มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก

บทที่ 1 @คฤหาสน์เซอร์เรส "กรี๊ดดดดด! เฮฮฮฮฮฮฮ์!" เสียงกรีดร้องและเสียงเฮลั่นดังก้องผสานไปกับเพลงดนตรีหนักๆ ที่เปิดอัดลำโพงจนแผ่นน้ำในสระว่ายน้ำขนาดใหญ่สั่นสะเทือน! "สุขสันต์วันคล้ายวันเกิด เว้ยเพื่อน ครบ 18 ปี เต็มได้จิ้มยัยเมล์สักครั้งยังวะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า" เสียงแชมป์เพื่อนชายร่วมห้องของ โปรดเอ่ยแซวพรางยกแก้วไวน์ขึ้นจิบ "ไอ้...เวร มึงก็รู้ดียัยนั่นหวงตัวจะตาย แม่งคบมา 3 ปี ทำได้แค่กอดเบื่อชิบหาย นี่ถ้ากูไม่ติดว่ายัยนั่นเป็นคุณหนูของ วิภาวงศ์ นะกูไม่ชายตาแลมันหรอกว่ะ" โปรดชายหนุ่มวัยกำลังคึกคะนองรูปหล่อ พ่อรวย และมีนิสัยเจ้าชู้แต่ก็เอาตัวรอดได้ตลอดเวลา เมื่อแฟนสาวอย่างเมล์เธอตามหาเขาทุกครั้งที่ติดต่อไม่ได้ "ดืมเต็มที่เลยนะทุกคน อ้าว! หมดแก้ว" ร่างของหนุ่มสาวนับสามสิบชีวิต กำลังกระจายตัวอยู่รอบคฤหาสน์หรู บางคนกระโดดทุ่มตัวลงสระน้ำ จนละอองน้ำกระเซ็นแตกกระจายสะท้อนแสงไฟนีออนสีสดฉูดฉาด บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ น้ำหอมราคาแพง และความดิบเถื่อนของวัยเยาว์ที่ไร้ขีดจำกัด กลางวงล้อมของสายเพื่อน ๆ และเสียงเชียร์รอบสระ โปรด ทายาทคนเดียวแห่งตระกูลเซอร์เรส ยืนตระหง่านอยู่พร

บทที่ 3 @สระน้ำ เมล์วิ่งลงบันไดมาจนถึงประตูทางออกสู่บริเวณสระน้ำ ร่างบางหยุดชะงัก สายตากลมโตที่คลอน้ำตาเหม่อลอยมองดูบรรยากาศปาร์ตี้ตรงหน้า เพื่อนร่วมชั้นและหนุ่มสาวต่างพากันเต้นรำ กอดจูบ และโยนตัวลงน้ำอย่างสนุกสนาน... ชาติที่แล้วเธอไปทำอะไรไว้ ทำไมภาพความสุขพวกนั้นถึงได้ตัดสลับกับฝันร้ายในอ่างน้ำชั้นบนอย่างย่อยยับขนาดนี้ หัวใจของเธอเหมือนถูกบดขยี้จนแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี ร่างบางสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ยืนข่มอารมณ์สั่นคลอนอย่างสุดกำลัง... ถ้าร้องไห้ออกไปตอนนี้ ทุกคนก็คงมีแต่หัวเราะเย้ยหยันและเอาไปพูดสนุกปาก "พี่ชุบคะ... ขอไวน์หน่อยค่ะ" เธอเดินตรงไปหาแม่บ้านคนเดิม พยายามบังคับน้ำเสียงไม่ให้สั่นเครือ "เอ๋... คุณเมล์ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ หน้าซีด ๆ" "เปล่าค่ะ... เมล์แค่อยากดื่มนิดหน่อย" พี่ชุบมองด้วยความสงสัยแต่ก็ยอมส่งแก้วให้ เมล์รับมาแล้วยกกระดกเพียวๆ จนหมดแก้ว... แก้วที่หนึ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว ตามด้วยแก้วที่สองและแก้วที่สาม แอลกอฮอล์ดิบ ๆ แล่นผ่านลำคอขมซาบซ่าน ร่างกายเริ่มร้อนวูบวาบ มึนงง และชาชินขึ้นมาทีละนิด เวลานี้เข็มนาฬิกาบนผนังหมุนเข้าใกล้เที่ยงคืนเข้าไปทุกที... อ