นาวาฬ 的作品

บทที่ 4 พรึบ!!! เอี๊ยดดดดดดด!! เสียงรถเบรกกะทันหันลากยาวไปกับพื้นถนนที่เปียกปอน สายฝนเทกระหน่ำอย่างไม่ขาดสาย แสงไฟหน้าสปอร์ตไลท์ดวงใหญ่ส่องสว่างจ้าปะทะเข้ากับดวงตากลมโตของร่างบางอย่างจัง! "กรี๊ดดดดดดด!" เมล์กรีดร้องด้วยความตกใจสติแตก สองขาที่อ่อนแรงเต็มทีทุบทรุดลงกับพื้นถนนหินอ่อนอย่างหมดสภาพ ตัวสั่นเทาเปียกปอนไปทั้งร่างราวกับลูกนกตกน้ำ "เห้ย!! ๆ ๆ พะ...พี่ใหญ่ครับ! ผมเหมือนจะชนคนเข้าแล้วครับ!" คนขับรถตู้หรูหน้าตาตื่นตระหนก รีบหักหลบและเหยียบเบรกจนหัวคลอน ร่างสูงใหญ่ทรงอิทธิพลที่นั่งอยู่เบาะหลังเปิดเปลือกตาขึ้นช้าๆ นัยน์ตาคมกริบและล้ำลึกของฌาลัลล์ ในวัย 39 ปี มองลอดกระจกดำสนิทออกไป "ไหนลงไปดูสิ! เอาร่มมา" อีกไม่ถึง 500 เมตรเบื้องหน้า ก็คือประตูรั้วเหล็กดัดยักษ์ของคฤหาสน์ตระกูลเซอร์เรส... บ้านของเขาเอง แต่เขากลับต้องมาชะงักกลางทางเพราะร่างบางที่นอนสั่นพร่าอยู่กลางสายฝน บรื้นนนนนน! บรื้นนนนน! จังหวะนั้นเอง! เสียงเครื่องยนต์สปอร์ตคาร์ของโปรดดังคำรามโฮกมาจากทางคฤหาสน์ไกลๆ ชายหนุ่มเพิ่งรู้ตัวว่าเมล์ไม่ได้อยู่ในงานแล้ว เพราะตามหาจนทั่วแล้วไม่เจอ แต่กลับวิ่งหนีออกมาข้างนอก

บทที่ 3 @สระน้ำ เมล์วิ่งลงบันไดมาจนถึงประตูทางออกสู่บริเวณสระน้ำ ร่างบางหยุดชะงัก สายตากลมโตที่คลอน้ำตาเหม่อลอยมองดูบรรยากาศปาร์ตี้ตรงหน้า เพื่อนร่วมชั้นและหนุ่มสาวต่างพากันเต้นรำ กอดจูบ และโยนตัวลงน้ำอย่างสนุกสนาน... ชาติที่แล้วเธอไปทำอะไรไว้ ทำไมภาพความสุขพวกนั้นถึงได้ตัดสลับกับฝันร้ายในอ่างน้ำชั้นบนอย่างย่อยยับขนาดนี้ หัวใจของเธอเหมือนถูกบดขยี้จนแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี ร่างบางสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ยืนข่มอารมณ์สั่นคลอนอย่างสุดกำลัง... ถ้าร้องไห้ออกไปตอนนี้ ทุกคนก็คงมีแต่หัวเราะเย้ยหยันและเอาไปพูดสนุกปาก "พี่ชุบคะ... ขอไวน์หน่อยค่ะ" เธอเดินตรงไปหาแม่บ้านคนเดิม พยายามบังคับน้ำเสียงไม่ให้สั่นเครือ "เอ๋... คุณเมล์ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ หน้าซีด ๆ" "เปล่าค่ะ... เมล์แค่อยากดื่มนิดหน่อย" พี่ชุบมองด้วยความสงสัยแต่ก็ยอมส่งแก้วให้ เมล์รับมาแล้วยกกระดกเพียวๆ จนหมดแก้ว... แก้วที่หนึ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว ตามด้วยแก้วที่สองและแก้วที่สาม แอลกอฮอล์ดิบ ๆ แล่นผ่านลำคอขมซาบซ่าน ร่างกายเริ่มร้อนวูบวาบ มึนงง และชาชินขึ้นมาทีละนิด เวลานี้เข็มนาฬิกาบนผนังหมุนเข้าใกล้เที่ยงคืนเข้าไปทุกที... อ

บทที่ 2 @หน้าคฤหาสน์เซอร์เรส "จอดข้างหน้าตรงนี้เลยค่ะคุณลุง เมล์มีเซอร์ไพร์ส โปรดค่ะ เมล์จะเดินเข้าไปในงานเองจะตื่นเต้นกว่า" รถยนต์คันหรูสีดำทรงสปอร์ตเคลื่อนตัวเข้ามาจอดสนิทที่หน้าประตูใหญ่ของคฤหาสน์ตระกูลเซอร์เรส เสียงเครื่องยนต์ดับลงพร้อมกับที่คนขับรถรีบก้าวลงมาจากฝั่งคนขับ แล้วเดินอ้อมมาเปิดประตูฝั่งผู้โดยสารให้อย่างนอบน้อม "เชิญครับคุณหนู" ขาเรียวสวยผิวขาวเนียนละเอียดก้าวลงมาจากรถเป็นลำดับแรก เมล์ หรือเมล์รียา สาวน้อยหน้าหวานวัย 18 ปี ในชุดเดรสสีครีมตัวสวยที่ขับเน้นความบริสุทธิ์นุ่มนวลของเธอ นิสิตเฟรชชี่จากมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งเดียวกับโปรด แฟนหนุ่มของเธอ สองมือคู่เล็กประคองกล่องของขวัญที่ตั้งใจเลือกสรรมาอย่างดี แม้ราคาจะสูงพอสมควรสำหรับเด็กสาวในวัยนี้ แต่เธอก็ยอมจ่ายเพื่อตั้งใจจะมอบให้เป็นของขวัญวันเกิดครบรอบ 18 ปีของคนรัก "วันนี้คุณลุงไม่ต้องมารับเมล์นะคะ คืนนี้เมล์จะนอนกับเพื่อนๆ ที่นี่ค่ะ" หญิงสาวเอ่ยบอกคนขับรถของที่บ้านด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน นัยน์ตากลมโตฉายประกายความเบาใจและเกรงใจอย่างสุภาพ "ครับคุณหนู เดินทางระวังนะครับ" คนขับรถโค้งรับก่อนจะค่อยๆ เคลื่อนรถ

บทที่ 1 @คฤหาสน์เซอร์เรส "กรี๊ดดดดด! เฮฮฮฮฮฮฮ์!" เสียงกรีดร้องและเสียงเฮลั่นดังก้องผสานไปกับเพลงดนตรีหนักๆ ที่เปิดอัดลำโพงจนแผ่นน้ำในสระว่ายน้ำขนาดใหญ่สั่นสะเทือน! "สุขสันต์วันคล้ายวันเกิด เว้ยเพื่อน ครบ 18 ปี เต็มได้จิ้มยัยเมล์สักครั้งยังวะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า" เสียงแชมป์เพื่อนชายร่วมห้องของ โปรดเอ่ยแซวพรางยกแก้วไวน์ขึ้นจิบ "ไอ้...เวร มึงก็รู้ดียัยนั่นหวงตัวจะตาย แม่งคบมา 3 ปี ทำได้แค่กอดเบื่อชิบหาย นี่ถ้ากูไม่ติดว่ายัยนั่นเป็นคุณหนูของ วิภาวงศ์ นะกูไม่ชายตาแลมันหรอกว่ะ" โปรดชายหนุ่มวัยกำลังคึกคะนองรูปหล่อ พ่อรวย และมีนิสัยเจ้าชู้แต่ก็เอาตัวรอดได้ตลอดเวลา เมื่อแฟนสาวอย่างเมล์เธอตามหาเขาทุกครั้งที่ติดต่อไม่ได้ "ดืมเต็มที่เลยนะทุกคน อ้าว! หมดแก้ว" ร่างของหนุ่มสาวนับสามสิบชีวิต กำลังกระจายตัวอยู่รอบคฤหาสน์หรู บางคนกระโดดทุ่มตัวลงสระน้ำ จนละอองน้ำกระเซ็นแตกกระจายสะท้อนแสงไฟนีออนสีสดฉูดฉาด บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ น้ำหอมราคาแพง และความดิบเถื่อนของวัยเยาว์ที่ไร้ขีดจำกัด กลางวงล้อมของสายเพื่อน ๆ และเสียงเชียร์รอบสระ โปรด ทายาทคนเดียวแห่งตระกูลเซอร์เรส ยืนตระหง่านอยู่พร