ログイン"ฉันจะรับเลี้ยงเธอเอาไว้เอาแก้เบื่อ ไม่ได้จะเลี้ยงเธอไว้เป็นลูกสาว เพราะฉะนั้นอย่าได้คิดว่าฉันเป็นพ่อคนที่สองของเธอ"
もっと見る"ไม่เอา..เรื่องนี้สำคัญมากพี่รองบอกว่าจะไม่ให้หนูไปด้วยอีก" ยูมิกล่าวอย่างร้อนใจก่อนจะลากชายเสื้อของพี่ชายขึ้นมาบนชั้นสองของบ้านเดินตรงเข้ามาเคาะประตูห้องนอนของน้ำฟ้า "ฟ้า เปิดประตูหน่อย" เพลิงเคาะประตูเรียกน้องสาวฝาแฝดเสียงเข้ม ทำให้น้ำฟ้าที่กำลังอยู่ในอารมณ์มาคุอยู่ภายในห้องนอนหันมามองที่บานประตู
จบตอนพิเศษ "ปะป๋าสร้างบริษัทเอาไว้ให้แล้วก็เป็นเด็กดีไม่ดื้อไม่ซนนะ เข้าใจไหม" น้ำฟ้าเอ่ยบอกหลานชายทั่งสี่คนในขณะที่เพลิงยืนทำไมค์กล่าวเปิดงานอยู่บนเวที "แอ๊ะ" เหมันต์ที่นั่งอยู่บนตักของน้ำฟ้ายิ้มหวานให้เธอจนตาหยี "พวกหนูทั้งสี่พี่น้องโชคดีมากเลยนะรู้ไหมปะป๋าสร้างบริษัทเอาไว้ให้ตั้งแต่พวกหนูยังพ
"แอ๊ะ" ลูกชายฝาแฝดทั้งสี่ต่างหันมามองใบหน้าดุดันของผู้เป็นพ่อตาแป๋ว ก่อนจะต่างคนต่างโยนขวดแป้งในมือทิ้งลงพื้น เมื่อเห็นว่าผู้เป็นพ่อกำลังถือไม้เรียวตรงเข้ามาหา สี่กุมารน้อยจึงพร้อมใจกันคลานออกมากอดกันกลมสี่พี่น้อง กลางห้องโถงราวกับรู้ว่ากำลังจะถูกผู้เป็นพ่อลงโทษ เพลิงที่เห็นอย่างนั้นจึงใจอ่อนยวบโย
ตอนพิเศษ 1 "อย่าลงมา" เพลิงเอ่ยบอกลูกชายตัวเล็กวัยเก้าเดือนทั้งสามคน พยัคฆ์ เหมันต์ อัคคี ที่กำลังคลานลงจากเตียงนอนหลังจากที่เขาอุ้มออกมาจากห้องน้ำหลังอาบน้ำให้เสร็จสรรพ "แอ๊ะ" เด็กชายตัวน้อยทั้งสามคนต่างหัวเราะคิกคักหยอกล้อกันไปมาไม่ได้สนใจผู้เป็นพ่อที่กำลังอุ้มอัคนีแฝดน้องคนสุดท้ายออกมาจากห้องน
"อีกไม่กี่ชั่วโมงเราก็จะได้เห็นหน้าลูกๆของเราแล้วนะ" เพลิงหันมาพูดคุยกับนามิต่อหลังจากที่วอแวถูกเฉินลากตัวออกไปทิ้งที่ถังขยะเปียกแล้ว "หนูตื่นเต้นอยากเจอหน้าลูกหมาเต็มทีแล้วค่ะ" "ลูกของเฮีย เป็นลูกคนไม่ใช่ลูกหมา" "ออกมาพร้อมกับสี่คนไม่ให้เรียกลูกหมาแล้วจะให้เรียกว่าอะไรคะ" นามิเอ่ยยิ้มๆ "ไอ้พ่อ
บทที่ 79 "ปะป๋าทานด้วยกันสิคะ" "เฮียไม่อยากแย่งอาหารของเด็กทะเล้น" มาเฟียหนุ่มบิดจมูกเชิดรั้นเบาๆก่อนจะจุมพิตลงที่ปลายจมูกเชิดรั้น "หนูไม่เด็กแล้วนะ หนูจะเป็นคุณแม่ลูกสี่แล้ว" เด็กสาวแย้งกลับเสียงสดใส ก่อนจะปาดลิ้นเลียลำคอหนาเบาๆจนเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายของเธอ "อย่าซนมากได้ไหมเฮียปวดหัว" "หนูไม
บทที่ 78 "ไม่อร่อย..คาว" นามิยื่นใบหน้าเข้ามาใกล้ๆเอ่ยหยอกล้อยิ้มหวานประดับใบหน้า "เดี๋ยวจะโดน" เพลิงเอ็ดคนตัวเล็กเล็กน้อยก่อนจะกัดพวงแก้มนวลเบาๆด้วยความมันเขี้ยว แล้วหยิบช้อนขึ้นมาตักข้าวต้มคำเล็กใช้ริมฝีปากเป่าให้อุ่นๆจ่อมาที่ริมฝีปากเล็ก "อมลวย ก่อนทานข้าวได้ไหมคะ" นามิเอ่ยกระซิบข้างใบหูแผ่วเบ
"เธอจะไม่ยกโทษให้ฉันก็แล้วแต่ ฉันมาพูดแค่นี้แล้วก็จะกลับ" ยูกิกล่าวเสียงเข้มก่อนจะวางกล่องของขวัญใบใหญ่เอาไว้ตรงปลายเท้าของนามิแล้วเดินออกมา "เดี๋ยวค่ะ" นามิเอ่ยก่อนที่ยูกิจะเดินออกมา ทำให้ยูกิหยุดฝีเท้าหันหน้ากลับมาสบตากับเธอ "ไปแล้วก็อย่ากลับเข้ามาในชีวิตของสามีของหนูอีกนะคะ หวังว่าในอนาคตหนูกับส