มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก

บทที่ 1

@คฤหาสน์เซอร์เรส

"กรี๊ดดดดด! เฮฮฮฮฮฮฮ์!"

เสียงกรีดร้องและเสียงเฮลั่นดังก้องผสานไปกับเพลงดนตรีหนักๆ ที่เปิดอัดลำโพงจนแผ่นน้ำในสระว่ายน้ำขนาดใหญ่สั่นสะเทือน!

"สุขสันต์วันคล้ายวันเกิด เว้ยเพื่อน ครบ 18 ปี เต็มได้จิ้มยัยเมล์สักครั้งยังวะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า"

เสียงแชมป์เพื่อนชายร่วมห้องของ โปรดเอ่ยแซวพรางยกแก้วไวน์ขึ้นจิบ

"ไอ้...เวร มึงก็รู้ดียัยนั่นหวงตัวจะตาย แม่งคบมา 3 ปี ทำได้แค่กอดเบื่อชิบหาย นี่ถ้ากูไม่ติดว่ายัยนั่นเป็นคุณหนูของ วิภาวงศ์ นะกูไม่ชายตาแลมันหรอกว่ะ"

โปรดชายหนุ่มวัยกำลังคึกคะนองรูปหล่อ พ่อรวย และมีนิสัยเจ้าชู้แต่ก็เอาตัวรอดได้ตลอดเวลา เมื่อแฟนสาวอย่างเมล์เธอตามหาเขาทุกครั้งที่ติดต่อไม่ได้

"ดืมเต็มที่เลยนะทุกคน อ้าว! หมดแก้ว"

ร่างของหนุ่มสาวนับสามสิบชีวิต กำลังกระจายตัวอยู่รอบคฤหาสน์หรู บางคนกระโดดทุ่มตัวลงสระน้ำ จนละอองน้ำกระเซ็นแตกกระจายสะท้อนแสงไฟนีออนสีสดฉูดฉาด บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ น้ำหอมราคาแพง และความดิบเถื่อนของวัยเยาว์ที่ไร้ขีดจำกัด

กลางวงล้อมของสายเพื่อน ๆ และเสียงเชียร์รอบสระ โปรด ทายาทคนเดียวแห่งตระกูลเซอร์เรส ยืนตระหง่านอยู่พร้อมแก้วไวน์ราคาแพงในมือ

"คืนนี้เต็มทีเลยนะทุกคน ก่อนพ่อกูจะกลับมาขานั้นนะจัดงานแบบนี้ไม่ได้หรอก กูแม่งลำคานชิบ! บ่นยังกับกูเป็นเด็ก ๆ "

ปากบ่นถึงพ่อที่อยู่นอกประเทศ แต่มืออีกข้างบีบร้นเอวบางของ เชอรี่ สาวสวยหุ่นแซ่บในชุดบิกินีตัวจิ๋วเข้ามาชิดตระกูล ก่อนจะเอียงหน้าบดจูบอย่างเร่าร้อน หื่นกระหาย และเปิดเผยจนเสียงครางฮือดังก้องแข่งกับเสียงเพลง!

"จ๊วบ!"

"วู้ฮู้! เอาว่ะไอ้โปรด! จัดหนักแต่หัววันเลยนะมึง!"

เสียงเพื่อนในแก๊งตะโกนแซวพร้อมรอยยิ้มกรอบหน้าหมั่นไส้ ขณะที่พาแฟนสาวเดินถือกล่องของขวัญเข้ามาร่วมวง

โปรดถอนริมฝีปากออกช้าๆ ลิ้นหนาเลียริมฝีปากตัวเองพลางยกยิ้มกิมมิกตรงมุมปาก นัยน์ตาคมฉายแววถือดีและเย่อหยิ่งอย่างพองโต

"ก็ยัยเมล์มาช้าเองนี่หว่า..."

เขาเหยียดยิ้มเย้ยหยัน

"ในเมื่ออยากมาดึกเอง ก็ต้องยอมรับผลที่จะตามมาสิวะ... ของมันเคย ๆ จะให้กูยืนแห้งเหี่ยวรอคนเดียวได้ยังไง"

"เออ ๆ แต่กูขอเตือนไว้อย่างนะเว้ย"

เพื่อนอีกคนขัดขึ้นพลางกระดกเหล้า

"ถ้าเมล์มาเห็นมึงนัวเนียกับเชอรี่แบบนี้ เดี๋ยวเรื่องได้ยาว ยิ่งเมล์มันยอมมึงทุกอย่าง แต่ถ้าสติแตกขึ้นมากูว่าไม่งาม"

"แล้วไงวะ?"

โปรดหัวเราะในลำคอ ยักไหล่อย่างไม่แยแส

"คฤหาสน์นี้บ้านกู ทุกอย่างในนี้กูเป็นคนคุม... เมล์เป็นแฟนกู ถ้ากูสั่งให้หลับตา เขาก็ต้องหลับตา ถ้ากูสั่งให้เงียบ เขาก็ไม่มีสิทธิ์อ้าปาก!"

"โปรดขา... อย่าไปพูดถึงยัยนั่นเลยสิคะ วันนี้วันเกิดโปรดนะ สนใจแค่เชอรี่ก็พอแล้ว..."

เชอรี่ออดอ้อนพลางใช้มือลูบไล้แผงอกแน่นใต้เสื้อเชิ้ตแหวกอกของชายหนุ่ม

"หึ ได้สิ...ครับ! เธอยัวยวนเก่งผมชอบ แต่เตือนเอาไว้อย่างถ้าเมล์มาถึง ห้ามแสดงตัวเด็ดขาดเข้าใจไหม?"

โปรดก้มลงหอมแก้มหญิงสาวฟอดใหญ่ ก่อนจะชูแก้วไวน์ขึ้นสูง ชายหนุ่มตะโกนก้องสู้เสียงเพลง

"เอ้าทุกคน! ดื่มให้กูหน่อยคืนนี้! เมาให้สุด! ใครไม่เมาห้ามกลับ!"

"เฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ!"

เสียงเฮรับดังสนั่นลั่นสระน้ำ แก้วไวน์และแก้วร็อกถูกชูขึ้นฟ้าพร้อมกัน เสียงเพลงยิ่งถูกเร่งเร้าให้ดังขึ้นไปอีกระดับ โดยที่ไม่มีใครรู้เลยว่า... ท่ามกลางเสียงเพลงที่เป่าหูจนกลบทุกสิ่ง 'เมล์' แฟนสาวที่เขาเพิ่งพูดจาเหยียดหยาม กำลังก้าวเท้าผ่านซุ้มประตูคฤหาสน์เข้ามาพร้อมกับกล่องของขวัญในมือ... และภาพตรงหน้าก็กำลังจะฉีกหัวใจของเธอให้แหลกเป็นชิ้นๆ!

"พวกมึงสนุกกันไปก่อนนะ เดี๋ยวกูมา!"

เสียงก้องทรงพลังของโปรดดังแทรกทะลุผ่านทุกเสียงเพลงและเสียงเฮลั่นรอบสระน้ำ ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากอย่างถือดี ก่อนจะตระกองกอดเอวบางของเชอรี่ ชายหนุ่มพาเรือนร่างทรวดทรงเสน่หาในชุดบิกินีตัวจิ๋วเดินแยกตัวออกจากกลุ่มเพื่อน มุ่งหน้าขึ้นสู่ชั้นบนของคฤหาสน์หรู เพื่อสานต่ออารมณ์ดิบเถื่อนที่พุ่งสูงขึ้นทุกขณะ

"ป่ะ! ขึ้นไปสนุกกันบนห้อง รอนับถอยหลัง ยี่สิบนาทีคงทันนะที่รัก"

สองร่างเดินกอดกันหลบไปตามทางเดิน คฤหาสน์หลังโตขึ้นไปยังชั้นสองห้องที่ เมล์ที่ได้ชื่อว่าเป็นแฟนสาวก็ยังไม่เคยได้มีโอกาสได้ขึ้นไป ไม่ใช่เพราะว่าโปรดไม่ให้ขึ้น เป็นเธอเองต่างหากที่ไม่ยอมแม้แต่จะก้าวเท้าขึ้นไป

เข็มนาฬิกาบนผนังเดินหน้าคืบคลานไปอย่างช้าๆ บรรยากาศด้านล่างยังคงเต็มไปด้วยความเหยียดหยามและคึกคะนองของสายเลือดมาเฟียที่ไร้การควบคุม

เวลาเดียวกัน

@ สนามบินสุวรรณภูมิ เวลา 22.30 น.

เสียงประกาศเที่ยวบินจากต่างประเทศ ดังก้องไปทั่วอาคารผู้โดยสารขาเข้า ท่ามกลางความวุ่นวายของผู้คน ร่างสูงโปร่งในชุดสูทตัดเย็บพิถีพิถันโทนสีเข้ม ก้าวเท้าลงจากประตูงวงช้างด้วยท่วงท่าที่สง่างาม น่าเกรงขาม และเต็มไปด้วยกลิ่นอายของชนชั้นสูง

นัยน์ตาคมฉายแววผ่านร้อนผ่านหนาวและประสบการณ์ลึกซึ้ง 'ฌาลัลล์' ในวัย 39 ปี ปรับสายตาเข้ากับแสงไฟของประเทศไทยเป็นครั้งแรกหลังจากบินไปจัดการธุรกิจใหญ่ที่ต่างประเทศมาเนิ่นนาน

"พี่ใหญ่ครับ รถตู้และบอดี้การ์ดเตรียมพร้อมอยู่ที่ประตู 3 เรียบร้อยแล้วครับ"

เลขาคนสนิทรีบก้าวเข้ามารายงานด้วยท่าทีนอบน้อม

"อืม..."

ฌาลัลล์ยกนาฬิกาเรือนหรูขึ้นดูเวลาพลางเปรยเสียงเรียบนิ่ง

"วันนี้วันเกิดเจ้าโปรดใช่ไหม?"

"ครับพี่ใหญ่ เห็นว่าจัดปาร์ตี้กับกลุ่มเพื่อนๆ ที่คฤหาสน์ครับ"

ฌาลัลล์ไม่ได้ตอบอะไร เพียงแต่เหยียดยิ้มบางๆ ตรงมุมปาก นัยน์ตาคู่คมที่เหมือนกับใครบางคนในอดีตราวกับพิมพ์เดียวกันฉายแววซับซ้อน 18 ปีเต็มๆ ที่เขาสวมรอยเป็น 'พ่อแท้ ๆ' เลี้ยงดูเด็กคนนั้นมาด้วยความรักและความระมัดระวัง เพื่อซ่อนแผลเน่าในอดีตของแฝดพี่อย่างฌาลิตไว้ใต้เงามืด

"กลับคฤหาสน์..."

ฌาลัลล์เอ่ยเสียงเย็น ก่อนจะก้าวเดินนำออกไป

"ฉันอยากรู้เหมือนกันว่า เด็กที่เติบโตมาด้วยสายเลือดแบบนั้น... พออายุครบ 18 ปีเต็ม มันจะสร้างเรื่องอะไรให้ฉันปวดหัวหรือเปล่า"