ตอนที่ 20

ณ โรงพยาบาล เจ้าไฟนั่งกอดอกเอาแต่จ้องมองหญิงสาวบนเตียงด้วยสีหน้ามีความคิดอยู่ตลอดเวลา เขาจ้องอยู่อย่างนั้นจนเธอค่อยๆ ขยับตัวลืมตาขึ้น

“ ….” แก้มขวัญเหลือบมองหน้าเขาเล็กน้อย แต่นอกจากเธอจะไม่พูดอะไรด้วยแล้ว เธอยังหันหน้าหนีเขาไปอีก

“ เธอเป็นยังไงบ้าง หมอบอกว่าเธอมีไข้สูงนี่ เหนื่อยไหม ปวดหัวหรือเปล่า” ชายหนุ่มรีบถามไถ่อย่างเป็นห่วงและรู้สึกผิดอยู่ในใจ แต่เธอกลับไม่ตอบเขาเอาแต่นอนนิ่ง เขาเลยเริ่มไม่ชอบใจพลางหัวเสียขึ้นมาเสียอย่างนั้น

“ เธอไม่มีปากหรือไง!! ฉันถามไม่ได้ยินเหรอ!” เขารีบลุกจากเก้าอี้และเดินอ้อมไปอีกฝั่งของเตียง แก้มขวัญเห็นแบบนั้นเธอก็พลิกตัวหันหน้าหนีไปอีกเพื่อหวังหลบหน้าเขา

“ !!!” ทำเอาเจ้าไฟที่ถูกเมินแบบนั้นเริ่มเดือด เขาใช้มือจับเข้าที่บ่าของเธอให้หันมา

“ ทำไมถึงไม่พูด!! เธอไม่มีสิทธิ์มาเมินใส่ฉันแบบนี้เข้าใจไหม!!” แต่ยิ่งเขาพูดเธอก็ยิ่งทำเหมือนเขาไม่มีตัวตน เจ้าไฟที่เดือดดาลมากจึงโน้มหน้าลงไปบดขยี้ริมฝีปากอันร้อนรุ่มของเธอ เพื่อหวังให้เธอกลัวและเลิกทำกิริยาแบบนี้กับเขา แต่ตรงข้ามจากที่เขาคิด คนบนเตียงเอาแต่นอนนิ่งไม่ตอบโต้ดิ้นรน หรือขัดขืนเขาเหมือนแต่ก่อน ไอร้อ