวีย ก่อนที่เขาจะถึงเธอเข้ามากอดเพื่อหยุดเธอไม่ให้กระโดดลงไปในทะเลสาบ

ที่ตาของซาเวียมีน้ำตาคลอ เธอตะโกนว่า “อย่ามาห้ามฉัน! ถ้านายไม่เชื่อฉัน ฉันตายดีกว่า! ให้ฉันตายเถอะ! ปล่อยให้ฉันตายไปเลย!”

เจอรัลด์หายใจเข้าลึกที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้ พูดตามตรงคือเขาไม่ไว้ใจซาเวียอีกต่อไปแล้ว

โดยเฉพาะหลังจากที่เขาได้ยินเรื่องราวทั้งหมดจากนิเกลว่าทำไมซาเวียถึงทิ้งเขา

ซาเวียยังคงขู่ว่าจะกระโดดลงไปในทะเลสาบถ้าหากเขาทิ้งเธอไปมันทำให้เขารู้สึกว่าเธอจริงใจ

เจอรัลด์ไม่สามารถปฏิเสธได้ว่าในเวลานี้เขาสับสนเล็กน้อย หลังจากนั้นเขาก็รีบพูดว่า“ โอเค โอเคฉันเชื่อเธอแล้ว”

ซาเวียก็เริ่มยิ้มขึ้นมาก่อนที่เธอจะพูดว่า “ฉันรู้แล้วเจอรัลด์! ฉันรู้ว่านายยังรักฉันอยู่แม้ว่าวันนี้ฉันจะกระโดดลงไปในทะเลสาบ แต่นั่นไม่ใช่เพราะนายซื้อกระเป๋าแอร์เมสหรือเพราะตอนนี้นายรวยหรอกนะ แต่ฉันแค่อยากพิสูจน์ให้นายเห็นว่าความรักที่ฉันมีต่อนายน่ะเป็นของจริง!”

“ตั้งแต่ต้นจนจบฉันไม่เคยเป็นพวกวัตถุนิยม ไม่อย่างงั้นเราคงไม่ได้อยู่ด้วยกันนานขนาดนี้!”

เจอรัลด์เงียบ ไม่ได้พูดอะไรออกมาในตอนนี้ซาเวียมองไปที่เจอรัลด์ด้วยความสงสัยก่อนที่เธอจะถามว่า “ยังไงซะ เจอรัลด์ฉันอยากรู้จริงๆ ว่านายกลายเป็นคนรวยในทันทีได้ยังไง? นายจะจ่ายเงินห้าหมื่นห้าพันเหรียญเพื่อซื้อกระเป๋าได้ยังไง?”

ซาเวียอดใจไม่ได้ที่จะถาม

เจอรัลด์คิดไว้อยู่แล้วว่าซาเวียจะถามคำถามนี้กับเขาแน่นอน

อย่างไรก็ตามเขาไม่ใช่เจอรัลด์คนที่จะต้องคอยบอกเธอทุกอย่างอีกต่อไป

เช่นเดียวกันกับเจอรัลด์ต้องการทดสอบซาเวีย

“โอ้ นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้น ฉันช่วยเด็กผู้หญิงที่โดนรถชนเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมานี้ และฉันไม่คาดคิดว่าครอบครัวของเด็กผู้หญิงคนนั้นจะร่ำรวยขนาดนี้ ตอนนั้นพวกเขากำลังรีบพ่อแม่ของเธอจึงตัดสินใจมอบบัตรนักช้อปแบบครั้งเดียวให้ฉัน พวกเขาบอกฉันว่ามันเป็นการ์ดที่มีค่ามากแล้วพวกเขาก็คงอยากแสดงความขอบคุณต่อฉัน”

ดวงตาของซาเวียเบิกกว้าง “งั้นแสดงว่านายก็สามารถใช้การ์ดนักช็อประดับสูง ยูนิเวอร์ซอล โกลบอล นั่นได้เพียงครั้งเดียวเหรอ”

เจอรัลด์พยักหน้า

“ถ้าอย่างนั้น…ตอนนี้กระเป๋านั่นอยู่ที่ไหน? นายสามารถขายกระเป๋าใบนั้นด้วยเงินจำนวนมากได้แน่นอนเลย!”

ซาเวียรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

เธอเชื่อสนิทใจว่าเจอรัลด์รวยในชั่วข้ามคืน

อย่างน้อยเขาก็ยังมีกระเป๋าแอร์เมสที่มีมูลค่าสูงถึงห้าหมื่นห้าพันดอลลาร์

“ฉันให้กระเป๋าแอร์เมสเป็นของขวัญวันเกิดนาโอมิไปแล้วน่ะ” เจอรัลด์ตอบ

“อะไรนะ?!” ซาเวียตกใจ “นายให้กระเป๋าใบนั้นไปเหรอ? นายให้กระเป๋าที่มีมูลค่าห้าหมื่นห้าพันเหรียญไปเหรอ? งั้นตอนนี้นายก็ไม่เหลืออะไรแล้วสินะ?”

เจอรัลด์พยักหน้า

“ซาเวีย ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอไม่ใช่พวกวัตถุนิยม คิดว่าเธอรักฉันจากใจจริง เราควร…”

ตอนนี้เจอรัลด์กำลังจะเอื้อมมือไปจับมือของซาเวีย

เพียะ!

“อย่าเข้ามาใกล้ฉันนะ! ทำไมฉันถึงหลงรักคนจนๆอย่างนาย”

หลังจากที่ได้รู้ความจริงซาเวียได้ตบหน้าเจอรัลด์อย่างแรง

“ให้ตายเถอะ ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าฉันเสียเวลามากมายและเกือบจะกระโดดลงไปในทะเลสาบเพราะนาย! นี่มันไร้สาระ! นี่มันโง่มาก!”

ซาเวียตะคอกใส่เจอรัลด์ขณะที่เธอจ้องมองเขาด้วยความรังเกียจ

ฮ่าฮ่าฮ่า…

เจอรัลด์ยอมแพ้ซาเวียโดยสิ้นเชิงเมื่อเขาเห็นเธอทำพฤติกรรมแบบนี้

ปรากฎว่านี่คือตัวตนที่แท้จริงของซาเวีย

“ซาเวียฉันผิดหวังในตัวเธอมากจริงๆ…” เจอรัลด์พูดขณะที่น้ำตาเอ่อคลอในดวงตาของเขา

ทั้งคู่เคยดีต่อกัน

“ขอร้องล่ะ อย่าทำให้ฉันเสียเวลาฉันไม่สนหรอกว่าผู้ชายที่น่าสงสารอย่างนายจะผิดหวังในตัวฉันแค่ไหน! ฉันไม่ควรเสียเวลาเพื่อมาตามตื๊อคนอย่างนายเลย คนอย่างนายน่ะคงเป็นได้แค่คนเก็บขยะ!”

ซาเวียกระชากถุงขยะในมือของเจอรัลด์ เพื่อระบายความโกรธและความไม่พอใจของตัวเธอ

เธออยากจะปาถุงขยะเข้าหน้าของเขา

อย่างไรก็ตามเนื่องจากเธอคว้าถุงขยะอย่างแรงถุงขยะจึงฉีกออกจากกัน

หนึ่งแสนดอลลาร์กระจัดกระจายอยู่ที่พื้น

เป็นธนบัตรสีแดงทั้งหมด!

“อะไรกัน? นี้มัน…”

ดวงตาของซาเวียกลับมาเบิกกว้างอีกครั้งด้วยความไม่เชื่อในสายตาขณะที่ตาของเธอเธอจ้องมองไปที่เงินบนพื้น ...
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 1786

    พวกเขาได้ดูภาพจากกล้องวงจรปิดแล้วในตอนที่เกิดอุบัติเหตุ ไม่มีใครหรือรถคันอื่นใดอยู่รอบ ๆ เลยแม้แต่คันเดียว ยิ่งไปกว่านั้น ผู้เฒ่าฟลินท์ก็ยังอยู่ในรถเพียงลำพังด้วยนั่นหมายความว่าสถานการณ์ที่ผู้เฒ่าฟลินท์พบกับอุบัติเหตุนั้นแปลกประหลาดอย่างยิ่งในวิดีโอที่ได้จากกล้องวงจรปิดนั้นแสดงให้เห็นว่ารถของผู้เฒ่าฟลินท์ลื่นไถลและหลุดการควบคุมไปเองในทันทีเจอรัลด์และเรย์ได้รับการปล่อยตัวในช่วงบ่ายนั้นเองพวกเขานั่งแท็กซี่กลับไปที่สำนักงานระหว่างทางกลับ เรย์มองเจอรัลด์ด้วยสีหน้างุนงงอย่างหนักแล้วถามว่า “เจอรัลด์ คุณคิดเห็นยังไงกับการตายของผู้เฒ่าฟลินท์?เขาตายได้ยังไง?”ใบหน้าของเจอรัลด์เคร่งเครียดมาก เขาเองก็ไม่แน่ใจเช่นกัน แต่ถึงกระนั้นเขาก็มั่นใจว่าเหตุการณ์นี้ไม่ใช่แค่อุบัติเหตุธรรมดาแน่นอน“นี่หมายความว่าเอ็มเบอร์ลอร์ดยังไม่ตายเหรอ?”วินาทีต่อมา ความคิดอันบ้าบิ่นก็ผุดขึ้นในใจของเรย์เจอรัลด์รู้สึกว่าการคาดเดานี้เป็นไปได้น้อยมาก นั่นก็เพราะเอ็มเบอร์ลอร์ดตายไปต่อหน้าต่อตาเขาเอง แล้วเขาจะยังมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร?“เรากลับก่อนเถอะ บางทีมันอาจจะเป็นแค่อุบัติเหตุจริง ๆ ก็ได้!”เจอรัลด์บอก

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 1785

    เช้าวันรุ่งขึ้น ขณะที่เจอรัลด์และเรย์ยังคงหลับอยู่ กริ่งที่ประตูก็ปลุกพวกเขาให้ตื่นเรย์เดินออกจากห้องไปที่ประตูในลักษณะกึ่งหลับกึ่งตื่นแล้วเปิดประตูออกเมื่อประตูถูกเปิดออก เขาก็ได้เห็นชายสองสามคนซึ่งกำลังสวมเครื่องแบบยืนอยู่ข้างนอก เมื่อเห็นตราบนเครื่องแบบของพวกเขา พวกเขาก็รู้ได้ทันทีว่าคนเหล่านี้มาจากรัฐบาลกลาง“ขออภัย คุณเจอรัลด์ คลอฟอร์ดและคุณเรย์ เลห์ตันอยู่ที่นี่หรือเปล่า?”เจ้าหน้าที่คนหนึ่งพุ่งตัวเข้ามาถามเรย์พยักหน้าและตอบว่า “ผมนี่แหละเรย์ มีอะไรเหรอ?""พาเขาออกไป!"เมื่อเขาได้ยินคำพูดของเรย์ เจ้าหน้าที่คนนั้นก็สั่งคนของเขา และทันใดนั้นเอง เจ้าหน้าที่อีกสองคนก็เข้ามาคว้าแขนของเรย์แล้วลากเขาออกไปข้างนอก"เฮ้ย! นี่มันอะไรกัน?!"เรย์ตะโกนทันทีความโกลาหลดังกล่าวทำให้เจอรัลด์ จูโน่ และโนริตื่นขึ้นพวกเขาออกจากห้องอย่างรวดเร็ว"คุณเป็นใคร?"เมื่อเจอรัลด์ออกมา เขาก็มองดูเจ้าหน้าที่พวกนั้นด้วยความประหลาดใจและเอ่ยถามขึ้น“คุณคงเป็นคุณเจอรัลด์ คลอฟอร์ด เรากำลังสงสัยว่าคุณเกี่ยวข้องกับเหตุฆาตกรรม สารวัตรเลค หรือที่รู้จักกันในชื่อผู้เฒ่าฟลินท์ ดังนั้นเราต้องการนำคุณไปสอบ

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 1784

    ในเวลาเดียวกัน หมอกควันสีทมิฬของเอ็มเบอร์ลอร์ดได้ล้อมรอบกายของชายชราเอาไว้หลังจากนั้นไม่นาน หมอกควันสีทมิฬดังกล่าวก็ดูดกลืนวิญญาณและพลังงานของชายชราไป ทำให้ชายกลายเป็นศพแห้งกรังเหลือเพียงหนังหุ้มกระดูกสิ่งนี้ทำให้เอ็มเบอร์ลอร์ดตระหนกเป็นอย่างมาก เขาไม่ได้คาดหวังให้เกิดผลลัพธ์เช่นนี้ ยิ่งกว่านั้น เขาไม่คิดแล้วว่าชายชราจะมาสกัดกั้นการโจมตีจากเจอรัลด์แทนเขาแบบนี้“เอ็มเบอร์ลอร์ด คุณฆ่าคนบริสุทธิ์อีกแล้ว!”เจอรัลด์ตะโกนใส่เอ็มเบอร์ลอร์ดด้วยความโกรธเมื่อพูดเช่นนั้น เจอรัลด์จึงตัดสินใจใช้ทักษะต้องห้ามของตัวเองเพื่อทำลายเอ็มเบอร์ลอร์ดให้สิ้นซากในขณะนี้เอ็มเบอร์ลอร์ดเสียสติไปแล้ว เขายืนนิ่งไม่ขยับ ราวกับสูญเสียจิตวิญญาณของตัวเองไป “วิชาทลายสหัสภพ!”เจอรัลด์ตะโกนและขว้างดาบแอสตราบิซในมือใส่เอ็มเบอร์ลอร์ดเมื่อดาบแทงเข้าไปในร่างของเอ็มเบอร์ลอร์ด มันก็เปล่งแสงเจิดจ้าออกมาและกลืนกินเอ็มเบอร์ลอร์ดไปจนสิ้น“อ๊าก!”เอ็มเบอร์ลอร์ดกรีดร้องวินาทีต่อมา เอ็มเบอร์ลอร์ดก็กลายเป็นเถ้าถ่านในที่สุด เจอรัลด์ก็กวาดล้างเอ็มเบอร์ลอร์ดลงได้แล้วเจอรัลด์ล้างแค้นให้ชาวบ้านในหมู่บ้านฟ้าทมิฬได้แล้ว

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 1783

    ทั้งสามรีบมองออกไปข้างนอก ก่อนจะเห็นว่าชายชราออกจากบ้านไปตามลำพังโดยถือตะกร้าติดตัวไปด้วยขณะที่เขามุ่งหน้าไปยังกระท่อมไม้ของยามิเล็ต เฟซเมื่อเห็นสิ่งนี้ ทั้งสามก็สบตากันพวกเขาพบว่ามันค่อนข้างแปลกที่ชายชราคิดจะถือตะกร้าออกไปกลางดึกเช่นนี้ นี่จะต้องมีความลับบางอย่างที่ไม่มีใครล่วงรู้ซ่อนอยู่เป็นแน่ไม่นานหลังจากนั้น เจอรัลด์และทั้งสองก็ออกจากบ้านและติดตามชายชราไปอย่างเงียบ ๆพวกเขาติดตามชายชราไปจนถึงกระท่อมไม้ จากนั้นพวกเขาเห็นเขาหยิบกุญแจออกมาจากกระเป๋าเพื่อปลดล็อคประตูเมื่อประตูถูกปลดล็อค ชายชราผู้นั้นสำรวจสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างระมัดระวัง หลังจากแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่รอบ ๆ เขาก็ผลักประตูเปิดออกแล้วเดินเข้าไปอย่างมั่นใจเจอรัลด์และอีกสองคนก็เดินไปที่กระท่อมไม้ทันทีและยืนอยู่ตรงหน้ากระท่อมหลังนั้น“เจอรัลด์ ดูเหมือนว่าชายชรากำลังปิดบังอะไรบางอย่างกับเรา เพราะเขามีกุญแจบ้านหลังนี้อยู่กับตัว!”เรย์กระซิบกับเจอรัลด์ตอนนี้พวกเขาตระหนักได้แล้วว่าชายชราไม่ใช่คนไม่รู้อิโหน่อิเหน่อย่างที่คิด เขาต้องมีความสัมพันธ์บางอย่างกับเอ็มเบอร์ลอร์ดแน่“เรย์ ผู้เฒ่าฟลินท์ คุณสองคนไปซ่อนตัวก่อน เ

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 1782

    “เอ๋ นี่ก็ดึกแล้วนะ! ผมว่าคนที่คุณกำลังรออยู่คงไม่มาหรอก มาเถอะไปที่บ้านของผมและพักผ่อนกันจะดีกว่า!”ชายชราถอนหายใจและยื่นข้อเสนอให้ทั้งสามคนเมื่อผู้เฒ่าฟลินท์ได้ยินเช่นนั้น เขาก็หันกลับมาที่เจอรัลด์เพื่อสอบถามความคิดเห็นของเขาเจอรัลด์เห็นปฏิกิริยาของเขาและพยักหน้าอย่างช้า ๆเนื่องจากพวกเขาไม่มีทางเลือกอื่น ตอนนี้พวกเขาทำได้เพียงไปพักผ่อนที่บ้านของชายชราเท่านั้นนอกจากนี้ ท้องฟ้ามืดสนิท และไม่ปลอดภัยเลย ไม่รู้เลยว่าข้างนอกนี่มีอะไรรอพวกเขาอยู่?หลังจากพูดคุยกัน เจอรัลด์และคนอื่น ๆ ก็ติดตามชายชราออกจากกระท่อมไม้ไปชายชราพาเจอรัลด์และคนอื่น ๆ ไปที่บ้านของเขา บ้านของเขาดูไม่เก่าเท่าไหร่ ราวกับเพิ่งถูกซ่อมแซมใหม่ก่อนหน้านี้“ผู้เฒ่า หมู่บ้านนี้เหลือคุณอยู่เพียงคนเดียวหรือเปล่า?”เมื่อพวกเขาอยู่ในบ้านของชายชรา ผู้เฒ่าฟลินท์ก็ถามอย่างสงสัย"หึหึ!" ชายชราหัวเราะเบา ๆ"ใช่ คนอื่น ๆ ย้ายไปอยู่ในเมืองกันหมด ที่นี่เลยเหลือแค่ฉันคนเดียว!”หลังจากที่เขาหัวเราะแล้วเขาก็ตอบ“แล้วทำไมคุณไม่ย้ายเข้าเมืองด้วยล่ะ? อยู่ในเมืองไม่สบายกว่าเหรอ?”ผู้เฒ่าฟลินท์ยังคงถามต่อไป“อนิจจา ผมมันไร้ญา

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 1781

    “หึหึ เรย์ อย่าลืมสิว่าเอ็มเบอร์ลอร์ดไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไปแล้ว เขาน่ากลัวกว่าผีเสียอีก กับอีกแค่สถานที่แบบนี้นายคิดว่าเขาจะกลัวเหรอ”เจอรัลด์หัวเราะและเตือนเรย์เมื่อเรย์ได้ยินเช่นนั้น เขาก็รู้สึกว่าสิ่งที่อีกฝ่ายพูดสมเหตุสมผล “สำรวจกันตามสบายเลย ผมคงต้องไปก่อน!”ชายชราพูดกับทั้งสามคน“ได้เลย ผู้เฒ่า ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือของคุณมากเลย!"ผู้เฒ่าฟลินท์ขอบคุณชายชราผู้นั้นอย่างรวดเร็ว“ไม่เป็นไรหรอก!”ชายชราตอบพลางโบกมือหลังจากที่ชายชราผู้นั้นจากไป เจอรัลด์และอีกสองคนก็ยืนอยู่หน้ากระท่อมไม้ จ้องมองออกไปอย่างว่างเปล่าพวกเขาไม่รู้ว่าต้องทำอะไร พวกเขาไม่อาจเข้าไปในกระท่อมได้ และไม่รู้ด้วยว่าจะเข้าไปเช่นไร“พี่เจอรัลด์ ผู้เฒ่าฟลินท์ ทีนี้เราจะทำยังไงดี? เปิดประตูออกไปเลยดีไหม?”เรย์มองไปที่เจอรัลด์และผู้เฒ่าฟลินท์แล้วถาม“ไม่ นั่นไร้สาระมาก เราบุกรุกเข้าไปไม่ได้!”ผู้เฒ่าฟลินท์ปรามเรย์ทันทีแม้ว่ายามิเล็ต เฟซจะไม่มีชีวิตอยู่อีกต่อไปแล้ว แต่กระท่อมหลังนี้ยังคงเป็นของเธอ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่อาจทำตามอำเภอใจได้“แล้วเราควรทำยังไง? เราไม่มีกุญแจ”เรย์ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้“เ

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 1195

    ท้ายที่สุดแล้ว เจอรัลด์ก็อธิบายลักษณะของเมาน์เมนท็อปออกมาได้อย่างละเอียดยิบ ราวกับว่า เขาเคยไปอยู่ที่นั่นมาแล้วจริง ๆ และก็คงไม่ใช่เพียงระยะเวลาสั้น ๆ เท่านั้น ไม่เช่นนั้น เขาจะอธิบายภาพของมันออกมาได้ชัดเจนขนาดนี้ได้อย่างไร?ในขณะที่ไรเลย์และคุนดรี้ยังอยู่ในอาการตกใจ สมาชิกตระกูลสไนเดอร์และคนอื่นในงา

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 1245

    “… มัน… มันเป็นความจริงใช่ไหม…?” ริต้าถามหลังจากที่ได้ฟังคำอธิบายของเขา และเห็นถุงเครื่องหอมนั้นแล้ว ริต้าก็เริ่มรู้สึกเชื่อคำพูดของเขาขึ้นมาบ้าง และเธอก็รู้ว่าเจอรัลด์เป็นคนอย่างไร อย่างน้อยก็ในอดีต เพราะเขาดูไม่เหมือนคนที่จะลืมคนที่เคยรักอย่างมากมายได้ลงคอเช่นนั้น“ผมขอบอกตรงนี้เลยว่า ที่ผมไม่ติดต่

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 1211

    หลังจากที่จัดการกับคู่ต่อสู้ทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว เจอรัลด์ก็โยนแท่งเหล็กทิ้งไป จากนั้นนาโอมิก็รีบวิ่งไปที่รถเพื่อช่วยพยุงเชอรี่ออกมาเชอรี่ที่กำลังอ่อนแรง ตกใจสุดขีดที่ได้เห็นภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่หากชายเหล่านั้นได้แตะต้องตัวเธอ และทำให้เธอต้องแปดเปื้อน เธอคงไม่มีหน้าที่จะอยู่บนโลกใบนี้อี

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 1247

    ทั้งนี้ทั้งนั้นทุกอย่างก็ดีขึ้นตามลำดับ และในตอนนี้ หลานสาวของเธอก็ดันหายตัวไป แฟนหนุ่มที่ร่ำรวยคนนั้นก็ดูเหมือนจะลืมเรื่องของตระกูลสมิทไปหมดแล้ว“เธอยังจำได้ไหม ตอนนั้นที่หลานชายของฉันพยายามตามจีบมิล่า เซเรนิตี้? ฉันสงสัยเหลือเกิน ว่าเธอรู้สึกเสียใจไหม ที่มิล่าหักอกเขาในตอนนั้น… ฉันรู้ว่าเธอคงไม่รู้

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status