分享

​คุณพ่อสายละคร

last update publish date: 2026-10-24 19:19:29

​"เมื่อกี้ผมคิดว่าพี่จะเอาเป่าหัวผมซะอีก..."

​ฌาลัลล์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแผ่วพร่า วินสันกร
在 APP 繼續免費閱讀本書
掃碼下載 APP
已鎖定章節

最新章節

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก   ความลับในรอยแผล

    บทที่ 110 ในเวลาเดียวกัน... @ณ คฤหาสน์เซอร์เรส ​ปั้ง! ​เสียงประตูรถสปอร์ตสีขาวปิดกระแทกลั่น โปรด ก้าวลงจากรถด้วยใบหน้าถมึงทึง ก่อนจะเดินตรงเข้าตัวบ้านด้วยอารมณ์คลั่งแค้นและสับสนจนถึงที่สุด ​ภายในคฤหาสน์ ญานิน กำลังนั่งจิบไวน์อย่างสบายอารมณ์อยู่กลางโถงบ้าน เธอเอ่ยทักทายลูกชายด้วยใบหน้าที่ตกตะลึงเล็กน้อยเมื่อเห็นสภาพของเขา ​"เอ้า... โปรด กลับมาแล้วเหรอลูก? แล้วแด๊ดดี้ของลูกล่ะ ไม่ได้กลับมาด้วยหรอ?" ​โปรดพุ่งตรงเข้าไปทิ้งตัวลงนั่ง ก่อนจะคว้าขวดไวน์ยกกระดกเข้าปากเอื๊อกๆ อย่างคนไร้สติ จนญานินต้องผงะและรีบกระชากขวดไวน์ออกจากมือลูกชายด้วยความตกใจ ​"เกิดอะไรขึ้นน่ะโปรด?!" ​"แม่ครับ..." โปรดเค้นเสียงสั่นสะท้าน ตาแดงเกร่อจ้องมองผู้เป็นแม่ "แม่มีอะไรที่ยังไม่ได้บอกโปรดหรือเปล่า... พ่อของโปรดคือใคร? ทำไมแด๊ดดี้ถึงบอกว่าแด๊ดดี้ไม่ใช่พ่อของผม!" ​ญานินชะงักกึก ใบหน้าที่เคยเรียบเนียนถอดสีไปครู่หนึ่ง ก่อนที่แววตาจะแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธเคืองและคลั่งแค้นในทันตา! ​​"นั่นไง! แม่บอกโปรดแล้วใช่ไหมว่านังเด็กนั่นมันจะจับแด๊ดดี้ของโปรด!!" ญานินโพล่งตวาดออกมาเสียงสูง ใบหน้าสวยหวานบิด

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก   ​คุณพ่อสายละคร

    ​"เมื่อกี้ผมคิดว่าพี่จะเอาเป่าหัวผมซะอีก..." ​ฌาลัลล์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแผ่วพร่า วินสันกระตุกยิ้มมุมปากเบาๆ ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงจริงใจแฝงความขี้เล่น ​"เรารู้จักกันมานานมากนะฌาลัลล์... นายไม่มีทางทำเรื่องไม่ดีแน่ๆ ถ้ามันไม่เกิดเหตุการณ์ร้ายแรงอะไรขึ้นมาจริงๆ ขอบใจมากนะน้องรักที่ช่วยปกป้องลูกสาวของพี่ไว้ เพราะตอนนี้พี่เองก็ยังไม่อยากคิดเลยว่า ถ้ายัยเมล์ต้องหมั้นหมายกับโปรดตามคำสั่งผู้ใหญ่จริงๆ จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง... ถึงแม้ตอนนี้พี่จะยังไม่รู้ต้นสายปลายเหตุทั้งหมด แต่พี่มั่นใจว่าพี่ดูคนไม่ผิด นายจะดูแลลูกสาวของพี่ได้ดีที่สุดแน่ๆ" ​วินสันยักคิ้วให้เพื่อนรุ่นน้องก่อนจะหลุดขำออกมา "แล้วเป็นไงวะ? บทพ่อหวงลูกสาวเมื่อกี้ สมจริงสุดๆ เลยใช่ไหมล่ะแค่ยังไม่ได้ไว้หนวดเท่านั้นเอง?" ​ฌาลัลล์ขำในลำคอเบาๆ ก่อนจะยกแก้วเหล้าขึ้นกรอกรวดเดียวจนหมดแก้ว วินสันเห็นดังนั้นก็ตบไหล่เบาๆ อย่างอารมณ์ดี ​"เอาน่า อย่าโกรธกันเลยว่ะน้องรัก วันไหนที่แกมีลูกสาวเหมือนฉัน แกจะเข้าใจเองว่าหัวอกคนเป็นพ่อมันเป็นยังไง" ​ฌาลัลล์ยกริมฝีปากขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยคำขู่กวนๆ กลับไปทันควัน ​"ถ้าผมมีลูกส

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก   ​เมื่อสองเสือจับมือกัน

    บทที่ 108 เสียงหวานขาดช่วงไปเพราะก้อนความจุกเสียดที่วิ่งขึ้นมารวมกันที่คอ ร่างบางสั่นสะท้านไปทั้งร่างเมื่อนึกถึงฝันร้ายในคืนนั้น ​"โปรดมอมยาเมล์... เมล์พยายามประคองสติหนีออกมา แต่ก็ไม่ไหว ร่างกายมันแทบควบคุมไม่ได้เลย... โชคดีที่วันนั้นคุณน้าฌาลัลล์มาช่วยเมล์ไว้ได้ทันค่ะคุณมี้" เสียงพูดสลับกับเสียงสะอื้นไห้หนักหน่วงโฮออกมาตลอดเวลา... หยาดน้ำตาเม็ดโตร่วงพรูจนเปรอะเปื้อนไปทั่วสองแก้มของเมล์รียา คนที่นั่งฟังอยู่อย่างสิตาหัวใจแทบจะแตกสลายลงตรงนั้น... ความเจ็บปวดของลูกสาวมันทิ่มแทงเข้ากลางอกผู้เป็นแม่จนแทบจะขาดใจแทน เธอตระกองกอดร่างบางของลูกสาวไว้แน่นขึ้นไปอีก สองมือเอื้อมขึ้นลูบหลังลูบหัวลูกอย่างแสนรักและสงสารจับใจ ในเวลานี้ไม่มีสิ่งใดจะกรีดแทงหัวใจคนเป็นแม่ได้เท่ากับการได้รับรู้ว่าลูกสาวสุดที่รักต้องผ่านฝันร้ายอันแสนทรมานมาขนาดนี้ สิตามองภาพลูกสาวตรงหน้าด้วยหัวใจที่แตกสลายลงอย่างหนัก... โดยที่ตัวเธอเองก็ยังไม่รู้เลยว่า ฌาลัลล์ นั้นรักเมล์รียามากมายจนสุดหัวใจเช่นกัน ผู้เป็นแม่เอื้อมมือไปจับมือเล็กของลูกสาวไว้แน่น ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือที่แฝงไปด้วยความเจ็บปวดไม่แพ้กั

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก   อ้อมกอดของคนเป็นแม่

    บทที่ 107 @​ณ คฤหาสน์ชอร์น... ในเวลาเดียวกัน ​ภายในห้องรับแขกอันเงียบสงบ ทว่ากลับเต็มไปด้วยบรรยากาศอึดอัด กดดันจนแทบจะหายใจไม่ออก มีเพียงร่างของคนสี่คนที่นั่งเผชิญหน้ากันอยู่... ​ฝั่งหนึ่งคือ คุณพ่อวินสัน และ คุณแม่สิตา ส่วนฝั่งตรงข้ามคือ เมล์รียา ที่นั่งอยู่ข้าง ฌาลัลล์ ​วินสันมองภาพร่างของคนสองคนตรงหน้าด้วยความสับสนและไม่เข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้น ก่อนที่สิตาจะทนความอึดอัดไม่ไหว เอ่ยถามขึ้นเบาๆ ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวลอย่างถึงที่สุด ​"ฌาลัลล์... มีอะไรจะคุยกับพี่เหรอ? แล้วยัยเมล์... นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ลูก?" ​วินสันเอนหลังพิงเบาะโซฟาช้าๆ ก่อนจะยกมือผายออกเป็นเชิงอนุญาตให้ฌาลัลล์เปิดปากพูด ทว่าใบหน้าของผู้เป็นพ่ออย่างวินสันในยามนี้กลับเริ่มฉายแววเหี้ยมเกรียมและเครียดขึงขึ้นเรื่อยๆ ถึงอย่างนั้น... ลึกๆ ในนัยน์ตาก็ยังคงแฝงไปด้วยความอ่อนโยนและห่วงใยลูกสาวอย่างเห็นได้ชัด ฌาลัลล์ เอ่ยขึ้นมาทันทีอย่างตรงไปตรงมา โดยไม่มีความเกรงกลัวต่อสิ่งใด ​"ผมต้องการลูกสาวของพี่ทั้งสองคนครับ" ​สิ้นคำพูดนั้น วินสัน ก็ลุกพรวดขึ้นทันทีด้วยความหวงลูกสาวขั้นสุด! แต่ในใจลึกๆ เขาก็ร

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก   ​ชาติกำเนิดที่ถูกซ่อนไว้

    บทที่ 106 "ถ้าแกยังไม่เข้าใจคำเตือนของฉัน... ก็วิ่งกลับไปบอกให้แม่แกเตรียมหลุมฝังศพไว้รอแกได้เลย!" ฌาลัลล์ก้าวเดินเข้ามาหยุดยืนเหนือร่างของโปรดที่กองอยู่บนพื้น นัยน์ตาคมกริบดุดันแผ่รังสีฆาตกรออกมาอย่างไม่ปิดบัง น้ำเสียงที่เอ่ยออกมานั้นกดต่ำและเย็นเยียบไปถึงขั้วหัวใจ "ที่ฉันพูดมาตั้งแต่ต้น... แกไม่เคยเข้าใจมันเลยใช่ไหม? อย่า-แตะ-ต้อง-ผู้-หญิง-ของ-ฉัน!" ฌาลัลล์เว้นจังหวะเน้นเสียงทีละคำอย่างทรงอิทธิพล ก่อนจะเค่นยิ้มสมเพชออกมาเบาๆ "แกพร่ำนักพร่ำหนาในเวลานี้ว่ารักเมล์รียา... แต่แกกลับทำร้ายร่างกายเธอ แถมยังกล้าทำเรื่องต่ำๆ อย่างวางยาเธออีก! นี่เหรอวะวิธีรักของแก? ฉันหยิบยื่นโอกาสให้แกแล้วนะไอ้โปรด... แต่แกเลือกที่จะเขวี้ยงมันทิ้งไปเอง!" ร่างสูงทรงอำนาจปักสายตามองลูกชายที่หมดสภาพตรงหน้าเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะประกาศคำขาดเสียงเข้มกังวานไปทั่วคฤหาสน์ "นับจากวันนี้เป็นต้นไป... แกห้ามแตะต้องผู้หญิงของฉันอีกเด็ดขาด!" จังหวะนั้นเอง... วินสัน และ สิตา ก็เดินเข้ามาภายในคฤหาสน์พอดี! สิตาร้องขึ้นมาด้วยน้ำเสียงตกใจเมื่อเห็นสภาพชุลมุนวุ่นวายตรงหน้า "วี้ด! เกิดอะไรขึ้นน่ะฌาลัลล์?!"

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก   ​แฟนของลูก... เมียของแด๊ด

    บทที่ 105 โปรดยกมือขึ้นทั้งสองข้างช้าๆ ก่อนจะทิ้งตัวคุกเข่าลงกับพื้นกระเบื้องเย็นเยียบอย่างหมดท่า... น้ำตาของลูกผู้ชายที่เคยเย่อหยิ่งไหลพรากออกมาจากดวงตาคมกริบ เขาแผดเสียงตะโกนขึ้นมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและเว้าวอน "แด๊ดครับ! ผมรู้แล้ว... ผมเข้าใจทุกอย่างแล้ว! ผมรู้สึกว่าผมรักเมล์เข้าแล้วจริงๆ... ได้โปรดให้อภัยผมสักครั้งได้ไหมครับแด๊ด! ผมพร้อมจะคืนเงินแด๊ดทั้งหมดเลย!" ฌาลัลล์ หัวเราะก้องออกมาเบาๆ ในลำคอ... เป็นเสียงหัวเราะที่เหี้ยมเกรียมและไร้ซึ่งความสงสาร นัยน์ตาฉายแววจิตวิญญาณแห่งผู้ครองอิทธิพล ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งทว่ากดต่ำและเย็นเยือกไปถึงขั้วหัวใจ "ฉันเตือนแกตั้งแต่แรกแล้วใช่ไหมไอ้โปรด... ว่าฉันให้แก 'เลือก' และถ้าแกเลือกไปแล้ว แกจะไม่มีวันกลับมาเลือกใหม่ได้อีกเป็นครั้งที่สอง" โปรดเงยหน้ามองฌาลัลล์ด้วยสายตาก้าวร้าวปนเจ็บปวด ชายหนุ่มทำท่าจะลุกพรวดขึ้นยืนด้วยความโกรธ ทว่ายังไม่ทันจะได้ยืดตัวขึ้น มือหนาของวิญญูก็ยื่นเข้ามาจับและกดไหล่ของโปรดไว้แน่น เพื่อบังคับให้เขาทิ้งตัวคุกเข่าลงไปอยู่ ณ จุดเดิม! "แด๊ดครับ!" โปรดแผดเสียงขึ้นมาอีกคร

更多章節
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status