LOGINShare
ความลับในรอยแผล
publish date:
2026-10-25 23:21:37
Latest chapter
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก แผนการกำจัดเสี้ยนหนามตำใจ
บทที่ 111 เมื่อเห็นท่าทีของลูกชายที่ดูปักใจและพร้อมจะปกป้องนังเด็กนั่นอย่างจริงจัง ญานินจึงต้องรีบปรับสีหน้าให้กลับมาราบเรียบ นิ่งสงบ และสวมหน้ากากแม่ผู้แสนดีที่น่าเคารพที่สุดในทันตา เธอทอดสายตามองโปรดด้วยแววตาเปี่ยมด้วยความเมตตาเอ็นดู ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนประโลมใจ "เอาอย่างนี้แล้วกันนะโปรด... เดี๋ยวเรามาวางแผนหาทางออกให้ทุกฝ่ายประนีประนอมที่สุด แม่จะช่วยให้เมล์รียากลับมาหาโปรดเหมือนเดิม แต่โปรดก็ต้องยอมช่วยแม่ด้วยนะลูก แม่สัญญา... ว่าแม่จะไม่ทำร้ายอะไรเธอเด็ดขาด" โปรดที่ได้ยินผู้เป็นแม่เอ่ยปากสัญญาเช่นนั้น หัวใจที่เคยหนักอึ้งและเต็มไปด้วยความกังวลก็พลันมีความหวังขึ้นมาทันที เด็กหนุ่มรีบยื่นมือไปจับมือผู้เป็นแม่ไว้แน่น ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าที่แฝงความหวังไว้เต็มเปี่ยม "จริงนะครับแม่?! ผมยอมช่วยแม่ได้ทุกอย่างเลยครับ ขอแค่ให้เมล์กลับมาเป็นแฟนกับผมเหมือนเดิม... กลับมารักผมเหมือนเดิมก็พอ" "แม่สัญญาจ้ะลูก... แม่จะทำทุกวิถีทางให้เมล์รียากลับมาหาโปรดให้ได้นะลูก" คำโกหกคำโตที่อาบไปด้วยน้ำผึ้งเคลือบยาพิษของญานิน ทำเอาโปรดใจชื้นขึ้นมาทันที ราวกับยกภูเขาออกจากอก เด็กห
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก ความลับในรอยแผล
บทที่ 110 ในเวลาเดียวกัน... @ณ คฤหาสน์เซอร์เรส ปั้ง! เสียงประตูรถสปอร์ตสีขาวปิดกระแทกลั่น โปรด ก้าวลงจากรถด้วยใบหน้าถมึงทึง ก่อนจะเดินตรงเข้าตัวบ้านด้วยอารมณ์คลั่งแค้นและสับสนจนถึงที่สุด ภายในคฤหาสน์ ญานิน กำลังนั่งจิบไวน์อย่างสบายอารมณ์อยู่กลางโถงบ้าน เธอเอ่ยทักทายลูกชายด้วยใบหน้าที่ตกตะลึงเล็กน้อยเมื่อเห็นสภาพของเขา "เอ้า... โปรด กลับมาแล้วเหรอลูก? แล้วแด๊ดดี้ของลูกล่ะ ไม่ได้กลับมาด้วยหรอ?" โปรดพุ่งตรงเข้าไปทิ้งตัวลงนั่ง ก่อนจะคว้าขวดไวน์ยกกระดกเข้าปากเอื๊อกๆ อย่างคนไร้สติ จนญานินต้องผงะและรีบกระชากขวดไวน์ออกจากมือลูกชายด้วยความตกใจ "เกิดอะไรขึ้นน่ะโปรด?!" "แม่ครับ..." โปรดเค้นเสียงสั่นสะท้าน ตาแดงเกร่อจ้องมองผู้เป็นแม่ "แม่มีอะไรที่ยังไม่ได้บอกโปรดหรือเปล่า... พ่อของโปรดคือใคร? ทำไมแด๊ดดี้ถึงบอกว่าแด๊ดดี้ไม่ใช่พ่อของผม!" ญานินชะงักกึก ใบหน้าที่เคยเรียบเนียนถอดสีไปครู่หนึ่ง ก่อนที่แววตาจะแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธเคืองและคลั่งแค้นในทันตา! "นั่นไง! แม่บอกโปรดแล้วใช่ไหมว่านังเด็กนั่นมันจะจับแด๊ดดี้ของโปรด!!" ญานินโพล่งตวาดออกมาเสียงสูง ใบหน้าสวยหวานบิด
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก คุณพ่อสายละคร
"เมื่อกี้ผมคิดว่าพี่จะเอาเป่าหัวผมซะอีก..." ฌาลัลล์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแผ่วพร่า วินสันกระตุกยิ้มมุมปากเบาๆ ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงจริงใจแฝงความขี้เล่น "เรารู้จักกันมานานมากนะฌาลัลล์... นายไม่มีทางทำเรื่องไม่ดีแน่ๆ ถ้ามันไม่เกิดเหตุการณ์ร้ายแรงอะไรขึ้นมาจริงๆ ขอบใจมากนะน้องรักที่ช่วยปกป้องลูกสาวของพี่ไว้ เพราะตอนนี้พี่เองก็ยังไม่อยากคิดเลยว่า ถ้ายัยเมล์ต้องหมั้นหมายกับโปรดตามคำสั่งผู้ใหญ่จริงๆ จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง... ถึงแม้ตอนนี้พี่จะยังไม่รู้ต้นสายปลายเหตุทั้งหมด แต่พี่มั่นใจว่าพี่ดูคนไม่ผิด นายจะดูแลลูกสาวของพี่ได้ดีที่สุดแน่ๆ" วินสันยักคิ้วให้เพื่อนรุ่นน้องก่อนจะหลุดขำออกมา "แล้วเป็นไงวะ? บทพ่อหวงลูกสาวเมื่อกี้ สมจริงสุดๆ เลยใช่ไหมล่ะแค่ยังไม่ได้ไว้หนวดเท่านั้นเอง?" ฌาลัลล์ขำในลำคอเบาๆ ก่อนจะยกแก้วเหล้าขึ้นกรอกรวดเดียวจนหมดแก้ว วินสันเห็นดังนั้นก็ตบไหล่เบาๆ อย่างอารมณ์ดี "เอาน่า อย่าโกรธกันเลยว่ะน้องรัก วันไหนที่แกมีลูกสาวเหมือนฉัน แกจะเข้าใจเองว่าหัวอกคนเป็นพ่อมันเป็นยังไง" ฌาลัลล์ยกริมฝีปากขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยคำขู่กวนๆ กลับไปทันควัน "ถ้าผมมีลูกส
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก เมื่อสองเสือจับมือกัน
บทที่ 108 เสียงหวานขาดช่วงไปเพราะก้อนความจุกเสียดที่วิ่งขึ้นมารวมกันที่คอ ร่างบางสั่นสะท้านไปทั้งร่างเมื่อนึกถึงฝันร้ายในคืนนั้น "โปรดมอมยาเมล์... เมล์พยายามประคองสติหนีออกมา แต่ก็ไม่ไหว ร่างกายมันแทบควบคุมไม่ได้เลย... โชคดีที่วันนั้นคุณน้าฌาลัลล์มาช่วยเมล์ไว้ได้ทันค่ะคุณมี้" เสียงพูดสลับกับเสียงสะอื้นไห้หนักหน่วงโฮออกมาตลอดเวลา... หยาดน้ำตาเม็ดโตร่วงพรูจนเปรอะเปื้อนไปทั่วสองแก้มของเมล์รียา คนที่นั่งฟังอยู่อย่างสิตาหัวใจแทบจะแตกสลายลงตรงนั้น... ความเจ็บปวดของลูกสาวมันทิ่มแทงเข้ากลางอกผู้เป็นแม่จนแทบจะขาดใจแทน เธอตระกองกอดร่างบางของลูกสาวไว้แน่นขึ้นไปอีก สองมือเอื้อมขึ้นลูบหลังลูบหัวลูกอย่างแสนรักและสงสารจับใจ ในเวลานี้ไม่มีสิ่งใดจะกรีดแทงหัวใจคนเป็นแม่ได้เท่ากับการได้รับรู้ว่าลูกสาวสุดที่รักต้องผ่านฝันร้ายอันแสนทรมานมาขนาดนี้ สิตามองภาพลูกสาวตรงหน้าด้วยหัวใจที่แตกสลายลงอย่างหนัก... โดยที่ตัวเธอเองก็ยังไม่รู้เลยว่า ฌาลัลล์ นั้นรักเมล์รียามากมายจนสุดหัวใจเช่นกัน ผู้เป็นแม่เอื้อมมือไปจับมือเล็กของลูกสาวไว้แน่น ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือที่แฝงไปด้วยความเจ็บปวดไม่แพ้กั
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก อ้อมกอดของคนเป็นแม่
บทที่ 107 @ณ คฤหาสน์ชอร์น... ในเวลาเดียวกัน ภายในห้องรับแขกอันเงียบสงบ ทว่ากลับเต็มไปด้วยบรรยากาศอึดอัด กดดันจนแทบจะหายใจไม่ออก มีเพียงร่างของคนสี่คนที่นั่งเผชิญหน้ากันอยู่... ฝั่งหนึ่งคือ คุณพ่อวินสัน และ คุณแม่สิตา ส่วนฝั่งตรงข้ามคือ เมล์รียา ที่นั่งอยู่ข้าง ฌาลัลล์ วินสันมองภาพร่างของคนสองคนตรงหน้าด้วยความสับสนและไม่เข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้น ก่อนที่สิตาจะทนความอึดอัดไม่ไหว เอ่ยถามขึ้นเบาๆ ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวลอย่างถึงที่สุด "ฌาลัลล์... มีอะไรจะคุยกับพี่เหรอ? แล้วยัยเมล์... นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ลูก?" วินสันเอนหลังพิงเบาะโซฟาช้าๆ ก่อนจะยกมือผายออกเป็นเชิงอนุญาตให้ฌาลัลล์เปิดปากพูด ทว่าใบหน้าของผู้เป็นพ่ออย่างวินสันในยามนี้กลับเริ่มฉายแววเหี้ยมเกรียมและเครียดขึงขึ้นเรื่อยๆ ถึงอย่างนั้น... ลึกๆ ในนัยน์ตาก็ยังคงแฝงไปด้วยความอ่อนโยนและห่วงใยลูกสาวอย่างเห็นได้ชัด ฌาลัลล์ เอ่ยขึ้นมาทันทีอย่างตรงไปตรงมา โดยไม่มีความเกรงกลัวต่อสิ่งใด "ผมต้องการลูกสาวของพี่ทั้งสองคนครับ" สิ้นคำพูดนั้น วินสัน ก็ลุกพรวดขึ้นทันทีด้วยความหวงลูกสาวขั้นสุด! แต่ในใจลึกๆ เขาก็ร
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก ชาติกำเนิดที่ถูกซ่อนไว้
บทที่ 106 "ถ้าแกยังไม่เข้าใจคำเตือนของฉัน... ก็วิ่งกลับไปบอกให้แม่แกเตรียมหลุมฝังศพไว้รอแกได้เลย!" ฌาลัลล์ก้าวเดินเข้ามาหยุดยืนเหนือร่างของโปรดที่กองอยู่บนพื้น นัยน์ตาคมกริบดุดันแผ่รังสีฆาตกรออกมาอย่างไม่ปิดบัง น้ำเสียงที่เอ่ยออกมานั้นกดต่ำและเย็นเยียบไปถึงขั้วหัวใจ "ที่ฉันพูดมาตั้งแต่ต้น... แกไม่เคยเข้าใจมันเลยใช่ไหม? อย่า-แตะ-ต้อง-ผู้-หญิง-ของ-ฉัน!" ฌาลัลล์เว้นจังหวะเน้นเสียงทีละคำอย่างทรงอิทธิพล ก่อนจะเค่นยิ้มสมเพชออกมาเบาๆ "แกพร่ำนักพร่ำหนาในเวลานี้ว่ารักเมล์รียา... แต่แกกลับทำร้ายร่างกายเธอ แถมยังกล้าทำเรื่องต่ำๆ อย่างวางยาเธออีก! นี่เหรอวะวิธีรักของแก? ฉันหยิบยื่นโอกาสให้แกแล้วนะไอ้โปรด... แต่แกเลือกที่จะเขวี้ยงมันทิ้งไปเอง!" ร่างสูงทรงอำนาจปักสายตามองลูกชายที่หมดสภาพตรงหน้าเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะประกาศคำขาดเสียงเข้มกังวานไปทั่วคฤหาสน์ "นับจากวันนี้เป็นต้นไป... แกห้ามแตะต้องผู้หญิงของฉันอีกเด็ดขาด!" จังหวะนั้นเอง... วินสัน และ สิตา ก็เดินเข้ามาภายในคฤหาสน์พอดี! สิตาร้องขึ้นมาด้วยน้ำเสียงตกใจเมื่อเห็นสภาพชุลมุนวุ่นวายตรงหน้า "วี้ด! เกิดอะไรขึ้นน่ะฌาลัลล์?!"
You May Also Like
เสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+)
เนตรกวี / Natekavees43.9K viewsขย่มรักมาเฟีย
รินธารา205.9K viewsเด็กกำพร้ากับมาเฟียคลั่งรัก
Davide24.2K viewsรักร้าย มาเฟียลูกติด
Melyssa20.1K viewsในปกครองบรวิชทร์
เพียงเจ้าขา378 viewsเล่ห์สวาทแม่นักสืบ
เซนโด้399 viewsรักลนไฟ
นามปากกา โฉมงามสุดสวย711 viewsทาสสวาทเจ้าพ่อซาดิสม์
P. Chamomile579 views
